سایر منابع:
سایر خبرها
چگونه آرزوهایمان را به فرصت تبدیل کنیم
است. عمل درست و به وقت خیلی مهم است. کلمه عنّا بیان گر این است که ما را نجات بده و به تعبیری گویا دست و پای انسان بسته شده است. پیامدهای آرزوی طولانی حَتَّی لَا نُؤَمِّلَ اسْتِتْمَامَ سَاعَةٍ بَعْدَ سَاعَةٍ، وَ لَا اسْتِیفَاءَ یَوْمٍ بَعْدَ یَوْمٍ، وَ لَا اتِّصَالَ نَفَسٍ بِنَفَسٍ، وَ لَا لُحُوقَ قَدَمٍ بِقَدَمٍ . خدایا! کمک کن در موقعیتی قرار بگیرم که توقع ساعتی بعد
وقایع و اعمال ماه ربیع الثّانی
إِلَّا هُوَ سُبْحانَهُ عَمَّا یُشْرِکُونَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِیَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ حَتَّی إِذا أَدْرَکَهُ الْغَرَقُ قالَ آمَنْتُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا الَّذِی آمَنَتْ بِهِ بَنُوا إِسْرائِیلَ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِینَ قُلْ هُوَ رَبِّی لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْتُ وَ إِلَیْهِ مَتابِ یُنَزِّلُ الْمَلائِکَةَ
داستانهایی از کرامات امیرالمومنین علیه السلام
آنکه در نزد او پاره ای از علم کتاب بود؛ پس چگونه من نتوانم ! در حالی که نزد من علم صد و بیست و چهار هزار کتاب است و خداوند بر شیث بن آدم ( ع ) پنجاه صحیفه نازل کرد ، و بر ادریس سی صحیفه ، بر ابراهیم بیست صحیفه و تورات و انجیل و زبور ( را نازل فرمود ) ؟ گفتم راست می گویی ای سرور من ؛ امام این گونه است . حضرت ( ع ) فرمود : ای سلمان ، بدان همانا شک کننده در امور و علوم ما ، همانند شک کننده در معرفت و حقوق ما است و همانا خداوند عزوجل ولایت ما را در جای جای کتابش واجب فرموده و در آن ( قرآن ) عمل به آن چه واجب است را بیان کرده ولی این امر بر مردم مکشوف نیست . ...
حجت الاسلام میرزامحمدی: ابلاغ سلام معصوم(ع) به شیعیان، جلوه ای از رحمت الهی است+گزارش تصویری
... یَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَ الْأَغْلالَ الَّتی کانَتْ عَلَیْهِمْ ؛ پیغمبر صلی الله علیه وآله آمد تا این غل و زنجیری که به خاطر اطاعت از هوای نفس و ابلیس به خودتان بسته بودید را باز کند. خداوند بر مبنای رحمت واجبات را مقرر فرمود حتی جناب جبرئیل هم مشمول رحمت پیغمبر صلی الله علیه وآله می شود و این رحمت در قیامت معلوم می شود. امام باقر علیه السلام فرمود: همه انبیاء در قیامت ندای
گفتار علماء درباره حضرت عبدالعظیم(علیه السلام)
. مرحوم کجوری در روح و ریحان از قول سید مرتضی علم الهدی حدیث عرض دین آن حضرت را نقل کرده است. مرحوم مجلسی در هدیه الزائرین ص 546 از مزارات معلوم و مشهور، مرقد منّور حضرت عبدالعظیم(علیه السلام) را در مقابل شجره ری ذکر می کند. شیخ الطّائفه در رجال خود حضرت عبدالعظیم(علیه السلام) را از اصحاب امام هادی(علیه السلام) ذکر کرده و در پایان نام اورا به رضی الله عنه یاد نموده که رضی الله عنه نزد اصحاب
حضرت عبدالعظیم(علیه السلام)یار واقعی امام هادی (علیه السلام)
