به گزارش سرویس پیشخوان خبرگزاری رسا ، آغازین روز از محرم هرسال، یادآور سالروز ارتحال مرجع والامقام شیعه، مرحوم آیت الله سید عبدالله موسوی شیرازی است؛ جوان در تکریم این عالم ربانی و مجاهد، با نواده ارجمند ایشان، جناب حجت الاسلام سید صادق موسوی شیرازی گفت وشنودی انجام داده است که درپی می آید. تاریخچه آشنایی مرحوم آیت الله سید عبدالله شیرازی با امام خمینی(ره) به کدام دوره تاریخی باز می گردد؟ شناخت ایشان از ام
تا 1363 در دولت محمدعلی رجایی بوده است. داودی سال 1359 به عنوان معاون نخست وزیر در امور ورزش، ریاست سازمان تربیت بدنی وقت را بر عهده گرفت و دو سال بعد از آن به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک انتخاب شد. وی همچنین مدت ها به عنوان رئیس فدراسیون ناشنوایان فعالیت داشته است. مصطفی داودی 23 - اسماعیل داودی شمسی؛ 1361 - 1364 در زمان انفجار 8 شهریور سید اسماعیل
زندان قصر با خوردن مقدار زیادی تریاک قصد خود کشی داشت و ابیاتی بر دیوار زندان نوشت: هیچ دانی از چه خود را خوب تزیین می کنم/بهر میدان قیامت رخش را زین می کنم می روم امشب به استقبال مرگ و مرد وار/تا سحر با زندگانی جنگ خونین میکنم نامه ی حقگوی طوفان را به آزادی مدام/منتشر بی زحمت توقیف و توهین می کنم می روم در مجلس روحانیون آخرت/واندر آنجا بی کتک طرح قوانین می کنم ولی
مصدق سرنگون و حزب توده هم متلاشی شده بود، مرا ببوس با توجه به آهنگ و شعر عاشقانه و قهرمانانه که داشت به یک ترانه ملی و میهنی بدل شد. *** درباره چگونگی شکل گیری مرا ببوس از همان روزی که از رادیو ایران پخش شد، روایت های متفاوتی وجود دارد. نخستین بار از زبان حسن شهرزاد، روزنامه نگار فقید که سه ضلع ترانه شاعر، آهنگساز و خواننده را از دور و نزدیک می شناخت، درباره مرا ببوس شنیدم. دایی ام
ترجمه از وی به یادگار مانده است که از آن جمله می توان تصحیح و ترجمه احیاء علوم الدین غزالی در هشت جلد، تصحیح کیمیای سعادت در دو جلد، جواهر القرآن، وجد و سماع را نام برد. 25 مهر 1359 رژیم بعث عراق شهر کرمانشاه را برای نخستین بار مورد تهاجم هوایی قرار داد. در نتیجه این حمله شماری از هموطنانمان به شهادت رسیدند. 25 مهر 1357 امام خمینی در گفت و گو با روزنامه لوموند تاکید
، چون فکر نمی کنم هیچ خوانندهٔ منصفی تا اینجای این شِما را تا اندازه ای موجّه نشناسد، حتّی اگر آن را ساده انگارانه بداند. در اینجا هم نمی توانیم درنگ کنیم و تاریخ را مرور کنیم. فقط کافی است بگوییم که هیچ تردیدی نیست که بعد از یک دوران فترت در اقتدار مذهبی که با فضاحت سلطان حسین آغاز شد این نظام دو رکنی دوباره در زمان فتحعلی شاه و محمدشاه احیا شد. حیثیّت اقتدار مذهبی، به مثابه یکی از ارکان حکومت، و
دستور حکمران، لبان وی را با نخ و سوزن دوختند و به زندانش افکندند. یکی دو ماه بعد به تهران گریخت و به صف مبارزان ملی پیوست. وی در سال 1300 ش روزنامه طوفان را منتشر ساخت و نسبت به اوضاع با انتقاد برخورد می کرد. فرخی یزدی در این روزنامه، رباعی هایی که او هر روز درباره مسائل جاری کشور در چهار بیت می سرود، فوق العاده مورد توجه قرار گرفت و روزنامه اش بین توده مردم، طرفداران زیادی
دیوار زندان ها می نوشت. این شاعر، روزنامه نگار و وکیل دوره هفتم مجلس شورای ملی سرانجام در بیست و پنجم مهرماه 1318 در زندان قصر درگذشت. روزنامه یاد شده سخنان علی لاریجانی رئیس مجلس را در دومین کنگره ی سرداران با انتخاب عنوان زمانی پیام می دادند که 400 نقطه ایران را بمباران می کنیم پوشش داده است. نحوه ی بازتاب این خبر به این شرح است: زمانی که دبیر شورای عالی امنیت ملی بودم تهدیدهای متفاوتی انجام می شد
به عنوان یک شاعر ملی و روشنفکر شهرت یافت. وی در دوره هفتم از طرف مردم یزد به وکالت مجلس شورای ملی انتخاب شد و مبارزاتش را ادامه داد ولی بعدها به دلیل فقدان امنیت جانی به مسکو و از آن جا به آلمان گریخت. فرخی بعدها به ایران بازگشت ولی به زودی دستگیر و زندانی شد و در 25 مهر 1318 ش در 51 سالگی به قتل رسید. وی روزنامه نگار و شاعری توانا، ملی و سیاسی بود که خود را عاشق آزادی می نامید و در تمام اشعار خود از این عشق مقدس دفاع و حمایت می کرد.
25 مهر 1318: محمد فرخی یزدی، شاعر و روزنامه نگار آزادی خواه به طرز مشکوکی در زندان قصر تهران درگذشت. چهار سال بعد از مرگ فرخی، در پی سقوط رضاشاه وقتی پزشک احمدی، پزشک زندان قصر را در دادگاه جنایی تهران به جرم قتل های عمد در عصر رضاشاه به اعدام محکوم کردند، از جمله جرایم اعلام شده اش قتل فرخی یزدی بود. 25 مهر 1363: عملیات عاشورا در ارتفاعات میمک توسط سپاه پاسداران آغاز شد. این عملیات
بگوید ما یک دورۀ آرمانی داشتیم و آنجا هم متن بزرگی شبیه متن های افلاطون و سقراط بود که ما به آن پیمان فرهنگ می گفتیم. واقعیت این است که اصلاً متن مکتوبی از آن زمان در دست نیست، چون در دورۀ ایران باستان کسی جسارت مکتوب نداشت. بعد افسانۀ جندی شاپور را درست کردند. همۀ این ها افسانه هایی است که شرق شناسان غربی برای ما درست کردند و این ها آن را تکرار می کنند. همه می دانند که این ها فراروایت های تاریخی
قافله می زد طفل ترسیده که سؤال ندارد کنج ویرانه غصّه دور و برش ریخت خشت ها بالشی به زیر پرش ریخت دختر شاه بود و موی سرش ریخت گریه ها وقت دیدن پدرش ریخت خواهشی او جز وصال ندارد (محمدجواد پرچمی) ************ من که بعد از تو به کوه دردها برخورده ام از یتیمی خسته ام از زندگی سرخورده ام دخترت وقت وداعت از عطش بیهوش
خانه
