محسوب می شود. در این مراسم که اکنون نیز در بعضی از روستاهای این خطه به چشم می خورد، پسران جوان، شالی را برداشته و آنرا از سوراخ بالای بام خانه پایین می انداختند و صاحبخانه متناسب با وسع مالی خود هدایایی چون آجیل، شیرینی، تخم مرغ و حتی جوراب را در گوشه شال می بست تا پسر آن را بالا بکشد. در اینجا اگر پسر خواستگار دختر خانواده بود، شال را بالا نمی کشید و اگر خانواده دختر با این
دیوان و سیاهان و با ایشان حرب کرد و همه را مقهور کرد."و سر انجام خیام می نویسد که :"جمشید به مناسبت باز آمدن خورشید به برج حمل ، نوروز را جشن گرفت ، سبب نهادن نوروز آن بوده است که آفتاب را دو دور بود ، یکی آنکه هر سیصد و شصت و پنج شبانروز به اول دقیقه حمل باز آمد و به همان روز که رفته بود بدین دقیقه نتواند از آمدن ، چه هر سال از مدت همی کم شود ، و چون جمشید ، آن روز دریافت (آن را) نوروز نام نهاد و
انجیر چیده می شد و خانواده دور سفره می نشستند و از میوه 7 مغز برای تبرک و تیمن می خوردند و بعد بساط شام را می آوردند که غذای شب چهارشنبه سبزی پلو و یا ماهی پلو بود. وی یادآوری می کند: پس از خوردن شام در بعضی از خانه ها فال حافظ می گرفتند و بزرگ خانه با قرائت شعر حافظ و تفسیر آن شرایط تک تک افراد را در سال جدید اعلام می کرد. این محقق و پژوهشگر ادامه می دهد: 'شال آتما' یا شال سالاما نیز یکی
، خنچه ای رنگارنگ را به خانه تازه عروس فرستاده و این روز را با هدیه به عروس جشن می گرفتند که البته این رسم هنوز در بین مردم آذربایجان زنده مانده است. شال ساللاماق یا شال اندازی یکی دیگر از آداب چهارشنبه سوری در آذربایجان است به این ترتیب که بعد از مراسم روشن کردن آتش و پریدن از روی آن، نوجوانان و جوانان بر پشت بام همسایگان و فامیل و دوستان رفته و دستمالی را از پنجره و در روستا ها از
سوری در خطه اردبیل شاهد بود. بطور کلی فرهنگ مردم را باید در درون زندگی آنها و از لابه لای باورهایشان جست و جو کرد از آنجا که چهارشنبه سوری از آئین های دیرین ایرانیان است جدا از اینکه امروزه آنچه در شهرهای بزرگ ایران در این عید انجام می گیرد بیشتر به جنگ و نزاع شبیه است تا سور و شادی، ولی می توان با بازگشت به زمانی حدود بیست و اندی سال پیش دریافت که شب چهارشنبه آخر سال مراسم متنوعی داشته
خانه بخت نرفته و در خانه پدری زندگی می کرد نیز رایج بود. یکی دیگر از مراسم زیبای آذربایجانی ها در گذشته، مراسم شال اندازی پسران جوان در شب چهارشنبه سوری بود. در این مراسم که اکنون نیز در بعضی از روستاهای این خطه به چشم می خورد، پسران جوان، شالی را برداشته و آن را از سوراخ بالای بام خانه پایین می انداختند و صاحبخانه متناسب با وسع مالی خود هدایایی چون آجیل، شیرینی، تخم مرغ و حتی جوراب را
نامند. خانه تکانی در این زمان صورت می گیرد. درچند دهه پیش صبح روز چهارشنبه سوری دختران و زنان به کنار رودخانه می روند و از روی آن می پرند. سپس مقداری از آب را سه بار قیچی کرده و به عنوان تبرک به خانه می آورند.بعد از غروب خورشید، مردم در بالای پشت بام و یا نزدیک در خانه خود آتش می افروزند و با پریدن از روی آن به شادی می پردازند.همچنین اقوام و همسایه های افراد عزادار قبل از این
به عنوان مواد اصلی، شیرینی های سنتی مخصوص به نام های قتلمه ، پادرازی و کوکا درست می کنند. وی پرتاب ظروف کهنه از پشت بام و شکستن آن ها را از جمله آیین های مردم بوئین زهرا، در لحظات مانده به پایان سال دانست و ادامه داد: به علت اینکه آن زمان رسانه های ارتباط جمعی مانند امروز وجود نداشت، ساکنان این منطقه از طریق شنیدن نوای ساز و دهل متوجه می شدند نوروز فرارسیده است. آشتی بوئین
/> از بازی های جالب و اختصاصی که چند روز به عید نوروز مانده رونق پیدا می کرد و تاچند روز بعد از عید هم ادامه می یافت تخم مرغ بازی یا نومورتا چوغّوشدورماخ بود. ابتدا بازدن تخم مرغ به دندانها و انتخاب سفت ترین آنها بازی شروع می شد و از صدای برخورد تخم مرغ با دندانهای جلویی می توان به شل یا سفت بودن آنها پی برد. سپس به نوبت با تعیین شرایطی که مورد موافقت همدیگر قرار می گرفت یکی مشت دست
خانه