صلی الله علیه و آله وسلم به دست علی بن ابی طالب علیه السلام سیراب سازد ... از خداوند می خواهم که در راه شما به ما شادی و گشایش دهد و ما و شما را در جوار جدّتان محمد صلی الله علیه و آله وسلم گردآورد و معرفت شما را از ما نگیرد ... . با دوستی شما و بیزاری از دشمنانتان و تسلیم بودن در برابر خدا به شما تقرّب می جوییم ای سرور من، برای ورود به بهشت شفیع من باش؛ چرا که تو نزد خداوند مقام بلندی
سیدالکریم(ع) فرستاده امام هادی برای حکومت ری
در دوران این سه امام یعنی: حضرت جواد، حضرت هادی و حضرت عسکری علیهم السلام داشته اند و این در حالی است که این سه امام خودشان در مدینه و بغداد و سامراء زیر نظر و تحت فشارهای خیلی شدید قرار داشته اند. معلوم می شود در آن دوران این بزرگوار شخصیّت مهم و فعّالی بوده که مورد توجّه خلیفه قرار گرفته و تحت تعقیب بوده و به ری گریخته است. بنابراین هم شخصیت جهادی است، هم شخصیّت علمی است و
شناخت خدا در گرو شناخت امام است
پایگاه اطلاع رسانی آزادگان ایران : قرآن کریم می فرماید: وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُونِ= انسان و جن را خلق نکردیم، مگر برای عبادت . در حدیثی از سیدالشهداء (علیه السلام) می خوانیم: همانا خداوند عزوجلّ بندگان را نیافرید، مگر برای آن که او را بشناسند. به ایشان عرض شد: معرفت خدا چیست؟ فرمودند: شناخت اهل هر زمانی امام شان را که اطاعت و پیروی اش بر آنان واجب است
فرق فحش و لعن و نفرین
عقیق: دشنام، ناسزا و فحش دادن در اسلام حرام و گناه است. اینکه نام کسی را به زشتی ببرند و عیب کسی را برشمارند و با عناوین و القاب زشت و بد به کسی ناسزا بگویند، در آیات قرآن و روایات اسلامی، همه اشکال آن حرام و گناه دانسته شده است. در فرهنگ عربی و قرآنی، فحش و دشنام با واژگانی چون سب ، راعنا ، تهجرون و عتل بیان و از آن نهی شده است. خداوند به صراحت در آیه 11 سوره حجرا
علل و زمینه وقوع حماسه 9 دی
اینجا ( معرفت نفس )، آن هم به صورت کامل و جامع و عمیق نیست بلکه شناخت اجمالی از خود فطری انسان و ویزگی هایی که هرانسانی فط تا حائز آن باشد نیز کفایت می کند. به عبارت دیگر بدانیم گرایش به نیکی ،زیبایی،حق و حقیقت ، ومحبت در یک کلمه ،جلوهای کمال الهی در انسان وجود دارد. و مصداق های غیر واقعی هر یک از اینها را از مصداق های حقیقیشان بشناسیم. زمان آگاهی با نگاه به آینده : یعنی
اهمیت و جایگاه نیایش در زندگی
به هنگام درماندگی توجه انسان از غیر خدا گسسته و به مبدأ قدرت پای دار الاهی معطوف می گردد. وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعَاءٍ عَرِیضٍ زمانی که شری بشر را فرا رسد، او به نیایش های طولانی دست می زند. [17] هرگاه آدمی به رنج و زیانی در افتد، در همان لحظه و حال، (نشسته، خفته و ایستاده و...) فوراً ما را به دعا می خواند. [18] گاهی او را به تضرع و زاری و از روی باطن و
ارائه مدل تحلیل جامع جریان تکفیری و راهبردهای مقابله با آن
