خانه
نگاهی به فیلم "شادروان"| خلق موقعیت های خنده دار بدون داستانی گیرا
سایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
دلیل خنده دار شدن فیلم های اکشن ایرانی چیست؟
این گونه می بخشد اما آنچه دیده شد، تداوم همان روند ضعیف آثار اکشن در سینمای ایران بود. نخستین ساخته رامین سهراب، طراحی های درستی از حرکات رزمی داشت و به جز این دستاورد، از امتیاز دیگری برخوردار نبود. اینکه یک کارگردان فیلم اولی با مشارکت یک سناریست فنلاندی، فیلمنامه ای بنویسید که خیلی ماقبل آثار اکشن دهه 70 است، از موارد تعجب آوری است که در بسیاری از لحظات فیلم، خنده و استهزای مخاطب را به
ملاقات خصوصی ؛ یک عاشقانه آرام در زندان
داستان و هم استفاده از عناصر بصری تصویر همچون رنگ و نور کاملا در خدمت فیلم قرار گرفته اند تا ملاقات خصوصی به رغم داستان تلخ و گزنده اش هاله ای پررنگ از زندگی را با خود داشته باشد. فیلم اما در یک سوم میانی دچار فقدان خرده روایت های پیش برنده داستان شده و افت محسوسی در ضرباهنگ را مخاطب احساس می کند. به نظر می رسد فیلم نیاز به بازنگری مجددی در تدوین داشته باشد تا بخشی از این معضل مرتفع شود.
تدوین، دوست وفادار لایه های دروغ
فیلم فقدان یک فیلمنامه ی منسجم و مشخص است که مخاطب را بیشتر از آنکه با فیلمی اکشن و هیجانی(در مقدمه به آن اشاره شد) روبرو کند به خنده وادار می کند! تدوین همانند دوستی وفادار تمام زور خود را به کار گرفته است تا بتواند فیلم را سرپا و قابل تحمل نگه دارد اما تماشاگر به جز صحنه های زد و خورد و نمایش حرکات رزمی و دفاع شخصی چیزی از این به ظاهر قصه دستگیرش نمی شود. چرایی و پاسخ به سوالات بیشمار برای حضور
نقد فیلم های جشنواره فجر | "برف آخر" بیش از حرف به تصویر اتکا دارد / "لایه های دروغ" جایی در ایدئولوژی ...
دارد. میان درام های شاه پیرنگی گوناگون، حالا درام خرده پیرنگی می بینیم که داستان را کم رنگ می کند و تنوع ژانر را به حداکثر می رساند. برف آخر درباره شخصیتی به نام دکتر است که می خواهد تنها زندگی کند. دامپزشک است اما شکار می کند و همین شکار کردن نقطه ضعف اوست. باید دانست که فیلمنامه نویسان ما دو ترفند نوشتن را به خوبی رعایت می کنند؛ ترفند هایی که در برف آخر به حد قابل قبول خود رسیده است
رویگری: حضور در جشنواره فیلم فجر برایم آرزو شده بود
بازیگری کرده باشی اما یک بیماری همه چیز را از تو بگیرد اتفاقی غم انگیز است. وی در همین رابطه ادامه داد: دلم برایم نشست خبری، برای تماشای فیلم و در کنار تماشاگران بودن تنگ شده بود، خوشحالم که حسین نمازی به من اعتماد کرد تا بتوانم بار دیگر این حس خوب را تجربه کنم. رویگری درباره فیلم شادروان تاکید کرد: به نظرم فیلم خوبی است، اتفاقات و لحظات آن به خوبی شکل گرفته و شخصا از حضور در
چشم در چشم یک منافق واقعی
است. تحقیق محکم فیلم، به خوبی با درام جذاب تلفیق شده تا مضمون را به مخاطب منتقل کند. واقعیت آن است که سازمان تروریستی مجاهدین خلق بیشترین ضربه ها را به جمهوری اسلامی وارد کرده و از ترورهای کور و هدفمند سال 60 و به شهادت رساندن شهیدان بهشتی، رجایی، باهنر و عناصر اصلی نظام گرفته تا نقش آفرینی به عنوان ستون پنجم در جنگ عراق علیه ایران عمل کرده و حتی افشاگری در خصوص برنامه هسته ای جمهوری
هیاهوی بسیار برای هیچ!
