نمودند. او با استفاده از اقتدار اجتماعی و سیاسی خویش بسیاری از نسخه های کمیاب کتب قدما را استنساخ کرد و میراث عظیمی از تشیع را از نابودی نجات داد. علامه مجلسی، شیخ الاسلام اصفهان علامه مجلسی در سال 1098 از سوی شاه سلیمان صفوی به سمت شیخ الاسلامی اصفهان منسوب شد. شیخ الاسلام بالاترین و مهمترین منصب دینی و اجرایی در آن عصر بود. او قاضی و حاکم در مشاجرات و دعاوی بود. تمام امور دینی
به گزارش دولت بهار به نقل از فارس، علامه محمدباقر مجلسی فرزند ملا محمدتقی مجلسی در سال 1037 قمری در اصفهان زاده شد و در سال 1110 قمری در همان شهر چشم از جهان فرو بست، وی به مجلسی دوم و پدر بزرگوارش به مجلسی اول مشهور است و هر دو در شمار دانشمندان بزرگ شیعه هستند، علامه مجلسی از بزرگ ترین عالمان شیعه است که خدمات گوناگون و فراوانی به جهان اسلام و مذهب تشیع کرده است، از جمله خدمات فرهنگی و دینی او
علامه ملامحمد باقر مجلسی در 1006 هجری خورشیدی در اصفهان دیده به جهان گشود. تولد او همزمان با آخرین سال سلطنت شاه عباس اول بود. پدرش مولی محمدتقی، مشهور به مجلسی اول و از شاگردان بزرگ شیخ بهایی محسوب می شد و در علوم اسلامی از سرآمدان روزگار خود به شمار می رفت. خاندان علامه مجلسی از جمله پر افتخارترین خاندان های شیعه در سده های گذشته بودند. علامه مجلسی از کودکی با تعلیم و تربیت پدر بزرگوارش
. جماعتی از کفار هند پنهانی بتی را که در شهر اصفهان بوده می پرستیدند، پس حکم شرعی به شکستن آن بت صادر کرد و با تمام سعی و تلاشی که کفّار در جلوگیری از فتوای علامه کردند، مؤثر نشد و بر حسب حکم نافذ آن عالم ربانی، بت را شکستند.[3] 2. در مراسم تاج گذاری شاه سلطان حسین صفوی، شاه اجازه نداد کسی از صوفیان به رسم معمول، شمشیر سلطنت را بر روی لباس او نصب کند و در عوض، انجام آن را از شیخ الاسلام
برنامه چهار ساله این سازمان، تربیت یک میلیون حافظ قرآن در دستور کار قرار گرفته که هم اکنون 970 هزار نفر در این طرح ثبت نام کرده اند و این نفرات در حال افزایش هستند. هنر در عصر صفویه درخشان ترین دوره های هنری ایران پس از اسلام دوره صفویه است. در سال 907 هجری قمری، شاه اسماعیل اول، سلسله صفوی را تاسیس کرد و پایتخت ابتدا از تبریز به قزوین و سپس به اصفهان منتقل شد. با توجه به امنیت
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا ، به نقل از فارس، محمدباقر بن محمدتقی بن مقصود علی مجلسی معروف به علامه مجلسی در سال 1037 هجری مساوی عدد ابجد جمله جامع کتاب بحارالانوار در اصفهان متولد شد. در آستانه سالروز بزرگداشت علامه (30 مرداد) مروری بر اندیشه ها و فعالیت های وی خواهیم داشت: علامه مجلسی در طی دوران تحصیل خود سریعتر از سایرین مدارج معنوی و کمالات روحی را طی کرد تا
، علامه بحرالعلوم و شیخ اعظم انصاری دریافت کرد و این بزرگان هم خود از علوم عصرشان آگاهی کامل داشتند و به دلیل مقام و منزلت به محمدباقر لقب علامه مجلسی دادند و به حق او علامه عصر خود بود. محمدباقر در سال 1098 از سوی شاه سلیمان صفوی به سمت شیخ الاسلامی اصفهان منسوب شد و شیخ الاسلامی آن زمان بالاترین منصب دینی و اجرایی آن عصر بود. او قاضی در مشاجرات و دعاوی بود و تمام امور دینی زیرنظر
. به مرور زمان ایام تحصیلی بیش از ایام تعطیلی گردید. خلأ دوری از منبع بزرگ فیاض ناچارشان ساخت تا در قم شخصی از آن نمونه و سنخ را پیدا کنند، در نتیجه به کلاس درس امام خمینی رفته که علیرغم سن کم مطالب را به خوبی درک کرده و امام خمینی لقب شاه آبادی کوچک به ایشان دادند. در سال 1323 با ورود آیت الله بروجردی به قم در دروس ایشان نیز شرکتی فعال داشتند به طوری که در جلسات پاسخ استفتائات آیت الله
بختیاری زاده شد. وی در طول حیاتش، که مقارن با حکومت چهار شاه از سلسله قاجار و نیز پهلوی اول می باشد، در مناصب مختلفی حضور داشت. در جریان فتح تهران در زمان جنبش مشروطه، خسروخان سردار ظفر از فرماندهان ارشد قوای بختیاری ها به فرماندهی علی قلی خان سردار اسعد، به شمار می آمد. وی سال ها والی گری ولایات یزد، اصفهان، کرمان و بلوچستان را برعهده داشت، به ایلخانی بختیاری رسید و سرانجام در ششم بهمن
شود. روزی که می خواست به ماموریت برود به او التماس کردم. می گفتم بگذار محمدباقر بیشتر تو را ببیند و بزرگ شود. گریه کردم گفتم تو تازه بابا شدی. اما او بند نبود انگار نه انگار که درخواست کردم نرود انگار کشان کشان بردنش . اکبر عاجزانه دعا می کرد و زجه می زد و از خدا شهادتش را می خواست سال 90 و91 اربعین پیاده به کربلا و زیارت امام حسین( ( ع) رفت، عاجزانه از امام حسین(ع) می خواست شهادت را نصیبش کند
/> ابن فارس، ابوالحسین احمد، 1404 ق، معجم مقاییس اللغة، قم، مکتب الاعلام الاسلامی. اشراقی، شهاب الدین، بی تا، سخن حق در تفسیر قرآن کریم، بی جا، بی نا. جوادی آملی، عبدالله، 1388، تفسیر تسنیم، تحقیق احمد قدسی، قم، اسراء، چ هشتم. خسروانی، علی رضا بن محمدحسین بن کیخسرو بن فتحعلی شاه، 1390 ق، تفسیر خسروی، تحقیق محمدباقر بهبودی، تهران، انتشارات اسلامیه. رازی
خانه
