النَّاسِ لَا یَشْکُرُونَ ﴿61﴾ خدا [همان] کسی است که شب را برای شما پدید آورد تا در آن آرام گیرید و روز را روشنی بخش [قرار داد] آری خدا بر مردم بسیار صاحب تفضل است ولی بیشتر مردم سپاس نمی دارند (61) ذَلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ خَالِقُ کُلِّ شَیْءٍ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّی تُؤْفَکُونَ ﴿62﴾ این است خدا پروردگار شما [که] آفریننده هر چیزی است خدایی جز او نیست پس چگونه [از او
است. به علاوه دقت داشته باشید که قرار نیست خداوند عالم با معجزه کار را درست کند. قرآن کریم می فرماید: وَ قالَ مُوسی إِنْ تَکفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جمیعاً/ موسی (به بنی اسرائیل) گفت اگر شما و همه مردم روی زمین کافر شوید (به خدا زیانی نمی رسد). سوره ابراهیم، آیه 8 اگر خداوند عالم اراده کند تمام مردم روی زمین ایمان می آورند، مسلمان می شوند و مؤمن و متقی
اخروی بهداشت روانی است: ییوم لا ینفع مال ولا بنون الا من اتی الله بقلب سلیم (شعراء:89)؛ روز جزا آن روزی است که مال و فرزندان سودی نمی بخشد و تنها آن کس که با سلامت روانی به نزد خدا آمده باشد این امر به حال او فایده خواهد داشت. ییا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی(فجر: 27 تا30)؛ ای روان آرام به سوی پروردگار خود بازگرد در حالی که راضی هستی و از تو
آسیب و گزند محبت به خطر آن محبوب است. اگر کسی جزء اولیای الهی بود و خدا را خَوْفاً مِنَ النَّارِ یا شَوْقاً إِلَی الْجَنَّةِ ، علل الشرائع، ج1، ص57 عبادت نکرد، بل رَأَیْتُکَ أَهْلًا لِلْعِبَادَة (مرآة العقول فی شرح اخبار آل الرسول(علیهم السلام), ج7, ص81؛ مَا عَبَدْتُکَ خَوْفاً مِنْ نَارِکَ وَ لَا شَوْقاً إِلَی جَنَّتِکَ وَ لَکِنْ رَأَیْتُکَ أَهْلًا لِلْعِبَادَةِ فَعَبَدْتُک )یافت و او را محبوب یافت
خوبی ها را در بریدن طمع از آنچه در دست مردم است دیدم. (بحارالأنوار، ج. 52، ص. 2) به طور طبیعی وقتی انسان نسبت به دیگران لا اله بگوید، به سمت خداوند فرار می کند، (ذاریات، آیه 50) و این گونه است که در همه امور زندگی اش الا الله می گوید. کسی می تواند پا بر روی نفسانیات خویش بگذارد و از مردمان قطع امید داشته باشد که تزکیه نفس کرده و خودش را به دست هوا های نفسانی و غرایز نسپرده باشد. یعنی توانسته باشد
به گزارش پیک نکا ، به نقل از شبکه اطلاع رسانی راه دانا ، درود و سلام و صلوات خدا و پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و ائمه اطهار علیهم السلام و ملائکه خداوند و تمام انسان های آزاده بر او باد که درس ایمان و تقوای و ایثار و شجاعت و جانبازی و بزرگواری را به بشریت عرضه داشت، باب عروج الی الله را بر رهروان صدیق طریق کمال گشوده سلوک سالکان را رنگ و جلا بخشید راز و نیاز عابدان را معنا داد زهد زاهدان را
عقیق: متن روایت را از کتاب تحف العقول منتشر می کند. وَ قَالَ الحسن الزکی العسکری )ع( مَنْ وَعَظَ أَخَاهُ سِرّاً فَقَدْ زَانَهُ وَ مَنْ وَعَظَهُ عَلَانِیَةً فَقَدْ شَانَهُ. امام حسن عسکری(ع) فرمود: کسی که برادرش را پنهانی نصیحت کند، او را آراسته است و اگر آشکارا نصیحتش کند او را مخدوش ساخته است. پی نوشت: تحف العقول، ابن شعبه حرانی، ص489 منبع:حوزه
خانه
