صفاتش، حد و مرزی وجود ندارد و نه او را صفتی است موجود و ثابت [که در آن مقید و منحصر شود و احاطه به جمیع صفات او داشته باشد؛ زیرا قید و حصر از لوازم امکان است و خداوند از آن منزه است] و برای خدا وقتی معین و سرآمدی مشخص نمی توان یافت. همچنین رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: مَا عَبَدْناکَ حَقَّ عِباَدتِکَ وَمَا عَرَفْناکَ حَقَّ مَعْرِفَتِکَ (مجلسی، بی تا، ج 71، ص 23)؛ خدایا آن گونه که
، روحانی افراطی ، اخلال گر طرفدار خمینی نامیده شده بود. در تبعید سوم وی پنهان شده بود تا ساواک نتواند او را دستگیر کند. در این هنگام خبر شهادت فرزندش در قم به دست او می رسد. آیة الله خزعلی در تشییع جنازة فرزندش شرکت می کند. او هرگز در تشییع فرزندش ، اشک نریخت و خدا را در آن مصیبت سپاس می گفت . امضای آیة الله خزعلی در بسیاری از بیانیه ها در مرجعیت امام (ره ) و لزوم مبارزه با رژیم شاه به چشم می
و هم در دانش هایی چون کلام و اخلاق و نیز در دعا و مناجات مورد کاربرد و استناد قرار گرفته است. در این نوشتار سعی شده به طور اختصار از سه منظر عمده به آن توجه شود: 1 . از جهت فضیلت 2 . از حیث آثار . 3 .از نظر آداب و احکام . فضیلت حدیث با مطالعه و تحقیق دربارة این حدیث، در می یابیم، که خداوند برای آن ارزش و فضیلت ویژه ای قرار داده است. رسول خدا
پس از آن به عراق، برخی از علما و روحانیون با صدور بیانیه ها و ایراد سخنرانی های متعدد، ضمن محکوم نمودن رژیم پهلوی در تبعید مرجع تقلید، حمایت همه جانبهٔ خود را از امام اعلام نمودند. آیت الله خزعلی در شمار آن دسته از علما قرار داشت که پای اعلامیه های مرجعیت امام(ره) و لزوم حمایت از ایشان را امضا می کرد. ایشان در طول جنبش اسلامی امام خمینی(ره) به واسطهٔ استمرار اعمال فوق، همیشه تحت نظر ساواک و اذیت و
اشکال درواقع از ماست نه از مفاد آیه. آیه به روشنی دلالت می کند که خدا با فردفرد انسان ها، یک رویارویی داشته و به آنها گفته است آیا من خدای شما نیستم؟ و آنها گفته اند: آری، تویی خدای ما و این رویارویی با تک تک انسان ها موجب شده است که عذری برای مشرک ها وجود نداشته باشد که بتوانند بگویند از این توحید و یگانه پرستی غافل بودیم و دنباله روی از پدران موجب این شد که مشرک شویم و گناه ما به گردن پدران ماست و
نافله گفته نمی شود بلکه تنها به نمازهای مستحبی شبانه روزی که از جمله آنها نماز شب است گفته می شود. 2- کلمه نافله در دو آیه از قرآن آمده که این آیات با توضیحی در باره آنها عبارتند از: الف- وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَکَ عَسی أَنْ یَبْعَثَکَ رَبُّکَ مَقاماً مَحْمُوداً (اسراء- 79) پاسی از شب را از خواب برخیز و قرآن (و نماز) بخوان، این یک وظیفه اضافی برای تو است، تا
فاطمه دارد، علی دارد، بعد از مدتی از این دو دریا، دو لؤلؤ خارج می شود که حسنین(ع) هستند. اولین خواستگار حضرت فاطمه(س)، ابوبکر بود، رسول خدا(ص) به او فرمود که این به امر خداوند سبحان انجام می شود بعد عمر به خواستگاری آمد رسول خدا(ص) آن چه به ابوبکر گفته بود، به عمر گفت: سپس امیرالمؤمنین(ع) به خواستگاری حضرت فاطمه(س) آمد، رسول خدا(ص) به او فرمود: خداوند سبحان در آسمان حضرت فاطمه(س) را به عقد تو
عقیق : محمد بن حسن بن عمار می گوید: من دو سال نزد علی بن جعفر (عموی امام رضا علیه السلام ) بودم و هر خبری که او از برادرش موسی بن جعفر شنیده بود می نوشتم ، روزی در مدینه خدمت ایشان نشسته بودم که ابوجعفر محمد بن علی الرضا علیه السلام در مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله بر او وارد شد، علی بن جعفر برجست و بدون کفش و عبا نزد او رفت و دستش را بوسید و احترامش کرد. ابوجعفر به او فرمود: ای
نداری! حضرت در پاسخ فرمودند: تو از کجا می دانی که فرزندی ندارم، به خدا سوگند روزها و شبها سپری نمی شود مگر اینکه خداوند فرزند پسری به من عنایت فرماید که حق و باطل را از هم جدا سازد. [1] همچنین یکی از یاران به حضرت عرض می کند: امام پس از تو کیست؟ آن حضرت فرمودند: فرزندم. سپس گفت: آیا کسی که فرزند ندارد چگونه جرأت آن را دارد که بگوید فرزندم؟ راوی همین حدیث گوید: چند
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی قم فردا ،محمد بن حسن بن عمار می گوید: من دو سال نزد علی بن جعفر (عموی امام رضا علیه السلام ) بودم و هر خبری که او از برادرش موسی بن جعفر شنیده بود می نوشتم ، روزی در مدینه خدمت ایشان نشسته بودم که ابوجعفر محمد بن علی الرضا علیه السلام در مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله بر او وارد شد، علی بن جعفر برجست و بدون کفش و عبا نزد او رفت و دستش را بوسید و احترامش کرد.
ابهام قطع کرد . خلیفه پرسید : چرا ؟ امام (ع ) فرمود : زیرا رسول الله (ص ) فرموده است سجود باید بر هفت عضو از بدن انجام شود : پیشانی ، دو کف دست ، دو سر زانو ، دو انگشت ابهام پا ، و اگر دست را از شانه یا مرفق یا مچ قطع کنند برای سجده حق تعالی محلی باقی نمی ماند ، و در قرآن کریم آمده است " و ان المساجد لله ... " سجده گاه ها از آن خداست ، پس کسی نباید آنها را ببرد . معتصم از این حکم الهی
خانه
