برنامه جامع اقدام مشترک یا برجام؛ توافقی حقوقی - سیاسی و بین المللی بین ایران و قدرت های بین المللی که پس از 22 ماه مذاکرات فشرده و نفسگیر دیپلماتیک؛ در 23 تیرماه 1394 در وین اتریش نهایی شد. اما نهایی شدن برجام آن را از فهرست خبرهای مهم رسانه ها خارج نکرد و پرونده آن بسته نشد. یکسال بعد در انتخابات جنجالی امریکا رئیس جمهوری روی کار آمد که یکی از برنامه های مهم خارجی اش لغو برجام بود. از آن موقع تاکنون برجام زیر سایه تهدیدها و خط و نشان کشیدن های ترامپ به حیات خود ادامه داده است. ایران هم البته از ابزارهای خود برای پاسخگویی به این تهدیدها استفاده کرده است اگر امریکا برجام را پاره کند ما آن را آتش می زنیم پاسخی است که جمهوری اسلامی به همه تهدیدها داده است. اما جدای از این اظهار نظرهاضامن های حقوقی و قانونی حفظ برجام چگونه است؟ ...
کنترل توانایی های ایران و اهداف منطقه ای اش پس از حمله آمریکا به عراق در سال 2003 دچار چالش هایی شده اند. برنامه جامع اقدام مشترک هسته ای در حال حاضر به اهداف اصلی خود، یعنی مکانیسم دیپلماتیک قابل اجرا برای محدود کردن فعالیت های هسته ای ایران رسیده است. با این حال، برنامه جامع اقدام مشترک هسته ای کامل و بدون نقص نیست آن چیزی نیست که باید باشد. در چهار حوزه برجام کمبود دارد. برخی از
اتخاذ کند که همچون تجارب گذشته سهم ایران تنها فشار و محدودیت بیشتر نباشد. قدیری ابیانه ادامه داد: در جریان NPT ایران باید پذیرای بازرسان در راستای تأیید استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای آژانس بین المللی انرژی اتمی می بود تا در مقابل یاری مراجع جهانی در توسعه و بهره برداری از این انرژی را کسب کند ولی همچنان که جهانیان شاهد آن بود، این معاهده نیز مانند برجام هیچ دستاوردی برای کشور نداشت
. او بین سال های 1956 تا 1968 وزیر خارجه لهستان بود. برنامه ای که او در سازمان ملل پیشنهاد داد عبارت بود از ایجاد منطقه ای بدون سلاح هسته ای در اروپای مرکزی، این منطقه شامل کشورهای لهستان، جمهوری فدرال آلمان (آلمان غربی) و جمهوری دموکراتیک آلمان (آلمان شرقی) بود که در اصلاحات بعدی این طرح، چکسلواکی نیز به این منطقه اضافه شد. بند اول و اصلی این معاهده پیشنهادی آن بود که سلاح های هسته ای در
سابق در خصوص شهر قدس بر اساس مصوبات و قوانین مشروع بین المللی. 4- دعوت از طرف های حاصر در توافق چهارم ژنو به الزام اسرائیل در احترام به این توافقنامه و اجرای آن در اراضی فلسطین اشغالی از جمله قدس شرقی. 5- درخواست از مجمع عمومی سازمان ملل متحد در خصوص عدم به رسمیت شناختن تصمیم اخیر آمریکا و درخواست از دادگاه بین المللی لاهه برای ارائه نظر مشورتی خود در خصوص میزان غیر قانونی
علمی محل بحث کارشناسان است ، میزان گاز CO2 انسان ساز حدود 0.2 درصد از کل گازهای گلخانه ای را شامل می شود که این مقدار هم توسط کشورهای توسعه یافته تولید و وارد جو زمین شده است. باتوجه به فقدان دلایل متقن علمی نظریه گرمایش زمین و عدم نقش کشورهای در حال توسعه در تولید گاز CO2 انسان ساخت، تعهدات شگفت آور کشورمان در این توافق قابل تامل است. اما نکته ی جالب توجه ، توجیه نبودن مسئولین مربوطه