با افزایش مصرف دستکش و ماسک و وسایل یک بار مصرف پلاستیکی، این حجم از تولید زباله ها بیشتر هم شده است. ارزیابی سازمان ملل حاکی است پیامدهای منفی ریختن زباله های سالانه حدود 40 میلیارد دلار تخمین زده می شود. صندوق جهانی حیات وحش نیز برآورد کرده است اگر فقط یک درصد از یک میلیارد ماسک مورد استفاده در کشوری مثل ایتالیا هر ماه به طور نامناسب کنار گذاشته شود، می تواند به جمع شدن 10 میلیون ماسک پلاستیکی
انرژی بود و هر کدام از اینها زنجیره ای از تحولات را شامل می شدند، از حالا به بعد باید به زنجیره زنجیره ها فکر می کردیم و اینکه این سه زنجیره چگونه با هم تشکیل یک کلاف می دهند و چگونه باید عرصه آب، غذا و انرژی، هم در تولید و هم در مصرف را مدیریت کنیم. حال اگر از این حیث به ساختارهای حکمرانی خودمان نگاه کنیم، می بینیم ما فاصله چشم گیری با این واقعیت امروز جهان داریم. ساختارهای ما از حدود صد
دانشگاهی امروز به خاطر بی توجهی و غفلت مسئولان امر در جایگاه واقعی اش قرار ندارد که اگر داشت می توانست خیلی مشکلات جدی ما را در کشور حل کند. مثل جهاد سازندگی، البته زورشان رسید و جهاد سازندگی را به بهانه ادغام با وزارت کشاورزی منحل کردند. بچه های قدیم جهاد می گویند که جهاد سازندگی را با همه عظمت و کارآمدی اش در روز روشن و جلوی چشم همه منحل اعلام کردند. آیا وزارت کشاورزی با عوض کردن اسم اش به نام
خانه
