از سه ماه بعد، خبر رسید "ریچارد نیکسون" معاون آیزنهاور رئیس جمهور وقت آمریکا قرار است به تهران سفر کند. دانشجویان دانشکده های حقوق و علوم سیاسی، علوم، دندان پزشکی، فنی، پزشکی و داروسازی دانشگاه تهران دست به تظاهرات زدند که در نهایت به درگیری روز 16 آذر کشیده شد و سه دانشجو شهید و 27 دانشجوی دیگر بازداشت شدند. سال 1335، نمایندگان مجلس ملی به بهانه دفاع از حقوق ملت ایران قانونی را تصویب
رشته حقوق نیز هست. او در زمان انتقال سلطنت از قاجار به پهلوی، اگر چه از حکومت قاجار مایوس بود اما با توجه به شناختی که از رضا شاه داشت، پیش بینی می کرد که حکومتی بر مبنای دیکتاتوری ایجاد می کند و به همین لحاظ با پادشاهی او مخالفت کرد و بعد از آن یکی از منتقدان سرسخت رضاشاه شد. در زمان حکومت رضاشاه، مصدق به زندان افتاد و مدتی را در تبعید گذراند. مصدق بعد از سقوط رضاشاه، از تبعید به عرصه
سال زندگی کرد. از نوجوانی به قفقاز رفت و تا آخر عمر در آنجا زیست . قفقاز در آن روزگار نزدیک ترین کانون اندیشه های نوین به ایران بود. طالبوف که از مجرای زبان روسی اطلاعاتی به دست آورده بود، از راه قلم به بیداری مردم می کوشید و آنان را به معایب حکومت استبدادی و لزوم مشروطه آشنا می کرد. معروف ترین اثر طالبوف کتاب احمد است . قهرمان کتاب ، فرزند خیالی نویسنده است که سؤالات ساده و درعین حال حساسی
مجاهدین فدایی ارمنی را شکل دادند که به سرکردگی یپرم خان در سال 1327 قمری همراه با سپهدار تنکابنی از رشت راهی تهران شدند. شاید پر بی راه نباشد اگر بگوییم از این زمان به بعد یپرم در هر گوشه از ایران که نیاز به او و یارانش بود حاضر می شد و رویاروی مستبدان و طرفداران آنها می ایستاد و می جنگید. پس از فتح تهران و خلع محمدعلی شاه قاجار از سلطنت که یپرم خان نقشی اساسی در این پیروزی داشت
سه گانه دولت می دانند چندان زیاد نبوده است. روزنامه دولتی ایران که سال 1373 کار انتشار خودرا از سر گرفته است با با اطلاع از این تجربه روزنامه همشهری، به مناسبتی عکسی از مصدق و نوه اش را در صفحه اول خود چاپ کرد که در آن روز پنج بار تجدید چاپ شد و توجه مخاطبان به آن تا سالها کاهش نیافت. این روزنامه نیز با بکارگیری روزنامه نگاران قدیمی (اخراجی های پس از انقلاب که سالها خانه نشین بودند) راه اندازی
تصمیم می گرفت. فراموش نمی کنم موقعی که امام تازه به تهران آمده بودند من مکرر در مدرسه علوی خدمت ایشان می رسیدم. روز 21 بهمن به اتفاق آقای صدوقی که از یزد آمده بود و آقای طالقانی و دیگران، در اتاق اندرونی خدمت ایشان بودیم. من عظمت فکر و نظر ایشان را آن روز بیشتر دیدم. همه به خاطر دارند که روز 21 بهمن 1357، ساعت 2 بعد از ظهر، رادیو اعلام کرد از ساعت 4 بعد از ظهر آمد و رفت در خیابان ها به کلی ممنوع است
چلوکبابی شمشیری در سبزه میدان و لوطی های قدیمش... به جنگ جهانی دوم که می رسد، از قحطی ها می گوید و سقوط رضاشاه در شهریور 1320 و کمبود شکری که کاسب ها به سختی با آن کنار می آمدند. در میان خاطراتی که او اشاره می کند ماجرای فروش بامیه در سه ماه تعطیلی مدارس توسط بچه ها بسیار دلنشین است. می گوید: در سه ماه تعطیلی تابستان از کارهایی که بچه ها برای به دست آوردن پول و گذراندن وقتشان استفاده می
تظاهر به دین خواهی سعی کرد توجه آنان را جلب کند و دست کم خود را از اتحاد جبهه مذهبی علیه خود برهاند، از آنجا که چهره سکولار و سیاست لائیک او از ابتدا روشن نبود، فکر می کردند می توان شمشیر او را در جهت اصلاح نابسامانی ها به کار برد اما بعد از به سلطنت رسیدن رضاخان و به دنبال شهادت حاج آقا نورالله اصفهانی در سال 1306 و سپس تبعید شهید مدرس و سرکوب همه نیروهای مذهبی، سیاست این دسته از علما در برابر
خویش، به نیکی بضاعت امنیتی حکومت متبوع خود را برملا کرده است: در جلسه هیئت وزرا که همان روز سوم شهریور با حضور رضاشاه تشکیل شد، معلوم گردید: الف- برای مصرف تهران بیش از سه روز گندم موجود نبود. ب- پیش بینی برای برقراری سیستم آگاهی مردم (آژیر) مطلقاً به عمل نیامده بود. ج- روز بعد معلوم شد بنزین کافی هم وجود نداشت. ح- علاوه بر آن پناهگاه ضد هوایی هم احداث نشده بود. از
بیست وهفتم اردیبهشت 1300 رضاخان وزیر جنگ در حکمی کلنل کاظم خان حاکم نظامی تهران را به ریاست ستاد ارتش منصوب کرد. کاظم سیاح یکی از عوامل اصلی کودتای 1299 بود. زمانی که نیروی قزاق به فرماندهی رضاخان میرپنج از قزوین عازم تهران بود او ریاست ستاد ستون را برعهده داشت. پس از ورود قوای قزاق به تهران سیاح پس از زدوخوردی مختصر شهربانی را به تصرف درآورد و ژنرال وستداهل را در منزلش توقیف نمود. پس
روزنامه دیواری که ماه ها مورد بازدید و مطالعه علاقمندان قرار گرفت تنظیم و اجرا کرد. بعدها فعالیت روزنامه نگاری خود را با همکاری در نشریه جنبش آغاز کرد که از مدتی پیش از انقلاب اسلامی توسط علی اصغر حاج سید جوادی به صورت زیراکسی و مخفی منتشر می شد و این همکاری بعد از پیروزی انقلاب هم ادامه یافت. پس از آن با انتشارات رواق به سرپرستی شمس آل احمد همکاری داشت که ناشر آثار جلال آل احمد بود. علی
. با این حال فاشیست ها تنها 35 کرسی از 535 کرسی پارلمان را از آن خود می کنند و موفقیت چشمگیری به دست نمی آورند. اما چند ماه بعد یعنی در ماه نوامبر همان سال از شکل جنبش خارج شده و به یک حزب بدل می شوند، حزبی به نام حزب ملی فاشیست یا همان PNF. این حزب جدید، اما 320 هزار عضو دارد و از این نظر هیچ حزب دیگری در ایتالیا قدرتمند تر و بانفوذ تر از آن نیست و هیچ حزب دیگری قدرت سازماندهی نظامی
خانه
