به گزارش افکارنیوز ، 9 ساله بوده که عمه اش مهتاب، مشهورترین سوزن دوز بلوچ، رنگ و طرح را به او آموخت و سوزن به دستش داد تا خوشی و ناخوشی زنان بلوچ را بر دل پارچه نقش بزند. مهتاب نوروزی، مشهورترین سوزن دوز بلوچ و از اهالی بمپور بود. هنرمندی که آوازه هنرش به فراتر از مرزهای سیستان و بلوچستان رسیده بود. اگر به کاخ سعدآباد رفته باشی، لباس آبی و سپید سوزن دوزی شده ای را دیده ای که یک روز از
به شمار می رفت و در سر دست و قسمت پایینی دامن سوزن دوزی شده و زیبایی خاصی به لباس می بخشید. کَژین شِوی در 3 رنگ تهیه می شد. رنگ قرمز آن مخصوص بانوان شوهر کرده بود و رنگ سبز آن هم برای بانوانی که نامزد کرده بودند و هنوز به خانه شوهر نرفته بودند استفاده می شد و دختران نیز از رنگ کرم استفاده می کردند. فلسفه استفاده از این رنگ ها به دلیل نشان دادن موقعیت آنان بود. سوزن دوزی و یا
توان به چادرشب بافی که مهم ترین هنر بومی این منطقه به شمار می رود اشاره کرد.چادر شب، پارچه ای ابریشمی است که بافت آن هنر دست زنان این منطقه بوده و از آن به عنوان پوشش کمرزنان، روتختی، روبالشی، رومیزی،رختخواب،پرده،زیر انداز استفاده می شود.چادر شب دارای دو نوع رنگی و سیاه و سفید است و معمولا در چادر شب های رنگی از رنگ های بسیار شاد همچون قرمز،نارنجی،زرد استفاده می کنند.چادرشب در قاسم آباد از جایگاه
، فرهنگ گریز از نقش مادری است. در این فرهنگ سازی، تلاش می شود که نقش مادری در دختران و زنان یک نقش فرعی و درجه چندم به حساب آید. آنها باید درس بخوانند، شغل داشته باشند و تفریح کنند، حال ازدواج هم اگر شد، شد و اگر نشد، خیلی لزومی ندارد. بعد از ازدواج هم فرزندآوری مدت طولانی به تاخیر می افتد. مثلاً در کشور خودمان، اکنون بین ازدواج و فرزند اول بیش از 3.5 سال و بین فرزند اول و فرزند دوم بیش از
خانه
