خانهسایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
نقشۀدشمن برای نفوذ درمراسم عزای اهل بیت
می آوردند و به تعبیر خود حضرت که فرمودند: فرزندانم! داشتند زیر دست و پای شما له می شدند که باید حتماً خلافت را بپذیرم و اگر امر الهی، نبود، من نمی پذیرفتم. منتها چون مردم، به آن فضای خلافتی، عادت کرده بودند و از آن فضای نبوی، دور شده بودند، طبعاً طاقت فضای علوی را نداشتند. به خصوص شامیان که اصلاً پیغمبری را ندیده بودند و از ابتدا فردی مثل معاویه، حاکمشان بود و از آن جا به بعد هم که
مکن ای صبح طلوع...
باید دائم الذکر باشد و با ذکر همه ی قوا اعم از قلب و زبان و عمل به سمت خدا حرکت کند تا بتواند تعلقات و غیر خدا را نفی کرده، تعلق به خداوند و محبت به او را در خود تثبیت نماید. البته در روایتی از امام صادق(ع) آمده که وَ ذِکْرُ اللَّهِ فِی کُلِّ مَوْطِنٍ أَمَا إِنِّی لَا أَقُولُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ- وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ- وَ إِنْ کَانَ هَذَا
اشعث نمونۀ یک آدم بیماردل بود که میل به دشمن داشت
که مردم وجود دشمن را احساس نکنند، خائنند در بین باور آدم های بد باور دشمن برای جامعۀ دینی یک مقولۀ بسیار ضروری است. اینکه بدانیم دشمنان ما چه موجوداتی هستند! بگذارید در بین همۀ سفارش هایی که به ما رسیده لااقل من این سفارش را از پیامبر گرامی اسلام(ص) برای شما بخوانم. می فرماید: أَلَا وَ إِنَّ أَعْقَلَ النَّاسِ عَبْدٌ عَرَفَ رَبَّهُ فَأَطَاعَه ؛ عاقل ترین مردم کسی است که خدای خود را بشناسد
روزه در روز عاشورا، سنت پیامبر یا بدعت بنی امیه؟
ای است که در آن بنی إسرائیل را خداوند از دست دشمنانش نجات بخشیده است؛ لذا موسی و پیروانش این روز را روزه میدارند. حضرت فرمود: من برای تبعیت از موسی أحق و سزوارتر هستم از این رو حضرت این روز را روزه گرفت و نیز امر فرمود تا این روز را روزه بگیرند. به نظر شما، آیا امکان دارد پیامبر(ص) با آن علم لدنیش حکم مساله ای را نداند و آنرا از اهل کتاب و یهود، بیاموزد و تبعیت کند!؟ عمل نکردن پیامبر
عمل مثمر ثمر، عملی است که در راه خدا باشد/ نیت؛ حلقه مفقوده ماست
) کسانی که در راه ما جهاد کنند، ما هدایت شان می کنیم و دست شان را می گیریم. عمل مثمر ثمر آن عملی است که فینا یعنی در راه ما باشد. یک کسی جزء مسلمان ها نبود ولی در جنگ احد در کنار مسلمان ها می جنگید و حاضر نبود اسلام بیاورد. او در جنگ مجروح شد. به او گفتند: آفرین، با اینکه اسلام نیاوردی، ولی پیامبر(ص) را یاری کردی و سعادتمند شدی. ولی او گفت: نه، من به خاطر مردانگی و شجاعتم در مقابل آنها
شبهه پیرامون عاشورا و امام حسین (ع)
کرد که آب گوارایی داشت. ابن اعثم در این باره اظهار می دارد که: چون عطش بر ایشان غالب گشت، حسین(ع) تبری برگرفت و از سمت خیمه زنان، نوزده گام به سوی قبله رفت، و زمین را کند. چشمه آبی ظاهر شد، آبی گوارا و شیرین. سپس به اصحابش دستور داد آب بخورند و مشک ها را پر کنند .[13][5] حفر چاه با آبی گوارا به دست مبارک امام با توجه به مقام امامت آن حضرت امری طبیعی بود؛ زیرا بنابر روایاتی، مردم آن عصر
عبرتهای عاشورا در کلام رهبر معظم انقلاب
که امیرالمؤمنین علیه الصّلاة والسّلام، وقتی می خواهد مردم را به جهاد ببرد، آن همه مشکلات و دردسر برایش دارد! خواص دوران او - خواص طرفدار حق یعنی کسانی که حق را می شناختند - اکثرشان کسانی بودند که دنیا را بر آخرت ترجیح می دادند! نتیجه این شد که امیرالمؤمنین علیه الصّلاة والسّلام بالاجبار سه جنگ به راه انداخت؛ عمر چهار سال و نه ماه حکومت خود را دائماً در این جنگها گذراند و عاقبت هم به دست یکی از آن
یزید با الگوی مسیحی یهودی پرورش یافت
، و لکنِ استَسلَمُوا بلکه به ظاهر این ها تسلیم شدند. یک موقع پذیرش اسلام و ایمان آوردن است، یک موقع تسلیم شدن است. آن ها چاره ای جز این نداشتند و مجبور شدند که تسلیم شوند. وقتی پیامبر اکرم آمدند، او آمد و تپه تپه های آتش را دید (چون مکّه در گودی بود)، می دانست دیگر خبری نیست و همه چیز تمام شده، این ده سال ظلم و جور (در شعب أبی طالب نگه داشتن، اذیّت و آزار پیامبر، هجرت مسلمانان به مدینه
