شدت متأثر کرد، ترور دوستش محمد مسعود، مدیر روزنامه مرد امروز در سال 1326 و در خیابان اکباتان تهران بود. بعد ها گفته شد که حزب توده پس از درج مطلب محمد مسعود علیه اشرف، خواهر شاه، درباره خرید پالتوی پوستی گران قیمت، به ترور مسعود دست زد تا افکار عمومی خانواده سلطنتی را عامل ترور بدانند. محمد مسعود از روزنامه نگاران رادیکالی بود که در زمان نخست وزیری احمد قوام السلطنه در روزنامه اش نوشت: برای خدمت به
احمد شاه منتشر شده، به چاپ رسیده است. در این فصل، نوشته های عارف که در زمان حیات و یا پس از مرگ او در روزنامه ها به چاپ رسیده گردآوری شده است. یکی از مهم ترین اخبار این فصل، نوشته ای است که عارف پس از اجرایِ نخستین کنسرت خود در گراند هتل، در 17 آبان سال 1294 در روزنامۀ نوبهار به چاپ رسانده است. این نوشتۀ ارزشمند که برای اولین بار انتشار یافته است، نشانگر این است که درویش خان استاد بزرگ
حجه آن ها به تهران بازگشتند، اما به هنگام بازگشت و توقف در شهر قم، شاه دستور داد برادر ناتنی اش عباس میرزا که بسیار مورد توجه محمدشاه بود و نام پدرش عباس میرزا نایب السلطنه را بر وی گذارده بود و بسیار مورد حسد شاه و مادرش مهدعلیا بود، اقامت گزیده و به حالت تبعید در این شهر باقی بماند، اما امیر رأی شاه را نپسندید و دستور به حرکت خدیجه خانم و پسرش عباس میرزا داد و همین امر، سرآغازی شد بر غزل امیر و
/> اما متأسفانه فیلم عیّار تنها با ادعای مستندسازی درباره زندگی و آثار بهرام بیضایی، تنها به گفتار و سخنان سوژه اصلی یعنی بهرام بیضایی بسنده کرده و مقداری هم از گفت وگو با مژده شمسایی (همسر بیضایی) استفاده نموده که البته بیشتر درباره چگونگی آشنایی و ازدواج و بعضا برخی شرایط روحی و رفتاری همسرش در آستانه مهاجرت از ایران و کمی هم روزگار پس از آن را توضیح می دهد. به جز اینها، فیلمساز از چند
احترام می گذاشتند. اما پس از مرگ مهدعلیا دیگر از آن حرمت و عزت افتاد و به فقر و فلاکت دچار گردید. (مهدعلیا به روایت اسناد، ص 69) منبع: روزنامه خاطرات ناصرالدین شاه، از ربیع الاول 1283 تا جمادی الثانی 1284 به انضمام سفرنامه اول خراسان، تهران: انتشارات دکتر محمود افشار، چاپ دوم، 1397، صص 71-73. لینک کوتاه کپی لینک
سرویس تاریخ جوان آنلاین: 60 سال پیش و در چنین روزهایی، متعاقب تولد اولین فرزند محمدرضا پهلوی، وی طی اطلاعیه ای، او را شاه پس از خویش اعلام کرد! آن نوزاد تا هم اینک- که مردی 60 ساله است- همچنان منتظر السلطنه به شمار می رود و زندگی پر فراز و فرودی را پشت سر نهاده است. مقالی که پیش روی دارید، با استناد به پاره ای از اسناد و تحلیل ها، در صدد است تا شماعی از زندگی این فرد را تحلیل کند. امید آنکه تاریخ پژوهان معاصر و عموم علاقه مندان را مفید و مقبول آید. پرده نخست: در قامت یک بچه پر خرج! ...
زبان دیگر را یاد گرفت. در سال 1893 بل مأموریت یافت به عنوان مشاور سفیر به مدت شش ماه به ایران رفته، اوضاع سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران را بررسی و گزارش تهیه کند. او در پاییز 1892 شروع به آموختن زبان فارسی کرد و طبق روال رایج، طی دوره هایی با فرهنگ ایران آشنا شد و نهایتاً در بهار 1893 به همراهی خاله ناتنی خود به نام ماری لاسکلس راهی تهران شد. در آن زمان فرانک لاسکلس شوهر خاله ناتنی او
منطقه و مالکان آن، اشاره کرد. هر چند رضاخان هم می خواست قره سو را نگه دارد، اما بخاطر رقابت با اقبال السلطنه، او را عزل کرد و از ادعای ایران عقب نشست. در زمان نخست وزیری رضاخان (پهلوی اول)، موضوع تثبیت مالکیت قره سو پیگیری شد و او به امیر لشکر عبداا... خان امیرطهماسبی تاکید کرد که: قره سو را از دست ندهید ، ولی در پایان سال 1302، نظر او تغییر کرد. وی در نامه ای، در تاریخ هفتم اسفند 1302 به
خانه
