سال های اخیر شواهدی مبنی بر وجود اجرامی در آنسوی لبه بیرونی کمربند کویپر به دست آمده بود، اما این پژوهش به دلیل تعداد زیاد اجرامی که در ناحیه جستجوی نسبتاً کوچکی پیدا شده اند، اهمیت دارد. این یازده جرم کشف شده به نظر می رسد یک دسته ی جدید از اجرام را تشکیل می دهند که در یک “حلقه” خارج از کمربند کویپر، جدا از آن با یک “شکاف” خالی قرار گرفته اند که در آن تعداد بسیار کمی اجرام یافت می شود. ساختارهای
تر شکل گرفته است. ستاره شناسان می گویند که چنین خاستگاه ملایمی که در آن یک سیاهچاله در فرایندی ملایم تر (بدون انفجار شدید) به وجود آمده باشد به سختی می تواند در مدار اجرام دور و با ارتباط گرانشی کم اختلال ایجاد کند. آقای برج گفت: تصور کنید که بادبادکی را نه با یک نخ محکم، که با یک تار عنکبوت می کشید. اگر خیلی محکم بکشید تار پاره می شود و بادبادک را از دست می دهید.
توسط جرم بزرگ دیگری مانند ستاره، ستاره نوترونی یا سیاه چاله کوچک تر در گردش هستند. این به آن دلیل است که حفره های نامرئی فضا - زمان، زمانی که به صورت گرانشی روی اجسام دیگر می کشند، راحت تر قابل تشخیص هستند. اما در یک مطالعه جدید که در مجله نیچر منتشر شد، محققان دریافتند یکی از این سیستم های دوتایی شناخته شده که حاوی سیاه چاله V404 Cygni است و با ستاره ای نزدیک به مهمانی می پردازد، در واقع
دانشگاه ایالت پن گفت: این پروژه شامل فعالیت دانشجویان کارشناسی در برنامه تجربه پژوهشی برای دانشجویان مؤسسه SETI در سال 2023 بود. دانشجویان به دنبال سیگنال هایی از ماهواره های ساخت بشر در مدار مریخ بودند تا بررسی کنند آیا سیستم قادر به شناسایی صحیح سیگنال ها است. این یک روش هیجان انگیز برای مشارکت دانشجویان در پژوهش های پیشرفته SETI بود. منظومه TRAPPIST-1 یک ستاره کوچک و خنک در
نامگذاری کنند و کمابیش به همین سادگی این نام مورد پذیرش قرار گرفت و ماندگار شد. ونیتیا نیز به خاطر پیشنهادش به شهرت رسید و نام او هنوز در یادها مانده است. پلوتو دهه ها به عنوان نهمین سیاره منظومه شمسی محسوب می شد. با این حال در پی بازتعریف واژه سیاره، گروهی از دانشمندان به این نتیجه رسیدند که پلوتو همه معیارهای لازم را ندارد و چنانچه پیشتر گفته شد آن را به سیاره کوتوله تنزل درجه دادند! اگرچه پلوتو دیگر یک سیاره کامل در نظر گرفته نمی شود، اما یک جرم نجومی جذاب در انتهای منظومه شمسی است. انتهای پیام/ ...