به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از فتن، با این حال دفتر این مرجع بزرگوار از انتشار اینگونه مطالب خودداری میکند و متاسفانه گاهی شنیده میشود که برخی از شیعیان با دفتر ایشان تماس گرفته و در مورد لعن سوال کرده اند و در جواب ٬ حکم جواز لعن علنی را شنیده اند! دفتر ایشان در گذشته نیز از انتشار اخبار دیدار سران نظام با آیت الله وحید ٬ توصیه ایشان به وحدت اسامی در حاشیه دروس ٬ تماس
نقاب دینی نگریسته اید. چه چیزی شما را به این سمت سوق داد؟ و چرا این کتاب؟ بعد از کتابی که تحت عنوان " بعد از پیامبر" نوشتم این امر پیشرفتی طبیعی به نظر می رسید. برای نوشتن آن کتاب چندین زندگی نامه از جمله اولین زندگی نامه هایی هم چون ابن عشاق از بغداد در قرن هشتم میلادی و طبری از بغداد در قرن نهم و دهم میلادی را خواندم. من به شدت با شیوه ی سنتی بیان داستان در خاورمیانه جا خوردم. این
محبوب من است: اطعام مهمان، روزه در تابستان، شمشیر زدن [در راه خدا] (همان، ص 259). معمولاً مردان بزرگ را رسم است که در لحظات آخر زندگی خود، امور مهم تر را سفارش می کنند. امام زین العابدین و امام محمدباقر(ع) یکی از توصیه های حضرت علی(ع) در لحظات پایانی عمر شریفشان را اکرام مهمان نقل می کنند: خدا را خدا را در مورد مهمان، او را راهی نکنید مگر با احترام و راضی، این وصیت [من] به شما است (همان، ص
/> کنیه ها و القاب امام(ع) امام صادق (ع) کنیه های متعددی داشته، مانند: ابوعبدالله، ابواسماعیل و ابوموسی، که مشهورتر همان نخستین آنهاست و القاب چندی هم داشته، چون: صادق، فاضل، قائم، کافل، منجی و غیر اینها که اولین، مشهورترین آنها است. لقب صادق را جدش پیامبر(ص) به او داده است، چنانکه ابوهریره در روایتی از رسول خدا نقل کرده که فرمود: ... و خداوند از نسل فرزندم محمد باقر پسری آورد که
معنایی واژه ها با مورد هر سوگند قابل تبیین نیست. 12. عدد 19 و 70 گرچه نویسندة محترم در جای جای مقالة خود پیشینیان را متهم کرده است، سخنانی از آن بزرگواران را که منطبق با نظر خویش دانسته، بدون نقد، نقل کرده است. مثلاً سخنی که از علامه بزرگوار شعرانی دربارة عدد 19 با این مضمون آورده که اولاً خداوند صرفاً شمار خازنان جهنم را برای رعایت تناسب فواصل، تسعة عشر اعلام کرده است و
نوشته است: مردم آن سان دانش او را نقل کردند که آوازه اش در همه جا پیچید و دانشجویان از هر سو به طرفش شتافتند. از هیچ یک از امامان و عالمان اهل بیت به اندازه ایشان روایت نقل نشده است و هیچ کدام به اندازه ایشان شاگرد نداشته اند. پژوهشگرن حدیث اسامی شاگردان ثقه ایشان را جمع کرده و چهار هزار نفر را شمارش کرده اند .[1] این سرآمدی در میان اهل سنت نیز آوازه بلندی دارد. ابن حجر در توصیف آن حضرت
رواق امام خمینی (ره) حرم مطهر حضرت امام رضا (ع) برگزار شد و مدیحه سرایان و ذاکران اهل بیت (ع) به مولودی خوانی و شعرخوانی پرداختند. سخنران این مراسم ضمن تبریک میلاد حضرت رسول اکرم (ص) و حضرت امام جعفر صادق (ع) گفت: هنگام بعثت حضرت محمد (ص) وضعیت سرزمین عرب مناسب نبود و اعراب به زنده به گور کردن دختران، جنایات و تضییع حقوق مردم و هزاران کار نابخردانه دیگر مشغول بودند. حجت الاسلام
محقق و نویسنده کشورمان با اشاره به اینکه گسترش علمی این دانشگاه در حدی بود که برخی از امامان فقهی اهل سنت مثل ابوحنیفه نزد امام صادق(ع) درس گرفتند، بیان کرد: ابوحنیفه می گفت: اگر آن دو سال (دو سالی که خدمت امام صادق(ع) بودند) نبود هر آینه نعمان نابود می شد. (نعمان، لقب ابوحنیفه بود که یکی از امامان فقهی اهل سنت محسوب می شود.) بسیاری از بزرگان اهل سنت که حدیث نقل می کردند از امام صادق(ع) حدیث نقل
جانشینی را به صورت کامل مشخص سازند. رسول خدا(ص) پس از انجام نماز ظهر بر فراز منبر بلندی رفتند و بعد از نیایش با پروردگار خویش، حضرت علی(ع) را نزد خود فرا خواندند و سپس فرمودند: هر که من مولای اویم، علی مولای اوست. سرانجام پیامبر اکرم(ص) در بیست و هشتم صفر سال 10 هجری در 63 سالگی در مدینه منوره چشم از جهان فرو بستند و به دیار حق شتافتند و جهان اسلام را در غمی بزرگ فرو بردند
خانه
