خانهسایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
پیام اصلی قرآن، همان پیام تورات و انجیل است
؛ بلکه خدا و فرزند خداست و آیات انجیل هم بعداً توسط افراد و حواریون آن حضرت با الهام از حضرت مسیح نوشته شده اند. رحیم پورازغدی ادامه داد: اناجیل، روایت های مختلفی دارند؛ چرا که مثلاً در انجیلی که منتسب به پتروس حواری است و از همه انجیل ها خلاصه تر است، عیسی به عنوان پسر انسان مطرح است؛ هر چند که فوق بشر است؛ ولی در آن تجسم الهی در پیکر انسان مطرح نیست. ولی در انجیل متا، تجسم الهی در وجود
برنامه های بیوت مراجع تقلید برای برگزاری مراسم عزاداری امام حسین(ع)
همزمان با فرارسیدن دهه اول محرم و تعطیلی حوزه های علمیه به علت تبلیغ، مراسم عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در بیوت مراجع معظم در حال برگزاری است. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)منطقه قم، به مناسبت فرا رسیدن ایام حزن و اندوه سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، مراسم سخنرانی و نوحه سرایی آن امام همام با حضور آیت الله جوادی آملی در محل بنیاد بین المللی علوم
شرکت های دانش بنیان، علم را به زندگی و فرهنگ را به اقتصاد پیوند می زنند
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) ، به نقل از پایگاه اطلاع رسانی ریاست جمهوری، حجت الاسلام والمسلمین روحانی با بیان اینکه فرهنگ انقلابی یعنی استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی ، اظهار کرد: پیام کربلا فاصله از منکرها و ترویج نیکی ها در جامعه است. رئیس جمهور همچنین تکریم اهل علم را تکریم نور در برابر ظلمت خواند و گفت: تنها مدیریت دانش بنیان ثمربخش است و جامعه دانش بنیان نیز با احترام
ضیاءآبادی:زیارت عاشورا تمرین ظلم ستیزی است
موظفیم آنها را لعنت کنیم و از خدا بخواهیم عذابشان را افزون کند! ولی آیا جز آنها دشمنی برای اهل بیت رسول علیهم السلام در دنیای کنونی نیست؟! و حال آنکه در همان زیارت می خوانیم: االلهُمَّ الْعَنْ أوّلَ ظالِم ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّد وَآلِ مُحَمَّد، وَآخِرَ تَابِع لَهُ عَلَی ذلِکَ . با این جمله اقرار می کنیم که محمد و آل محمد علیهم السلام علاوه بر ظالم اول، دشمنان دیگری دارند که در هر زمان در پی
روز سوم"روز سوم محرم بنام روز حضرت رقیه (س) نامگذاری شده است.بهمین مناسبت مطالبی کوتاه در خصوص این ...
کلمه رقیه، در اصل از ارتقاء به معنی صعود به طرف بالا و ترقی است .این نام قبل از اسلام نیز وجود داشته، مثلا نام یکی از دختران هاشم( جد دوم پیامبر اکرم (ص)) رقیه(ع) بوده است، که عمه پدر رسول خدا (ص) رقیه می شود. نخستین کسی که در اسلام، این نام را داشت، یکی از دختران رسول خدا(ص) از حضرت خدیجه(ع) است. پس از آن، یکی از دختران امیر المومنین علی(ع) نیز رقیه(ع) نام داشت، که به همسری حضرت مسلم بن عقیل (ع) درآمد . در میان دختران امامان دیگر نیز چند نفر این نام را داشتند، از جمله یکی از دختران امام حسن مجتبی(ع) و دو نفر از دختران امام موسی کاظم(ع) که به رقیه و رقیه صغری خوانده می شوند . اکثر محدثان دو دختر به نامهای سکینه و فاطمه برای امام حسین(ع) ذکر کرده اند؛ اما علامه ابن شهر آشوب، و محمد بن جریر طبری شیعی، سه دختر به نامهای سکینه، فاطمه و زینب (ع) را برای آن حضرت بر شمرده اند.در میان محدثان قدیم، تنها علی بن عیسی اربلی- صاحب کتاب کشف الغمه ( که این کتاب را درسال 687 ه.ق تالیف کرده است )- به نقل از کمال الدین گفته است که امام حسین(ع) شش پسر و چهار دختر داشت؛ ولی او نیز هنگام شمارش دخترها، سه نفر به نامهای زینب، سکینه وفاطمه را نام می برد و از چهارمی ذکری به میان نمی آورد .