خانهسایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
پدرخوانده حقیقی داعش کیست؟
کمونیسم نیرو جذب کند. به عقیده احمد، آن چه روابط این دو متحد را تیره ساخت، مساله ورود نیروهای آمریکایی به عربستان در جریان جنگ اول خلیج فارس بود. بن لادن در جریان این جنگ سکوت کرد و هیچ موضعی در برابر حضور کفار در سرزمین مقدس مسلمانان نگرفت. اما وقتی صدام حسین سر جایش نشانده شد، نیروهای آمریکایی نه تنها از عربستان خارج نشدند بلکه با ایجاد پایگاه های متعدد حضور خود را دایمی کردند. از نظر
شاخصه های راهبردی شجرۀ طیبۀ بسیج
آیت الله العظمی مکارم شیرازی در جمع بسیجیان حلقه های صالحین ،1394/06/29. 39پیام حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی به نخستین اجلاسیه بسیج اساتید حوزه علمیه قم،1391/11/02. 40همان. 41همان. 42بیانات حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در دیدار مسؤولان پژوهشکدة امام صادق(ع)،1/10/1392. 43همان. 44بیانات حضرت آیت الله العظمی مکارم شیرازی در
بخشیده شدن یزیدبانمازغفیله،تمسخردین است
داشت: در این باب حدیثی از مفضل بن عمر نقل شده که می گوید به امام صادق(ع) گفتم امام زمان هنگامی که خارج می شود، چه اتفاقاتی می افتد؛ این حدیث بسیار مفصل مطرح شده در حالی که بنده گمان می کنم این حرف از مفضل نباشد و کسی این ها را کنار هم گذاشته و ساخته و پرداخته است. این استاد حوزه افزود: در یکی از جلدهای کتاب بحارالانوار اشاره شده است که می گوید محمدبن نصیر نمیری فردی بود که گفت امام حسن
نگاهی به شعر إبن الرومی
رومی شاعر امام هادی ابی الحسن علی بن الجواد (علیه السلام) بوده است. (23) محمود عقاد، ابن رومی را شیعه معتزلی می شناسد. (24) لیکن با اینکه در تشیع ابن رومی تردیدی نیست، ولی تشیع با اعتزال قابل جمع نیست، هر چند که در بسیاری از مبانی مانند: قول به عدل و توحید و اختیار انسان در اعمال خود، مشترک اند. علامه امینی گوید: ابن الرومی در دوستی ذوی القربی از آل رسول خدا - صلوات الله علیه و علیهم
لزوم برجسته سازی تفاوت های مسلمانان با نوسلفیان
عباس را از بین برده بود و مدتی قبل نیز اندلس از سیطره مسلمانان خارج شده و اوضاع متشتت بوده و مسلمانان شکست خورده بودند. این عضو هیئت علمی دانشگاه امام صادق افزود: جریان نوسلفی که ریشه این جریان ها و گروه های جدید است، متعاقب رویارویی جهان اسلام با مدرنیسم و فرهنگ غربی و یا مواجهه با استعمار و احساس تحقیری که مسلمانان از این مسئله کرده بودند، به وجود آمد. چه از نظر استعماری و چه از نظر علم
فرهنگ در رسانه
دوستانم توهین شد، اما اشکالی ندارد. بنده باید تاوان فرهنگی می دادم و دادم. دست بوس همه بچه های خوب آذربایجان هستم. محمد مسلمی نیز باردیگر بر عمدی نبودن این اشتباه تاکید کرد و گفت: ما این اشتباه را در برنامه خودمان قبول می کنیم ولی به خدای بچه ها قسم می خوریم که این اشتباه عمدی نبود. مسلمی در انتها بچه ها را مخاطب سخنانش قرار داد و ادامه داد: ما دوست داریم همیشه در کنار شما باشیم. اگر خدا خواست بمانیم و
فرمانده سپاه فجر فارس: برای دانشگاه آزاد شیراز متاسفم!
عنوان مثال فردی بنام احنف بن قیص که حضرت به او نامه نوشت، اما او می گوید فرزندان اباالحسن در جنگ ها چیزی را به عنوان پول و غنیمت پخش نمی کنند لذا من هم نی آیم، گروهی دیگری هم هستند که فرار به جلو می کنند و به امام حسین (ع)می گویند تو خودت هم نرو، مانند عبدالله بن عُمر، گروه مهمی هستند نظیر کسانی که در زمان امام حسین (ع) دنیا طلب نبودند و دلشان با حسین (ع) بود اما در تحلیل سیاسی و تشخیص موقعیت ها
اصلی ترین معروفی که در آخرالزمان منکر میشود
به گزارش فرهنگ نیوز، آنچه پیش رو دارید نهمین جلسه سخنرانی حجت الاسلام سید محمد مهدی میرباقری در دهه اول محرم سال 94 است که در هیأت ثارالله قم (مدرسه فیضیه) برگزار شده است. وی در ابتدای بحث با اشاره به عهد نبی اکرم(ص) در صبر بر فتنه و بلای دشمنان خود میدان این ابتلاء و صبر را اعم از جهاد اصغر و جهاد اکبر عنوان کردند. از نظر وی جنگ ابلیس با حضرت به جنگ ظاهری محدود نبوده و گستره آن بسیار وسیع تر از
امام حسین (ع) و هدف آن حضرت در عاشورا
رضا سلطان زاده مدیر مسئول هفته نامه آیینه یزد عموم شیعیان و بسیاری از مسلمانان حتی افرادی که شیعه و مسلمان نیستند اما با ظلم و ستم مخالف می باشند و با تاریخ زندگی حضرت حسین بن علی(ع) و رفتار امویان آشنایی دارند، ذلت را نمی خواهند بپذیرند، اعتقاد به آزادگی دارند، تسلیم قدرت ستمگران و زورگویان نمی شوند یاد حسین(ع) و یارانش را گرامی می دارند در عزای او اشک می ریزند و نه تنها با عزاداری برای سومین امام شیعیان که متعلق به همه مسلمانان و آزادگان جهان است مخالفتی ندارند بلکه برای واقعه جانگدازی که در محرم سال 61 هجری در کربلا اتفاق افتاد متاثر می شوند و گریه و تباکی را ارزشمند دانسته و می دانند. خواست سرور آزادگان جهان تنها گریه بر مظلومیت وی و آن واقعه خونبار نبوده است چون هدف نواده پیامبر گرامی اسلام(ص) زنده کردن اسلام، احیای سنت نبوی و نشان دادن راه عزت و سعادت امت اسلام به شیعه و سنی و پیروان راستین خود بوده است. از اهداف اصلی امام حسین(ع) امر به معروف و نهی از منکر بود. می خواست بدعت های در دین را کناز زند، سنت نبوی را زنده کند و بر سیره جدش رسول گرامی اسلام(ص) و پدر بزرگوارش مولای متقیان حضرت علی(ع) عمل نماید، بنابراین هر مجلس و محفلی که بر این روال پایه گذاری شود و هدف برگزارکنندگانش عمل و احیای دستورات و تعالیم عالیه اسلامی باشد و در آن جلسات از تهمت و دروغ و تملق خودداری گردد و بیش از این که به ظواهر پرداخته شود به اصول عنایت و توجه شود به خواست پروردگار مورد قبول حق تعالی قرار خواهد گرفت . از وظایف نویسنده و روزنامه نگار و دست اندرکار هر نشریه ای شرح و درج واقعیت ها است. باید از مدیران و تلاشگران راه پیشرفت جامعه از هر قوم و صنف و دسته و انجمن در زمینه های مختلف و در تمام زوایای زندگی قدردانی و سپاسگزاری نمود و از فسادهای اقتصادی و اختلاس و ارتشا و تصرفات عدوانی، زمین و کوه و دره و جنگل و دریاچه و تپه خواری، حیف و میل بیت المال و سوء استفاده بعضی از مقامات و دولتمردان و نمایندگان بنویسد و مردم را با گفتار مراجع عظام، علمای دین، فعالان و دلسوزان واقعی اجتماع آشنا نماید تا با استفاده از نظرات و تذکراتشان از آن چه که سبب وهن جلسات روضه خوانی و عزاداری می شود جلوگیری گردد. مداح و روضه خوانی بر