اختلاف با مسکو نگرانی های امنیت ملی تهران درباره کریدور زنگزور را به مرکز توجه آورده است. به نوشته المانیتور، هدف این پروژه ترانزیتی به بلندای 40 کیلومتری که توسط باکو و آنکارا در حال ساخت بوده، اتصال اروپا به آسیای مرکزی و چین از طریق ترکیه و آذربایجان است، اما این مسیر باید از بین ارمنستان یا ایران عبور کند تا قابل اجرا باشد. برای باکو، منطقه زنگزور که نام این مسیر از آن گرفته شده
همه کشور های دنیا می توانند از راه های مواصلاتی ارمنستان برای دسترسی به نخجوان استفاده کنند، همچنان که طی 30 سال گذشته از راه های مواصلاتی ایران برای دسترسی به نخجوان استفاده می کردند. اصرار آنها برای اینکه یک دالان باز شود و حاکمیت ارمنستان را نادیده بگیرند و به صورت اختصاصی نظارت نظامی آن را به روسیه بدهند و اینکه روسیه نیز از این موضوع دارد حمایت می کند نقض حاکمیت ارمنستان که محسوب می شود هیچ از
مخالفت کرد، مسکو در سال 2022 در این منطقه ماند. چنین رویکردی احتمالاً به دلیل وابستگی روسیه به تهران (ادعایی) برای تجهیزات جنگی در اوکراین است. موضع قاطعانه تر ایران، همراه با استقرار نیروهای اتحادیه اروپا در امتداد مرز آذربایجان و ارمنستان، ایروان را به طور قابل توجهی در مقاومت در برابر جاه طلبی های باکو تقویت کرد. پس از اینکه آذربایجان کنترل کامل قره باغ کوهستانی را در سال 2023 به دست گرفت، ایده این کریدور بیشتر مورد توجه قرار گرفت. مشروح این گزارش را در اقتصادنیوز با تیتر کریدور زنگزور و شکاف هایی که عریان شد/ چرا روسیه با آذربایجان هم صدا شد؟ بخوانید. ...
است تسهیلات حمل ونقل را در سرزمین خود با شرایطی مشابه با شرایط ارائه شده از سوی ایران فراهم کند. تاریخچه تنش ها و تحولات اخیر در قفقاز جنوبی از اوایل دهه 1990، درگیری های قفقاز جنوبی به تنش هایی میان جمهوری آذربایجان و ارمنستان منجر شده است. در این راستا، منطقه قره باغ و هفت منطقه اطراف آن به اشغال نیروهای ارمنی درآمد. اما در سال 2020، پس از 44 روز جنگ، باکو توانست
مهم بین دریای خزر و دریای سیاه، هر سه کشور را درگیر جنگ کرده است. گرجستان آبخازیا و اوستیا (حدود 20 درصد از خاک خود) را در نتیجه حمله روسیه در سال 2008 از دست داد. آذربایجان پس از آغاز جنگ در سال 2020 و در نهایت در سال 2023 کنترل قره باغ کوهستانی را که اکثراً ارمنی نشین هستند به دست گرفت. گرجستان روابط خوبی با ارمنستان و آذربایجان دارد. این منطقه همچنین نقش کلیدی در شبکه های اقتصادی و حمل و نقل
عبور می کنند: جمهوری ارمنستان، جمهوری اسلامی ایران، گرجستان، جمهوری ترکیه و جمهوری آذربایجان . در حقیقت می توان گفت که چهارراه صلح، طرحی جایگزین برای توسعه چارچوب همکاری ایران و کشورهای همسایه شمالی در منطقه قره باغ و کریدور حساسیت برانگیز زنگزور به حساب می آید. هدف ارمنستان از این طرح، اتصال به بنادر جنوبی و آب های گرم جنوب ایران و متصل ساختن این سواحل با کشورهای منطقه قفقاز جنوبی است
، ساخت کریدور ادعایی موسوم به زنگزور را در اراضی خود به سمت مرزهای جنوب ارمنستان آغاز کرده است. این کریدور علاوه بر مباحث قومی، سیاسی و امنیتی، یکی از بزرگترین فجایع زیست محیطی را در منطقه رقم زده است. تعجیل باکو برای راه اندازی این کریدور، عدم مطالعات همه جانبه فنی و تهیه نشدن پیوست زیست محیطی برای آن، آسیب شدید بخشی از جنگل های هیرکانی، زیستگاه های بومی گونه های جانوری، سفره های زمینی آب و نقض حقوق
خانه