احتمال دارد که چهارمین دختر، همین رقیه(ع)بوده باشد . علامه حائری در کتاب معالی السبطین می نویسد: بعضی مانند محمد بن طلحه شافعی و دیگران از علمای اهل تسنن و شیعه می نویسد: امام حسین(ع) دارای ده فرزند، شش پسر ، و چهار دختر بوده است. سپس می نویسد: دختران او عبارتنداز : سکینه، فاطمه، صغری، فاطمه کبری، و رقیه علیهن السلام . سوالی که در ذهن بسیاری مطرح میشود این است که آیا نبودن نام حضرت رقیه (ع) در میان فرزندان امام حسین (ع) در کتابها و متون قدیم- مانند : ارشاد مفید، اعلام الوری، کشف الغمه و دلائل الامامه طبری – بر نبودن چنین دختری برای امام حسین(ع) دلالت ندارد؟ در پاسخ میتوان چنین گفت که اولاً: درآن عصر، به دلیل اندک بودن امکانات نگارش از یک سو، تعدد فرزندان امامان (ع) از سوی دیگر، وسانسور و اختناق حکومت بنی امیه که سیره نویسان را در کنترل خود داشتند ازسوی سوم، و بالاخره عدم اهتمام به ضبط و ثبت همه امور و جزئیات تاریخ زندگی امامان (ع) موجب شده که بسیاری از ماجراهای زندگی آنان در پشت پرده خفا باقی بماند؛ بنابراین ذکر نکردن آنها دلیل بر نبود آنها نخواهد شد. ثانیاً: گاهی بر اثر همنام بودن، وجود نام رقیه(ع) در یک خاندان موجب اشتباه در تاریخ شده و همین مطلب، امر را بر تاریخ نویسان اندک آن عصر، با امکانات محدودی که داشتند، مشکل می نموده است. همچنین گاهی بعضی از دختران دو نام داشتند؛ مثلا طبق قرائنی که خاطر نشان می شود به احتمال قوی همین حضرت رقیه (ع) را فاطمه صغیره می خواندند، و شاید همین موضوع، باعث غفلت از نام اصلی او شده باشد . بعضی از علمای بزرگ ، از حضرت رقیه (ع) به عنوان دختر امام حسین (ع) یا دکرده اند و شهادت جانسوز او را در خرابه شام شرح داده اند . پس باید نتیجه گرفت که باید کتابها و دلایلی در دسترسی آنها بوده باشد که بر اساس آن، از حضرت رقیه(ع) سخن به میان آورده اند؛ کتابهایی که در دسترس دیگران نبوده است، و در دسترس ما نیز نیست . بنابراین ذکر نشدن نام حضرت رقیه(ع) در کتب حدیث قدیم هرگز دلیل نبودن چنین دختری برای امام حسین (ع) نخواهد بود، چنانکه عدم ثبت بسیاری از جزئیات ماجرای عاشورا و حوادث کربلا و پس از کربلا در مورد اسیران، در کتابهای مربوطه، دلیل آن نمی شود که بیش از آنچه درباره کربلا و حوادث اسارت آن نوشته شده وجود نداشته است. هر چند فلسفه قیام عاشورا و هدف حضرت امام حسین(ع) را نباید با اینگونه شبهاتی تحت تاثیر قرار داد.چرا که صحت وسقم وجود برخی از افرادی که در حادثه عاشورا مورد اختلاف نظر است، کوچکترین تاثیری بر اصل محتوای قیام امام حسین(ع) نخواهد داشت.وشاید برخی از معاندان و مغرضان برای ایجاد تفرقه و کمرنگ کردن اهداف قیام عاشورا،به چنین مسایلی دامن زده اند. وقایع مهمی که در روز سوم محرم سال 60 هجری روی داده است –اعزام لشکر عمر بن سعد به سوی کربلا، – خریداری اراضی کربلا توسط امام حسین علیه السلام ، –نامه عمر بن سعد، –نامه عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد، – عبیدالله در نخیله. **اعزام لشکر عمر بن سعد به سوی کربلا عمر بن سعد یک روز بعد از ورود امام حسین علیه السلام به کربلا یعنی روز سوم محرم با چهارهزار سپاهی از اهل کوفه وارد کربلا شد. بعضی از تاریخ نویسان نوشته اند که بنوزهره که قبیله عمر بن سعد بودند نزد او آمدند و گفتند تو را به خدا سوگند میدهیم از این کار درگذر و تو داوطلب جنگ با حسین مشو زیرا این باعث دشمنی میان ما و بنی هاشم میگردد عمر بن سعد نزد عبیدالله بن زیاد رفت و استعفا کرد، ولی عبیدالله استعفای او را نپذیرفت و او تسلیم شد. **خریداری اراضی کربلا توسط امام حسین علیه السلام: از وقایعی که در روز سوم ذکر شده است این است که امام علیه السلام قسمتی از زمین کربلا را که قبرش در آن واقع شده است، از اهل نینوا و غاضریه به شصت هزار درهم خریداری کرد و با آنها شرط کرد که مردم را برای زیارت قبرش راهنمایی نموده و زوار او را تا سه روز مهمانی نمایند. هنگامی که عمر بن سعد به کربلا وارد شد، عزرة بن قیس احمسی را نزد امام حسین علیه السلام فرستاد تا از امام سؤال کند برای چه به این مکان آمده است و چه قصدی دارد؟ چون عزره از جمله کسانی بود که به امام نامه نوشته و او را به کوفه دعوت کرده بود از رفتن به نزد آن حضرت شرم کرد. پس عمر بن سعد از اشراف کوفه که به امام نامه نوشته و او را دعوت به کوفه کرده بودند خواست که این کار را انجام دهند. تمامی آنها از رفتن به خدمت امام حسین علیه السلام خودداری کردند. ولی شخصی به نام کثیر بن عبدالله شعبی که مرد گستاخی بود برخاست و گفت: من به نزد حسین رفته و اگر بخواهی او را میکشم . عمر بن سعد گفت: چنین تصمیمی را فعلا ندارم، ولی به نزد او برو و از او سؤال کن به چه منظوری به اینجا آمده است؟ کثیر بن عبداله به طرف امام حسین علیه السلام رفت، ابوثمامه صائدی که از یاران امام حسین علیه السلام بود چون کثیر بن عبدالله را مشاهده کرد به امام عرض کرد: این شخص که میآید بدترین مردم روی زمین است، پس ابوثمامه راه را بر کثیر بن عبدالله گرفت و گفت: شمشیر خود را بگذار و نزد حسین برو! کثیر گفت: به خدا سوگند که چنین نکنم! من رسول هستم، اگر بگذارید، پیام خود را میرسانم در غیر این صورت برمیگردم. ابوثمامه گفت: من دستم را روی شمشیرت میگذارم تو پیامت را ابلاغ کن. کثیر بن عبدالله گفت: به خدا سوگند هرگز نمیگذارم چنین کاری کنی. ابوثمامه گفت: پیامت را به من بازگو تا من آن را به امام برسانم، زیرا تو مرد زشت کاری هستی و من نمیگذارم به نزد امام بروی. پس ازاین مشاجره و نزاع کثیر بن عبدالله بدون ملاقات بازگشت و جریان را به عمر بن سعد اطلاع داد. عمر بن سعد شخصی به نام قرة بن قیس حنظلی را به نزد خود فرا خواند و گفت: ای قره حسین را ملاقات کن و از علت آمدنش به این سزمین جویا شو. قرة بن قیس به طرف امام حرکت کرد، امام حسین علیه السلام به اصحاب خود فرمود: آیا این مرد را میشناسید؟ حبیب بن مظاهر عرض کرد: آری! این مرد، تمیمی است و من او را به حسن رأی میشناختم و گمان نمکردم او را در این صحنه و موقعیت مشاهده نمایم. آنگاه قرة بن قیس آمد و بر امام سلام کرد و رسالت خود را ابلاغ کرد، امام حسین علیه السلام فرمود مردم شهر شما به من نامه نوشتند و مرا دعوت کرده اند و اگر از آمدن من ناخشنودید باز خواهم گشت، قرة چون خواست برگردد حبیب بن مظاهر به او گفت: ای قرة وای بر تو چرا به سوی ستمکاران باز میگردی؟ این مرد را یاری کن که بوسیله پدرانش به راه راست هدایت یافتی. قرة گفت: من پاسخ این رسالت را به عمر بن سعد برسانم، سپس در این امر اندیشه خواهم کرد. پس به نزد عمر بن سعد بازگشت و او را از جریان باخبر ساخت. **نامه عمر بن سعد به عبیدالله بن زیاد: حسان فائد میگوید: من نزد عبیدالله بن زیاد بودم که نامه عمر بن سعد را آوردند و در آن نامه چنین آمده بود: چون من با سپاهیانم در برابر حسین و یارانش پیاده شدم قاصد ی نزد او فرستادم و از علت آمدنش جویا شدم، او در جواب گفت: اهالی این شهر برای من نامه نوشته و نمایندگان خود را نزد من فرستاده و از من دعوت کرده اند، اگر آمدنم را خوش نمیدارید باز خواهم گشت. عبیدالله چون نامه عمر بن سعد را خواند گفت: اکنون که در چنگ ما گرفتار شده امید نجات دارد ولی حالا وقت فرار نیست. **نامه عبیدالله بن زیاد به عمر بن سعد: عبیدالله به عمر بن سعد نوشت: نامه تو رسید و از مضمون آن اطلاع یافتم از حسین بن علی بخواه تا او و تمام یارانش با یزید بیعت کنند اگر چنین کرد ما نظر خود را خواهیم نوشت. چون نامه به دست عمر بن سعد رسید گفت: میپندارم که عبیدالله بن زیاد خواهان عافیت و صلح نیست. عمر بن سعد نامه عبیدالله بن زیاد را به اطلاع امام نرسانید زیرا میدانست که آن حضرت با یزید هرگز بیعت نخواهد کرد. عبیدالله بن زیاد پس از اعزام عمر بن سعد به کربلا اندیشه سپاه انبوهی را در ذهن میپرورانید. **عبیدالله بن زیاد در نخیله: عبیدالله شخصا از کوفه به طرف نخیله