روی منبر به خود اجازه ندهد دروغ بگوید، تهمت بزند، مجیزگویی کند، جعل حدیث نماید، یا برای گریاندن مردم مطالب کذب و سخیف روایت کند. نویسنده این سطور در نظر دارد به نقل از شهید سیدعبدالکریم هاشمی نژاد، آیه ا... محمد یزدی و اسلام شناس معاصر استاد محمدرضا حکیمی مطالبی را پیرامون برگزاری مراسم عزاداری و جلسات روضه خوانی درج نماید. زاده زهرا سلام الله علیها کاملاً توجه دارد که لحظات زندگی او از نظر شرائط تا آنجا حساس و خطیر است که بقای دین و آزادی و شرف و انسانیت و عدالت، یا محو و نابودی آنها به تصمیم او بستگی دارد، آن بزرگوار برای اولین باری که خبر زمامداری و تسلط یزید را بر اجتماع اسلامی می شنود با صراحت کامل خطر نهائی و بزرگ آن حکومت را به مروان بن حکم اعلام کرده و می فرماید: دیگر بر اسلام سلام باد زیرا امت اسلام به زمامدار و فرمانگذاری مانند یزید دچار گردید. اکنون آیا برای حسین علیه السلام امکان دارد که با چنین زمامدار و فرمان گذاری کنار آید تا او به اسلام و آورنده ی بزرگ آن ناسزا گوید در حالی که این فرزند پیغمبر در کنار سفره ی وی باشد؟! او از می و غنا سخن گوید و قماربازی و سگ بازی کند و داستان قیامت و بهشت و حور را علناً افسانه و خرافات بخواند و با این حال فرزند علی(ع) حکومت او را به رسمیت بشناسد و دست در دست او نهد؟! 1 صحیح است که حضرتش برای امت پیغمبر شهید شده، درست است که حسین بن علی(ع) برای بهشتی شدن مردم قیام کرده، اما نه از راه گریه و زاری. صحیح است که حسین بن علی شفیع روز قیامت است، اما نه برای کسانی که فقط گریه کرده یا آتشی برای مجلس عزای حسین افروخته و سیگاری روشن کرده اند. صحیح است که حسین بن علی سفینه النجاه است، نه تنها حسین بلکه خاندان پیغمبر همگی کشتی نجات هستند، اما نه برای کسانی که چون پسر نوح، یک عمر نافرمانی کرده و فقط به اسم شیعه حسینی و پسر نوح بودن انتظار نجات دارند. حسین بن علی کشته شد، تا راه بهشت را به مردم بیاموزد، حضرتش کشته شده تا راه سعادت را به مردم یاد بدهد، حسین بن علی با یزید و یزیدیان، یعنی با جهنمیان می جنگید، حسین بن علی با کارهای یزید که کار جهنمیان بود مخالف بود، حضرتش کشته شد تا شراب خواری، قماربازی، انحرافات جنسی، مال مردم خوری، مردم آزاری، ستمگری ها، حیف و میل های بی حساب بیت المال مسلمین از بین برود. 2 عاشورا این نیست که با تلاش شماری منبری و مداح حرفه ای که روش آنان و منطق و شعرشان، کاملا بر خلاف شاعران شیعه حماسه گستر دوران ائمه(ع) است، مردم را دریک روز معین به سر و سینه زدن وادارند و در معابر روان سازند. بعد عاطفی عاشورا، اگر منبری ها و مداح ها به صورت ضروری و فوری و اصولی، اصلاح شوند و مردم بر یک غم بزرگ گریه کنند، نه تنها خوب که لازم است. قلب انسان نباید به دنیای غم های بزرگ بیگانه باشد، اما عاشورا همه اش روضه و غم گساری نیست. عاشورا، حرکتی برای نفی ظلم و اجرای عدالت است، چنانکه در خطبه دوم حضرت امام حسین(ع) به صراحت ذکر شده است. عاشورا حماسه فجرهای بزرگ انقلاب های خونینی است، که حق محرومان را بگیرد و به آنان برساند. عاشورا، پرچم اجرای عدالت است که بر قله خورشید نصب شده است، و اگر شیعه کوتاهی نکرده بود و عاشورا را به جهانیان شناسانده بود، امروز عاشورا همه محیط های انسانی را با عدالت و انصاف آشنا کرده بود. به شرط اینکه خود طرفداران عاشورا و حکومت های مدعی اعتقاد به عاشورا، به عدالت و انصاف معتقد باشند، و جامعه را بر اساس عدل و داد بسازند، و این همه تفاوت های جهنمی و دره های فقر و قله های ثروت وجود نداشته باشد، و یزیدیانی که در زیر نام حسین(ع) خود را پنهان کرده اند در میان نباشند. اگر عالمان و حاکمان درست شوند جامعه اسلامی درست می شود. امام حسین(ع) در روز عاشورا از بشریت خواست که اگر دین ندارید آزاده باشید. و این همه تورّم و رانت خواری و چپاول و بی بند و باری، که موجب این همه فساد اخلاقی و سقوط انسانی در جامعه است، و این تورم آزاد و فروشندگان جلاد، و این دستگاه ویرانه به تعبیر خود مقامات، آیا در خور بردن نام حسین(ع) و عاشورا هست؟ من این سخنان را با عرضه یک مقیاس بنیادین و مهم در شناخت جامعه اسلامی به پایان می برم. این حدیث معتبر از پیامبر اکرم(ص) رسیده است که فرمود: دو دسته از امت من هستند که اگر درست شوند جامعه اسلامی درست می شود، و اگر فاسد شوند جامعه اسلامی فاسد می شود. پرسیدند: ای پیامبر خدا! این دو صنف چه کسانی هستند؟ فرمود: عالمان و حاکمان. اینکه گفتیم اسلام از بالا شروع می کند، خوبی ها و بدی ها را اول، در بالا می بیند بعد در پایین، برای همین است، یعنی بدی و فساد- مانند - آب از بالا به پایین سرازیر می گردد، و فقیران و محرومان و معتادان و سرخوردگان و بیکاران و بریدگان- از جوانان و غیر جوانان و همه این گونه فسادها در جامعه اسلامی به نصّ سخن امام باقر(ع) درباره روش پیامبر اکرم(ص) از فساد دامنه داری حکایت دارد که در بالا وجود دارد، یعنی در میان کسانی از عالمان و حاکمان. و اکنون، برای انسانی که خدا به او عقل داده، و مقداری اطلاعات درست از دین در اختیارش قرار گرفته است، جای بریدن از دین و سست شدن در انجام وظایف نیست، اگر چه جای بریدن از هر کس و هر کس دیگر باشد و من به جوانان توصیه می کنم، دین خود را بی خود و مفت از دست ندهند، بلکه دین را بشناسند، و عمل به آن را بخواهند. 3 از خداوند بزرگ مسالت داریم به دست اندرکاران و مسئولان و قاضیان و مدیران و دولتیان و نمایندگان و همه کسانی که اداره کشور و معیشت مردم و فرهنگ و اقتصاد و سیاست و دنیا و آخرت جامعه به دست آنان است توفیق عنایت فرماید به عبارات و نکات آموزنده و توصیه های ارجمند فاضل بزرگوار توجه کنند و همه مردم و تمامی آحاد جامعه و ما و شما بکوشیم تا اسلام و آیینی را که پیامبر عظیم الشان اسلام حضرت محمدمصطفی(ص) موجد آن بود و امام حسین(ع) سرور آزادگان جهان و نواده آن رسول باعث بقای آن شد تبلیغ کنیم و هر حرکت و سکونی و هر تلاش و توقفی بر پایه اهداف شهید بزرگ عاشورا باشد. خداوندا تو ما را براهی بدار که رضای تو در آنست و اباعبدا... الحسین(ع) و یارانش جان خویش بر سر آن نهادند. به امید آن شایستگی ها. مدیرمسئول پی نوشت ها : 1- درسی که حسین(ع) به انسانها آموخت ، شهید سیدعبدالکریم هاشمی نژاد، صفحه 184 و 185، تالیف، انتشارات فراهانی، چاپ 1351 2- حسین بن علی را بهتر بشناسیم ، آیت ا... محمد یزدی، صفحه 54-55، چاپ قم، سال 1345 3- خبرآنلاین، گفتاری از استاد محمدرضا حکیمی ...
