در هفتمین روز از سی و هفتمین جشنواره ملی فیلم فجر، مستند نت های مسی یک رویا ، دیدن این فیلم جرم است ، 23 نفر و پالتو شتری به نمایش درآمد. به گزارش تابناک ؛ سی و هفتمین جشنواره فیلم فجر عرصه نمایش 22 فیلم در بخش اصلی (سودای سیمرغ)، و ده فیلم در بخش نگاه نو (فیلم اولی ها) رقابت می کنند که از ده فیلم بخش نگاه نو، دو فیلم در بخش سودای سیمرغ نیز حضور دارند و شانس رقابت برای جوایز بخش های فنی را نیز در اختیار دارند. جزئیات تمامی فیلم
به زنی برمی گردد که به دلیل درگیری با یک مرد میانسال دچار عذاب وجدان شده و چند روز بعد متوجه می شود که پیرمرد ساعتی بعد از درگیری فوت کرده است؛ بنابراین با تصور این که ضربه های او باعث مرگ مرد میانسال شده، با ماجراهایی روبه رو می شود. البته آن چه در توضیح داستان این فیلم آمده این است: ترانه و امیر (زن و شوهر 34 و 37ساله) در شب تولد امیر، درگیر حادثه ای شده و برای کشف حقایق نهفته در دل این حادثه
طبقه اجتماعی به خصوص منحصر شده و با عموم جامعه ارتباطی ندارد. برای اثبات فاصله بعیدی که میان سینمای ایران با عموم مردم جامعه به وجود آمده، می شود به صحبت های فیلمسازان یا بعضی از دیگر عوامل این فیلم ها هم رجوع کرد اما توجه به خود فیلم ها و فاکتورهای تکرار شونده ای که میان شان هست، بدون نیاز به اظهارات یا همان اعترافات ناخواسته عوامل فیلم ها هم می تواند این مساله را قابل درک کند. خانواده
درشت اندام حتی قدبلندتر از من رنگ چهره و مویش هم شبیه من، همان کسی است که با او درگیر شده بود (!) لذا ادعای حنیف را تأیید می کند. از بین تمام کسانی که در آن روز گروگان گیری وارد عمل شدیم حسین قاضی و سیدی کاشانی نیز به عنوان یاری دهندگان اجرای طرح معرفی شدند و من، علی اکبر نبوی نوری و حسین آلادپوش از این قضیه دور نگه داشته شدیم، و من همچنان نگران محتویات کتم بودم که نکند کار دستم بدهد! بعد
. البته این پیش از شروع جنگ بود. با بچه های فامیل سوار یک اتوبوس به اصفهان رفتند. دیر رسیدند و در میان نمایش فیلم وارد سالن سینما شدند، با اینحال فرهادی مسحور شده بود. قهرمان اصلی فیلم عضو گروه مقاومت در اروپای شرقی بود که در آخر نازی شرور را به قتل می رساند. روزهای بعد از آن فرهادی مدام به صحنه هایی که از دست داده و ندیده بود فکر می کرد و سعی داشت در ذهنش آنها را برای خود بسازد. روز قبل از سفرمان
/> جمشیدیه ، درامی اجتماعی در ژانر دادگاهی است که تم اصلی آن همانند فیلم یلدا درباره خشونت، بخشش و قصاص است. ترانه و شوهرش امیر در حال رانندگی در خیابان با یک تاکسی تصادف می کنند و راننده تاکسی شروع به داد و بیداد و فحاشی کرده و امیر با او درگیر می شود. ترانه به حمایت از شوهرش درمی آید و با موبایل ضربه هایی به سر راننده تاکسی می زند. راننده عصر همان روز بر اثر سکته می میرد و ترانه بعد از
اصلی این فیلم گفت: دفاع در دادگاه زبان رسمی است. چرا فکر می کنیم زبان رسمی زبان شعار است. ترانه در حال دفاع از زندگی خود بوده و با توجه به اینکه اهل یک خانواده کتابخوان است، می تواند فیلسوفانه دیالوگ بگوید چراکه فعال ترین دستگاه ذهنی درباره مرگ دستگاه فلسفی است. یلدا جبلی( کارگردان) در این نشست اظهار داشت: اساسا قصه های آپارتمانی قصه های مورد علاقه من هستند ولی این کار آپارتمانی نبود
متناقضش با شخصیت ها آشنا می شویم. از همان ابتدا رقصیدن های فراوان به نمایشی برای حفظ آبروی این خانواده بدل می شود. تناقضی که هم برای مخاطب جذاب و حتی طنز است و هم اینکه در لایه زیرینش به معرفی درستی از فضای حاکم بر این خانواده می پردازد. تدوین موازی بهرام دهقانی با رفت و آمد های فراوانش میان عروسی و حادثه نگران کننده ای که قرار است رخ دهد، کمک کرده است که این سکانس بسیار ریتم خوبی پیدا کند. در ادامه
: دلیل انتخاب این نقش که البته چندان هم متفاوت نیست، همزادپنداری با این خانمی است که در دوراهی سختی قرار دارد. یلدا جبلی در مورد علت عدم بازجویی از همسر ترانه در فیلم گفت: قصه جمشیدیه قطعا قصه دادگاه و بازجویی نیست. در چنین قصه هایی هرکس تلاش می کند شکلی از داستان را نشان دهد. یکی بازجویی، یکی زندان و یکی هم کشمکش برای گرفتن رضایت از خانواده مقتول. ما تلاش کردیم از این زاویه به داستان
کشور هم نمی تواند سفر کند. من دنبال پیام دادن نبودم فقط می خواستم یک قصه تعریف کنم که افراد حداقل بتوانند خودشان را جای آن هایی بگذارند که در این جهان سختی می کشند. سارا بهرام: برای سیمرغ نقش بازی نکرده ام نشست خبری فیلم جمشیدیه با حضور یلدا جبلی (کارگردان)، ستاره پسیانی، پانتهآ پناهی ها، سارا بهرامی، حامد کمیلی، شادی کرم وردی، ندا جبرائیلی، محمد ولی زادگان (بازیگران)، محمد
یک جرقه و اتفاق واقعی شکل گرفت و در پنجاه دادگاه هم شرکت کردم که خیلی به صحنه های دادگاه کمک کرد. جبلی درباره حضور پوراحمد به عنوان بازیگر که بارها خنده تماشاگران را به همراه داشت، گفت: ما فکر کردیم بهترین انتخاب است و مردم در نمایش های مردمی این نقش را با بازی آقای پوراحمد دوست داشتند. یکی از سوالاتی که در این نشست مطرح شد، به حضور تکراری سارا بهرامی و حامد کمیلی مربوط بود که
خانه
