سایر منابع:
سایر خبرها
فوریت یا عدم فوریت قضای نمازهای واجب
بلکه غالب المتأخرین که ملتزم شده اند امر علی المواسعة است، مضایقه نیست، معلوم است که آن ها باید قرینه اقامه کنند، که این اوامر لزومی نیست. آن ها چطور قرینه است؟ گفته اند: قرینه داریم که این اوامر لزومی نیست. یکی از آن قراین، روایت عبدالله بن مسکان [وسایل الشیعه/4/288/ح4] است و عنه یعنی محمد بن الحسن، باسناده عن الحسین بن سعید، عن فضالة بن ایوب عن ابن مسکان عن ابی عبدالله علیه السلام قال
به بهشتم وارد شو!
کند و این همان سخن خداوند است که فرمود: ای نفس به آرامش رسیده؛ به سوی پروردگارت برگرد در حالی که راضی و مورد رضایتی؛ پس در بندگانم درآِ و به بهشتم وارد شو! سپس فرمود: البته این برای مومنی است که پرهیزگار و اهل برادری و خیررسانی به برادران [ایمانی اش] باشد... 4) حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ هَارُونَ الْفَامِیُّ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ جَامِعٍ
چگونه می توان نافله و قضا را برنماز واجب مقدم کرد
/> و هکذا صحیحه عبدالله بن مسکان (وسایل الشیعه/4/288/ح4) هم همین جور است: و عنه باز شیخ قدس سره نقل می کند عن الحسین بن سعید عن فضالة عن ابن مسکان، عن ابی عبدالله علیه السلام قال: ان نام رجل او نسی أن یصلی المغرب و العشاء، فان استیقظ قبل الفجر قدر ما یصلیها کلتیهما فیصلهما مثل روایت اول و ان خاف ان تفوته احداهما فلیبدأ بالعشا الاخرة و إن استقیظ بعد الفجر فلیصل الصبح ثم المغرب ثم العشا الآخرة بعد عشا
چرا مخالفان فضائل امام رضا (ع) را بیان می کردند
بسم الله الرحمن الرحیم ...عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی مَحْمُودٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ مُوسَی الرِّضَا ع ... فَقُلْتُ لِلرِّضَا یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنَّ عِنْدَنَا أَخْبَاراً فِی فَضَائِلِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ فَضْلِکُمْ أَهْلَ الْبَیْتِ وَ هِیَ مِنْ رِوَایَةِ مُخَالِفِیکُمْ وَ لَا نَعْرِفُ مِثْلَهَا عِنْدَکُمْ أَ فَنَدِینُ بِهَا فَقَالَ: یَا ابْنَ أَبِی مَحْمُودٍ
آموزه مهدویت و معنابخشی به حیات جمعی در تاریخ
/> _ بهروزلک، غلامرضا، سیاست و مهدویت، قم، مؤسسه آینده روشن، 1388ش. _ جعفری، محمدتقی، ترجمه و تفسیر نهج البلاغه، تهران، نشر فرهنگ اسلامی، 1359ش. _ حائری یزدی، مهدی، حکمت و حکومت، انگلستان، نشر شادی، 1994م. _ حافظ نیا، محمدرضا، مقدمه ای بر روش تحقیق در علوم انسانی، تهران، انتشارات سمت، چاپ پانزدهم، 1387ش. _ حرّانی (ابن شعبه)، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول، قم، جامعه مدرسین
ویژگی های ظاهری و جسمی دابه الارض
) این حدیث را احمد از عبد الرّحمن بن مهدیّ از سفیان از فرات نقل کرده است (ابن حنبل، بی تا: ج32، 370). حدثنا أبی، ثنا مسدد، ثنا عبد الوارث، عن یونس بن عبید، عن الحسن قال: دابه الارض زمانی که مردم فساد کنند خارج می شود و دابه با آن ها سخن می گوید (ابن ابی حاتم، 1419: ج9، 2926). حدثنا أبو الحسین علی بن عبد الرحمن السبیعی بالکوفه، ثنا أحمد بن حازم، عن أبی عزره، ثنا عبید الله بن موسی
زینت عبادت کنندگان کجاست؟
هرگاه زهری (از علمای بزرگ اهل سنت) از امام سجاد ع حدیثی نقل می کرد می گفت زین العابدین علی بن حسین برایم روایت کرده است . یکبار سفیان بن عیینه (یکی دیگر از علمای بزرگ اهل سنت) به او گفت: چرا به او زین العابدین می گویی؟ گفت: چون از سعید بن مسیب شنیدم که حدیثی را از ابن عباس نقل می کرد که پیامبر خدا ص فرمود: هنگامی که روز قیامت شود منادی ای ندا می دهد که زینت عبادت کنندگان کجاست؟ آنگاه است که نگاهم به فرزندم علی بن حسین بن علی بن ابی طالب می افتد که دارد بین صفوف قدم برمی دارد [و جلو می آید].
