سحر دولتخواه

میان باورم تو را سپیدتر از همیشه کشیده ام سپیدتر از برف های زمستان رفته ، و یاد تو هنوز بوی بهار می دهد ؛ بوی سبزه های باران زده... شکوفه ها سراغت را می گیرند!!! پس کجایی تا بهار واقعی عیان شود...؟! روح زمین از انتظار مرد. تا کدامین بهار باید به انتظارت بنشینم ؟ بگو تا کی آسمان بغض کند؛ تا کی ابرها برای آمدنت بگریند ...؟ از سمت تو بوی ناب صلح می آید ؛ بوی آشتی ... اینجا ستاره ای نیست ؛ مهتاب هم ، چاره ای برای شب های تار نیست ... فقط ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)