تاریخ ایران، در پژوهشی با نام گذری بر تاریخ لوطی زمان و خاستگاه شکل گیری این پدیده را به گذشته های دور ایران، همراه با شیوه یکجانشینی در سرزمین ایران می رساند پدیده لوطی گری و فرهنگ عیاری، در گستره تاریخ یکجانشینی و شهرنشینی در ایران، پیشینه ای دارد. در تاریخ ایران زمین، جماعتی بسیار، دعوی صفت پهلوانی داشته اند؛ گاهی نیز نهادی اجتماعی به پاساخته اند، اما صحت و سقم ادعای آنان را برگ های پرشمار تاریخ
است، محراب رفیع گچ بری باقیمانده فعلی یادگار آن دوره می باشد. در دوره حکومت آق قویونلویان در آذربایجان، گنبدی رفیع مزین به انواع کاشی کاری معرق به وسیله سلجوق شاه بیگم همسر اوزون حسن در بخش شمالی آن احداث شده که هنوز هم پایه ها و گوشه هایی از کاشی کاری های آن باقیمانده است. در زلزله سال 1193 هجری قمری که بسیاری از بناهای تبریز آسیب دید، این مسجد نیز از خرابی مصون نماند. مسجد
فلک کشیده است که در نزدیکی بقیع واقع شده است، در قرن هشتم قمری، بعد از گذشت 150 سال از سفر ابن جبیر، ابن بطوله سفری به مدینه داشت که او هم این بنا را قبه ای سر به فلک کشیده و از نظر استحکام، بدیع و اعجاب انگیز است. وی ادامه داد: 19 سال پیش از تخریب حرم ائمه بقیع، نویسنده کتاب مراه الحرمین، ابراهیم رفقت پاشا، در توصیف بقیع گفته است عباس و حسن ابن علی و ائمه ی سه گانه در زیر یک قبه قرار
. در قهوه خانه ها از صبح پگاه تا شب به روی همگان باز است. مخصوصا هنگام غروب پر از جمعیت می باشد. در قهوه خانه مردم چای می نوشند، با یکدیگر به گرمی و خوشرویی سخن می گویند. در این جاست که هرکس صاحب خبر است، و همه می توانند بی ترس و بیم درباره سیاست به آزادی صحبت بدارند. هیأت حاکمه نیز متقابلا به آنچه در قهوه خانه ها بر زبان مردم می رود توجه و اعتنا نمی کند . ژان شاردن، جهانگرد پرآوازه
خبرگزاری مهر – گروه فرهنگ: هشتم شوال سال 1344 هجری قمری بود که آل سعود، مدینه را به غربتکده ای واقعی تبدیل کرد و با جسارت به مزار امامان هُمام شیعه(ع) و برخی دیگر از بزرگان دین(ع)، چهره واقعی خود را نشان داد. این مناسبت جانسوز – که در حدود یک قرن از آن می گذرد – البته در شعر برخی شاعران آئینی، ابیات تأمل برانگیزی پدید آورده است که مرور آن ها در این روز ماتم و عزا، خود روضه ای منظوم است
دست محمد بن زید، حاکم شیعی طبرستان، بازسازی شده است. ساخت بنا بر قبور امامان بقیع (ع) نیز از دیگر موارد مستند تاریخی است. بر پایه کتیبه هایی که در این حرم ها وجود داشته، نخستین بازسازی به سال 519ق. به دست مسترشد بالله خلیفه عباسی رخ داده است. در آغاز سده هفتم ق. به دست منصور مستنصر بالله (حک: 623-640ق.) تعمیراتی دیگر در حرم انجام شد. سفرنامه نویسان معتبر نیز از وجود برخی از
از یک سال و نیم محاصره توانسته بودند آن شهر را تصزف کنند و پس از تصرف اقدام به غارت اشیای گرانبهای حرم پیامبر – صلی الله علیه و آله و سلم – و تخریب و غارت قبرستان بقیع نمودند . طبق نقل تاریخی آن ها در این حمله چهر صندوق مملو از جواهرات مرصع به الماس و یاقوت گرانبها و حدود یکصد قبضه شمشیر با غلاف های مطلا به طلای خالص و تزیین شده به الماس و یاقوت و ... به یغما بردند . و این نیز نخستین
پیامبر ص مهمترین انگیزه برای شیعیان آن دوره بود که به تعمیر و توسعه بارگاه جد خود اقدام کنند. بر اساس مدارک تاریخی پیکر مطهر امام صادق ع در سال 148 ه . ق و پس از دوران خلافت سفاح و منصور در سال های 136 تا 157ه . ق در داخل حرم و پس از تبدیل شدن خانه عقیل به مسجد و زیارتگاه عمومی در کنار قبور ائمه سه گانه دفن شده است. متأسفانه در مورد تغییر و تحولی که پس از این تاریخ تا قرن پنجم در این حرم شریف به
بوده، پیشینه ای کهن را در کتاب تاریخ خود به ثبت رسانده است. با توجه به متون ثبت شده ی اصطخری در مسالک الممالک و نیز تالیفات حمداله مستوفی ، به نظر می رسد که نخستین بنای این سرزمین به دوران مادها بازمی گردد. مندلی اولین نامی است که این شهر، به آن شهرت یافته که احتمالا متعلق به دوران مادها تا زمان حکومت ساسانیان است. در دوران اسلامی، به هارون آباد تغییر نام و شهرت یافته است. شهری که بنای
به انبیاء و صالحین به کفر و شرک روی آورده اند، لذا جنگ با آنان واجب و ریختن خون آنان و تصرف اموالشان بر مسلمانان (وهابیان) حلال است. پس از تسلّط سعودیان بر حجاز، با توجه به پیوند فکری و مذهبی آنان با محمدبن عبدالوهاب، در هر شهر و منطقه ای که وارد می شدند، آثار و ابنیه ساخته شده بر روی قبور بزرگان صدر اسلام را خراب و ویران می کردند. وهابیان، بار نخست در سال 1221ه.ق بخشی از
خانه
