هریک به گونه ای است. دشمن شخص؛ مقصود از آن، کسانی هستند که تنها با شخص خصومت می کنند و در روایات درباره با آنان توصیه هایی شده است که به برخی از آنها اشاره می شود: عدالت و انصاف: زیبنده است که رفتار مسلمانان با دشمنش عادلانه باشد و از بی عدالتی بپرهیزد. قرآن در این باره می فرماید: و مبادا دشمنی شما با قومی وادارتان کند که به عدالت رفتار نکنید؛ به عدالت رفتار کنید که
طور که نمی توان وجود آقامدیر را که نماینده مدیریت است از جامعه حذف کرد. روحانیِ ایران برگر کشاورزی می کند، با مردم ارتباط مستقیم دارد. مردم هم دوستش دارند و به حرفش گوش می کنند. او از مردم، با مردم و زبان مردم است. مناسبات را به درستی درک می کند و بدون دخالت در فرآیند انتخابات می گوید: من یک رأی بیشتر ندارم! اگر لازم باشد هم در زمان بحران و برای حفظ حق مردم دخالت می کند. موقعی پا وسط می گذارد که می
یک تصویر کامل را می سازند و طرف امریکایی که هر میزان که از شکل گیری این تصویر کامل جلوگیری کند و یا آن را حذف نماید، به هدف خود رسیده است. امریکا و غرب بدنبال توافق منصفانه و یا عادلانه و شرافتمندانه با ایران نیستند و بدلیل تکیه بر مؤلفه قدرت در مناسبات بین الملل و یک نگاه ریالیستی ، به مفاهیمی مانند انصاف، عدالت و شرافت، اعتقادی ندارند. طرف ایرانی از یک شرایط منحصر به فرد در
امیر المؤمنین علیه السلام نیز در در عبارتی به ابو عبد اللّه جدلی فرموده است که: آیا خبر ندهم تو را به أنف و عین مهدی؟ عرضه داشت: آری! پس آن حضرت دست به سینۀ خود زد و فرمود: من.(3) در حکومت حقّۀ حضرت علی (ع) همگان از نعمت عدالت برخوردار بودند، شیوۀ زندگی امیر مؤمنان (ع) صفحات تاریخ را منوّر ساخته است.اما برخلاف زندگی زاهدانه حضرت علیه السلام، آنچه از زبان امیرالمؤمنین علیه السلام در نهج
حقوق شهروندی و حقوق سلامت به عنوان دو شاهرگ مهم در حیات جوامع انسانی،مولفه هایی همبند در قلب حقوق بنیادین و اولیه بشر دارند،تا آنجا که تحقق مدنیت و سالمه مبتنی بر کرامت بشری انعکاسی از ارتقای سطح کمی و کیفی این دو مهم خواهد بود. بنابراین، این حقوق همواره مورد تأکید و توصیه بزرگان و نخبگان جامعه قرار داشته اند و اعمال و اعتلای ابعاد متعیّن آنها از طریق ابزارهای تقنینی و اجرایی در سطوح خرد و کلان، به نحو مستقیم یا غیرمستقیم، وجهه همت قانونگذاران و مجریان قانون بوده است.
راهبردهای فقرزدایی"6 نامیدند. گزارش سازمان ملل به خوبی روشن می کند که در عصر جهانی سازی اراده سیاسی لازم برای ایجاد عدالت اقتصادی علی رغم همه شعارهای"اهداف هزاره توسعه"7 وجود ندارد. در سال 2000میلادی اعضای سازمان ملل بر سر اهداف هزاره توسعه به توافق رسیدند. هدف از این برنامه، کاهش پنجاه درصدی فقر در جهان تا سال 2015 اعلام شد. حل مشکلاتی نظیرگرسنگی، بیماری، بی سوادی، صدمه به محیط زیست و گسترش ویروس
بود؟در موضوع مذاکره؛ حضرتعالی با همه بدبینی به آمریکایی ها با مذاکرات برای کسب ملت ایران موافقت نمودید، سوال اینجاست که این کسب تجربه تا کجا ادامه خواهد داشت؟ ردماین دانشجو با اشاره به مسئله معیشت مردم گفت:می خواهیم از درد مردم بگوییم. از معیشت، عدالت اجتماعی و عدم توزیع عادلانة ثروت. اما چه بگوییم که متاسفانه امروز در دوران طلایی واردات هستیم. آیا چرخ زندگی مردم با افزایش 92درصدی
فرهنگی ، حق دادخواهی از دانشجویان گرفته شده و احکام دانشگاه ها نهایی و غیرقابل اعتراض هستند از جهتی باعنایت به اصل 34 قانون اساسی حق اعتراض برای همه افراد محترم بوده و شورای عالی انقلاب فرهنگی نمی تواند این حق را از دانشجویان بگیرد. وی با تاکید بر اینکه فضای سیاسی دانشگاه جولانگاه افراد سیاسی و پر حاشیه شده است، خاطرنشان کرد: ادامه این روند، دانشگاه را سیاست زده و دانشجویان را به پیاده
(ع) درکسب فضایل سرآمد جامعه بودند، خاطرنشان کرد: عدالت یکی از بارزترین ویژگی های امام اول شیعیان است؛ حضرت علی(ع) درباره رعایت حقوق دیگران می فرمایند؛ بنده حتی حاضر نیستم ظالمانه از دهان مورچه ای حتی پوست جوی را بگیرم، ایشان می گویند حتی در حق مورچه نیز نمی توانم این ظلم را کرده باشم، این فرمایش امام نشان دهنده فضیلت بالای ایشان است. حجت الاسلام خدیوی یکی دیگر از ویژگی های حضرت
گرفت و این به نوبه خود بسیار رنج آور و دردناک بود. آری میراث امام عمدتاً برای آیندگان بود. او به واقع فراتر از زمان و مکانش بود. با آن تعامل می کرد اما نه برای آنکه قدرت را تحصیل و یا حفظ کند. بزرگتر از آن بود که چنین بخواهد، برای آن بود تا معیاری به دست دهد برای شناخت حق و حقیقت و نیز چگونگی اقامه و پاسداشت از آن. و البته نکاتی به مراتب بیشتر در باب کیفیت رابطه قدرت و حقّ و عدالت و این که این همه در شرایط عادی قابل جمع هستند و یا نیستند.
قائل بودند، با تکیه بر نظریه پیش گفته، همه اعمال و رفتارهای مستبدانه خود را در پرتو چنین معرفتی توجیه می کردند. امویان و بعدها عباسیان، حق و عدل را در قدرت مستقر می دانستند؛ هرچند از طریق زور و ظلم به دست آمده باشد. ابن خلدون ، فیلسوف و جامعه شناس نامدار اسلامی، از چنین دگرگونی ای در شکل گیری و استقرار قدرت و حکومتی که بنیادش برپایه زور بود، به تغلب یاد کرده است. تشیع که در بسیاری از اصول و مبانی
خانه
