حریر ختن، یا کهن جامه خویشتن!؟

محسن قائمی نسب: یکی از روشن ضمیران در راهی بودند که فرمانروای ختن می گذشت. فرمانروا به او طاقه حریر داد شاد شد، خندید آن را بر دوشش انداخت و دست امیر را بوسه زد و او را سپاس گفت اینگونه: هدیه شاه ختن بسیار خوب است اما از آن خوب و خوشتر لباس خود من است، بنگر، گر آزاده ای زمین خٌسف و بس مشو بهر قالی، زمین بوس کَس کهن جامه خویش پیراستن به از جامه عاریت خواستن ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)