107 اجازه از علامه مجلسی در کتاب بحارالأنوار وجود دارد
از آن بر می خوریم. برای نمونه می توان اجازه و امر امام صادق(ع) به ابان بن تغلب که در مسجد بنشیند و احکام شرعی برای مردم بازگو کند را به عنوان اجازه روایت و نیز اجازه اجتهاد قلمداد کنیم. در عصر امامان پس از امام صادق (ع) و به خصوص از زمان حضرت جواد (ع) تا زمان امام عسکری(ع) این اجازات همۀ موارد سه گانه را در بر می گیرد. در زمان امام جواد و عسکریین(ع) آن بزرگواران وکلایی در حوزه نقل حدیث و
صندوقچه ای برای زائرین کربلا
، گزیده نفس المهموم، کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان، تهران، 1384ش. * کمره ای، محمدباقر، رموز الشهاده، ترجمه نفس المهموم، انتشارات کتابچی، 1376. * مفید، محمد بن محمد(413 ق)، الأمالی، کنگره شیخ مفید، قم، 1413 ق. دانلود کتاب صوتی: دانلود کتاب صوتی مقتل خوانی کتاب نفس المهموم - شیخ عباس قمی دانلود کتاب: دانلود کتاب " نفس المهموم" نسخه عربی : چاپ
ساخت مصلای یزد و درخواستی به جا
رضا سلطان زاده مدیر مسئول هفته نامه آیینه یزد سرمقاله شماره های 297 و 424 آیینه یزد با عنوان آیا با وضعیت موجود، احداث مصلی یک ضرورت است و بار دیگر احداث مصلی و نیازهای ضروری تر مبنی بر اینکه در حال حاضر و موقعیت کنونی نیازی به ساخت و احداث مصلی در یزد نیست مطالبی به اطلاع خوانندگان آیینه رسید. در روزهای اخیر عده ا ی از روحانیون، مهندسان شهرسازی و متخصص در امور ثبتی و ساختمان سازی، فعالان سیاسی، فرهنگیان و برگزارکنندگان مراسم مذهبی حضوری و یا تلفنی نه تنها مراتب تشکر خود را اظهار نموده و نویسنده را مورد لطف قرار داده اند بلکه همگامی و همراهی فکری و نظری خویش را به ویژه در ارتباط با موارد دهگانه مندرج در شماره 424 در این زمینه اعلام نمودند. علاوه بر نشر و چاپ هفته نامه، آن مقاله طبق معمول عیناً در چندین سایت منتشر شد و یکی از کاربران که خط و سلیقه سیاسی وی با نویسنده متفاوت می باشد به شرح زیر اظهار نظر نموده است: با سلام جدای از اینکه بنده با آقای سلطان زاده زاویه فکری داریم، اما به نظر می رسد این مطلبشان درباره مخالفت با طرح احداث مصلای یزد بجاست چرا که ظرفیت بالای مسجد ملااسماعیل را کمتر شهرهایی از آن برخوردارند و رها شدن آن در آینده اسراف و بلکه تبذیر و ناسپاسی است و اگر محل ترمینال سابق به مجموعه فرهنگی تفریحی و فضای سبز تبدیل شود مناسبتر است و با نگاهی به اتراق بسیاری از مردم که شب ها در میدان امام حسین (ع) انجام می دهند داشته باشیم این ضرورت بیشتر احساس می شود و این مجموعه می تواند جایگزین چنین شب نشینی های خانوادگی باشد که رفت و آمد به چنین میدانی بسیار خطرناک هم می باشد. متأسفانه بعضی از کارشناسان متناسب با نظر بعضی از مسئولین که از پختگی کافی برخوردار نیستند، طرح هایی را ارائه می دهند که جامع الاطراف نیست. 1 یکی از کارشناسان مسلمان و متعهدی که بیش از 30 سال در اداره ثبت اسناد انجام وظیفه نموده و با وضعیت اکثر زمین های یزد آشناست اظهار می داشت: فردی را می شناسم که مسائل مربوط به زمین ترمینال را برای ساخت مصلی دنبال می کرد، دوستانه به او گفتم: فلانی! به صلاح و مصلحت فرد متدینی همانند شما نیست که این موضوع را پیگیری کنید چون بخشی از زمین مورد بحث به منظور دیگری واگذار گردیده و نمی تواند محل عبادت و مسجد مسلمانان باشد!! در این شماره درج ترجمه بعضی از آیات قرآن مجید و نقل احادیثی از معصومان بزرگوار- که درود خدا بر همه آنها باد،- تنها به منظور تذکر و یادآوری محترمانه و مودبانه به مشاوران و اطرافیان نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه یزد و استمداد از ایشان جهت صدور دستور برای بررسی سه مقاله آیینه یزد در این زمینه می باشد. نگارنده با توجه به تحقیقاتی که به عمل آورده و از بسیاری افراد نظرخواهی نموده مناسب می داند که مساله را در حد گفتن و نوشتن و به سمع و نظر مردم و مقامات اداری و روحانی رساندن و در تاریخ جراید استان و کشور ثبت و ضبط کردن و درخواست ارسال جوابیه نمودن پی گیری نماید. خداوند بزرگ در آیه شریفه 86 سوره نساء می فرماید: و هنگامی که کسی به شما تحیت گوید پاسخ آن را به گونه ای بهتر بدهید یا (لااقل) به همان گونه پاسخ گوئید، خداوند حساب همه چیز را دارد. عده ا ی از مفسرین ذیل این آیه آورده اند: آیه شریفه یک حکم کلی درباره پاسخ گویی به هر نوع اظهار محبتی اعم از لفظی و عملی می باشد و نیز در احادیث وارد شده سواره بر پیاده و آنها که مرکب گران قیمت تری دارند به کسانی که مرکب ارزان تر دارند سلام کنند و گویا این دستور یک نوع مبارزه با تکبر ناشی از ثروت و موقعیت های خاص مادی است و این درست نقطه مقابل چیزی است که امروز دیده می شود که تحیت و سلام را وظیفه افراد پائین تر می دانند و شکلی از استعمار و استعباد و بت پرستی به آن می دهند و لذا در حالات پیامبر گرامی اسلام(ص) می خوانیم که آن حضرت به همه حتی به کودکان سلام می کردند البته این سخن منافات با دستوری که در بعضی از روایات وارد شده که افراد کوچکتر از نظر سن بر بزرگترها سلام کنند ندارد، زیرا این یک نوع ادب و تواضع انسانی است و ارتباطی با مسئله اختلاف طبقاتی و تفاوت در ثروت و موقعیت های مادی ندارد 2 جواب دادن به نامه نیز همانند جواب سلام واجب می باشد و از قول حضرت امام صادق(ع) نقل شده است که آن جناب فرمودند: جواب دادن به نامه واجب است مانند جواب سلام و آنکه به سلام آغاز کند به خدا و رسولش نزدیکتر است. 3 راقم این سطور بنا ندارد زمامداری و دوران حکومت رسول گرامی اسلام(ص) و حضرت علی بن ابیطالب(ع) را با دیگر حکومت ها مقایسه نماید اما عملکرد و دستورات آنها باید سرمشق و الگوی رفتار دولتمردان و مسئولان باشد چون در مورد رسیدگی به زندگی نیازمندان نیز سفارش اکید شده است. در تاریخ اسلام می خوانیم که امیرالمومنین علی(ع) هم همچون حضرت پیغمبر(ص) ساده می زیستند و خفیف الموونه بودند. در حدیثی که اهل تسنن هم نقل کرده اند آمده است که عمربن الخطاب در شرائط خاصی وارد اتاق پیغمبر اکرم(ص) شد آنگاه که حضرت از قصه زن هایشان اعراض کردند و آنها را مخیر کردند بین طلاق و صبر کردن به زندگی ساده. عده ای از زن ها گفتند ما خیلی وضعمان، وضع ساده ایست از این غنائمی که به دست می آید به ما بدهید. حضرت فرمودند صبر کنید و بسازید و اگر نمی خواهید من حاضرم شما را طلاق بدهم و یک چیزهایی هم به شما بدهم همه گفتند نه، ما به زندگی ساده می سازیم... 