شده در فیلم می شوند، را از دست داده است. اتفاقی که اگر رخ می داد و روان شناسی مجرم و قربانی مورد کاوشی جدی قرار می گرفت، بی شک می شد انتظار شاهکاری کوچک در حد و اندازه سینمای ایران را از این فیلم داشت. اما نشده، نخواسته اند، نتوانسته اند، یا نگذاشته اند؛ تا این فیلم هم مانند عنکبوت امکان بزرگی برای نور تاباندن به تاریکخانه افکار و ایدئولوژی افرادی را که قربانی و رفتارش را مقصر تجاوز و هر تبه
شادروان ؛ شوخی با سینما
سینماسینما ، مرسده مقیمی شادروان به گفته فیلمسازش فیلمی کمدی نیست و احتمالا بناست فیلمی باشد درباره فقر و بدبختی که میانه اش از مخاطب تلخند هم بگیرد اما ابدا چنین چیزی نیست؛ شوخی های شادروان نه به قصد تلخند و نه حتی به قصد کمدی سیاه نوشته نشده اند که اتفاقا دقیقا قصد دارند از مخاطب خنده بگیرند؛ حالا مشکل کجاست؟ مگر کمدی بودن یک فیلم ایرادی دارد؟ خیر! مشکل این است که فیلمساز کمدی بودن
اکران تنها فیلم اکشن جشنواره فیلم فجر/ غرفه ایرنا پاتوق بازیگران شد
. شادروان ساخته اگر چه تلاشی در جهت خلق یک اثر گروتسک داشته است اما نه شوخی هایش، جدی از آب درآمد و نه تلخی زیر متن اثر چندان مخاطب خود را تحت تاثیر قرار می دهد. ادامه خبر را در بخوانید. کارگردان فیلم برف آخر گفت: من چهار سال پیش یک داستان بسیار جذاب از خواندم که مرا رها نمی کرد و سرانجام آن را در برف آخر جلوی دوربین بردم. ادامه خبر را در بخوانید.
یک واقعیت تلخ و یک تلخیِ واقعی/ نگاهی به فیلم های علف زار و شادروان
که بخاطر خالی بودن یخچال ریخته شده، حسرت عشقی است که به خاطر آینده ای مبهم بر دل جوانی مانده است. شادروان یک تلخی بشدت واقعی است که نمی توان آنرا نادیده گرفت. حسین نمازی در فیلم خود همه این تلخی ها را با چاشنی ای شیرین به تصویر کشیده است، طنز تلخ فیلم همزمان که لبخند به چهره تماشاگر می آورد غمی سنگین را در دل او تلنبار می کند. همه چیز در شادروان واقعی است، خنده ها واقعی است و از ته دل، گریه ها واقعی است و از سوز دل، زندگی واقعی است با فراز و نشیب هایش و تلخی واقعی است و دردناک.