حرکت کرد و کسی را نزد حصین به تمیم که با قادسیه رفته بود فرستاد و او به همراه چهارهزار نفر که با او بودند به نخیله آمده سپس کثیر بن شهاب حارثی و محمد بن اشعث و قعقاع بن سوید و اسماء بن خارجه را طلب کرد و گفت: در شهر گردش کنید و مردم را از اطاعت و فرمانبرداری از یزید و من فرمان دهید و آنان را از نافرمای و برپا کردن فتنه برحذر دارید و آنان را به لشکرگاه فرا خوانید. پس آن چهار نفر طبق دستور عمل کردند و سه نفر از آنها به نخیله نزد عبیدالله بن زیاد بازگشتند و کثیر بن شهاب در کوفه ماند و در میان کوچه ها و گذرگاه ها میگذشت و مردم را به پیوستن به شکر عبیدالله بن زیاد تشویق میکرد و آنان را از یاری امام حسین علیه السلام بر حذر میداشت. عبیدالله گروهی سواره را بین خود و عمر بن سعد قرار داد که هنگام نیاز از وجود آنها استفاده شود و در هنگامی که او در لشکرگاه نخیله بود شخصی به نام عمار بن ابی سلامه تصمیم گرفت که او را ترور کند، ولی موفق نشد به طرف کربلا حرکت کرد و به امام ملحق گردید و شهید شد. منابع وماخذ: -ارشاد، شیخ مفید، ج2- - مستدرک الوسایل، ج14، -مجمع البحرین، ج5 -تاریخ طبری، ج5 - بحار الانوار ج15 - سرگذشت جانسوز حضرت رقیه(ع) گردآوری وتنظیم: مجید کریمی ...
چهارم محرم"در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای ...
در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای شرکت در جنگ با امام حسین علیه السلام تشویق و ترغیب نمود. عبیداللّه به منبر رفت و گفت: ای مردم! شما آل ابی سفیان را آزمودید و آنها را چنان که می خواستید، یافتید! و یزید را می شناسید که دارای سیره و طریقه ای نیکو است! و به زیر دستان احسان می کند! و عطایای او بجاست! و پدرش نیز چنین بود! و اینک یزید دستور داده است که بهره شما را از عطایا بیشتر کنم و پولی را نزد من فرستاده است که در میان شما قسمت نموده و شما را به جنگ با دشمنش حسین بفرستم! این سخن را به گوش جان بشنوید و اطاعت کنید.وی برای مردم شام نیز عطایائی مقرر کرد و دستور داد تا در تمام شهر ندا کنند که مردم برای حرکت آماده باشند، و خود و همراهانش به سوی نخیله حرکت کرد و حصین بن نمیر و حجار بن ابجر و شبث بن ربعی و شمر بن ذی الجوشن را به کربلا گسیل داشت تا عمربن سعد را در جنگ با حسین کمک نمایند. برخی از مورخین تعداد افرادی که به سپاه عمر بن سعد پیوستند را در 4گروه ذکر کرده اند که شامل: شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر؛ یزید بن رکاب کلبی با دو هزار نفر؛ حصین بن نمیر با چهار هزار نفر؛ و مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر؛ این نیروها تا روز عاشورا در سپاه عمر بن سعد حضور داشته اند.در برخی از اسناد تاریخی هم تعداد لشکریانی که به عمربن سعد ملحق شدند را بیست هزار نفر ذکر کرده اند. حر بن یزید ریاحی آزاد مرد کربلا حر بن یزید بن ناجیه ریاحی، جد او، عتاب ، ندیم نعمان بن منذر ( پادشاه حیره ) و پسر عمویش، احوص، شاعر و از اصحاب رسول خدا بود.حر از سران کوفه بشمار میرفت. عبید ا...ابن زیاد او رابرای رویارویی با امام حسین علیه السلام فرا خواند و با هزار سوار به سوی کاروان او فرستاد. حر اولین کسی بود که راه را بر امام علیه السلام بست و از ورود او به کوفه یا بازگشتش به مدینه جلوگیری نمود. حر علی رغم این که برای رویارویی با امام آمده بود، رفتارش خالی از ادب نبود و هنگامی که دید عمر بن سعد برای جنگ با امام حسین علیه السلام مصمم است، به کاروان حسینی ملحق شد، توبه کرد و در سپاه امام جنگید تا به شهادت رسید. در تاریخ آمده است: حر به امام حسین علیه السلام گفت: هنگامی که عبیدالله بن زیاد مرا به سوی شما روانه ساخت و از قصر بیرون آمدم، از پشت سرم صدایی شنیدم که می گفت: ای حر! شاد باش که به خیر رو می آوری. وقتی پشت سرم را نگاه کردم، کسی را ندیدم. با خود گفتم من به پیکار حسین علیه السلام می روم و این چه بشارتی است؟! هرگز تصور نمی کردم که سرانجام از شما پیروی خواهم کرد. (ابصار العین، صفحات 115 و 116) بعد از توقفگاه عقبه ، کاروان امام حسین یکسره تا منزل شراف رفت. هنگام سحر، امام به جوانان فرمان داد آب فراوان با خود بردارند و به راه بیفتند. نیمه های روز، همچنان که راه می رفتند، یکی از همراهان امام گفت: الله اکبر امام حسین علیه السلام فرمود: چرا تکبیر گفتی؟ عرض کرد: نخلستان دیدم. گروهی از اصحاب گفتند: به خدا سوگند، ما هرگز در این سرزمین، درخت خرما ندیده ایم. امام فرمود: پس چه می بینید؟ گفتند: به خدا سوگند آنچه می بینیم، تعداد زیادی اسب است. فرمود: به خدا من نیز همان را می بینم. آن گاه فرمود: اینجا پناهگاهی نداریم که به آن پناه ببریم؟ برخی از اصحاب گفتند: بله، داریم. توقفگاه ذوحسم سمت چپ ماست. اگر به آن جا برویم، تپه ای است که می توان از یک سو با این لشگر مواجه شد. امام به راه افتاد و اصحابش نیز به دنبالش به سوی ذوحسم رفتند. چیزی نگذشت که گردن اسبان نیز از دور پیدا شد. لشگریان ابن زیاد، چون دیدند کاروان امام حسین علیه السلام، راه خود را کج کرده است، آنان نیز راه خود را کج کردند و برای تصرف ذوحسم شتاب کردند اما کاروان امام زودتر به انجا رسید و آن را تصرف کرد. عصر شده بود و امام حسین علیه السلام و لشگر حر در راه کربلا در برابر هم قرار گرفته بودند. امام به سپاهش فرمود آماده رفتن شوند، آن گاه به منادی خود فرمود برای نماز عصر اذان بگوید. پس از نماز، امام حسین علیه السلام رو به لشگریان حر کرد و پس از حمد و ثنای خدا فرمود: اگر از خدا بترسید و حق را برای اهل آن بدانید، خداوند خشنود خواهد شد. ما خاندان محمد صلی الله علیه و آله هستیم و از اینها به فرمانروایی بر شما سزاوارتریم. اینها مدعی چیزی هستند که به ایشان تعلق ندارد و به زور و ستم در میان شما رفتار می کنند. اگر فرمانروایی ما را خوش ندارید و می خواهید درباره حق ما نادان بمانید و نظرتان چیزی غیر از آن است که در نامه هایتان به من نوشتید و فرستادگان شما به من گفتند، اکنون باز می گردم. حرّ گفت: به خدا سوگند، من نمی دانم این فرستادگان و این نامه ها که می گویی چیست؟ امام به یکی از یارانش فرمود: ای عقبة بن سمعان! آن دو خورجین را که نامه های ایشان در آن است بیرون بیاور. عقبه نامه ها را آورد و جلوی امام خالی کرد. حر گفت: ما از آن کسان نیستیم که این نامه ها را به تو نوشته اند. ما فقط دستور داریم که از وقتی تو را دیدیم، از تو جدا نشویم تا به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد ببریم. امام حسین فرمود: این آرزویی بیش نیست و محال است من با تو نزد عبیدالله بروم. امام حسین علیه السلام پس از آن که نماز عصر را در ذوحسَمَ به جا آورد و با لشگریان حرّ احتجاج نمود، به اصحاب خود دستور داد: به سوی مدینه باز گردید. اما لشگر حر از بازگشت آنان جلوگیری کرد. حسین علیه السلام به حر فرمود: مادرت به عزایت بنشیند! از ما چه می خواهی؟ حرّ گفت: غیر از شما، هر کس از تبار عرب بود و چنین می گفت، من نیز می گفتم مادرش به عزایش بنشیند، ولی به خدا نمی توانم نام مادر تو را جز به نیکی ببرم. امام حسین فرمود: از من چه می خواهی؟ گفت: می خواهم شما را نزد امیر عبیدالله بن زیاد ببرم. فرمود: به خدا من همراه تو نخواهم آمد. حرّ گفت: من نیز به خدا سوگند، دست از تو بر نخواهم داشت. این سخنان سه بار میان امام و حرّ رد و بدل شد و سرانجام حر گفت: من دستور جنگ با شما را ندارم. اما دستور دارم از شما جدا نشوم تا با من به کوفه بیایید. اکنون که از آمدن به کوفه خودداری می کنید، پس راهی را در پیش بگیرید که نه به کوفه برود و نه به مدینه؛ و نه حرف من باشد، نه حرف شما؛ تا در این باره نامه ای به عبیدالله بنویسم. شاید خدا راهی پیش آرد که سلامت دین من در آن باشد و درباره ی شما مرتکب گناهی