شفقنا – حجت الاسلام والمسلمین محمد سروش محلاتی در سلسه نوشتارهایی به شرح دعای افتتاح اللهم انا نرغب الیک فی دوله کریمه با عنوان افق دولت کریمه (9) پرداخته و دراختیار شفقنا قرار داده اند. این استاد حوزه علمیه در بخش نهم این نوشتار با عنوان دولت کریم یا دولت کریمه؟ این گونه آورده است: در دعای شریف اللَّهُمَّ إِنَّا نَرْغَبُ إِلَیْکَ فِی دَوْلَهٍ کَرِیمَهٍ سخن از کرامت در دوره
در اداره جامعه حضور پیدا می کنند. در این دولت ابهت دروغین معاندان و مستکبران درهم شکسته می شود و به جای آن، حکومتی نه بر مبنای زور و فشار بلکه مبتنی بر کرامت انسان ها، بنا نهاده می شود. روشن است که تحقیر و بی اعتنائی به افراد و نادیده گرفتن فکر و خواست آنها در نقطه مقابل کرامت قرار دارد و در دولت کرامت محور جایی ندارد. امام زمان پس از حذف مستکبران قدرت خود را در میان مردم، با صلح و صفا گسترش می
: خط قرمز بودن خشونت، دفاع از حاکمیت قانون،مشارکت مردم، دفاع از آزادی، دفاع از حقوق بنیادین مصرح در قانون اساسی و .... مشاهده می کنیم اموری که عبدی فهرست کرده است اموری کلی و انتزاعی است. اگر از سیاستمداران سرشناس اصول گرا هم این مسئله را بپرسیم چه ایده ای برای حکمرانی دارند احتمالا همین مسائل کلی را مطرح می کنند که واژه های زیبایی هستند اما به شدت تفسیرپذیر و کلی هستند. یک گروه سیاسی
پرداخته اند، خصوصا کسانی که رویکردهای چپ گرا دارند. مثلا بحث دولت ها مطرح و این دیدگاه برجسته شد که برخلاف نظر رایج نئولیبرال ها، اتفاقا این دولت ها هستند که می توانند بحران هایی چنین فراگیر را کنترل کنند. از جنبه دیگری هم البته می توان به این ماجرای پررنگ شدن نقش دولت ها اشاره کرد، یعنی از این جنبه که دولت ها در چنین شرایطی توجیه بیشتری برای کنترل و محدود کردن آزادی های مردم می یابند. ارزیابی شما
جامعه مهدوی باید مواسات و ایثار باشد. یعنی هرچند وظیفه کارگزاران در جامعه مهدوی، اجرای عدالت با عمل به قوانین اسلامی است، اما وظیفه مردم نه فقط تعامل در ذیل قانون و عدالت، بلکه تعامل در ذیل محبت و برادری و تحقق مواسات و ایثار است. بنابراین برای تحقق جامعه مهدوی، چهارگانه عدالت، مؤاخات، مواسات و ایثار باید باهم پیگیری شوند؛ و از آنجا که متأسفانه دولت یازدهم، در ماجرای کرونا، عملکرد صحیحی نداشت و حتی با
گروه شهرستان سلامت و توسعه، ارتباط تنگاتنگی با یکدیگر دارند و برخورداری از سلامت جسمی، روانی و اجتماعی از حقوق مسلم فردی و اجتماعی شهروندان است. داشتن جسم و روح سالم زیربناهای مهم توسعه همه جانبه هر جامعه ای را تشکیل می دهد. بنابراین نقش سلامت از دو جنبه اهمیت دارد. از یک سو تاثیر سلامت به عنوان عاملی برای تحقق توسعه پایدار و از سویی تاثیر توسعه پایدار در ارتقای سلامت. در نتیجه توسعه