/> در آستانه فرارسیدن سالروز شهادت معلم بزرگ ، استاد مطهری و بزرگداشت روز معلم هستیم. یقین دارم بزودی بنا به سنت مألوف به مناسبت این روز بزرگ ، پیامی از ناحیه جنابعالی خطاب به معلمین عزیز کشور صادر گردیده و مقام بلند پرچمداران فرهنگ این مرز و بوم کهن ، مورد تعظیم تان قرار خواهد گرفت.نگارنده این سطور نیز به موازات ستایشهای دوره ای رئسای جمهور محترم کشور از مقام معلم ، هر از گاه مبادرت به طرح
باشد و پسر کوچکش و حتی اطرافیان را آرام کند آزمون زندگی مادر معین 9 ساله شده و در مدارس عادی تحصیل می کند، اما این 9 سال بر پدر و مادرش خیلی بیشتر از این مدت گذشته است. به قول ناهید گویی آنها برای تربیت 9 فرزند تلاش کرده اند. می گوید: باید علاوه بر مادر، خواهر و برادر بودن، نقش کاردرمان، بازی درمان، گفتار درمان، آشپز ماهر و بسیاری افراد دیگر را برای محمد معین بر عهده گیرم
به گزارش گروه آیین و اندیشه ی فرهنگ نیوز: امام نهم شیعیان حضرت جواد (ع ) در سال 195هجری در مدینه ولادت یافت .نام نامی اش محمد معروف به جواد و تقی است .القاب دیگری مانند : رضی و متقی نیز داشته ، ولی تقی از همه معروفتر می باشد امام محمد تقی (ع ) هنگام وفات پدر 8 ساله بود . پس از شهادت جانگداز حضرت رضا علیه السلام در اواخر ماه صفر سال 203ه مقام امامت به فرزند ارجمندش حضرت جوادالأئمه (ع
در حدیثی فرمود: بأبی ابن خیره الاماءِ النّوبیه الطیّبه؛ (2) پدرم به قربان پسر بهترین کنیزی باد که از اهالی نوبه و پاکیزه سرشت است. امام موسی کاظم (ع) نیز وجود این بانوی شریفه و فرزند گرامی اش امام محمد تقی (ع) را پیش گویی کرده بود. آن حضرت در حدیثی به یزید بن سلیط فرمود: هرگاه فرزندم علی (امام رضا(ع) ) را در این مکان (در طریق مکه) ملاقات کردی، وی را بشارت بده که از وی پسری متولد می
آملی ... در آمل در مسجد سبزه میدان مشغول درس و بحث و اقامه نماز شدم(در تعطیلات تابستان بوده که ایشان قم را ترک میکرده). روز دوم پس از نماز به منزل آمدم. پس از ناهار آماده استراحت شدم، ولی بچه ها با سر و صدا و بازی نگذاشتند، من که خسته بودم با بچه ها و مادرشان دعوا کردم، در حالی که نباید دعوا می کردم، بالاخره در محیط خانواده پدر باید با عطوفت رفتار کند. پس از لحظاتی
می شوم. دسته ای از گل های رز و مریم را تقدیمش می کنم و او با مهربانی از اینکه نمی تواند از جایش برخیزد عذرخواهی می کند. می گویم خبرنگارم، ولی آمده ام به عنوان شاگردی کوچک از معلمی بزرگ درس زندگی و اخلاق بگیرم و او با تواضعی خاص به گوشه هایی از خاطرات گذشته اشاره می کند. طیبه گرکانی متولد 1308 و فرزند مرحوم میرزا محمدعلی گرکانی است. خانم گرکانی که علوم قدیمه را در سطح دکترا آموخته
خیابان تختی منتظر کار ایستاده است. سی و چند ساله به نظر می رسد اما می گوید پدر سه فرزند است و دختر کوچکش تازه به دنیا آمده. سر درد دل کردنش که باز می شود می گوید: بچه روستا هستم، همانجا هم ازدواج کردم و بعد از اینکه پسرم به دنیا آمد راهی شهر شدیم تا شاید اینجا زندگی بهتری برای همسر و فرزندم بسازم. از اینکه مدتی در بازار باربری می کرده تعریف می کند و ادامه می دهد: این کار
صبوری که از مادر شهید دیدیم، به خود بالیدیم که ایران ما چنین شیرزنانی دارد و حالا به راحتی بعد از 33 سال چشم انتظاری به ما می گوید: خیلی خوشحالم که فرزندم را پیدا کرده ام. به درب خانه که رسیدیم حاج محمود، برادر شهید به استقبالمان آمد. وارد خانه که شدیم با مهمان های زیادی روبرو شدیم که به دیدن مادر آمده بودند. مادر را در آغوش گرفته و تبریک گفتیم و با دیدن آرامش و صبوری مادر
سال آینده گران می شود! علائم هشدار دهنده افسردگی رحیم پور ازغدی:استکبار با الگوگیری از حزب الله داعش را به وجود آورد گشایش در پرونده هسته ای، انتظارات تورمی جامعه را مهار خواهد کرد آخرین خبرها از پهباد سرنگون شده در آسمان لاذقیه سوریه آینده روشن اقتصاد ایران سخنرانان مراسم عزاداری باید تایید صلاحیت شوند به اقتصاد بازخواهم
شما ایستاده باشی؟ وقتی علی بن جعفر به جای خود برگشت، اصحابش او را سرزنش کردند و گفتند: شما عموی پدر او هستید و با او این طور رفتار می کنید؟ علی بن جعفر دست به محاسن سفیدش گرفت و گفت: ساکت باشید؛ اگر خدای عزوجل این ریش سفید را سزاوار امامت ندانست اما این کودک را سزاوار دانست و چنین مقامی به او عطا کرد، چرا من فضیلت او را انکار کنم؟ پناه بر خدا از سخن شما. من بنده او هستم...[5
بیاییم تا اینجا به مدرسه برود و من هم پذیرفتم ولی بعد از خرید خانه برایمان به سیرجان برگشت و گفت نمی تواند به خاطر شرایط کاری اش تهران بماند و باید برای رسیدگی به باغ پسته به سیرجان برود و من که به همسرم اعتماد کامل داشتم با این کارش مخالفتی نکردم تا به خاطر پیشرفت پسرم این دوری را تحمل کنم با اینکه زندگی کردن در شهر بزرگی مثل تهران و آن هم تنهایی واقعاً کار مشکلی است ولی با آن کنار آمدم. در این مدت
خانه