4 عده ای که نظریه مدیر مسئول آیینه یزد را قبول دارند، می گویند زمینی که می خواهند در آن مصلی احداث نمایند باید از جهت شرعی و قانونی موضوع به طور کامل مورد بررسی و مداقه قرار بگیرد و علاوه بر آن معتقدند در حال حاضر تامین خوراک و مسکن، جهیزیه برای دخترانی که به علت مشکلات مالی نمی توانند ازدواج کنند، حمایت و پشتیبانی از فرزندان بدسرپرست یا بی سرپرست، رسیدگی به زندگی خانواده های زندانیان، احداث و مقاوم سازی هزاران کلاس مورد نیاز در استان، مساعدت برای درمان بیماران، سر و سامان دادن به زندگی زنان بدسرپرست، کمک به دانش آموزان مستمند و یتیم، احداث نمازخانه برای مدارس و ساخت مسجد برای دهها مجتمع مسکونی که فاقد نمازخانه می باشد، حمایت از خانواده های مستضعف و از کارافتاده و معتاد و تامین رفاه نسبی شهروندانی که با مشکلات فراوان دست و پنجه نرم می کنند و نظایر آن نسبت به ساخت مسجد و مصلی در یزد اولویت دارد و از همه مهمتر آمار نمازگزاران در چندین سال اخیر نمایانگر این است که تا سال های آینده مردم در روزهای جمعه و اعیاد مذهبی با مشکلی از نظر مکان تجمع روبرو نیستند و با رفت و آمد هفتگی در خیابان های اطراف مسجد ملااسماعیل خاطرات دوران نهضت و انقلاب اسلامی در یزد نیز زنده خواهد ماند. به ویژه که تعداد زیادی از نمازگزاران می توانند پیاده یا با دوچرخه و موتور برای شرکت در نماز جماعت در مسجد حاضر شوند. در تعلیمات دینی آمده است که در حرکت های انسان سازانه بیشترین توجه خویش را به نسل جوان معطوف دارید چه اینکه جوانان قابل ساخته شدن هستند و قلب آنان حساس و پذیرنده است و از چیزهای دیگر خالی است و شما می توانید بذر حقایق و تعالیم والا را در آن بیفشانید و بیشترین کار را درباره جوانان انجام دهید. و این هدف جز با تصحیح شکل زندگی و سالم سازی روابط اقتصادی، هرگز امکان پذیر نیست و تا به این مساله اصلی (که از اهداف عمده و اساسی پیامبران(ص) است و ما مدعی هستیم که جامعه و نظام ما جامعه و نظام انبیایی و دینی است) توجهی درخور نشود و به سطح عمل در نیاید سخنرانی ها، خطبه ها، سمینارها و وعظ ها و فلسفه ها درس های اخلاق و... هیچکدام کارساز نیست بلکه می توان گفت اتلاف وقت است و مایه از دست دادن فرصت و تضعیف توانائی های دین و گذاشتن مسائل غیراصلی در جای مسائل اصلی. از حضرت علی(ع) روایت شده است که فرمود: همه کسانی که در شهر کوفه زندگی می کنند زندگیشان به خوبی تامین است پایین ترین افراد نان گندم می خورند، خانه دارند و از بهترین آب آشامیدنی استفاده می کنند. ملاحظه کنید، پیشوای بزرگ موحدان و دنیا فراموشان تاریخ چگونه با واقعیات زندگی مردم واقع گرایانه برخورد می کند و هنگامی که می خواهد از موفقیت حکومت دینی خویش سخن بگوید به هیچ امری دیگر توجه نمی کند مگر تامین زندگی مادی مردم و رفاه نسبی همه افراد و خانوارها. 5 کارمندان و مدیران ذیربط در ادارات مختلف و نهادها و سازمان هایی که به نحوی با این قضیه و غیر آن درگیر خواهند بود به خوبی می دانند هر فرد، مسئول کارهای خود می باشد و به اصطلاح با یک چشم بر هم زدن دوران مدیریت ها تمام می شود و در نهایت پاسخگویی برای کسانی که اصول را رعایت ننموده اند باقی خواهد ماند. گاهی نیازی به لباس مبدل و گشت و گذار و درد دل مردم شنیدن و با آنها سخن گفتن هم نیست عموم شهروندان به راحتی خبرها را به اطلاع یکدیگر می رسانند. عملکرد مدیران یزدی و غیریزدی از گروه های مختلف از سی ، چهل سال پیش تاکنون در دارالعباده نقل محافل و مجالس و ورد زبان هاست آنها که روش خدا پسندانه ای در پیش گرفته بودند توانستند نام نیکی از خود به یادگار بگذارند و افرادی که خدای ناکرده برابر با ضابطه گام بر نداشته اند عملکرد و خاطراتشان در چشم و دل شهروندان باقی است. از پروردگار یکتا درخواست می نمائیم همه را موفق بدارد تا مطابق با شرع و قانون اقدام نمائیم. به امید آن روز مدیرمسئول پی نوشت ها: 1- سایت یزد فردا ، 9/6/1394، اظهار نظر آقای علی اصغر باقری 2- تفسیر نمونه ، جلد 4، صفحه 46، چاپ 1355، دارالکتب الاسلامیه 3- اصول کافی ، جلد 4، صفحه 503 4- سیره نبوی ، استاد شهید آیت ا... مرتضی مطهری، صفحه 57 5- الحیاه ، علامه محمدرضا حکیمی، جلد سوم، صفحه 58 و 59 ...
2 جریان فکری نوسلفی ها
به گزارش دولت بهار به نقل از فارس، نشست تخصصی سلفی گری و وهابیت؛ جهان مدرن و پسااستعماری پیش از ظهر امروز (یکشنبه یکم آذر) با سخنرانی حسین هوشنگی عضو هیئت علمی گروه فلسفه دانشکده الهیات دانشگاه امام صادق(ع) در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد. هوشنگی در ابتدای این نشست با اشاره به اینکه نوسلفی گری تحت الشعاع رویارویی جهان اسلام و غرب، جریان استعمار و فرهنگ غرب پدید آمده و هویت
نشست سلفی گری و وهابیت؛ جهان مدرن و پسا استعماری برگزار شد
به گزارش خبرنگار خبرگزاری رسا، نشست تخصصی سلفی گری و وهابیت؛ جهان مدرن و پسا استعماری پیش از ظهر امروز یکشنبه اول آذرماه در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با حضور جمعی از پژوهشگران و محققان برگزار شد. حسین هوشنگی عضو هیآت علمی دانشگاه امام صادق (ع) در ابتدای این نشست با بیان اینکه جریان سلفیه و نو سلفیه ابتدا به ساکن به وجود نیامد و پیدایش آن ریشه در تاریخ دارد، خاطرنشان کرد: ریشه
فرمانده سپاه فجر: برای دانشگاه آزاد شیراز متاسفم!
