. . دینانی فیلسوفی است که آرایش منحصر به خود اوست و از پس سال ها تحصیل حوزه و دانشگاه و تفکر و تعمق، شناخت ویژه ای از فلسفه شرق و غرب دارد. او نوع چینش فلاسفه غرب و شرق را نه به جغرافیای زمین یا نوع دین می داند، بلکه آنها را در نهایت به دو دسته اشاعره و معتزله تقسیم می کند. هرچند به عنوان یک فیلسوف اسلامی، آرای او بسیار متاثر از ابوعلی سینا، ملاصدرا و سهروردی است اما نظریات شخصی
فعالیتهای دینی و شبه سیاسی مخصوصا در آغاز نهضت حضرت امام خمینی رحمه الله تحت تعقیب حزب بعث عراق قرار گرفتم و ناگزیر شدم به ایران و از آنجا به لبنان هجرت کنم. پس از 5 سال حضور در لبنان، نیمه های سال 54 به بحرین رفتم و بعد از9 ماه به فعالیت تبلیغی در میان ایرانیان عرب زبان به ایران و حوزه علمیه قم آمدم و از خدمت اساتید بزرگی چون محقق بزرگ حضرت آیة الله سبحانی استفاده کردم. افزون بر شرکت
شهید مظلوم دکتر بهشتی می دوختند. اگر شما مروری به خبرهای خبرگزاری های آن روز دنیا بکنید خواهید دید که آنها دکتر بهشتی را بحث شناخته بودند که بازوی اصلی امام و محور اصلی حرکت سیاسی و اداره ی سیاسی در کشور است. آن شهید مظلوم در همه جا کمک می کرد. من و آقای هاشمی هر دو با مرحوم بهشتی استمراراً کار می کردیم و با هم بودیم و در جلسات، کاری مستمر و تمام نشدنی با هم داشتیم که می شود گفت همه جا با هم بودیم