شادروان ؛ طنزِ تلخِ موقعیت
سینماسینما ، روح الله هاشمی اگر می خواهید خدا را بخندانید، از برنامه های خود به او بگویید! این شاید بهترین توصیف از زندگی طنز گونه ی ماست که اتفاقا نقل قولی منصوب به وودی آلن است. شادروان هم به شکلی تلاش دارد مخاطب را در همین موقعیت قرار دهد و شاید او را وادار به خنده کند، برنامه های شکست خورده ی عده ای که گمان می کنند زندگی بعد مرگ پدر خانواده برایشان شرایط بهتری را رقم می زند
10 فیلم کمدی که کاندیدای بهترین فیلمنامه شده اند
همراه هستند و مخاطب به آن ها فکر می کند. به هر جهت باید گفت شادروان یک فیلم کمدی دغدغه مند و جذابی است که باید جدی گرفته شود. * رقابت شادروان در فیلمنامه با فیلم های درام، اکشن و دفاع مقدسی با این حساب امسال نیز در جشنواره چهلم یک فیلم کمدی با درام های اجتماعی، فیلم های دفاع مقدسی و فیلم اکشن رقابت می کند؛ باید دید حسین نمازی تا چه اندازه توانسته خنده به مخاطب هدیه کند
نگاهی به فیلم های چهلمین جشنواره فیلم فجر/ 2 علفزار ؛ امیدی برای ارتقای زنان/ شادروان ؛ اختلاط ژانرها
اتفاق هایی خنده دار رخ می دهد. در اینکه اختلاط ژانرها در هنر و نه فقط در سینما، در هنر معاصر و روزگاری که هیچ سبک و ژانری حاکمیت و قدرت ندارد، امری عادی شده بحثی نیست، اما مساله در انجام و اعمال آن است که تبحر زیادی لازم دارد تا مثلا از ژانر کمدی بدون اینکه خلائی در روند منطقی فیلمنامه پیش آید به ژانر درام چرخش ایجاد شود و شادروان دقیقا از همین عدم تبحر در چرخش از ژانری به ژانر دیگر لطمه می خورد
نقد فیلم های جشنواره فجر | علف زار و شادوران ؛ معمایی در برابر کمدی
تا می شود، افسر فرستاده او به شکلی غیر تعمدی کودکی را مورد هدف قرار می دهد و به دردسر می افتد و از سوی دیگر بازپرس ما باید به تهران انتقالی بگیرد. یکی از این دو گره همان بخش نخست فیلم به فراموشی سپرده می شود، در واقع داستان کودک دیگر پیگیری نشده و جز یک تصویر در بخش پایانی دیگر چیزی از آن که اهرم فشاری قدرتمند در برابر شخصیت امیر حسین بود نمی بینیم. اما گره دوم شخصیت ما از همان اول تا پایان کار
شادروان ؛ فیلمی که شوخی هایش هم جدی نمی شود
مانند و به راحتی نیز در فیلم محو می شوند. فیلم حتی لحظات قابل تأملی همچون دزدیدن جنازه پدر از بیمارستان را که به خودی خود موقعیتی بسیار درگیر کننده می توانست برای مخاطب باشد، در یک لودگی پوچ به فنا می دهد و تصویری کاریکاتوری از خود به جا می گذارد. شادروان پر از لحظاتی است که در حد یک لطیفه می ماند یا همتراز با گوشه هایی از سریال های طنز عرض اندام می کند. تنها چیزی
شادروان ؛ ای کاش ملودرام نبود
ساختار خود ار سبک گروتسک پیروی می کند. در فرهنگ نامه ها در تعریف گروتسک نوشته شده: گروتسک ترکیبی است از اشکال، تصاویر و چهره های زشتی که آراسته شده باشند و این زشتیِ همراه با آراستگی، چیزی عجیب و غریب، ترسناک، خنده دار و غیرواقعی را خلق کند. سبک گروتسک دارای چهار مولفه اصلی ناهماهنگی، خنده آوری و خوفناکی، افراط و اغراق و نابهنجاری است که همه مولفه های فوق، هر کدام در حدی کم یا زیاد در
تلخ و شیرین جشنواره