که قابلیت تقلیل مفاهیم در روی کردی کمّی، با استفاده از عدد و هندسه را دارند. بهره گیری از روایت معروف امام علی (علیه السلام) که در حوزه شناخت گذشته و حال و آینده راهنمای نویسندگان این نوشتار بوده است. کلامی گهربار که تمام علم و فلسفه علم دو هزار و اندی سال اندیشمندان غرب را در خود دارد. گذشته ای که به دنبال تبیین بوده، حالی که به دنبال توصیف بوده و آینده ای که در راستای پیش بینی و تعاقب
مفهوم تجلی الهی در نهج البلاغه
سرویس اندیشه جوان ایرانی به نقل از راسخون ؛ بخش مقالات دینی: نویسنده: سید جمال الدین دین پرور (1) چکیده شناخت منحصر به دین نیست. شناخت حقیقی توسط عقل و اندیشه بدست می آید. شناخت خداوند نیز از راه عقل و اندیشه حاصل می شود، نه از راه دیدن؛ زیرا دیدن مخصوص اجسام و اشیاء بوده و خداوند جسم نیست. بحث های توحیدی نهج البلاغه افق نوینی را به روی انسان می گشاید. حصول شناخت و معرفت
پژوهشی در کتاب - الهیات در نهج البلاغه -
می کنند، منحصر نیست و توحید ذات و ربوبیت و خالقیّت و سایر شؤون کمالیّه الهیّه را نیز در بر می گیرد و بلکه دعوت به این حقایق توحیدی اساس و زیربنا و اصل است و شناخت این حقایق است که موجب کمال روح انسان و توجه او به تمرکز دادن عبادت و قصد و نیّت خود در وجود جامع این کمالات و تقرّب جستن به او و حصر پرستش در او می شود. معبودیت و الوهیّت به معنایی که آنان گفته اند، عنوانی است که از اعمال خالص شخص عابد
تأیید حضرت عبدالعظیم (ع) از سوی ائمه (ع) بی نظیر است
از ناحیه ائمه علیهم السلام به کار رفته، نشان دهنده شخصیت بلند این عالم بزرگوار است. شما می دانید که ائمه اطهار به این سادگی از این الفاظ درباره کسی استفاده نمی کنند و به واقع این الفاظ، مُهر تأییدی بر سلامت نفس و روح عابدانه و شخصیت متقی این بزرگوار است. بحث دیگری که به طور خلاصه می خواهم در این جا به آن اشاره کنم نقش حضرت عبدالعظیم حسنی (ع) به لحاظ تربیتی و آموزشی است. ایشان در همان
بررسی وحیانی بودن الفاظ قرآن کریم با تأکید بر خطبه ی 186 نهج البلاغه
می آید. (9) بنابر قرائن فوق، انشاء کلام الله یعنی ایجاد و خلق کلمات و آیات قرآن مجید از جانب خداوند متعال. (10) مَثّل واژه دیگری که امام (علیه السلام) درباره کلام الله به کار برده و می فرماید: کلام خدا، فعل اوست که خداوند آنرا ایجاد و تمثیل کرده است. لغویان بزرگ مانند خلیل بن احمد فراهیدی (م: 175 ق) و فیروزآبادی (م: 817 ق) تمثیل یک شیء را صورت و شکل آن دانسته اند که گویی انسان خود شیء
برج 110 ؛ نگاه به ادبیات دینی از زاویه ای جدید دارد
امکان صحت همه باورها و منظرها، نویسنده را به این نتیجه می رساند که انسان در انسانیت خود باید مختار باشد. گویا اعتقاد و باور به امری نوعی تعصب بوده و هر انسانی مختار است انچه پس از این مقایسه می بیند را محور قضاوت خود قرار دهد. این نکته نیز مورد توجه است که اساسا مرجع معرفت و باید ها و نباید ها، انسان شناسی و جهان بینی سندر و ایلیا و شخصیت های دیگر در این کار کتاب و سنت و وحی و رسالت نیست. در پایان
نبوت و اوصاف پیامبر (ص) در شرح ابن میثم بحرانی
