هرکس که به تاریخ دورۀ قاجار و به خصوص مسائل مربوط به حرمسرا و دربار علاقمند باشد، عکسی که سال هاست در رسانه های مختلف به جای تصویر برخی از معروفترین زنان حرمسرای ناصرالدین شاه منتشر می شود، اما در واقع هیچ یک از آنها نیست. در اینجا با هویت واقعی این زن و سرگذشت غم انگیز او آشنا خواهید شد. کافی است نام انیس الدوله همسر محبوب ناصرالدین شاه را در اینترنت جستجو کنید؛ قطعا یکی از عکس هایی که
خطرناک او را بر سیاستمداران روشن کرد، یک روز بعد با برگشت دوباره به وزارت جنگ پایان یافت. شمس پهلوی وسط، محمدظاهرشاه و ملکه حمیرا در طرفین، 28 شهریور 1342 در تهران سفر ظاهر شاه به ایران-1328 محمد ظاهرشاه پادشاه افغانستان در مسیر سفر به فرانسه به تهران آمد. او و همسرش یک بار دیگر در تاریخ 18 شهریور 1342 برای دیدار رسمی از ایران به تهران سفر کرد. با
به سردار معززالملک و سردار معظم خراسانی، دولتمرد منفور ایرانی دوره های قاجار و پهلوی بود. تیمورتاش از کسانی بود که در برانداختن قاجارها و برآوردن پهلوی ها کوشش بسیار کرد. در دوره رضاشاه نخستین وزیر دربار بود و نقش مهمی در سیاست خارجی ایران بازی کرد. چند سال بعد آنقدر قدرتش فزونی یافت که برخی از ابرقدرتها از جمله روس ها به دنبال جایگزینی وی به جای رضا شاه بودند که مورد غضب رضاشاه واقع و سال 1312
او را به خانه اش بردیم. پیراهن خونین او را سپردم که نگذارند از بین برود. در خانه اش شسته شد و در مسجد سپهسالار به امانت نهاده شد و روی ورقۀ کوچکی مضمون این عبارات مختصر چاپ شده و در شهر منتشر گشت: عشقی مُرد، هر کس بخواهد از جنازۀ این سید شهید مشایعت کند فردا صبح بیاید به مسجد سپهسالار. فردا صبح شهر تهران، علمای بزرگ، فضلا، محصلین، کسبه و دیگران آمدند. بچه های محلۀ عشقی (اطراف شاه آباد
نیز درهم جوشی فرهنگی در تهران ادامه دارد، اظهار کرد: انعطاف پذیری فرهنگ تهرانی و تغییر پذیری آن در مقاطعی مانند دوره قاجار روندی کندتر داشت، اما در دوره پهلوی با از میان برداشتن حصارها، دروازه ها و گسترش شهر، تغییرپذیری فرهنگ هم با سرعت بیشتری اتفاق افتاد و این امر بعد از انقلاب هم شتابان ادامه یافت. از فرهنگِ اصیل طهرانی چیزی باقی مانده است؟ این تهران پژوه در پاسخ به این
نمی کرد به خانه بیاید آب بخورد، می رفت داخل حمام و از یک سبویی که در دالان حمام گذاشته بودند، آب می خورد و می رفت بالای گلدسته ی مسجد جامع و می گفت: آب است و تریاک . مردم هم می گفتند: مش جلیل میگه آب است و تریاک. یعنی کسی حق ندارد آب بخورد. اول این جمله را می گفت و بعد اذان می گفت. مدت ها بود باران نمی آمد. ما رفتیم روی کوه سرخه دعای باران خواندیم. باران نیامد. همان زمان شنیدم
از نام مسعود میرزا هست. معمار این بنا استاد شعبان معمار باشی و ناظر آن نیز میرزا رضا قلی خانی ملقب به سراج الملک است. این عمارت به همراه باغ نگارستان، باغ لاله زار و باغ سردار ایروانی از مکانهایی بوده که در محدود شمال حصار شاه طهماسبی تهران در عصر ناصری بنا شده و همچنان که خصوصیات باغ های ایرانی را داراست، با نقش مایه ها و عناصری از معماری فرنگی مزین شد. عمارت مسعودیه شامل 5 عمارت
، خیام و سهیلی و... از این جمله اند. عجیب است که او با این حجم از کتاب های فکاهی و طنز، از اواسط زندگی اش، ناراحت بود از این که وی را شاعری فکاهه سرا بدانند! او در دوره صدارت مصدق، صاحب امتیاز روزنامه نوشخند بود و طی دوره انتشارش، در ستونی به نام دشمن تراشی تا توانست برای خودش و همکارانش دشمن تراشید. در روزنامه اش مرتب به دربار، شاه و اطرافیانش، اشراف و طرفداران شاه حمله می کرد. پس از
دلیل نزدیکی به کوه های شمال تهران، جمشیدیه یکی از اولین نقاطی است که بارش برف و باران را تجربه می کند، بنابراین برای گشت و گذار در یک روز پاییزی و بارانی، انتخابی فوق العاده خواهد بود. آدرس: انتهای خیابان شهید باهنر (نیاوران)، انتهای خیابان فیضیه و امیدوار پارک ملی سرخه حصار یکی از جاهای دیدنی شرق تهران است که در گذشته به عنوان یکی از شکارگاه های پادشاهان شناخته می شد و اکنون
خانه
