حافظ از زبان حافظ؛ نگاهی متفاوت به زندگی و زمانه خواجه شیراز

چه حسرت ها که بشکست

رشته زبان و ادبیات فارسی تاجیکی در دانشگاه دولتی تاجیکستان فارغ التحصیل و به فعالیت های ادبی و مطبوعاتی مشغول شد. او در سال 1984 نخستین دفتر خود به نام سرچشمه را منتشر کرد. دومین دفتر شعر او دانه حرف در سال1991 منتشر شد. عجمی از سال1990 عضو اتحادیه نویسندگان تاجیکستان بود. پس از آغاز درگیری های داخلی در تاجیکستان، عجمی همسر خود را از دست داد و سپس به افغانستان رفت و پس از ماه ها غربت و دوری از وطن

بیوگرافی وزندگینامه عنصری بلخی

حکمت و منطق هم وجود دارد. قصیده های عنصری بدون مقدمه است و بیشتر به توصیف می پردازد. وی غیر از دیوان خود منظومه هایی نیز داشته است به نام : شادبهر و عین الحیاة، وامق و عذرا، خنگ بت و سرخ بت. عنصری شاعری توانا و هنرمند بود و بر اثر احاطه به ادب عربی گاه مضامین خود را از شاعران بزرگ عرب زبان پیش از خود اقتباس کرده است، لیکن چنان رنگ تازه و هیئت جدید بدان بخشیده است که صورت نخستین در آن دیده

شوخی حافظ با ماه رمضان در یادداشت رضا اسماعیلی

بزرگی چون حافظ و مولانا نیز در مواردی که بیان مسئله ای را به زبان جدی ملال انگیز می دانسته اند، یا عنوان کردن آن مسئله را به خاطر شرایط سیاسی، اجتماعی حاکم بر جامعه مصلحت نمی دانسته اند، برای طرح مسئله، به جان پناهِ طنز پناه برده و حرف های جدی خود را در لفافه ای از طنز پیچیده اند تا از طعن و نیش مدعیان متعصب زمانه خود در امان بمانند. البته شوخی شاعران با رمضان ، با هوشمندی و لحاظ ظرافت

پیشتازی شیراز در استقامت و مبارزه

الغیب خوش الحان است. اسکندرپور ادامه داد: شیراز شهری است که در آن اعتدال، مدارا و تدبیر را از حافظ، تساهل، نوعدوستی و همدلی را از سعدی آموخته ایم؛ از هفت رنگ کاشی های مسجد نصیرش تا خدای خانه مسجد عتیق، از قد رعنای سرونازهایش تا نگارگری خیال انگیز عمارت های تاریخی و باشکوه، از نجوای عارفان، در دل کوه های استوراش تا ترنم عشق در حرم روح نواز شاهچراغ(ع)، شیراز شاه بیت غزل زیبایی است.

درباره حسین منزوی

توانست تحول جدیدی در غزل سرایی معاصر به وجود بیاورد. منزوی در همین دوران با همکاری نادر نادرپور به فعالیت در رادیو و تلویزیون پرداخت. کتاب روز ، یک شعر و یک شاعر ، آیینه و ترازو و آیینه آدینه از برنامه هایی بود که این شاعر معاصر تهیه کنندگی آن ها را برعهده داشت. همچنین ترانه ها و تصنیف هایی که در این دوره سرود، مورد توجه جامعه شعر ایران قرار گرفت. روح منزوی با موسیقی و نت های آن

خوشا شیراز و وضع بی مثالش

که مرا یار آنجاست و حافظ، چون کنار رکن آباد می نشست برایش چنین می سرود: خوشا شیراز و وضع بی مثالش خداوندا نگه دار از زوالش این روزها، اما حال و روز ما شاید شبیه حافظ باشد که از سفر می ترسید. اما روزی می رسد که، چون سعدی بار سفر بربندیم و به شیرازی برسیم که آب و هوایش از دیرباز شاه بیت اشعار شاعران بوده است. چنان که شهریار هم سرود: سلام ای شهر شیخ و خواجه شیراز

ناصر فیض میهمان برنامه باغ رمضان با اجرای حجت الاسلام زائری بود

/> در چشم هایت آن تعبیری ست از آتش تغییر کن فردای اندوه و ملالم را می پرسم آیا عشق پایان است یا آغاز... اما جوابی نیست هرگز این سوالم را... نان به خون جگر درآوردن از شعف بال و پر درآوردن سال ها توی مرغداری ها از تن مرغ پر درآوردن با صدای کلفت یک سی دی را به نام قمر درآوردن مثل یک خر به گل فرو رفتن

