شِکوه می شوراند و دوباره گُر می گیرم. تنها و تنها ادب و آداب میزبانی از صاحب خانه پشت در است که آتش بیست و پنجمین ظهر خردادماهی را شعله ورتر می کند... تمام مدت به ظاهر کوتاه پشت درماندگی مان، دکتر احسان شریعتی با آن لبخندِ آشنا که ارث پدری است و مهربانی پدرانه که از مهر به جان نشسته از مادرش گرفته است، ما را به انتظار و صبر می خواند. خوانشش از این دو مفهوم انتظار و صبر خوانش دیرینه ایست
گفته بودند که کسی مانع ورود شما به ایران نیست. به مزاح فرموده بودند می ترسم مانع خروجم باشند! خداش بیامرزاد! حسن بلخاری، رئیس انجمن آثار و مفاخر فرهنگی نیز در پیامی درگذشت احمد مهدوی دامغانی را تسلیت گفته و نوشته است: انا لله و انا الیه راجعون قلب تپنده پیر فرزانه ایران دوست از تپش باز ایستاد استاد احمد مهدوی دامغانی با عشقی سرشار به اسلام وتاریخ و تمدن
دانشگاهی و پژوهشی مستقل هویت بخشیده و مطالعات و آثار پراکنده را زیر چتر این نام زیبا گرد هم آورده است. در ایران اما نهاد ایرانشناسی نهادی جوان است و نیازمند تیمار همه ما ایرانیان. ایرانشناسی میراثی گران است. بر ما ایرانیان است که بکوشیم زمینه ساز ارتقای جایگاه آن در جهان باشیم. زنده یاد استاد ابراهیم پورداوود پس از سال ها غم ایران خوردن پای در عرصه فرهنگ نهاد و انجمن ایرانشناسی را بنیاد نهاد که هم
، با قلم مشقی و جلی صفحه نیز آثار فراوانی را خلق کرده است؛ او با خطوط ثلث و نسخ شکسته نیز آشنا بود و قطعات و سطر های نستعلیق اش در کتابی تحت عنوان نگارستان خط بار ها به زیور طبع آراسته شده است و سال ها سرمشق هنرجویان و علاقمندان از جمله این جانب بوده است. شیرازی گفت: استاد سید حسن میرخانی هنرمندی فروتن و وارسته و دارای طبع شعر نیز بود؛ تخلص این استاد خوشنویس در شعر بنده بود که اشعار این
خانه
