کشور بود. نویسنده درباره گره خوردن تجدد و حس ناسیونالیستی همین قسمت کتاب آورده است: ناسیونالیسم از شعارهای مشروطه بود که برای قطع ید استعمار و استبداد وابسته کارایی داشت. ناسیونالیسم حلقه ارتباطی روشنفکران جامعه و توده های مردمی بود. ناسیونالیسمی که رضاخان برگزید، این ویژگی را داشت که هر دو طیف را برمی گرفت. او تجدد غرب را که مورد توجه روشنفکران بود، با عِرق ملی که در نزد توده ها جایگاهی داشت، در هم
. صدام در مقابل دیدگان خبرنگاران و دوربین های تلویزیونی آن کشور در مجلس شورای ملی عراق معاهده ی 1975 الجزایر را پاره کرد و پنج روز بعد با اسم رمز یوم الرعد طولانی ترین جنگ قرن بیستم را علیه ملت ایران تحمیل کرد. صدام در نظر داشت تا در این جنگ خود را قهرمان جهان عرب در جنگ قادسیه لقب دهد. بهانه قراردادن موضوع ناعادلانه بودن قرارداد 1975 الجزایر در حالی از سوی عراق مطرح شد که از
معاصر ایران را به نگارش درمی آورد. پنجمین جریان، مرکز تاریخ نگاری قاجار است که بر اساس اسناد به منابع تاریخ نگاری (از جمله درباره پادشاهان، دوله ها و سلطنه های قاجاری) می پردازند رژیم پهلوی، وابستگی رجال پهلوی به غرب و روند گسترش انقلاب اسلامی را نشان می دهد که به مخاطب بینش و نگرش در شناخت سلطه غرب و عوامل آن هم می آموزاند. گسترش دادن تاریخ شفاهی در طی دو دهه واپسین و استقلال نویسندگان
شود؟ شاید لازم باشد که به مورد مهمتری اشاره کرد که نباید چشم خود را به روی این واقعیت ببندیم که سلاح هسته ای ایران هرگز یک تهدید واقعی بر ضد منافع آمریکا نبود. غیرممکن است که ایران از بمب هسته ای استفاده کند، چه برسد به اینکه یکی از آنها را به تروریست ها بدهد. دلیل اینکه ما و متحدانمان به شدت بر برنامه هسته ای ایران مترکز شده ایم این است که وجود زاغه هسته ای در ایران موضع این کشور در خاورمیانه را
وجود آمده است. به این مفهوم که، داعش به مانند سلف خود القاعده، با کنار گذاشتن روحانیت سنتی، ادعای رجوع بی واسطه به قرآن و حدیث را دارد. اصولا از دید جهادی ها، روحانیت سنتی در جهان عرب چیزی بیش از آلت دست حکام خودکامه کشورهای منطقه نیستند. ترکی البنعلی نوجوانان و جوانانی هم که به داعش می پیوندند، چندان آگاهی عمیقی از اسلام ندارند. آن ها در اوج شهوات و خواسته های جوانی، عمدتا به
پیام اسلام که منطبق با فطرت بشر است و نیز تشنگی انسان مدرن به راحتی می توان از این شبکه های ارتباطی اجتماعی برای مبارزه با نمادهای جاهلیت مدرن استفاده کرد نخبگان و اندیشمندان جهان اسلام وظیفه دیگری نیز دارند از یک سو باید توده های مسلمان را نسبت به عواقب سوء دمیدن به آتش اختلافات مذهبی و قومی و به خصوص تکفیر گرایی و برادرکشی آگاه کنند که همگی از شاخصه های دوران جاهلیت پیش از اسلام است و هم چنین از سوی دیگر باید توده های مسلمان جوامع اسلامی را نسبت به عواقب پذیرش جنبه های منفی تمدن غرب و بازگشت متحجرانه به جاهلیت دوران پیش از اسلام هشدار دهند. ...
منطقه نیستند. به بیان دیگر، تهران به منظور دستیابی به رهبری خاورمیانه، و مهم تر از آن رهبری جامعه ی جهانی مسلمانان، باید نخست قدرتمندترین رقبای عرب سنّی خود را به چالش بکشد. از زمان سقوط صدام حسین در عراق، مقابله با کشور پادشاهی عربستان سعودی و دولت های خلیج فارس در صدر سیاست های ایران قرار گرفته است. دولت های شورای همکاری خلیج فارس روی هم رفته دارای قدرت اقتصادی و سیاسی بسیار بالایی بوده و از
] مگر می شود پس از مرگ و پودر و نرم شدن و... باز بر انگیخته شد؟ و این را نیاکان ما از پیش وعده داده اند: لَقَدْ وُعِدْنا نَحْنُ وَ آباؤُنا هذا مِنْ قَبْلُ إِنْ هذا إِلاّ أَساطیرُ اْلأَوَّلینَ [100] از ویژگی های انسان، آزادی خواهی بی قید و شرط است تا هرچه می خواهد انجام دهد، یُریدُ الاِنساَن لِیَفجُر أَمامَهُ [101] و انکار تنها دست آویز مؤثّر در شانه خالی کردن از مسؤولیّت
مبارزه با داعش و اسد است. از سوی دیگر، کشورهایی مانند عربستان و ترکیه هم در داخل با مشکلات سیاسی و امنیتی دست به گریبانند. با بدتر شدن وضعیت نظامی، قدرت های مهم از وضعیت پیش آمده بسیار نگران شده اند. با ریشه دوانیدن داعش در کشورهای منطقه (افغانستان، عراق، سوریه و ترکیه) و انجام عملیات تروریستی در کشورهای عربی (کویت، عربستان، تونس) جهان عرب از گسترش این گروه به وحشت افتاده است و امنیت را در
ساده لوح، تصور می کردند آمریکا می تواند برای تغییر رژیم ایران در این کشور مداخله کند همان گونه که در عراق به نفع دشمنان خلیجی مداخله کرد که خطرناک بودن صدام برای منطقه را تبلیغ می کردند، اما این تبلیغات نتوانست آمریکا را به جنگ فرسایشی جدیدی بکشاند و شگفت آن که این کشور بدون توجه به خشم شرکای عرب خود، با رقیب قدیمی اش(ایران) مصالحه کرد. قطعا به نفع ایران است که روابط خود را با غرب به ویژه
سازمان، به صورت کمونی در خانه هایی که پایگاه خوانده می شد، زندگی می کردند. این افراد موظّف بودند گزارش های کاملی از فعالیت های روزانه خود و دیگران را به مسئولانشان بدهند. حقّ تماس و ارتباطی بیرون از چارچوب تشکیلاتی را نداشتند. از خواندن کتاب ها، نشریات و آثاری که بیرون از سازمان منتشر شود، ممنوع بودند. مجاهدین خلق از یک جنبش توده ای که می خواستند بدان برسند به یک فرقه درونگرا که در بسیاری از جنبه ها مشابه گروه های شبه مذهبی موجود در سراسر جهان است، تبدیل شد. انتهای پیام/
خانه
