یکی از مایه های فخر و مباهاتِ ملّت ها و سرزمین ها، حماسه های ملّی آنان است و البته که از میانِ فراوان ملّت ها و سرزمین های گیتی، تعدادی محدود دارای حماسه ملّی اند. حماسه بابِلیِ گیلگمش که تلاشِ گیلگمشِ پهلوان برای یافتنِ گیاه بی مرگی را بازگو می کند، از حماسه های بسیار کهنِ بین النهرین است. هندوان به حماسه های باستانیِ خویش، مهابهارت و رامایانا می بالند و یونانیان به ایلیاد و اُدیسه هومر، شاعر ملّی سرزمینِ خویش. اِنِئید (اِنِه اید) اثر ویر ژیل، شاعر بزرگ روم
را کانونی ترین و بنیادی ترین علل پیدایش و حیات هر جریان سلفی معرفی می کند. در ادامه همین فصل گفتار نوشته ها و اقدامات هریک از شخصیت های معرفی شده در فصل اول را بررسی و شش عامل بنیادین پیش گفته را از دل آثار و اقدامات آنان استخراج می کند تا به خواننده نشان دهد که آنچه در نگرش و رفتار نمایندگان اصلی اندیشه سلفی افراطی در دوران معاصر تجلی یافته بر پایه بینشی افراطی است که در میراث مکتوب اندیشه سلفی
سجّادی (تصحیح دیوان خاقانی)؛ حمید فرزام (تحقیق در آثار و احوال شاه نعمت الله کرمانی)؛ سید صادق گوهرین (تحقیق در لغات مثنوی)؛ حسین کریمان (شیخ طبرسی و مجمع البیان)؛ جلال متینی (بحث درباره آثار منثور دروه سامانی)؛ منوچهر مرتضوی (اوضاع ادبی آذربایجان در عهد ایلخانان)؛ امیرحسن یزدگردی (تتبع در دیوان ظهیر فاریابی)؛ و غلامحسین یوسفی (وصف طبیعت در شعر فارسی تا حمله مغول). [1] این بزرگان، همگی از ستاره های
از جمله سفرنامه های اسدالله بقایی می توان به آثاری چون سفر اصفهان ، شام، سرزمین تاریخ ، ز ملک تا ملکوت ، هند و هندو ، بوی جوی مولیان ، کربلایی که من دیدم و سرزمین تزارها (روسیه) اشاره کرد که حاصل سفر او به کشور و شهرهایی چون اصفهان، سوریه، مکه، هندوستان، سمرقند و بخارا، کربلا و سوریه است. او علاوه بر خلق رمان سیاووشان ، کتاب سهراب رستم، سهراب تهمینه ، مجموعه شعری به نام قرابۀ خورشید و کتابی نیز
به این مقام رسیدند. یارد پدر اخنوخ است که نام ادریس پیغمبر است. عمر هر یک از آنان را بین هشتصد تا هزار سال نوشته اند؛ عمر انوش را نهصد و پنج یا نهصد و شصت و پنج، عمر قینان را هشتصد و چهل یا نهصد و بیست و عمر مهلائیل را هشتصد و شصت و پنج یا نهصد و بیست و شش سال و عمر یارد را نهصد و شصت و دو سال ذکر کرده اند. (70) هابیل و قابیل در روایات معاویه بن عمار از امام صادق
برمشاهیر فارس و شیراز می توان این گورستان را موزه خوشنویسی خواند که در آن انواع خطوط دوره اسلامی رقاع، کوفی، ثلث، نسخ، نستعلیق به زیبایی حک شده است و از جایگاه کتابت در شیراز می گوید. خطوط دوره اسلامی یادآور نام ابوعلی محمد بن علی بن حسین (حسن) بن عبدالله شیرازی ملقب به اِبْنِ مُقْله خوشنویس، مبتکر مبدع خطوط مختلف و وزیر عباسیان است که ابداع وتنظیم خطوط ششگانه و اصول دوازده گانه خوشنویسی را
پایگاه 598؛ در مفاتیح الجنان برای روزهای ماه مبارک رمضان اعمالی ذکر شده است و آن چند چیز است: اوّل: بخواند هر روز این دعا را که شیخ طوسی و سید ابن طاووس نقل کرده اند: اللّٰهُمَّ هٰذَا شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ هُدیً لِلنَّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الْهُدیٰ وَالْفُرْقانِ ، وَهٰذَا شَهْرُ الصِّیامِ ، وَهٰذَا شَهْرُ الْقِیامِ ، وَهٰذَا شَهْرُ الْإِنابَةِ
به گزارش ایکنا، این گفت و گوی کمیاب و قدیمی را مرحوم ماجد الشِبل، خبرنگار عربستانی، 50 سال پیش انجام داد. استاد عبدالباسط در این گفت و گو ابتدا مختصری از خود می گوید و وقتی الشبل از او تاریخ تولدش را می پرسد، با خوشرویی پاسخ می دهد که متولد 1927 است. این قاری نامدار جهان تلاوت در ادامه درباره قرائات سبع (قرائت های هفتگانه قرآن) سخن می گوید و این قرائات را منسوب به هفت قاری
خانه