نشوم. اینجا بود که امام علیه السلام از راه قادسیه (که به کوفه می رفت) به سمت چپ حرکت کرد و حر و همراهانش نیز به دنبال او به راه افتادند. امام حسین علیه السلام پس از رویارویی با حرّ و لشگریانش و اصرار حر بر رفتن امام به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد و اصرار سرسختانه امام بر بازگشت به مدینه، تصمیم گرفت راه سومی را پیش گیرد. بنابراین حرکت کرد و حر و لشگریانش نیز در پی او به راه افتاد. حرّ پیوسته به امام علیه السلام می گفت: ای حسین! به خدا سوگند اگر جنگ کنی، کشته خواهی شد! امام حسین می فرمود: مرا از مرگ می ترسانی؟ آیا گمان می کنید اگر مرا بکشید، کارهای شما رو به راه و خاطرتان آسوده خواهد شد؟ اشتباه می کنید! من در پاسخ شما همان چیزی را می گویم که برادر اوس به پسر عمویش گفت. آن هنگام که اوس می خواست به یاری رسول خدا برود و پسر عمویش او را می ترساند و می گفت: کجا می روی؟ کشته خواهی شد. اوس در پاسخش سه بیت شعر خواند: من می روم و مرگ برای جوان ننگ نیست، آن هنگام که نیتش حق باشد و در حال ایمان به اسلام بجنگد. و در راه مردان صالح و شایسته جانبازی کند و از نابودشدگان در دین جدا گشته، به گنهکاری پشت کند. پس در این صورت اگر زنده ماندم، پشیمان نیستم و اگر مردم، بابت تو که زنده خواهی ماند و بینی ات به خاک مالیده خواهد شد، سرزنشی بر من نیست. حر بن یزید با شنیدن این حرف ها دانست که امام حسین تن به کشته شدن داده ولی تن به خواری و تسلیم شدن به ابن زیاد نداده است. از این رو خودش را کنار می کشید و با همراهان خود می رفت تا اینکه حسین علیه السلام به منزل عذیب الهجانات رسید. حر بن یزید ریاحی هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با حسین علیه السلام مصمم است، به عمر بن سعد گفت: آیا با حسین جنگ خواهی کرد؟ عمر پاسخ داد: آری، به خدا سوگند جنگی کنم که آسان ترین اتفاقش افتادن سرها و بریده شدن دست ها باشد. حر گفت: آیا پیشنهادش راضی تان نکرد؟ ابن سعد گفت: اگر به دست من بود می پذیرفتم، ولی امیر تو، عبیدالله، نپذیرفت. حرّ که دید ابن سعد در جنگ با امام علیه السلام مصمم است، عقب رفت و در کنار لشگر ایستاد. مردی از قبیله ی او به نام قره بن قیس به او گفت: امروز اسب خود را آب داده ای؟ حر گفت:نه. گفت: نمی خواهی بدهی؟ من نیز اسبم را آب نداده ام و اکنون می روم آبش دهم. حرّ از آن جا که ایستاده بود کناره گرفت و اندک اندک به سوی سپاه حسین علیه السلام رفت. مهاجر بن ادس (که در لشگر عمر سعد بود) به او گفت: ای حرّ می خواهی چه کنی؟ می خواهی حمله کنی؟ حرّ پاسخی نداد و لرزه اندامش را فرا گرفت. مهاجر گفت: به خدا کار تو مرا به شک انداخته است. من در هیچ جنگی تو را به این حال ندیده بودم. هرگز ندیده بودم این گونه از ترس جنگ بلرزی. اگر به من می گفتند دلیرترین مردم کوفه کیست، تو را نام می بردم. پس این چه حالی است که در تو می بینم؟! حر گفت: به خدا سوگند خود را در میان بهشت و جهنم می بینم و جهنم را بر نمی گزینم گرچه پاره پاره شوم و مرا بسوزانند. این را گفت و اسب خود را هی کرد و به حسین علیه السلام پیوست. حّر هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با امام حسین علیه السلام مصمّم است، به سپاه حسینی پیوست و به امام گفت: فدایت شوم ای پسر رسول خدا! من همان کسی هستم که تو را از بازگشت به وطنت بازداشتم و همراهت آمدم تا تو را ناچار کردم در این سرزمین توقف کنی. گمان نمی کردم پیشنهاد تو را نپذیرند و به این سرنوشت دچارت کنند. به خدا اگر می دانستم کار به این جا می کشد، هرگز به چنین کاری دست نمی زدم. اکنون از کرده ام به سوی خدا توبه می کنم. آیا توبه من پذیرفته است؟ حسین علیه السلام فرمود: آری، خداوند توبه تو را می پذیرد. اکنون از اسب پایین بیا. حر گفت: من سواره باشم برایم بهتر است از این که پیاده شوم. می خواهم همچنان که بر اسب خود سوار هستم، ساعتی با دشمن برای یاری ات بجنگم تا کشته شوم. سخنان حرّ خطاب به سپاهیان یزید حرّ پس از آنکه به سپاه امام حسین علیه السلام پیوست و توبه کرد، در برابر لشگر عمر بن سعد ایستاد و گفت: ای مردم کوفه، مادرتان در سوگتان بگرید! این بنده ی صالح خدا را فرا خواندید و هنگامی که به سوی شما آمد، دست از یاری او برداشتید؟ شما که می گفتید در یاری او با دشمنانش خواهیم جنگید، اکنون رو در روی او ایستاده اید و می خواهید او را بکشید؟ راه نفس کشیدن را بر او بسته اید، از هر سو محاصره اش کرده اید و از رفتنش به سوی سرزمین ها و شهرهای الهی جلوگیری می کنید. حسین همچون اسیری است که در دستان شما گرفتار شده؛ نه می تواند سودی به خود برساند و نه زیانی را از خود دور کند. آب فرات را که یهود و نصاری و مجوس از آن می آشامند و سگان و خوک های سیاه در آن می غلتند، بر روی حسین و زنان و کودکان و خاندانش بسته اید، تا جایی که آنان از فرط تشنگی به حال بیهوشی افتاده اند. چه بد رعایت محمد صلی الله علیه و آله را درباره فرزندانش کردید! خدا در روز تشنگی محشر، شما را سیراب نکند! . ظاهرا حر با اذن امام حسین اولین فردی است که به میدان رفت و در خطابه ای مؤثر، سپاه کوفه را به خاطر جنگیدن با حسین توبیخ کرد. چیزی نمانده بود که سخنان او، گروهی از سربازان عمر سعد را تحت تاثیر قرار داده از جنگ با حسین منصرف سازد، که سپاه عمر سعد، او را هدف تیرها قرار داد. نزد حسین بازگشت و پس از لحظاتی دوباره به میدان رفت و با رجزخوانی، به مبارزه پرداخت و کشته شد. رجز او چنین بود: اضرب فی اعناقکم بالسیف انی انا الحر و ماوی الضیف اضربکم و لا اری من حیف عن خیر من حل بارض الخیف که حاکی از شجاعت او در شمشیر زنی در دفاع از حسین و حق دانستن این راه بود. حسین بن علی بر بالین حر رفت و به او گفت: توهمانگونه که مادرت نامت را حر گذاشته است، حر و آزاده ای، آزاد در دنیا و سعادتمنددر آخرت! انت الحر کما سمیتک امک، و انت الحر فی الدنیا و انت الحر فی الآخرة و دست بر چهره اش کشید.حسین با دستمالی سر حر را بست. پس از عاشورا بنی تمیم او را بیرون کربلا دفن کردند، همانجا که قبر کنونی اوست، جایی که در قدیم به آن نواویس می گفته اند. درباره فرزندان حضرت زینب (سلام الله علیها) در منابع تاریخی آمده است که عون و محمد فرزندان عبدالله بن جعفر بودند. این دو برادر به میدان آمده و هر یک جداگانه وفاداری خویش را تا مرز شهادت به امام زمانشان ابراز داشتند. ابتدا محمد در حالی که اینگونه رجز می خواند وارد میدان شد: به خدا شکایت می کنم از دشمنان قومی که از کوردلی به هلاکت افتادند. نشانه های قرآنی که محکم و مبیّن بود، عوض کردند و کفر و طغیان را آشکار کردند. جمعی از سپاه کوفه به دست او کشته شدند و سر انجام عامر بن نهشل تمیمی، جناب محمد را به شهادت رساند. بعد از شهادت محمد، عون بن عبدالله بن جعفر وارد میدان شد و این گونه رجز خواند: اگر مرا نمی شناسید، من پسر جعفر هستم که از روی صدق شهید شد و در بهشت نورانی با بالهای سبز پرواز می کند، این شرافت برای من در محشر کافی است. نوشته اند تا بیست تن را به درک واصل کرد، آنگاه به دست عبدالله بن قطنه طائی به شهادت رسید. منقول است حضرت زینب(سلام الله علیها) زمانی که هر یک از بنی هاشم(ع) به شهادت می رسیدند، به کمک سید الشهدا (ع) برای تعزیت می آمد، ولی هنگام شهادت این دو بزرگوار پرده خیام را انداخت و از خیمه گاه خارج نشد. شهدای کربلا، در پایین پای حضرت حسین (علیه السلام) مدفونند و به احتمال قوی این دو دلداده نیز در همانجا پروانه شمع محفل حائر حسینی هستند. البته در 12 کیلومتری کربلا بارگاهی کوچک منصوب به عون ابن عبدالله وجود دارد که ملجأ زائرین است. برخی را عقیده بر این است که این مرقد یکی از نوادگان امام مجتبی (علیه السلام) به نام عون می باشد. گردآوری وتنظیم:مجید کریمی ...
