از چند توپ و 500 مسلسل شصت تیر استفاده کردند و به فاصلهٔ 4 ساعت، 300 نفر از افراد حاضر در باغ کشته شدند. ستارخان راه پشت بام را در پیش گرفت، اما در مسیر پله ها در یکی از راهرو های عمارت، تیری به پایش اصابت کرد و مجروح شد و قادر به حرکت نبود. اندکی بعد قوای دولتی او را دستگیر کردند و به منزل صمصام السلطنه بردند و خود و اتباعش ناچار به خلع سلاح شدند. بعد از این وقایع، ستارخان خانه نشین
است، پهپاد های آمریکایی به راحتی توسط یمنی ها شکار می شوند، کابینه جنگ اسرائیل هنوز اقدامی عملی برای اسرای خود انجام نداده است، حتی شهادت یحیی سنوار به طور اتفاقی رخ می دهد و آن هم در میان معرکه جنگ پارتیزانی با لباس رزم. در این میان، جمهوری اسلامی ایران تاکنون از توان پیشرفته تسلیحاتی خود استفاده نکرده و همین موضوع کابوسی وحشتناک برای صهیونیست ها شده است. شاید بتوان این وقایع را پیش
زندگی طبق روال جریان دارد. از مجموعه چند هزار ساختمانی که در ضاحیه است، تاکنون حدود 100 ساختمان، بلکه کمتر فروریخته اند و تعداد اندکی نیز آسیب دیده اند. درواقع جنگ در چنین سطحی در بیروت و ضاحیه است. در مورد جنوب رود لیتانی یعنی تقریباً تا 40-30 کیلومتری مرز های جنوبی لبنان به نظر می رسد سیاست رژیم صهیونیستی این است که آنجا را به صورت کامل ویران کند مثل غزه تا کوچ اجباری را دامن بزند و مردم را به صورت
خانه