الشهدا خواصی بودند که امام حسین (ع) را یاری نکردند، این ها گروهی از مسلمانان بودند اما دنیا طلب و ثروت طلب بودند. به عنوان مثال فردی بنام احنف بن قیص که حضرت به او نامه نوشت، اما او می گوید فرزندان اباالحسن در جنگ ها چیزی را به عنوان پول و غنیمت پخش نمی کنند لذا من هم نی آیم، گروهی دیگری هم هستند که فرار به جلو می کنند و به امام حسین (ع)می گویند تو خودت هم نرو، مانند عبدالله بن عُمر، گروه مهمی هستند
عکس قدیمی از آستان امامزاده علی بن جعفر(ع)
امامزاده علی بن جعفر مدفن فرزند امام صادق(ع) است و در شرق شهر قم قرار دارد. بنا هشت وجهی با گنبد دو پوشش هرمی شکل، به اوایل سده هشتم ه. ق تعلق دارد که در دوره قاجار ایوان و بیوتاتی بدان اضافه شد. مطالب مرتبط ----------------------------------------------------------------------------- تذکر: کاربر محترم؛ انتشار مطالب دیگر رسانه ها از سوی پایگاه خبری تحلیلی بی باک
تفاوت ها و شباهت های داعش و سفیانی/ حدیثی که می تواند درباره داعش باشد / آیا داعشی ها به ایران حمله می ...
که امام سجاد علیه السلام در روایتی فرموده اند: إنّ أمر القائم حتم من الله و أمر السفیانی حتم من الله و لایکون قائم إلا بسفیانی (حمیری، قرب الاسناد، ص374، ح1329) ... قیام قائم از ناحیۀ خداوند قطعی است و خروج سفیانی نیز قطعی است. هرگز قیام قائم بدون سفیانی نخواهد بود. و نیز در روایتی از امام جعفر صادق علیه السلام نقل شده است: السفیانی من المحتوم و خروجه فی رجب (شیخ
مردم زرین شهر چشم انتظار نگاه های گرم مسئولین به توسعه گلستان شهدا
؛ می توانست فرزند خود و نوه شهید را به گلستان شهدای زرین شهر بیاورد و به او دستمالی سفید بدهد تا غبار از ویترین خاطرات پدر بزرگ بردارد و این مسیر را همچون گذشته زنده نگاه دارد. باید توجه داشت که دشمنان اسلام به خوبی میدانند؛ ملتی که شهادت را سرلوحه امور خود قرار داده اند تن به اسارت نمی دهند پس برای رسیدن به اهداف پلید خود تمام تلاش و امکانات خود را به کار گرفته اند تا فرهنگ دوران انسان ساز
دختران چگونه می توانند از سویی شاد بپوشند و از سویی بدون تبرّج در جامعه حضور داشته باشند/ توجیه احادیث ...
/> ----------------------------------- پی نوشت ها: (1) کلینی ، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج 6، ص 6، دار الکتب الإسلامیة، تهران، چاپ چهارم، 1407ق. (2) همان، ص 7 (3) ابن شعبه حرانی، حسن بن علی، تحف العقول عن آل الرسول صلی الله علیه و آله، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، النص، ص 382، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1404ق. (4) شعیری
آیه ای از قرآن در تحقیقات عاشورا مغفول مانده است
فِیهِ وَکَانُواْ مُجْرِمِینَ به مسئله مصلح امت اشاره می کند که در امت های دیگر وجود نداشته است. وی اظهار کرد: در ترجمه کلمه أُوْلُواْ بَقِیَّةٍ در این آیه اکثر مترجمان به اشتباه افتادند و این کلمه را به خوبی معنی نکرده اند، "أُوْلُواْ بَقِیَّةٍ" به معنی یادگارهای به جامانده از بعثت است که خداوند این مسئله را یک مزیت برای مسلمانان می خواند می فرماید که وقتی که جامعه اسلامی دچار فساد شود
چرا فدای خدا نشویم
آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ یَنصُرْکُمْ وَیُثَبِّتْ أَقْدَامَکُمْ - ای کسانی که ایمان آورده اید، اگر خدا را یاری کنید یاریتان می کند و گام هایتان را استوار می دارد / محمد ص، 7) – امام حسین علیه السلام نیز قبل از شهادت، به هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرُنی ، اتمام حجت نمود، حالا یک عده بگویند: نخیر، این اشکال دارد، ما فقط خودِ خدا را نصرت می کنیم! گویی خداوند متعال العیاذبالله درمانده شده و نصرت می طلبد و اینها
حرکت های تند و شتاب زده به اسلام ضربه می زند
به گزارش خبرگزاری حوزه ، آیت الله علوی بروجردی پیش از ظهر امروز در دیدار جمعی از پاسداران انقلاب اسلامی، اظهار داشت: در آستانه اربعین قرار داشته و باید بررسی کنیم که چرا أبی عبدالله (ع) را شهید کردند و چرا این اتفاق افتاد؟ وی ابراز داشت: مسئله فقط شهادت امام حسین(ع) نیست؛ بلکه مشکل اینجاست که قاتلین حضرت به قصد تقرب به حق تعالی، اقدام به ریختن خون سیدالشهدا(ع) کردند. این
حجت الاسلام میر باقری: اعظم مصائب در گریه کردن برای حضرت سیدالشهدا (ع) است
این روایت را نقل کرده اند که ابن عباس می گوید رسول خدا صلی الله علیه و آله را در خواب دیدم که روز عاشورا شیشه ای در دست داشتند و از ایشان پرسیدند این چیست؟ حضرت فرمودند: این خون فرزندم حسین علیه السلام است. آن را در عرش الهی می برم. وَاقْشَعَرَّتْ لَهُ اَظِلَّةُ الْعَرْشِ، وَبَکی لَهُ جَمیعُ الْخَلائِقِ همه مخلوقات الهی برای امام حسین علیه السلام گریستند و آسمان ها و زمین هفت گانه برای تو
آمارهایی از ماهواره های توقیفی /اکبرآقا، رمز دریافت وام/یک نظر درباره تایید صلاحیت هاشمی ها
برگزاری نیازی ند ارند گفت: برای انجام این مسئولیت، د ولت یک ابزارهایی نیاز د ارد اما متاسفانه اینقد ر د ولت را ضعیف کرد ند که یک عد ه تند رو به پشتوانه برخی نهاد ها قانون را می شکنند و برنامه ها را به هم می زنند و د ستگاه های نظارتی هم فقط نظاره گرند .وی ضمن د رخواست از د اد ستانی برای ورود به این رفتارهای غیرقانونی گفت: د اد ستانی باید با آنها برخورد جد ی کند .مشفق با اشاره به اینکه ساختار نیروی
سرمقاله های روزنامه های اول آذر
غربی به پلیس داده شده است و قوانین و مقررات اضطراری مبارزه با تروریسم که هر روز بیش ازپیش در این کشورها اعمال می شود، عملا در تناقض با روح دموکراسی که بزرگ ترین دستاورد تمدن غرب است، قرار دارد. بدون تردید وضع قوانین، مقررات، تصمیم های اضطراری و رویکردهای جدید پلیسی، امنیتی، دادن اختیارات وسیع تر به پلیس در بازداشت مظنونان و کنترل شهروندان، اعمال محدودیت بیشتر علیه مسلمانان و سخت ترشدن
صفت برجسته امام حسین(ع) در قرآن
