مردان به ظاهر کوچکی که بزرگند

اینکه بوی پونه های کنار رودخانه از همه تعلقات رهایم می کرد و خنکای نسیمی که از میان گندمزارها در پیچش خود به سمت درختان تبریزی سرشار از بودنم می ساخت؛ حسی است که هر سال با فرا رسیدن تابستان و آغاز تعطیلات ناگاه ذهنم را به سمت خاطراتم می کشد، خاطراتی که از دوران کودکی آن را دوست داشتم و بهتر است بگویم به ارث برده ام و هر سال یادآوری آن لحظات خوشی را برایم رقم می زند. ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)