خانه
سایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
استثنائات ابراز عقاید سیاسی
احمد؛ السرائرالحاوی لتحریرالفتاوی (سه جلدی)؛ چ2، قم: انتشارات جامعه مدرسین، 1410ق . ابن حمزه طوسی، محمد بن علی ؛ الوسیل ة إلی نیل الفضیل ة؛ چ1، قم: کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، 1408ق . ابن حیون، نعمان بن محمد؛ دعائم الإسلام و ذکرالحلال والحرام والقضایا والأحکام؛ چ2، قم: مؤسس ة آل البیت(ع)، 1385ق . ابن فارس، زکریا؛ معجم مقائیس اللغ ة (شش جلدی)؛ چ1، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی
فرازی از دعای ندبه محرم95 در کوهدشت با صدای کربلای شاهین رضایی
أَنَّهُ لا نَبِیَّ بَعْدِی وَ زَوَّجَهُ ابْنَتَهُ سَیِّدَهَ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ وَ أَحَلَّ لَهُ مِنْ مَسْجِدِهِ مَا حَلَّ لَهُ وَ سَدَّ الْأَبْوَابَ إِلا بَابَهُ ثُمَّ أَوْدَعَهُ عِلْمَهُ وَ حِکْمَتَهُ فَقَالَ: و راه به حریم خشنودی ات، انگاه که روزگار آن حضرت سپری شد، نماینده اش علی بن ابیطالب (درود تو بر آن دو و خاندانشان باد) را، برای راهنمایی برگماشت، چرا که او بیم دهنده، و برای هر
بطلان تصرفات زوجه در مهر
1، قم، دارسیدالشهداء. ابن بابویه، محمد بن علی. (1415 ق). المقنع. چ 1. قم: مؤسسه امام هادی (ع). _____ (بی تا). من لا یحضره الفقیه. ج 3. چ 2. قم: انتشارات جامعه مدرسین. ابن براج، عبدالعزیز بن نحریر. (1406 ق). المهذب. ج 1. چ 1. قم: دفتر انتشارات اسلامی. ابن حمزه، محمّد بن علی. (1408 ق). الوسیله إلی نیل الفضیله. چ 1. قم: مکتبه آیه اللّه المرعشی.
نمونه ای از نقد به شیوه استفهام در آیات قرآن
، احمد. (1410ق.). مقاییس اللّغه. بیروت: دار احیاء التّراث العربی. ابن منظور، محمّد بن مکرم. (1414ق.). لسان العرب. چاپ سوم. بیروت: دار صادر. پاینده، ابوالقاسم. (1382). نهج الفصاحه. تهران: دنیای دانش. تمیمی آمدی، عبدالواحد بن محمّد. (1366). غررالحکم و دررالکلم. قم: دفتر تبلیغات. حرّ عاملی، محمّد بن حسن. (1401ق.). وسائل الشّیعه. بی جا: بی نا. موسوی
برخی از مصادیق مخالفان و آزارگران پیامبر(ص)و اهل بیت(ع) و ولیّ فقیه
رَسوُلُ اللهِ: عَلِیٌّ مِنِّی وَ أَنَا مِن عَلِیٍّ وَ لاَ یُؤَدِّی عَنِّی إِلاَّ أَنَا أَو عَلِیٌّ: علی از من و من از علی هستم. سخن مرا از من یا از علی باید شنید (همان: 699). باز همو گوید: قَالَ رَسُولُ اللهِ: أَنَا حَربٌ لِمَن حَارَبَکُم وَ سِلمٌ لِمَن سَالَمَکُم (همان). مسلم نیز در صحیح یک جلدی (ر.ک؛ ابن حجّاج نیشابوری، 1391: 928)، همین مضامین را در باب اهل بیت از پیامبر(ص) نقل کرده است
مرجع امنیت سیاسی افراد در فقه امامیه
/> مراجع منابع ابن ادریس، محمد بن منصور بن احمد؛ السرائرالحاوی لتحریرالفتاوی (سه جلدی)؛ چ2، قم: انتشارات جامعه مدرسین، 1410ق. ابن حمزه طوسی، محمد بن علی ؛ الوسیل ة إلی نیل الفضیل ة؛ چ1، قم: کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، 1408ق. ابن حیون، نعمان بن محمد؛ دعائم الإسلام و ذکرالحلال والحرام والقضایا والأحکام؛ چ2، قم: مؤسس ة آل البیت(ع)، 1385ق. ابن فارس، زکریا؛ معجم
