همای سینمای ایران پرواز کرد

گروه فرهنگی- مهدی یزدی: دیشب از خواب بیدار شدم، ولادی . پدرم کنار تخت نشسته بود. داشت به من نگاه می کرد. انگار من از همین نگاه بود که یه دفعه بیدارشده بودم. به من خندید. اشاره کرد که بلندشم و همراهش بِرم. من بلند شدم و همراهش رفتم. ما از کنار تو و الکساندرا گذشتیم. از در بیرون رفتیم. برف نمی بارید، ولادی ، اما زمین پُر از برف بود. من به آسمون نگاه کردم. ماه همه جا رو روشن کرده بود. پدرم جلو می رفت و من پُشت سرش. ما از توی برف راه باز می کردیم و می رفتیم تا به جنگل صنوبرها رسیدیم ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)