بررسی وقایع تاریخی در دوره امامت حضرت سجاد (ع)
دوران امامت حضرت سجاد (ع) مصادف با یکی از سیاه ترین ادوار حکومت در تاریخ اسلام بود. گرچه پیش از آن هم حکومت اسلامی یک حکومت استبدادی شده بود اما زمان امام چهارم این تفاوت را با ادوار سابق داشت که سردمداران حکومت در این زمان، به صورت آشکار و بدون هیچ گونه پرده پوشی، به مقدسات اسلامی دهن کجی کرده و آشکارا اصول اسلامی را زیر پا می گذاشتند و کسی جرئت کوچک ترین اعتراض را نداشت.
امام سجاد (ع) از دیدگاه اهل سنّت
وارث: ذهبی دودمان آن حضرت را این گونه می نویسد: علی فرزند حسین فرزند علی بن ابی طالب فرزند عبدالمطلب فرزند هاشم فرزند عبد مناف است. 1 کنیه ایشان ابوالحسن، ابوالحسن، ابو محمّد و ابوعبدالله است. 2 لقب ایشان زین العابدین، سجاد، هاشمی، علوی، مدنی، قریشی، علی اکبر 3 و برخی ایشان را علی اصغر 4 دانسته اند. به ایشان ابن الخیرتین نیز می گویند، به خاطر این که پیغمبر فرمود
ویژه نامه میلاد امام سجاد (علیه السلام)
داده بود رؤسای قبایل مختلف را به زندان اندازند و مردم را گفته بود بدون اسلحه از خانه ها خارج شوند . در چنین حالتی دستور داد سرهای مقدس شهدا را بین سرکردگان قبایلی که در کربلا بودند تقسیم و سر امام شهید حضرت ابا عبد الله الحسین را در جلو کاروان حمل کنند . بدین صورت کاروان را وارد شهر کوفه نمودند . عبید الله زیاد می خواست وحشتی در مردم ایجاد کند و این فتح نمایان خود را به چشم مردم آورد
الزامات رویکرد تمدنی به آموزه مهدویت
روش تحقیق در علوم انسانی، تهران، انتشارات سمت، چاپ پانزدهم، 1387ش. _ حرّانی (ابن شعبه)، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول، قم، جامعه مدرسین، چاپ دوم، 1404ق. _ دورانت، ویل، تاریخ تمدن، ترجمه احمد آرام، تهران، چاپ خانه سینا، 1331ش. _ درآمدی بر تاریخ تمدن، ترجمه: احمد بطحایی، تهران، انتشارات انقلاب اسلامی، 1365ش. _ ربانی خوراسگانی، محمدصادق، بررسی کارکردهای اجتماعی انتظار
عباس نزد خداوند جایگاهی دارد که تمامی شهدا به حال او غبطه می خورند
عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سُلَیْمَانَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ سَدِیرٍ الصَّیْرَفِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع جُعِلْتُ فِدَاکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ هَلْ یُکْرَهُ الْمُؤْمِنُ عَلَی قَبْضِ رُوحِهِ؟ قَالَ لَا وَ اللَّهِ إِنَّهُ إِذَا أَتَاهُ مَلَکُ الْمَوْتِ لِقَبْضِ رُوحِهِ جَزِعَ عِنْدَ ذَلِکَ فَیَقُولُ لَهُ مَلَکُ الْمَوْتِ یَا وَلِیَّ اللَّهِ لَا
تحلیلی بر زندگانی امام سجاد علیه السلام از نگاه رهبرمعظم انقلاب
استخوانی در گلو داشته باشد. ولی زندگی امام سجّاد علیه السلام از زندگی امیرالمؤمنین علیه السلام بسیار پرتلاطم تر بود. آن حضرت در بحبوحة جنگ صفین به دنیا آمد: در زمان معاویه و آن جنایاتش پرورش پیدا کرده. معاویه را با کشتارهای دسته جمعی شیعیان، با اشاعة سبّ امیرالمؤمنین در خطبه ها و بعد از نمازها دیده است. بعداً حماسة کربلا و اسارت، که هر روزی از آن چند بار مرگ است، مجلس ابن زیاد و مجلس یزید را با اهل
یادداشت/چرا ابالفضل العباس ملقب به باب الحوائج است؟
ج: 98 ص: 277 [7] – نفس المهموم، ص: 302 روی الشیخ أبو نصر البخاری عن المفضل بن عمر أنه قال: قال الصادق علیه السلام: کان عمنا العباس علیه السلام نافذ البصیرة صلب الإیمان جاهد مع أبی عبد اللّه علیه السلام و أبلی بلاء حسنا و مضی شهیدا و روی الصدوق فی حدیث عن علی بن الحسین علیهما السلام قال: رحم اللّه العباس فلقد آثر و أبلی و فدی أخاه بنفسه حتی
جاهلان عالم نما
/> جوادی آملی، عبدالله. (1378). تسنیم. چاپ اوّل. قم: اسراء. حسینی شاه عبدالعظیمی، حسین بن محمّد. (1363). تفسیر اثنا عشری. تهران: انتشارات میقات. حسینی همدانی، محمّدحسین. (1404ق.). انوار درخشان. تهران: کتاب فروشی لطفی. حرّ عاملی، محمّدبن حسن. (1414ق.).هدایهالأمّه إلی أحکام الأئمّه علیهم السّلام. مشهد: انتشارات آستان قدس. حلبی، علی اصغر. (1376). مبانی