تعریف شده بود. این محقق حوزه بیان کرد: یکی از نشانه های اصلی قیام امام حسین(ع) در قرآن کریم آمده است که متاسفانه بسیاری از آن غافل هستند و کمتر کسی به آن اشاره می کند؛ این آیه در اواخر سوره هود است که خداوند می فرمایند که فَلَوْلاَ کَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِکُمْ أُوْلُواْ بَقِیَّةٍ یَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِی الأَرْضِ إِلاَّ قَلِیلًا مِّمَّنْ أَنجَیْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ
چرا کوفیان امام را تنها گذاشتند؟
برآن شدیم تا به تعدادی از سؤالات و شبهات مختلف در سلسله پرسش هایی عاشورایی پاسخ دهیم . کی از مواردی که در تاریخ شیعه بسیار اهمیت دارد، بحث حرکت امام حسین (ع) از مدینه به سمت مکه و سپس حرکت از مکه به سمت کوفه است. قیام امام حسین (ع) به عنوان نقطه عطفی در تاریخ شیعه و اسلام محسوب می شود. زیرا این حرکت باعث حفظ اسلام واقعی از انحرافات ایجاد شده در زمان بعد از رسول خدا (ص) می باشد . در ایام اقامت امام حسین(ع) در مکّه (دهم ماه رمضان سال 60 ق) آغاز شد.(1) و از جهت فراوانی به مقداری رسید که به حق می توان از آن به نهضت نامه نگاری یاد کرد. ظرف این چند روز، این حرکت به مرحله ای رسید که در روز به طور متوسّط ششصد نامه به امام(ع) می رسید؛ به گونه ای که تعداد نامه ها به دوازده هزار نامه رسید.(2). با مطالعه و بررسی اجمالی اسامی و امضاهایی که در ذیل برخی از نامه های به جا مانده به دست رسیده و با توجه به قرائن، می توان به این نتیجه رسید که نامه نگاران از یک طیف خاص نبوده و گروه های مختلف با گرایش های بسیار متفاوت را در بر می گرفته است؛ به گونه ای که در میان آنها نام شیعیان خاصّی همچون سلیمان بن صرد خزاعی، مسیّب بن نجبه خزاری، رفاعه بن شداد و حبیب بن مظاهر دیده می شد.(3) در نقطه مقابل افرادی از حزب اموی ساکن در کوفه، همانند • شبث بن ربعی (که بعدها مسجدی به شکرانه کشته شدن امام حسین(ع) بنا کرد)(4) • حجّار بن ابجر (که در روز عاشورا در حالی که از سرداران سپاه عمر بن سعد بود، نامه خود به امام(ع) را انکار کرد.(5) • یزید بن حارث بن یزید (او نیز نامه خود به امام(ع) را در روز عاشورا انکار کرد • عزره بن قیس (فرمانده سپاه اسب سوار در لشکر عمر بن سعد.(7) • عمرو بن حجاج زبیدی (مأمور شریعه فرات همراه با پانصد سوار به منظور جلوگیری از دسترسی امام(ع) به آب (8) در فهرست آنها دیده می شد که اتفاقاً شورانگیزترین نامه ها را نیز اینان نگاشتند و به امام(ع) گزارش لشکری آماده (جند مجنّد) را دادند!(9) اما به نظر می رسد اکثریت نامه ن گاران را – که در تاریخ نامی از آنها برده نشده است – توده مردمی تشکیل می دادند که عمدتاً به دنبال منافع مادی خود بودند و به آن سمتی می رفتند که احساس می کردند باد به آن طرف می وزد. . اینان گرچه در بحران ها، توان رهبری بحران را ندارند؛ امّا موجی عظیم اند که موج سوار ماهر، می تواند با تدبیرهای خود، به خوبی از آنان بهره گرفته و با سواری گرفتن از آنها، به مقصد خود برسد . به احتمال فراوان اکثریت هجده هزار بیعت کننده با مسلم را نیز اینان تشکیل می دادند که به مجرّدی که دنیا و منافع خویش را در خطر دیدند (با سیاست عمر ابن زیاد) خود را از سپاه مسلم کنار کشیده و او را یکه و تنها در کوچه های کوفه رها کردند همین ها هستند که در سخن مجمع بن عبداللَّه عائذی خطاب به امام(ع) چنین معرفی شده اند: ... و اما سائر الناس بعد فان افئدتهم تهوی الیک و سیوفهم غداً مشهوره علیک ... ؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 306٫ توده مردم دل های شان به سوی تو متمایل است و اما فردا شمشیرهای شان علیه تو سر از نیام بر خواهد آورد . عده ای از همین ها نیز در صحنه کربلا در گوشه ای ایستاده و نظاره گر قتل امام حسین(ع) بودند و اشک می ریختند و دعا می کردند و می گفتند: خدایا حسین(ع) را یاری کن .(10) پاسخ به این سؤال در گرو پاسخ تفصیلی به دو سؤال دیگر است. 1٫ علل نامه نگاری کوفیان و دعوت گسترده آنها از امام حسین(ع) چه بود؟ 2٫ عبیداللَّه بن زیاد از چه ابزارهایی برای سرکوب قیام کوفه بهره برد؟ طیف گسترده نامه نگاران و انگیزه نامه نگاریشان به امام حسین (ع) 1٫ شیعیان خالص همانند حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه از آنجا که حکومت را حق خاندان اهل بیت(ع) می دانستند و حکومت سراسر ظلم و جور امویان را غیرمشروع تلقی می کردند؛ به انگیزه باز پس گیری حکومت و باز گرداندن آن به محل مشروع خود، به این نامه نگاری اقدام کردند. البته این گروه بسیار در اقلیّت بودند. 2٫عده فراوانی از مردم کوفه – به ویژه افراد میان سال و کهن سال که حکومت عدل علوی در کوفه را به یاد داشتند و از سوی دیگر ظلم و جور امویان را نیز در این دوران بیست ساله دیده بودند – درصدد رهایی از این ظلم، رو به فرزند امام علی(ع) آوردند تا شاید آنان را از یوغ حکومت بنی امیه رهایی بخشد. 3٫ عده ای برای احیای مرکزیت کوفه – که همیشه بر سر آن با شام در رقابت بود و در این دوران بیست ساله آن را از دست داده بودند – به دنبال رهبری کارآمد بودند که بتواند این مهم را به انجام برساند. از نظر اینان در این زمان مناسب ترین فرد دارای نفوذ و شخصیت – که از سویی قدرت رهبری جامعه کوفیان را داشته و از سوی دیگر حکومت امویان را مشروع نداند – امام حسین(ع) بود؛ از این رو از آن حضرت برای آمدن به کوفه دعوت کردند. 4٫ . بزرگان قبایل همانند شبث بن ربعی، حجار بن ابجر و.. – که عمدتاً به فکر حفظ قدرت و ریاست خود بوده و از سوی دیگر میانه ای با خاندان علوی نداشتند – وقتی اقبال گسترده مردم به امام حسین(ع) را دیدند، چنین تصوّر کردند که در آینده ای نه چندان نزدیک، حکومت امام(ع) در کوفه به ثمر خواهد نشست و برای آنکه از قافله عقب نمانده و در دوران حکومت آن حضرت همچنان از نفوذ و ریاست خود برخوردار باشند، به سیل خروشان نامه نگاران پیوستند. 