زده، در باقی لحظات فیلم، به خوبی با آن همراه می شود. کارگردانی حساب شده دانشی در این فیلم، دوستداران سینما را امیدوار می کند تا در آینده منتظر فیلم های بعدی او باشند و این امید را می دهد که کارگردانی جوان و آینده دار به سینمای ایران اضافه شده است؛ این را می شود از تشویق و تمجیدهای اهالی رسانه بعد از دیدن فیلم به خوبی درک کرد. پژمان جمشیدی که حالا پس از چندین سال بازیگری به
علفزار پیشنهاد دهنده و غافلگیرکننده
افراد اگرچه ایفای نقش های فرعی را بر عهده دارند، ولی در مسیر قصه مهم و تاثیرگذار هستند. علفزار شروعی تکان دهنده و طوفانی دارد و تا انتها با ضرباهنگی سریع مخاطب را با فیلم همراه می کند. سکانس پایانی آن گونه که خود فیلمساز می گوید سکانس مورد علاقه اش نیست. یک پایان بندی سنجیده تر می توانست رضایت بیشتر مخاطبان را به همراه داشته باشد. ظاهرا داستان بر اساس محتوایی 15 پرونده قضایی نوشته شده و
شادروان ؛ کاش این طوری تمام نمی شد
؛ ما هر دو ملت، یک خانواده ایم که از هم جدا افتاده ایم. اغلب صحنه های شادروان به رغم تلخی های بسیار، خنده و شیرینی دارد و این شیرینی، از بازی های خوش حس ریشه دارد. با این حال، پایان فیلم، تلخ و گس بود که با روند کلی فیلم، مغایرت داشت. کارگردان عامدانه این گونه کار را به پایان رساند تا مخاطب را علاوه بر غافلگیری، به تفکر بیشتر نیز وادار کند. اما واقعاً می شد با همان شیرینی غالب داستان
شادروان ؛ موفق در شوخی نویسی، ناکام در قصه پردازی
ایجاد کند و با همین ترفندها سعی دارد از تعریف یک داستان منسجم طفره رود. درنهایت، باید شادروان را فیلمی مفرح و مخاطب پسند دانست که شریفانه تلاش می کند داستانی مفرح و شاد برای مخاطب تعریف کند و در این اثنا، تمهیدات مختلفی اندیشیده ؛ از جمله شوخی های بانمک کلامی، حضور بازیگران حرفه ای و مخاطب پسند و خلق داستانی عاشقانه و شیرین. اما فقدان یک فیلمنامه مسنجم و کامل سبب شده، خرده داستان های فیلم
روز دوم: تداومِ بومی کردنِ ژانرها/ نگاهی به فیلم های علف زار و شادروان
آورد، چفت می شود با کمدی موقعیت و آدم هایش هم آدم های واقعی هستند نه مثلِ فیلم های خنده دارِ رایجِ سینمای بدنه ی ما، که پُرند از آدم ها و موقعیت های جعلی. شادروان البته در نهایت، کمدیِ لبخند است نه کمدی قهقهه که با معیارهای رایج سینمای جهان نه امتیاز است نه نکته ای منفی اما در سینمای بدنه ی ما که برای رسیدن به قهقهه از جوک گویی استفاده می کنند، مسلماً یک امتیاز است که فیلم را کمدی [با معیارهای جهانی آن] بدانیم نه فیلمی صرفاً خنده دار!
ناکامی شادروان در خانه جشنواره فیلم فجر 40
خبرگزاری میزان - فیلم سینمایی شادوران به کارگردانی حسین نمازی دومین فیلم روز دوم چهلمین جشنواره فیلم فجر بود که در برج میلاد تهران موسوم به خانه رسانه اکران شد. این فیلم با بازی سینا مهراد ، نازنین بیاتی ، بهرنگ علوی و رویا تیموریان به موضوعی اجتماعی پرداخته و در کنار این روایت سعی می کند تا با ایجاد برخی لحظات کمدی مخاطب را همراه کند اما این همراهی دقایقی رخ داده و به طور کلی با اثری
حسین نمازی: سعی کردم شادروان قصه گو، پرکشش و حال خوب کن باشد
فیلم فجر و این فیلم گفت وگویی داشتیم که می خوانید. حسین نمازی کارگردان فیلم سینمایی شادروان که فیلمش در بخش سودای سیمرغ چهلمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، در گفت وگو با پانا با بیان اینکه فیلمش کمدی نیست، اظهار کرد: شادروان فیلمی حال خوب کن و اجتماعی است اما ممکن است تعبیر کمدی بودن از آن بشود که اشتباه است. وی در مورد اینکه چطور شد در جشنواره فجر شرکت کرده است، گفت: واقعیت
