حوزه ها و روحانیت. درود بر حاملان امانت وحی و رسالت؛ پاسداران شهیدی که ارکان عظمت و افتخار انقلاب اسلامی را بر دوش تعهد سرخ و خونین خویش حمل نمود ه اند. سلام بر حماسه سازان همیشه جاوید روحانیت که رساله ی علمیه و علمیه ی خود را به دم شهادت و مُرکب خون نوشته اند و بر منبر هدایت و وعظ و خطابه ی ناس از شمع حیاتشان گوهر شب چراغ ساخته اند. افتخار و آفرین بر شهدای حوزه و روحانیت که در هنگامه ی نبرد، رشته
مهدی خراسانی، وقتی سوار تانک بودند، هدف موشک داعشی ها قرار گرفتند و به شهادت رسیدند. شهید مدافع حرم سیدعلی اصغر شنایی در بخشی از وصیت نامه اش نوشته بود: با سلام خدمت امام زمان(عج) و رهبر عزیزمان و شهدای گلگون کفن و خدمت ملت ایران پدر و مادر عزیزم و همسر و فرزند و تمامی فامیل ها و کسانی که حقی بر گردن بنده دارند. امیدوارم که من را ببخشند. من در راهی گام می نهم که با اطمینان قلبی بدون اجبار برای یاری
دغدغه است؛ اما به علت اینکه خیال و تغزل در اکثر آثارش حضور دارد، شعرش از شعر مثلا چریکی یا اشعار اجتماعی صرف، فاصله دارد: تن ها انسان گریان نیست: / من دیده ام پرندگان را/ من برگ و باد و باران را / گریان دیده ام م. آزاد در 18 آذر 1312 در تهران متولد شد و 29 دی ماه 1384 در زادگاهش از دنیا رفت. نقل است که خوشامد و تنفر او نسبت به افراد را نمی شد تشخیص داد. او همچون معلمش نیما کم حوصله و
عزیزان می کنیم: حمد و سپاس خداوندی را که در رحمت خود را در این عصر و زمان بر روی بندگان خود باز کرده و راه و روش اسلام شناسی را به ما آموخت و ما را از ظلمت و تاریکی به صبح سفید و آشنائی و پیروزی بر نفس سرکش کشاند و از خواب غفلت به بیداری کشید و از مردن در رختخواب و یا در راه غیر خدا به شهادت در راه خودش کشاند و چنین پدر بزرگواری را ، الگوی تمام خوبیها ، مرد تقوا و عمل ، انسان پاک و فرعون
خانه