/> گزینش پیامبران امیرمؤمنان علی (علیه السلام) در خطبه ی نخست نهج البلاغه که سرشار از معارف توحیدی و دانستنی های الهی است، پس از حمد و ثنای خدا و ذکر آفرینش آسمان و زمین و خلقت آدم ابوالبشر در فصل چهارم خطبه (برحسب موضوع بندی شارح حکیم) به بیان اصطفاء و گزینش پیامبران از نسل آدم (علیه السلام) پرداخته و فرموده است: واصطفی سبحانه من ولده أنبیاء؛ و خداوند سبحان از فرزندان او پیامبرانی را برگزید (سید رضی
حجت الاسلام عالی: کید شیطان برای کسی که به خدا پناه برده، ضعیف است
در مقابل حق و نقطه محوری را گسترش دهند. پس نقطه شروع اخلاق عملی و محور اخلاق خضوع و خشوع و سلم در مقابل حق و خدا است و باید همین را گسترش داد. ما یک دشمن بیرونی و یک نفس درونی داریم. یک نفس درونی داریم که به تعبیرحضرت یوسف علیه السلام إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّی 1 چموشی می کند و به انسان راه نمی دهد تا در مقابل خدا خضوع کند. در بیرون هم که شیطان
فرابشری بودن ادراک خداوند در نهج البلاغه
، که انسان بر واقعه ای تصمیم بگیرد لیکن خداوند آن را باطل کرده و دست انسان به آن نرسد، را گونه ای از تجلی خداوند برای شناخت و معرفت خود معرفی کرده است. لذا در مجموع می توان گفت که معرفتی که امام علی (علیه السلام) آن را جایز دانسته و انسان را به کسب آن فرا می خواند، معرفتی است که او آن را از طریق تجلّی عظمت خود بر انسان ها آن هم به طرق مختلفی از قبیل: وجود آثار بی بدیل صنعش در زمین و یا باز کردن
تحلیلی بر علل پیدایش و گسترش تفکر تکفیری و راهکارهای برون رفت از آن
از خود به جا گذارند، اما صهیونیست ها و دشمنان قداره بند اسلام در سایه امن قرار گرفتند. (6) یکی دیگر از عوامل رشد افکار افراطی در میان قشری از مسلمانان؛ تندروی های شیعیان افراطی است، همانان که درباره بزرگان دین به غلو پرداختند و آنان را از درجه عبودیّت به الوهیّت رسانده و شریک خدا قرار دادند. حضرت علی (علیه السلام) می فرماید: هَلَکَ فِیَّ رَجُلانِ: مُحِبٌّ غالٍ وَ مِبغِضٌ قال؛ دو کس درباره من
هنر؛ تجلی روح عاشق
آوینی سزاوار شناخته شدن است و این مهم بیش از همه برعهده دانشگاهیان است تا در قالب مقالات و پایان نامه هایی چند ابعاد اندیشه این هنرمند انقلابی را دریابند و بشناسانند اما توجه به این نکته مهم است که تحلیل اندیشه های یک شخصیت باید در ظرف زمان و مکان خود صورت پذیرد. هم اکنون سوای متن های مجموعه هایی از روایت فتح که در زمان حیات، توسط آن شهید گرانقدر نوشته شده است بیش از یکصد مقاله نیز از ایشان در حوزه های مختلف به جا مانده که می تواند منبع خوبی برای تحقیقی جامع محسوب شود. تحقیقی که بی شک فرصتی بیش از یک مقاله کوتاه را می طلبد. ...
تاکید ائمه(ع) بر اهمیت تفکر و تعقل در آخرالزمان
اهل بیت کمتر مشاهده می شود. امام عسکری (ع) در همین ارتباط و در فضل تعقل می فرمایند: عبادت زیاد روزه گرفتن و فراوان نماز خواندن نیست، عبادت در اندیشه بسیار کردن در امر خداست. پس گام نخست بعد از دیدن یا شنیدن کلام معصومین تفکر و تدبر روی آن است. لذا مولای متقیان نیز بر این مساله تاکید دارند که اگر روایتی را شنیدید روی آن دقت عقلی داشته باشید نه اینکه تنها به نقل آن اکتفا کنید.