نشست خبری فیلم شادروان | نمازی: فیلم ما یک ملودرام است، نه یک کمدی
این فیلم سینمایی در پاسخ به سوالی درباره اینکه فکر نمی کنید جشنواره فیلم فجر شما را بخاطر آقازاده بودن شما، فیلمتان را انتخاب کردند، گفت: این را باید از دبیرخانه جشنواره فیلم فجر بپرسید. علوی درباره تهیه کننده فیلم شادروان اظهار کرد: عباس نادران رفیق 25 ساله من است، من او و خانواده اش را می شناسم، از دست پاک ترین آدم هایی هستند که تاکنون دیده ام. سینا مهراد بازیگر این فیلم
روز دوم جشنواره فجر چهلم؛ فیلم ها و حاشیه ها
اول کاظم دانشی است، درباره یکی از پرونده های قضایی جنجالی سال های اخیر است که براساس چند داستان واقعی ساخته شده است. انصافا برای فیلم اول یک کارگردان علفزار یک فیلم قابل قبول است و با توجه به روند اتفاقات و تعدد شخصیت ها نمره قبولی را می گیرد. فیلم به لحاظ ریتم داستانی جذاب به پیش می رود و مخاطب از فیلم جدا نمی شود ولی آنچه که بسیار به چشم می آید بازی چند بازیگر فیلم است، پژمان جمشیدی به
پاشنه آشیل؛ کار کردن با یک گروه ثابت/ نگاهی به فیلم مرد بازنده
می شود آن اتفاق اولیه یعنی برقراری ارتباط میان مخاطب و اثر سینمایی، شکل نگیرد. شخصیت محوری داستان، احمد خسروی با بازی جواد عزتی، به دلایلی باورپذیر نیست؛ تفاوت سنی جواد عزتی با نقشی که بازی می کند کم نیست و گریم هم نه تنها کمکی به کاهش این تفاوت نمی کند بلکه در لحظاتی با دیده شدن بیش از حد چهره پردازی، تصنعی بودن افزایش سن کاراکتر احمد خسروی به شدت به چشم می آید. از سوی دیگر انتخاب تکیه
جشنواره فیلم فجر| نمازی: "شادروان" ملودرامی شیرین است / واکنش رضا رویگری به ادعای آقازاده بودن تهیه ...
می گذاشتیم، قصه ابتر می ماند. وی افزود: ایده ساخت فیلم از اینجا شروع شد که من یک بار در سایتی حقوقی، شاهد پرسش کاربری بودم که پس از مرگ پدرش دچار چالشی شده بود که در فیلم مشاهده می کنید. این پرسش باعث شکل گیری ایده ساخت فیلم "شادروان" شد. نمازی ادامه داد: هر قصه ای که احساس کنم از پس آن برمی آیم، به سراغش می روم. ممکن است فیلم بعدی ام اجتماعی باشد و شاید هم نباشد.
نگاهی به فیلم علفزار، ساخته کاظم دانشی که مورد توجه قرار گرفت
به گزارش سرویس فرهنگی پایگاه 598، علفزار و شادروان ، 2 فیلمی بودند که روز گذشته در سالن ویژه اصحاب رسانه در برج میلاد به نمایش درآمدند. علفزار که فیلم اول کارگردانی جوان به نام کاظم دانشی است، مورد توجه اصحاب رسانه قرار گرفت. این فیلم که سوژه ای ملتهب دارد، از حضور پژمان جمشیدی در نقشی متفاوت بهره می برد؛ نقشی که به احتمال زیاد او را نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد و شاید برنده سیمرغ این بخش کند
فیلمی که سکوت نمی کند
ایران ندارد و البته آن چنان که فیلمساز به تصویر می کشد خودِ مردم از هر قشری مسئول این وضعیت هستند. فیلم البته در نگاهش به کاراکتر زن ایدئولوژیک برخورد می کند. یعنی تمام زنانی را که در فیلم مادر هستند، ارج می نهد اما کاراکتر زنی که تمایلی به بچه دار شدن ندارد، زیر سوال برده می شود. در عین حال علف زار تلاش دارد به داستان تجاوز که در این چند سال اخیر بسیار مورد توجه بوده، بپردازد و البته برخلاف فیلم