5٫ توده مردم نان به نرخ روز خور نیز با مشاهده شور و هیجان گسترده متنفذان، انگیزه لازم را برای نامه نگاری پیدا کرده و هر چه بیشتر تنور این جریان را مشتعل ساختند! ابزارهای عبیدالله برای سرکوب نهضت مردم کوفه با ورود ابن زیاد به کوفه، اشراف قبایل و نیز طرفداران اموی، نفسی به راحتی کشیده و به سرعت دور او را گرفتند و او را در جریان ریز مسائل کوفه گذاشتند. عبیداللَّه در همان آغاز ورود خود از محبوبیت امام(ع) نزد کوفیان و گستردگی قیام به خوبی مطلع شد؛ زیرا او با عمامه ای سیاه و صورتی پوشیده وارد شد! مردم منتظر امام(ع) به خیال آنکه او امام حسین(ع) است، استقبال بسیار گسترده و پر شوری از او به عمل آوردند!(11). از این رو به خوبی عمق خطر را احساس کرده و با تکیه بر تجربیات سیاسی – اداری خود در بصره و نیز با کمک طرفداران خود، سیاست های عاجلانه و مؤثری را برای سرکوب نهضت در پیش گرفت که عمدتاً می توان آن را در بخش های روانی، اجتماعی و اقتصادی بررسی کرد. 1٫ سیاست های روانی ابن زیاد این سیاست را که عمدتاً حول محور تهدید و تشویق می چرخید، از همان آغاز ورود خود به کوفه در پیش گرفت. او در اولین سخنرانی اش در مسجد جامع کوفه، خود را برای فرمانبرداران همانند پدری مهربان معرفی کرد و نسبت به نافرمانان، شمشیر و تازیانه اش را به رخ کشید.(12): فانأ لمحسنکم و مطیعکم کالوالد البرّ و سوطی و سیفی علی من ترک امری و خالف عهدی ... . به رخ کشیدن سپاه شام و خبر از حرکت این سپاه از شام به کوفه، برای سرکوبی عاصیان نیز یکی دیگر از حربه هایی بود که از سوی او به کار گرفته شد و در خاموش کردن شورش کوفیان – به ویژه پس از آنکه به همراه مسلم قصر دارالاماره را محاصره کرده بودند – بسیار مؤثر افتاد.(13). کوفیان پس از صلح امام حسن(ع) – که آخرین رویارویی آنها با سپاه شام بود – ابهّت فراوانی از آن سپاه یکپارچه در ذهن خود ترسیم کرده و به هیچ وجه در خود توان مقابله با آن را نمی دیدند! همین تبلیغات بود که به میان جامعه پرده پوش زنان نیز سرایت کرد؛ به گونه ای که آنها به سوی خویشان خود (همچون برادر یا شوهر که در سپاه مسلم بودند) آمده و او را از سپاه جدا می کردند.(14). بالاخره همین تبلیغات بود که مسلم را – که در میانه روز با چهارهزار نفر قصر را محاصره کرد و عبیداللَّه را در آستانه سقوط قرار داده بود – در اوایل شب یکه و تنها در کوچه های کوفه سرگردان کرد.(15) 2٫ سیاست های اجتماعی از آنجا که انسجام و نظام قبیلگی هنوز پایداری خود را داشت، اشراف و رؤسای قبایل، مهم ترین نیروی تأثیرگذار اجتماعی در رخدادهای سیاسی بودند، و همان طور که گفته شد، تعداد زیادی از آنها (همچون شبث بن ربعی، عمرو بن حجاج و حجار بن ابجر) در نهضت نامه نگاری شرکت فعال داشتند و طبعاً به دنبال ورود مسلم به کوفه به او پیوستند. اما اینان که بیشتر به دنبال حفظ موقعیت و مقام خود بودند، با ورود عبیداللَّه به کوفه و مواجه شدن با تهدیدهای او؛ دست کشیدن از مسلم و پیوستن به سپاه عبیداللَّه را مناسب با دنیای خود دیدند و به سرعت از نهضت روی گردان شدند؛ زیرا عبیداللَّه به خوبی می دانست که چگونه آنها را به دور خود جمع کند. او با در پیش گرفتن سیاست تهدید و نیز تطمیع با رشوه های کلان، توانست نیروی اشراف و رؤسای قبایل را به سمت خود کشاند؛ چنان که مجتمع بن عبداللَّه عائذی – که به خوبی اوضاع کوفه را می شناخت و به تازگی از کوفه بیرون آمده و به سپاه امام(ع) پیوسته بود – درباره وضعیت آنان، این چنین به امام(ع) گزارش می دهد: اما اشراف الناس فقد اعظمت رشوتهم و ملئت غرائرهم یستمال ودهم و یستخلفی به نصیحتهم فهم الب واحد علیک ... ؛ (16). به اشراف کوفه رشوه های کلان پرداخت شده و جوال های آنها را پر کرده اند، دوستی آنان تصاحب شده و خیرخواهی شان را برای خود برداشته اند و آنها یکپارچه علیه تو گشته اند ... . دوّمین نیروی اجتماعی تأثیرگذار که عبیداللَّه از آنها نیز به خوبی بهره برد، نیروی عُرَفا بود. عرفا (جمع عریف) و در اصطلاح به کسی گفته می شد که: مسؤولیت تعداد افرادی را بر عهده داشت که مقدار عطای آنها یعنی دریافت سالیانه شان، صدهزار درهم بود . طبعاً از آنجا که مقدار دریافتی افراد متفاوت بود، تعداد افراد زیر نظر این مقام از بیست نفر تا بیش از صد نفر مختلف می شد. (17).در دوره شهرنشین شدن قبایل در کوفه، این منصب به صورت مقامی حکومتی درآمده و همچنان که آنها در مقابل والی و امیر کوفه پاسخگو بودند،(18). عزل و نصب آنان نیز توسّط والی – و نه رئیس قبیله – انجام می گرفت. این منصب رابطی بین حکومت و مردم بود و از آنجا که تعداد افراد زیر نظر این مقام بسیار محدودتر از افراد زیر نظر رئیس قبیله بود، راحت تر می توانستند آنها را کنترل کنند. وظیفه اصلی عریف آن بود که دفترهایی تهیه کرده و در آن اسامی افراد زیر نظر خود همراه با زنان و فرزندان شان را ثبت کنند؛ چنان که اسامی تازه متولدین نیز به سرعت در این دفتر ثبت و اسامی افراد از دنیا رفته محو می شد. بدین ترتیب آنان شناخت کامل از محدوده مسؤولیت خود به دست می آوردند. اما در شرایط بحرانی، نقش عرفا دو چندان می شد؛ زیرا برقراری نظم در محدوده مسؤولیت شان – که به آن عرافت می گفتند – به عهده آنها می آمد و طبعاً در مواقعی که حکومت درخواست می کرد، افراد شورشی را به سرعت به حکومت معرفی می کردند. عبداللَّه بن زیاد در همان آغاز ورود خود به کوفه، زیرکانه در صدد استفاده از این نیروی قوی اجتماعی برآمد. به احتمال زیاد تجربه این کار را از پدرش زیاد در دوران حکومتش بر کوفه به دست آورده بود. او پس از اولین سخنرانی خود در مسجد جامع، به قصر آمده و عرفا را احضار کرد و خطاب به آنها چنین گفت: اکتبوا الی الغرباء و من فیکم من طلبه امیرالمؤمنین و من فیکم من الحروریه و اهل الریب الذین رأیهم الخلاف و الشقاق، فمن کتبهم لنا فبرئ و من لم یکتب لنا احداً فیضمن لنا ما فی عرافته الاّ یخالفنا منهم مخالف و لا یبغی علینا منهم باغ فمن لم یفعل برئت منه الذمّه و حلال لنا ماله و سفک دمه و ایّما عریف و جدنی عرافته من بغیه امیرالمؤمنین احد لم یرفعه الینا صلب علی باب داره و القیت تلک العرافه من العطاء ؛ (19). شما باید نام غریبان و مخالفان