معناشناسی توحید در نهج البلاغه
نهج البلاغه شاهد چنین معانی ای است و نمونه هایی چشمگیر از تسبیح و حمد پروردگار به شمار می آید. *** امیرمؤمنان علی (علیه السلام) سرآغاز دینداری و عبادت خدا را معرفت او دانسته و کمال معرفت را در تصدیق خداوند و کمال این تصدیق را توحید او دانسته اند، آنجا که فرموده اند: أوَّلُ الدِّینِ مَعْرِفَتُهُ وَ کَمَالُ مَعْرِفَتِهِ التَّصدِیقُ بِهِ وَ کَمَالُ التَّصْدِیقِ بِهِ تَوْحِیدُهُ (شریف رضی
مکتب تفکیک: مذهبی پنجاه ساله / حسن انصاری
خوش نمی آمد و با آن مقابله می کردند). ادبای شیعی در بغداد و بصره و کوفه و ری و خراسان با انواعی از فرهنگ ها و آداب شهری و یا مختص به نخبگان مجالس اهل ادب و دربارهای حکومت های محلی و فرهنگ های برآمده از محضر وزیران و ادیبان و ندیمان آشنا بودند و شعر و ادب شیعی را غنا می بخشیدند. بعدها خواجه طوسی و علامه حلی اندیشه شیعی را با مکتب فلسفی ابن سینا آشنا کردند. اصول فقه شیعی از همان آغاز به انواعی از
سنّت های الهی در نهج البلاغه
رسم مستمر حاکم بر انسان هاست، این است که موجب پیدایش نگاه و بینش توحیدی به جهان و تحولات شکل گیرنده ی آن خواهد بود و در ایجاد بصیرت دینی و اعتدال بخشی در انتظارات و توقّعات انسان در برابر ابتلائات و مصائب پیش آمده و همچنین در اتخاذ مواضع متناسب با دیدگاه های قرآنی موثر است. و از طرف دیگر بیانات قرآنی حضرت امیرمومنان علی (علیه السلام) در نهج البلاغه که الگویی مجسم و قابل تبعیت در اسلام است می تواند
ریشه مشکلات امروز کشور بدنه بزرگ دستگاه اجرایی است/ جبهه ای را نمی شناسم که مقابل امریکا پیروز نشده باشیم
به گزارش گلستان ما به نقل از نیلکوه، " حجت الاسلام والمسلمین سید محمدحسن ابوترابی فرد با قرائت آیه إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَالَّذِینَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُولَٰئِکَ یَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِیمٌ در گرامیداشت یادواره شهدا 12 دی و 142 شهید شهرستان گالیکش گفت: خداوند سبحان انسان های پیشگام، پیشتاز و پیشرو در جامعه اسلام را با ویژگی ایمان، خصیصه
خودشناسی و مصادیقِ خود
می سازند ولی از این طریق موضوع چرایی آن یعنی چرا آتش گرم است؟ مسکوت می ماند. (رک.: ارسطو (1389)، b 981). ارسطو فقط یک علم را مستحق نام حکمت می داند و آن علمی است که وظیفه اش بررسی مبادی نخستین و علل و نیز غایت آنهاست، زیرا نیک (=خیر)، یعنی غایت، خود یکی از علل است (ارسطو، همان، b 982). [xxvi]. Ged chtnis [xxvii]. به این معنا، زندگی خودشناسی است و به مصداق من عرف نفسه فقد عرف
رفق و مدارا در سیره ی سیاسی امام علی (ع)
آنان را برانگیزانند (سید رضی، 1412، 43). توجه به اندیشه ورزی انسان و عقل به مثابه وحی درونی در اندیشه علوی موجب گشته است تا در تضادها و مخالفت ها امیرالمؤمنین (علیه السلام) مدارا و رفق را مشی خویش قرار داده و تا حد امکان از خشونت و شدت پرهیز دارد. 4-1-4- مصلحت حضرت در رهبری خود مصلحت جامعه اسلامی را در نظر داشتند. عدم محاکمه قاتل یا قاتلان خلیفه سوم نمونه ای از مصلحت سنجی امام علی (علیه
بررسی ارزش های سیاسی از منظر نهج البلاغه
نیست که خداوند آن را به یکی از افراد بشر ببخشد (همان، 247). حکومت حق توده ی مردم است. بنابراین برای رسیدن به اهداف عالی حکومتی به خواست، اراده و همکاری مردم نیاز است. 2. خود حکومت فی نفسه برای علی (علیه السلام) ارزشی نداشت. امام آن را هدف نمی دانست بلکه وسیله ای برای رسیدن به اهداف و ارزش ها می پنداشت، که مهم ترین آن ها برپا داشتن حق و براندازی باطل بود. و رسیدن به همین اهداف، حق ملت و از آنِ