جایگاه قانونی قاعده شکستگی استخوان ها
النزوع؛ چ1، قم: مؤسسه امام صادق ، 1417ق. ابن عباد، اسماعیل؛ المحیط فی اللغ ه (ده جلدی)؛ چ1، بیروت: عالم الکتاب، 1414ق. ابن غضائری، ابوالحسن احمد بن ابی عبدالله؛ رجال ابن الغضائری (کتاب الضعفاء)؛ قم: [بی نا]، [بی تا]. ابن فارس، زکریا؛ معجم مقائیس اللغ ه (شش جلدی)؛ چ1، قم: انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، 1404ق. ابن منظور، جمال الدین محمد بن مکرم؛ لسان العرب (پانزده
اِسناد روایات ترتیب نزول
بررسی، یعنی ابن أبی داوود) زندگی کرده اند. در دوره نخست، روایت در 6 منبع وجود داشته است: صحیح بخاری، مسند ابن حنبل، فضائل القرآن ابوعُبید، تفسیر عبدالرّزاق، مسند طیالسی و مغازی موسی بن عُقبه. طیالسی و عبدالرّزاق فقط یک نمونه نقل روایت را با سند آورده اند، امّا ابوعبید جز آن به دو نقل بسیار مشابه دیگر اشاره و تنها سند آنها را ذکر کرده است. ابن حنبَل دو روایت مختلف ارائه می کند؛ یکی بلندتر و دیگری
عاقبت بخیری، نتیجه لحظاتی تفکر!!
و نپرداختن به لایه های درونی آن است. پی نوشتها: [1]. عراقی، ابوالفضل، المغنی عن حمل الاسفار، ص 102؛ مازندرانی، محمد صالح بن احمد، محقق، مصحح، شعرانی، ابوالحسن، شرح الکافی الأصول و الروضه، ج 1، ص 224 [2]. کوفی اهوازی، حسین بن سعید، الزهد، محقق، مصحح، عرفانیان یزدی، غلامرضا، ص 15 [3]. کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 1، ص 24 منابع: سایت اندیشه قم بحارالانوار، ج 68 علی اصغر الهامی نیا- غلامعباس طاهر زاده – اخلاق عبادی، ص135 (با اندکی تلخیص) فرآوری: آمنه اسفندیاری ...
رعایت چهار نکته
که: اَلعُجبُ یَأکُلُ الحَسناتَ کَمَا تَأکُلُ النَّارُ اَلحَطَبَ؛ عجب، نیکی های انسان را می خورد، همان گونه که آتش، هیزم را می خورد. (4) امام علی (علیه السلام) فرمود: اِیَّاکَ اَن تَرضی عَن نَفسِکَ فَیَکثُرَ السَّاخِطُ عَلَیکَ؛ مبادا از خود راضی باشی که در این صورت، ناراضیان از تو زیاد می شوند! . (5) امام صادق (علیه السلام) فرمود: قَالَ اِبلِیسُ - لَعَنَةُ الله عَلَیه - لِجُنُودِهِ
نیاز به الگو
این ها در درجه بعد قرار دارند و در برخی مواقع راهزن راه هستند. آنچه مهم است، این پنج صفت است که حضرت به آن ها اشاره فرمود. معیار حقّ و باطل و خوب و بد بودن افراد، در این امور است. پی نوشت ها 1. نهج البلاغه، حکمت 43. 2. وسائل الشیعه، ج 1، ص 356. 3. سفینة البحار، ج 2، ص 278 (ماده عمل). 4. فروغ ابدیت، ج 1، ص 285، به نقل از سیره ابن هشام، ج 1، ص 365. منبع مقاله : عبدالله زاده، سیدمحمد؛ (1394)، گفتار معصومین (ع)، جلد سوم (درس اخلاق حضرت آیة الله العظمی مکارم شیرازی (مدّظله))، قم: انتشارات امام علی بن ابی طالب (ع)، چاپ دوم ...
آیا امام حسین (ع) خواستار توافق با یزیدیان بودند؟!
