فراموش نکنیم که بانیان مجالس اهل بیت علیهم السلام، احیا کنندگان امر آل الله هستند و رحمت الهی با دعای امامان معصوم علیهم السلام برای آنها مسئلت شده است. امام صادق علیه السلام به فضیل فرمود: تَجْلِسُونَ وَ تُحَدِّثُونَ؟ فَقالَ: نَعَمْ، قالَ: اِنَّ تِلْکَ الْمَجالِسَ اُحِبُّها فاءَحْیُوا اَمْرَنا، فَرَحِمَ اللّهُ مَنْ اَحْیی اَمْرَنا. [7] آیا (دور هم) می نشینید و حدیث ما
ایشان است؛ مسدس ترکیبی برای امام زمان(عج) و مسدس ترکیبی برای حضرت ابوالفضل (ع) سرود ه اند. هرچند که در دیوانشان الی ماشاءالله اشعار زیبایی در مدح و منقبت و مراثی آل الله دارند. وی می افزاید: ایشان عموماً افراد را در خواندن به حدود مسائل شرعی که مترتب بر مداحی بود، توجه می دادند و علمدار شرع و احتیاط بودند و سال های سال هم ما در جامعه مداحی کشور، مداحان پیشکسوت ما زیر عَلَم ایشان جمع می
باید پاسخگوی رسولان الهی نکیر و منکر باشم، خداوندا من در آن حال فریاد رسی ندارم و با تهی دستی که دارم فقط گناهانم را به تو عرضه می کنم و جز تو امیدوار به کسی نیستم و امید مغفرت و بخشش، فقط از تو دارم و همواره می گویم اَلّلهُمَّ اغْفِرْلی عَظیمِ ذُنُوبی بِعَظیمِ عَفْوِک وَ کثیرَ تَفریطی بِظاهِرِ کرَمِک (خدایا گناهان بزرگ مرا به عفو و بخشش بزرگت ببخش و بسیاری خودداری کردن مرا از انجام کارهای نیک به فضل
عالم خلقت امام موحدان یعنی امیرالمومنین علی (ع) سپرده شده است و چنین یقین او بود علیٌ حُبُهُ جُنَّه ، قسیم النارِ و الجَنَّه ، وَصِیِّ المصطقی حَقَاً، امام الانس و الجِنَّه ، دوستی علی سپر است ، اوست تقسیم کننده بهشت و دوزخ ، حقیقتاً وصی پیغمبر اسلام است ، امام جن و انسان است "او" به فضل و کرم الهی و شفاعت اهل بیت (ع)امیدوار بود ، و نیز همواره در آرزوی ظهور منجی عالم بشریت حضرت بقیه الله
ولو به پیام دادن و رسیدگی نمودن به کار آنان لازم و زیارت اهل قبور را لازم الاجرا که حضرت امیرالمومنین علی (ع) فرمود: زوُروُا مَوْتاکُمْ فَاِنَّهُمْ یَفْرَحونَ لِزیارَتِکُمْ .به زیارت قبر خویشاوندان بروید بدرستیکه آنان از دیدن شما خوشحال می شوند و زیارت اهل قبور را توصیه می نماید، امید عفو و رحمت واسعه الهی را داشته و ندای یا ارحم الراحمین را در گوش جان دارد، و با این احوال، عالم قبر و برزخ و قیامت
رؤیت واقعی را ندارد. شاهد قرآنی این بیان ماجرای درخواست شهود خداوند از سوی حضرت موسی(ع) و عدم تحمّل آن حضرت است: و چون موسی به میعاد ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، عرض کرد: پروردگارا خود را به من بنمای تا بر تو بنگرم فرمود: هرگز مرا نخواهی دید، لیکن به کوه بنگر؛ پس اگر بر جای خود قرار گرفت به زودی مرا خواهی دید. پس چون پروردگارش بر کوه جلوه نمود آن را ریز ریز ساخت و موسی بیهوش بر زمین افتاد و چون
، و شما حتما جز به آیین اسلام (= تسلیم در برابر پروردگار) از دنیا نروید. قرآن از زبان یعقوب نیز بیان می فرماید که او هنگام مرگ از فرزندان خود پرسید: چه چیزی را بعد از من خواهید پرستید؟ آنها گفتند خدای تو و خدای پدرانت، ابراهیم، و اسماعیل و اسحاق، خداوند یکتا را و ما در برابر او تسلیم هستیم. بنابراین، همه خوبان عالم از گذشته تاکنون دین حقشان چیزی جز سر تسلیم در برابر پروردگار عالم فرود آوردن نبوده