فرهنگ در رسانه
رسد، منتظر هستیم تا یک سریال مناسبتی را ببینیم که درباره واقعه عاشورا است و تصاویر از دل این اتفاق تاریخی بیرون آمده باشد. حتماً سریال های خوب سال ها پیش را به خاطر دارید، از شب دهم تا معصومیت از دست رفته و روایت عشق همه بیانگر داستان هایی است که به نوعی به عزاداری و یا واقعه عاشورا می پردازند. این را می دانیم که ساخت سریال های تاریخی همواره هزینه های بسیاری را برای فیلم سازان دربرداشته اما در بین
اگر ما به جای اصحاب سید الشهداء(ع) بودیم چه می کردیم؟
نوع بصیرت است. البته این احساس قرب و نزدیکی نیازمند یک تحول معرفتی در انسان است که آن هم به دست خود معصومین(ع) در انسان ایجاد می شود. هر چند که علاوه بر وعده های آینده خدای متعال، بسیاری از وعده های حضرت حق تحقق بلافاصله دارند تا آنجا که حتی می توان در این دنیا به لقای بهشت هم رسید. بصیرت دیگری که موجب صبر و همراهی با معصوم(ع) می شود تغییر تلقی انسان از موت و حیات است. شاید مرگ یکی از
امام حسین(ع) در کتاب مقدس مسیحیان
فارسی ترجمه نشده است این است که مذبوح علیه السلام، تمام مردم را صرف نظر از هر قبیله و زبان و قومیتی، رستگار می کند. مسیحیان از این عبارت، آموزه فدا را برای حضرت مسیح علیه السلام برداشت می کنند. در حالی که این عبارات به چند دلیل مطلقا بر چنین موضوعی انطباق ندارد. اولا حضرت مسیح علیه السلام ذبح نشده است. طبق اعتقادات مسیحی حضرت مسیح علیه السلام مصلوب شده. اما طبق اعتقادات اسلامی
جهاد علمی امام باقر علیه السلام
فرمود: مَنْ طَلَبَ الْعِلْمَ لِیُباهِیَ بِهِ الْعُلْماءَ اَوْ یُمارِیَ بِهِ السُّفَهاءَ اَوْ یَصْرِفَ بِهِ وُجُوهَ النّاسِ اِلَیْهِ فَلْیَتَبَوَّءْ مَقْعَدُهُ مِنَ النّارِ، اِنَّ الرِّئاسَهَ لا تَصْلُحُ اِلاّ لاَِهْلِها؛ کسی که علم را برای مباهات و بالیدن نزد علما یا مجادله نزد سفها و یا راهیابی در دل مردم و جلب توجه مردم به سوی او، فراگیرد، پس نشیمنگاه خود را آتش قرار دهد. به راستی ریاست جز برای
فرصت استثنایی رسمیت پیداکردن مذهب شیعه
از زخارف دنیا و سیاست می زیست؛ به گونه ای که به مقدس شهرت یافت. او در این دو رساله، همان راه قطیفی را پیموده و استدلال های وی را تکرار می کند و به حرمت گرفتن خراج توسط شاه فتوا داده و به تبع آن، به حرمت بهره مندی از آن توسط شیعیان فتوا می دهد. محقق اردبیلی بر این باور است که جز زمین هایی که در زمان رسول خدا فتح شده، در مفتوحهالعنوه بودن دیگر اراضی که در سایر فتوحات به دست مسلمانان
مردم شخص امام حسین(ع) را دوست داشتند، اما نسبت به تمدن او بغض داشتند
: إذن أعطیک خیرا منها من مالی بالحجاز، فتکرّه ذلک عمر؛ وقعة الطف /ص186) اما مشکل این بود که عمر سعد جذب تمدن امام حسین(ع) نشد. معنایش این بود که من در ساز و کار شما نمی توانم نفَس بکشم، ولی در ساز و کار معاویه می توانم نفَس بکشم آن مردم نمی توانستند با تمدن حسین(ع) کنار بیایند این جنگ(در کربلا) یک جنگ شخصی نبود. آنها چطور توانستند مردم را بسیج کنند که چند هفته تمام آهنگری ها
امریکاپرستان داخلی از خود امریکا خطرناک ترند
جریان روشنفکری، دارای دو خصوصیت بارز و همیشگی در طول تاریخ بوده است: غربزدگی و وابستگی. این جریان برای پیشرفت کشور نیز همین دو نسخه را تجویز کرده اند و به همین علت با مفاهیمی چون اتکای به خود و استقلال مخالف اند. برای بررسی این مسأله به سراغ دکتر مظفر نامدار رفتیم تا نظر ایشان را جویا شویم. دکتر نامدار، عضو هیأت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و از محققین برجسته تاریخ ایران هستند و کتب متعددی در این زمینه منتشر کرده اند.
اسلوب هایی که حادثه کربلا را تفسیر می کند
برود و خود حوادث را با چشمانش ببیند. شما گمان نکنید کسانی که در خود داستان شرکت کردند و قضیه را در دشت سوزان نینوا مشاھده می کردند، یا آن هایی که در پشت پرده کار می کردند، آیا نمی دانستند این عمل حسین یعنی چه و عللش چیست؟ شاید الان اگر این جا بودند و می خواستند درس این تاریخ را بگویند، ما ھم در درس آنان حاضر می شدیم ، زیرا بھتر از ھمه ما می فھمیدند که اوضاع چیست. ولی؛ و لا یزید الظالمین الا خسارا؛ و