طبری در شایعه بودن این خبر را نقل می کند، اما باز مطلبی سخیف را برای بهره برداری سیاسی، به امام حسین علیه السلام نسبت می دهد. کذب و باطل بودن این شایعه ی ظنی در ادامه این نوشته و در نقد مطالب بعدی، به خوبی روشن خواهد شد. اما نقل گزارش الفتوح (اثر ابن اعثم) در این زمینه خالی از لطف نیست. وی حتی همان شایعه و حدس رایج در بین مردم را نیز کاملا متفاوت و دقیقا بر خلاف نقل طبری، نقل کرده است:
تصرفات زوجه در مهر نسبت به زوج
-122؛ حسینی عاملی، 1419: 775 و سایر کتبی که در بیان دو قول مهم آورده شده است. مراجع منابع قرآن کریم. ابن ابی جمهور، محمد بن زین الدین (1405 ق). عوالی اللئالی العزیزیه، ج1، چ 1، قم، دارسیدالشهداء. ابن بابویه، محمد بن علی. (1415 ق). المقنع. چ 1. قم: مؤسسه امام هادی (ع). _____ (بی تا). من لا یحضره الفقیه. ج 3. چ 2. قم: انتشارات جامعه
حجت الاسلام حسن آبادی: گناه، مرگ ناگهانی انسان را جلو می اندازد+گزارش تصویری
السلام به عرش می روند به خدمت مادرشان فاطمه سلام الله علیها و بی بی می فرمایند: پسرم، من برای گریه کن شما استغفار می کنم. پی نوشت: 1- سوره یوسف آیه 2 2- سوره شوری آیه 30 3- وسائل الشیعه ج:13 ص:503 4- البرقی، احمد بن محمد بن خالد، المحاسن، قم، دارالکتب الاسلامیه، 1371 ق، ج 1 ، ص 63 ، ابن قولویه، جعفر بن محمد، کامل الزیارات، نجف اشرف، دار المرتضویه، چاپ اول، 1356 ش، ص 103 ، ح 8
دانشجویان و مسأله نماز در غیر وطن / سیدحسن شیرازی
شده است. روایاتی که می توان بر خلاف قول مشهور به آنها استدلال کرد عبارتند از: الف) سعد بن عبد الله عن ایوب بن نوح عن ابن ابی عمیر عن حماد بن عثمان عن الحلبی عن ابی عبدالله علیه السلام فی الرجل یسافر فیمرّ بالمنزل له فی الطریق یتمّ الصلاه ام یقصّر قال علیه السلام: یقصّر انّما هو المنزل الذی توطّنه[2] [3] ب) سعد بن عبد الله عن احمد بن محمد عن ابن ابی نصر عن حماد بن
تزویر، ساختار قدرت اموی
و در قاعده هرم نیز سپاه و رعیت از هم تفکیک شدند. به بیان دیگر؛ با تحولاتی که در خلافت تو رخ داده یک تقسیم عمودی در هرم جامعه صورت گرفته است و دوستان، امیران و سپاهیان را به عنوان اعضای حکومت یا جامعه سیاسی در یک گروه قرار داده ای و عالمان و آگاهان و رعیت را که جامعه مدنی و قوای معارض حکومتت هستند در گروه دیگر نشانده ای. خلافت بنی امیه ای تو، حکومتی بزرگ و وسیع است که به دلیل جنگ جهادی در
اشک بر مصائب سیدالشهدا مطهِّر گناهان و خاموش کننده شیطنت استکبار در عالم است
الرحمن الرحیم الحمد لله ربّ العالمین و صلی الله علی سیِّدنا و نبینا محمد و آله الطاهرین و لعنة الله علی أعدائهم اجمعین. امام رضا علیه السلام در حدیثی به ریان بن شبیب می فرمایند: یَا ابْنَ شَبِیب إِنْ کُنْتَ بَاکِیاً لِشَیْ ءٍ فَابْکِ لِلْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع فَإِنَّهُ ذُبِحَ کَمَا یُذْبَحُ الْکَبْشُ وَ قُتِلَ مَعَهُ مِنْ أَهْلِ بَیْتِهِ ثَمَانِیَةَ عَشَرَ رَجُلًا مَا لَهُمْ فِی
آیا انسان می تواند به مقام خلیفه اللهی برسد؟
إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَنْ قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَمَا اسْتَکانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما یَتَضَرَّعُونَ فَقَالَ الِاسْتِکَانَةُ هُوَ الْخُضُوعُ وَ التَّضَرُّعُ هُوَ رَفْعُ الْیَدَیْنِ وَ التَّضَرُّعُ بِهِمَا. 2) از امیرالمومنین ع درباره آیه لاتجأروا الیوم (مومنون/65) سوال شد
از "غیرت ناموسی" مهم تر "غیرت دینی" است
که اسب ها در زمان حیات بر آنها تاختند. یکی قاسم ابن الحسن(ع) بود که اسب ها زمانی که او هنوز مجروح و زنده بود بر او تاختند و زیر دست و پا قرار گرفت و یکی طبق زیارت ناحیه مقدسه، خود وجود مقدس ابا عبدالله(ع)، وَتَعْلُوکَ الطُّغاةُ بِبَواتِرِها با شمشیر آخته بر بالین تو آمدند قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبینُک عرق مرگ بر پیشانیت نشست وَاخْتَلَفَتْ بِالْإِنْقِباضِ وَالْإِنْبِساطِ شِمالُکَ وَیَمینُک به چپ و
معنیِ پیامبر امّی
18-19 و سوره ی 96 العلق: آیه ی 1-4. 47. سوره ی 98 البینه: آیه ی 2. 48. مفردات راغب: 74. 49. سوره ی 29 عنکبوت: آیه ی 48. 50. کتانی: التراتیب الاداریه، فصل تعلیمات پیغمبر برای هنر خوشنویسی به نقل از کتاب شفای قاضی عیاض، در کتب شیعه نیز از این قبیل روایات نقل شده است: عن زید بن ثابت انه قال قال رسول الله: اذا کتبت بسم الله الرحمن الرحیم، فبیّن- السین فیه- عن ابن عباس
بررسی موجودات هوشمند فرازمینی از منظر مفسران قرآن
اسلامی، چ دوم. ، 1419 ق، البلاغ فی تفسیر القرآن بالقرآن، قم، مؤلف. الصفار، محمد بن الحسن، 1362، بصائر الدرجات الکبری فی فضائل آل محمد(ص)، تهران، اعلمی. طباطبایی سید محمدحسین، 1417 ق، المیزان فی تفسیر القرآن، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چ پنجم. طبرسی، فضل بن حسن، 1372، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، چ سوم. طریحی، فخرالدین، 1375، مجمع
درباره ی خط قرآن
سرویس اندیشه جوان ایرانی به نقل از راسخون ؛ بخش مقالات دینی: نویسنده: محمود رامیار خط قرآن و یا رسم المصحف همان روش نگاشتن قرآن است که در زمان عثمان برای کتابت قرآن برگزیده شد. دانشمندان این روش را رسم المصحف نامیدند و عده ای نیز از آن به رسم عثمان و یا رسم عثمانی یاد می کنند. البته اصل در نوشتن، ضبط کلمه چنان است که گفته می شود و صورت مکتوب کلمه باید بدون کاستی و یا افزایشی
اصول نقد در قرآن و نهج البلاغه
نقایص به نقد اندیشه ها یا رفتارهای دیگران می پردازیم، بهتر است از خود شروع کنیم و پیش از هر کس دیگری به اصلاح و نقد خود بپردازیم. مراجع قرآن کریم. اسلامی، سیّد حسن. (1383). اخلاق نقد. چاپ اوّل. قم: دفتر نشر معارف. ابن فارس، احمد. (1410ق.). مقاییس اللّغه. بیروت: دار احیاء التّراث العربی. ابن منظور، محمّد بن مکرم. (1414ق.). لسان العرب. چاپ سوم
اعتدال مزاج در انسان کامل از منظر عرفان اسلامی
و تعبیرات عرفانی، چ پنجم، تهران، طهوری. صدرالمتألهین، 1981م، الحکمه المتعالیه فی الأسفار العقلیه الأربعه، چ سوم، بیروت، دار إحیاء التراث. ، 1366، تفسیر القرآن الکریم، قم، بیدار. صلیبا، جمیل، 1414ق، المعجم الفلسفی، بیروت، الشرکه العالمیه للکتاب. عسقلانی، ابن حجر، 1415ق، الإصابه فی تمییز الصحابه، بیروت، دارالکتب العلمیه. غزالی، ابوحامد محمد
