نسبت به بازیگران دیگر پایین تر بود و به همین دلیل چندین برابر سعی کردم که دیالوگ هایم را تمرین و حفظ کنم اما از همان اول، دیدن انرژی و جدیت کارگردان و دیگر اعضای گروه ، مرا ترغیب کرد تا بازی در این نقش را تجربه کنم و به همین دلیل می توانم بگویم برایم تجربه ی متفاوت و عجیبی بود. او درباره دشواری های بازی به زبان انگلیسی توضیح داد: هر چند ترجمه ی متن نمایش نامه را خوانده و شنیده بودیم و
، فقط خداحافظی طولانی را با هم کار کرده بودید؟ بله. خداحافظی طولانی هم قرار بود داستان بلندی باشد که نشد. از قضا خیلی دلم می خواست آن را خودم بسازم، اما پیش نیامد. فیلم نامه مراحلی را گذراند تا به دست فرزاد موتمن رسید. اسم اولیه اش هم چیز دیگری بود و آقای مؤتمن اسم خداحافظی طولانی را روی آن گذاشت. خداحافظی طولانی مرا به شدت خوشحال کرد و یکی از دلایل اش این بود که شما به عنوان
هم می نویسد و حضور فعال زنان در این مناسک مذهبی را برآمده از تجارب جنگ ایران و عراق می داند که در طول آن مجبور شدند آستین های شان را بالا بزنند تا جای خالی مردان شان را که پشت سنگر مشغول دفاع یا شهادت بودند، هم در خانه و هم در کار و عمران معاش پر کنند. وانزان همچنین این زنان جنوبی را با زنان بازمانده از حادثه عاشورا مقایسه می کند که عقاید شیعی را بعد از شهادت خاندان امام حسین(ع) در غیاب مردان شان
پیکرشان توسط ساواک صادر نشد و افراد محله پیکر این شهدا را شبانه و مخفیانه در بوستان محله به خاک سپردند. سال ها از آن دوره می گذرد و حالا آن قبرستان متروکه تبدیل به میعادگاهی برای افراد محله شده است. اما کمتر کسی در این شهر بزرگ تنها مزار شهدای انقلاب اسلامی را که در بافتی محلی و مسکونی قرار گرفته است می شناسد و اینجا هنوز که هنوز است برای شهروندان این شهر مهجور و ناشناخته است. در سالروز شهادت این سه
آنّا وانزان، نوینسده اهل بولونیا، ایتالیا پس از سفرش به ایران سفرنامه فارسی با عنوان سیری عاطفی در ایران نوشته است. به گزارش روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی به نقل از خبرگزاری مهر ، آنّا وانزان، نویسنده اهل بولونیا، ایتالیا پس از سفرش به ایران سفرنامه فارسی با عنوان سیری عاطفی در ایران نوشته که چندسال پیش انتشارات ایل مولینو، بولونیا 2017 آن را چاپ و منتشر کرده است.
خانه