مجید افشاری: شورا با "آغوش" مشکلی ندارد / همه چیز درباره مافیای ترانه و شعر

شورای شعر و ترانه دفتر موسیقی ارائه شود و مقابل شما قرار گیرد. به این اثر مجوز می دهید؟ از نظر من بستگی به ادعای اثر و موضوعش دارد. باید ببینم شایستگی اجرای آن متن را دارد یا نه. وقتی اثری از حافظ، اخوان ثالث یا ابتهاج به شورا می آید، ما آن را بررسی می کنیم و ممکن است بگوییم این غزل مناسب اجرا نیست و باید غزل دیگری جایگزین شود؛ ولی در عین حال درجه کیفیِ آن غزل از نظر ما الف است. ممکن است در

فال روزانه سه شنبه 16 اردیبهشت 99 + فال حافظ و فال روز تولد 99/02/16

بار دیگر همه وقایع را از نظر بگذرانید. فال حافظ متولدین آذر به کوی میکده هر سالکی که ره دانست***دری دگر زدن اندیشه تبه دانست زمانه افسر رندی نداد جز به کسی***که سرفرازی عالم در این کله دانست تعبیر: چرا عاقل کند کاری ک باز آرد پشیمانی. از کاری که کرده ای بسیار نادم و پشیمانی. با شکست مواجه شده ای و فکر می کنی دیگر کسی تو را دوست ندارد و مورد احترام نیستی

فال روزانه چهارشنبه 17 اردیبهشت 99 + فال حافظ و فال روز تولد 99/02/17

خطایی رفت رفت***ور ز هندوی شما بر ما جفایی رفت رفت برق عشق ار خرمن پشمینه پوشی سوخت سوخت***جور شاه کامران گر بر گدایی رفت رفت تعبیر: دست به هر چه بزنی طلا می شود. کسب و کارت رونق می گیرد. عجله کن وقت دارد می گذرد، دقیقه ها و ثانیه ها هم باید برایت مهم باشند. از دو دلی خلاصی خواهی یافت و راه درست برایت روشن می شود. از جور زمانه ناله نکن که از این به بعد همه چیز نصیبت می شود

بدیع الزمان فروزانفر؛ ادیب و استاد مسلم ادبیات فارسی امیرحسین دولتشاهی

)؛ محمد استعلامی (تذکرة الاولیای عطار)؛ محمدامین ریاحی (تصحیح متن مرصادالعباد)؛ حسین بحرالعلومی (تصحیح دیوان کمال الدین اسماعیل اصفهانی)؛ قاسم تویسرکانی (بحث درباره آثار رشیدالدین وطواط)؛ مهدی حمیدی شیرازی (چگونگی شعر فارسی در قرن سیزدهم هجری)؛ احمدعلی رجایی بخارایی (فرهنگ اشعار حافظ و مصطلحات صوفیه و ترکیبات خاص و نوادر لغات)؛ حسن سادات ناصری (تصحیح و تحشیه کلیات اشعار واعظ قزوینی)؛ ضیاءالدین

گلچین بهترین اشعار عاشقانه شهریار

میرزا حبیب قاآنی؛ نخستین شاعر ایرانی که زبان فرانسه می دانست

که بیشتر بکر و ناشنیده است. قصاید او که در مدح محمد شاه و پسرش ناصرالدین شاه و بزرگان آن عهد است، از نظر ادبی شایسته بررسی زیادی نیست، اما تشبیت و تغزل هایی که در صدر قصاید او آمده، رنگ هنری خاصی دارد و بیشتر مناظر بدیع و شگرفی را که از زندگانی گرفته شده است با قلمی قادر تصویر و رنگ آمیزی می کند هرچند در غزل، او بیشتر به غزلیات سعدی نظر دارد و گاه ابیاتی از شیخ را تضمین می کند، اما هرگز

فال حافظ اصلی آنلاین با تعبیر + فال حافظ روزانه با معنی 15 اردیبهشت 99

روزی زیباتر از نیمه اردیبهشت را می توان روز شیراز نامید؟

کتابفروشی دیدم که در گفت وگو با خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از شیراز ، گفت: اقامت آمریکا را دارم و سال ها در آنجا زندگی کردم، چندسالی است که به شیراز باز گشتم تا بعد از مرگ پدرم باوجود موقعیت خوبی که در آنجا داشتم دوران بازنشستگی را در اینجا زندگی کنم و تا جایی که در توان دارم ادامه دهنده راه پدر کتابفروشم باشم وبه نظرم با همه دغدغه ها دیدن هموطنانم برایم لذت بخش است.

نی بزن ای نغمه پرداز عزیز!

دوباره، قاصدک و.... اما با وجود تمام این تجربه های خوب از همکاری با صدا و سیما نظرش درباره همکاری با این سازمان را چنین بیان می کند: صدا و سیما برای پرکردن زمان میان برنامه هایش از هنرمندان استفاده می کند. ولی او را آن طور که شایسته است به بیننده معرفی نمی کند. مثلا 4 دقیقه بین برنامه هایشان وقت خالی دارند و برای پرکردنش از هنرمندان استفاده می کنند و این به نظر من یعنی نادیده گرفتن آن هنرمند