شکل گیری عقل شیعی در گذر تاریخ
عبدالله جعفربن محمد، و از متکلمین شیعه است. درباره امامت نظریه پردازی می کرد و مذهب و نظریه ها ی آن را آراست. امامت، رد زنادقه و دوگانه گرایان، توحید، رد اصحاب طبایع، و کتابی درباره ارسطو و... از آثار وی است او کتاب های دیگری نیز در باره تدبیر و میزان دارد که هر دو شاخه ای از کیمیاگری اند. ادبیات هرمسی، آبشخور هشام بن حکم بود. اندیشه شیعی با هشام بن حکم به شکل سامان یافته تری هرمس گرایی را ادامه
روش تاریخ گذاری روایات در مطالعات غربی
سه طریق قابل شناسایی است: یکی اینکه در کُتُب فهارس، رجال و تراجم تصریح کرده باشند که فلان راوی صاحب کتاب حدیثی بوده است. دوم اینکه او سرحلقه راویان بعدی باشد؛ یعنی افراد متعدّدی از او نقل حدیث کرده باشند. سوم اینکه در زنجیره سند حدیث، از او به پایین، مصطلحات سماع و قرائت که مربوط به قرائت متن کتاب است، نظیر حَدَّثَنا و أخبَرَنا به چشم بخورد. به این ترتیب، به صرف اینکه احادیثی که فی
گاهی عذاب الهی زمینه ای است برای تضرع انسان
گشودیم علی بن ابی طالب است هنگامی که در رجعت برگردد. مختصر البصائر، ص88 حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَیْنِ بْنِ أَبِی الْخَطَّابِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ مَرْوَانَ، عَنِ الْمُنَخَّلِ بْنِ جَمِیلٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ یَزِیدَ، عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ: ... وَ قَوْلَهُ تَعَالَی حَتَّی إِذا فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باباً ذا عَذابٍ شَدِیدٍ هُوَ عَلِیُّ بْنُ
نقش امام در نظام آفرینش
/> قرآن کریم. 1٫ آشتیانی، سید جلال الدین (1381). شرح بر زاد المسافر، قم، دفتر تبلیغات اسلامی. 2٫ ابن فارس، احمد بن فارس (1404ق). معجم مقاییس اللغه، تصحیح: هارون، عبدالسلام محمد، قم، بی تا. 3٫ ابن منظور، محمد بن مکرم (1414ق). لسان العرب، بیروت، دار صادر. 4٫ حسن زاده آملی، حسن (1381). هزار و یک کلمه، قم، دفتر تبلیغات اسلامی. 5٫ حمصی رازی ، سدید الدین (1412ق). المنقذ من
شاخصه های سیاسی توسعه و پیشرفت از منظر اسلام با تکیه بر حکومت امام مهدی(عج)
اطلاعات، شماره 55– الشبابخی الشیخ (1405ق). نورالابصار فی مناقب آل بیت النبی المختار، بیروت، الدارالعلمیه. صافی گلپایگانی، لطف الله صافی (1372). منتخب الاثر، قم، مکتبه الصدر. الصبان، محمد بن علی (1398ق). اسعاف الراغبین، بیروت، (بی نا). طبرسی، ابوعلی فضل بن حسن (بی تا). اعلام الوری، بیروت، دارلمعرفه. عالم، عبدالرحمن (1373). بنیادهای علم سیاست تهران، نشرنی. قانون اساسی
نقد و بررسی ادله نقلیِ قادیانیه
تبیین این دو علامت می پردازیم. 2 – 1 خسوف و کسوف در ماه رمضان در سنن دار قطنی، در روایتی به نقل از جابر، از امام باقر(ع)، چنین می خوانیم: حَدَّثَنَا أَبُو سَعِیدٍ الأَصْطَخْرِیُّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نَوْفَلٍ حَدَّثَنَا عُبَیدُ بْنُ یعِیشَ حَدَّثَنَا یونُسُ بْنُ بُکَیرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شَمِرٍ عَنْ جَابِرٍ: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ قَالَ إِنَّ
