تا کوچه های کاظمین

امشب شب زنجیر است امشب شب تازیانه است امشب شب دیوارهاست امشب شب سلول است و میله ها امشب کدام شب است که صدای شیون از آهن ها می آید، صدای سوگ از تازیانه ها بلند است، دیوارها نُدبه می خوانند و سلول ها، وَ إِنْ یَکادْ می گیرند. آه! از برکه کُدام چشم بارانی، این همه اشک می جوشد؟چرا امشب ستاره ها بیرون نمی آیند؟چرا ماه شیون می کند... ؟ می ترسم از پس این دیوار، به عشق نگاه کنم به پاهای خون آلود می ترسم به خورشید نگاه کنم که در زنجیر است ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)