امیرالمؤمنین یزید را که در عرافت شما هستند، برای من بنویسید. همچنین هر کس را از حروریه (خوارج) و مشکوکین که نظر بر اختلاف پراکنی دارند، باید به من گزارش دهید. کسی که به این دستور عمل کند با او کاری نداریم؛ اما هر کس ننویسد باید ضمانت عرافت خود را به عهده بگیرد و نباید هیچ مخالف و یاغی در عرافت او با ما مخالفت کند. اگر چنین نشود، از پناه ما خارج شده و مال و خون او بر ما حلال است. هر عریفی که در عرافت او از شورشیان علیه امیرالمؤمنین (یزید) کسی یافت شود، آن عریف بر در خانه اش به دار آویزان خواهد شد و همه آن عرافت را از پرداخت عطاء محروم خواهم کرد . چنین به نظر می رسد که اتخاذ همین سیاست و استفاده از این ابزار مهم اجتماعی، یکی از مهم ترین علل سرکوب و خاموش شدن نهضت مسلم در کوفه بود؛ زیرا عرفا تهدیدهای ابن زیاد را جدّی تلقی کرده و به سرعت در صدد انجام خواسته های او برآمده و به شدّت عرافت خود را کنترل می کردند. 3٫ سیاست های اقتصادی : در آن زمان مهم ترین منبع مالی مردم دریافت عطا و جیره از سوی حکومت بود که در آغاز فتوحات، این دریافت در مقابل تعهّد شرکت آنها در جنگ علیه ایرانیان، انجام می گرفت. پس از شهرنشین شدن آنان و پایان یافتن فتوحات، همچنان طبق روال سابق به آنها پرداخت می شد؛ از این رو مردم عرب کمتر سراغ کارهایی مانند کشاورزی، صنعتگری و بازرگانی می رفتند و انجام این کارها عمدتاً به عهده موالی (غیرعرب های پیمان بسته با عرب ها) بود. کار به جایی رسیده بود که اصولاً عرب ها در آن زمان، اشتغال به حرفه و صنعت را شایسته مقام و شأن و موقعیت خود نمی دانستند.(20) عطا ، مقدار پرداخت نقدی بود که از سوی حکومت کوفه، یک جا یا طیّ چند قسط به مردم پرداخت می شد. و جیره کمک های جنسی (مانند خرما، گندم، جو و روغن) بود که ماهیانه در اختیار آنان قرار می گرفت. ناگفته پیداست که این نظام اقتصادی، عمده مردم عرب را شدیداً به حکومت وابسته می کرد و حکومت های مستبدّ نیز از این نقطه ضعف به خوبی آگاه بوده و به عنوان ابزاری مهم از آن بهره می گرفتند. عبیداللَّه بن زیاد در هنگام تهدید عرفا ، تکیه بر این ابزار کرد و یافت شدن وجود مخالف در عرافتی را دارای پیامدی سنگین همچون قطع عطای کلّ افراد آن عرافت داشت. طبعاً علاوه بر شخص عریف، افراد دنیاطلب دیگر نیز در صدد خاموش کردن مخالفت ها بر می آمدند. همچنین هنگامی که مسلم و طرفدارانش قصر عبیداللَّه را محاصره کردند، یکی از موفق ترین شگردهای او در پراکنده کردن اطرافیان مسلم، تشویق مردم به افزون کردن عطا در صورت پراکنده شدن و تهدید به قطع آن در صورت ادامه شورش بود.(21) ابن زیاد با استفاده از همین ابزار اقتصادی و با وعده افزایش عطا، توانست لشکر عظیمی از مردم کوفه را – که تا سی هزار شمرده اند -(22). علیه امام حسین(ع) وارد جنگ کند؛ لشکری که تعداد زیادی از آنها دل هایشان با امام(ع) بود.(23). امام حسین(ع) نیز تأثیر این ابزار را به خوبی درک کرده بود؛ به گونه ای که در سخنرانی خود در روز عاشورا آن را به عنوان یکی از علل عصیان کوفیان علیه خود برشمرد: کلکم عاص لامری مستمع لقولی، قد انخزلت عطیاتکم من الحرام و ملئت بطونکم من الحرام فطبع علی قلوبکم ؛ (24). همه شما علیه من عصیان می ورزید و سخنان مرا گوش نمی دهید؛ عطاهای شما از مال حرام فراهم آمده و شکم هایتان از حرام انباشته شده است و این باعث مُهر خوردن بر دل هایتان گشته است . ....................................................................................... پی نوشت: 1) وقعه الطف، ص 92 2) بحارالانوار، ج 44، ص 344 3) وقعه الطف، ص 90 و 91٫ 4) تاریخ طبری، ج 6، ص 22٫ 5) همان، ج 5، ص 425 6) همان 7) همان، ص 412 8) وقعه الطف، ص 93 – 95 9) همان، ص 95٫ 10) عبدالرزاق مقرّم، مقتل الحسین(ع)، ص 189٫ 11) وقعه الطف، ص 109 12) وقعه الطف، ص 110 13) همان، ص 125 14) همان، ص 125 15) همان، ص 126٫ 16) همان، ص 126٫ 17) تاریخ طبری، ج 3، ص 152 18) الحیاه الاجتماعیه و الاقتصادیه فی الکوفه، ص 49 19) وقعه الطف، ص 11؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 267 20) الحیاه الاجتماعیه و الاقتصادیه فی الکوفه، ص 219٫ 21) وقعه الطف، ص 125؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 277٫ 22) بحارالانوار، ج 45، ص 4 23) حیاه الامام الحسین(ع)، ج 2، ص 453 24) بحارالانوار، ج 45، ص 8 منبع: فرهنگ ...
آب نبات می دهند تا درّ غلتان از لاریجانی بگیرند/ دستور جدید مسئولان درباره تأمین مسکن محرومان/ انهدام 2 ...
سرانجام مسیر مذاکره برای رفع آنها به چاپ دوم رسید. چاپ اول این کتاب را نشر شهید کاظمی با تیراژ 3000 نسخه روانه بازار نشر کرده بود که با استقبال مخاطبان مواجه شد و در مدتی کوتاه به چاپ دوم رسید. این کتاب به همت پژوهشگران اندیشکده صدق در قالب 595 صفحه تهیه و تنظیم شده است و چاپ دوم آن نیز تیراژی 3000 نسخه ای دارد. بخش اول این کتاب که شامل 9 فصل است، به ساختار تحریم های اقتصادی کشورمان در حوزه های
آیا بعد از فاجعه منا، می توان حج را تعطیل کرد؟
غیر واجب، مستحب می باشد. حتی به گونه ایی است که در وهله اول، توصیه پیشوایان معصوم، این است که با صرفه جویی در مخارج حج و جلوگیری از هزینه های غیر ضروری، مسلمانان، هم حج مستحب را انجام دهند و هم بتوانند مبلغ صرفه جویی شده را به صدقات و خیرات و کمک به فقرا، اختصاص دهند، تا بدینوسیله، هم به معنویت موجود در مناسک حج دست یافته و هم به دیگر الزامات اجتماعی، چون کمک به دیگران، عمل نمود. از امام صادق، چنین
خوارج در بیانات پیامبر/ انحرافات خوارج چه بود؟
، صفحه 220، ناشر دفتر نشر الکتاب چاپ، دوم، 1362. 17.نساء، 35. 18. طبرسی، احمد بن علی،احتجاج، جعفری، ج 2، ص 162 و 163. 19. نهج البلاغة-ترجمه دشتی، ص 241، ناشر مؤسسه انتشارات مشهور، چاپ اول، قم، 1379. 20. جلوه تاریخ در شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 7، ص 220، ناشر نشر نی، تهران، چاپ دوم، 1375. 21. ترجمه نهج البلاغه (زمانی)، ص 819 و 820، نامه