مادر شهید دارالمومنین: پدرش که از دنیا می رفت، گفت عکس مجتبی را روی سینه ام بگذارید
روایت کند و پاسخ تمام سوالات را در جملاتی کوتاه خلاصه می کند. جملاتی که هرچند نمی واند گویای حالات درونی یک مادر چشم به راه باشد اما نشانی از حماسه و رشادت فرزند در آن نمایان است. شهربانو باقری مادر شهید مجتبی صادقی پور در گفتگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، پسرش را اینگونه توصیف می کند: خیلی بچه خوبی بود. همه بچه های من خوب بودند. همه اش در هیئت امام حسین(ع) بود. نمازش را سر وقت
باید امام حسین(ع) و حضرت مهدی(عج) را با زبان های مختلف به دنیا بشناسانیم/ در مداحی ها از شهدای مظلوم منا ...
شود. من به دنبال چیزی جز اجر معنوی کارهایم نیستم. *** شما به کشورهای زیادی برای مداحی اهل بیت(ع) سفر می کنید. بفرمایید که در برگزاری مراسم دهه محرم آیا تفاوت هایی میان کشورهای مختلف وجود دارد یا خیر؟ همان طور که فرمودید بنده به کشورهای زیادی مسافرت کرده ام؛ شهرها و کشورهایی که شاید خیلی هم شناخته شده نیستند. از شرق آسیا تا آفریقا و آمریکا. آداب و رسوم عزاداری امام حسین(ع) در
آیت الله نوری همدانی بر ارتباط مستمر حوزه و جامعه تاکید کرد
(ره) ناظر به مسائل علوم انسانی، فقه حکومتی و فقه اجتهاد تنظیم شده است و شاهد برگزاری 100 درس خارج در این موسسه هستیم. حجت الاسلام والمسلمین محمود رجبی با اشاره به این که آموزش های رسمی در 16 رشته علمی در علوم انسانی و اسلامی در موسسه امام خمینی (ره) برگزار می شود بیان داشت: تاکنون 213 دوره با موضوع نظام تفکر دینی در موسسه برگزار شده است و دوره هایی نیز برای نخبگان کشوری همچنین برای معلمان و دبیران
فرهنگ انقلاب به معنای زبان اعتراض و درشت گویی نیست
حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی در نخستین هم اندیشی فعالان اقتصاد دانش بنیان و نوآوری با بیان اینکه ما نه تنها اقتصاد دانش بنیان، بلکه جامعه و کشور دانش بنیان می خواهیم اظهار کرد: جامعه ی دانش بنیان جامعه ای است که به علم و دانشمند احترام می گذارد و سخن گفتن در آن جامعه با پشتوانه علمی است. وی با بیان اینکه حتی در ترویج دین هر جا از علم و دانش استفاده کردیم و سخن محکم و استوار و
یادگار دفاع مقدس در کرج پرچم “ما زنده ایم” را به نسل جوان سپرد
می کند و چقدر معتقد به حبل الله چنگ می زند؟ خواهش دارم جلو هر گونه تحریف در عاشورا و انقلاب گرفته شود. شهید مطهری می گوید: زمان جنگ جوان 13 ساله ای بود که بواسطه سیل جمعیت و جثه ریز نمی اتونست امام را ببیند اما به وانترس بودنش در جهاد شرکت کرد چرا که جهاد کنندگان در راه خدا نترس بوده و از جان و مال خود گذشته اند. وی تصریح کرد: دولتمردانی که نمی توانید چشم بر قران و مال مردم ببندید بروید
روایت پیرغلام66ساله ازماجرای هیئت علمدارکربلا
جفت می کنی، همه اینها توجهات خودشان است. من همیشه می گویم کسی که در آشپزخانه عرق می ریزد، اجرش بیشتر از مداح است. همه خانواده در کارهای هیئت کمک می کنند. من خانه و زندگی ام را با دستگاه امام حسین(ع) شریک هستم. به زن و بچه ام می گویم که عزادارها مهمان حضرت ابوالفضل(ع) هستند. مراقب باشید که به آنها بی احترامی و بی حرمتی نکنید. به همین خاطر خانواده ام کفش عزاداران را جفت می کنند. همه اینها را از لطف خدا و همراهی همسرم دارم. اگر در دنیا 2 نفر خوشبخت باشند، یک نفرشان من هستم! منبع:مهر
آداب مدح و منبر
علی اکبر(ع) در آخرین لحظات حیات، پدر بزرگوارش امام حسین(ع) را فرا خواند و چون امام(ع) نزد او رفت، علی اکبر گفت: جدم رسول خدا(ص) هم اکنون مرا از شربتی سیراب کرد که پس از آن تشنگی نباشد... همگان یقین دارند که با متلاشی شدن مغز، انسان از دنیا می رود و نمی تواند کلمه ای بر زبان بیاورد، چه رسد به آنکه مدتی هم منتظر باشد تا پدر بر بالینش حاضر شود. بنا براین از بین رفتن مغز به معنای وفات و
فراخوان روحانی برای جهش اقتصادی
شعارسال: ساعاتی بعد از تصویب جزئیات برجام رئیس جمهوری اعلام کرد تحریم ها تا 2 ماه دیگر لغو شده و ایران به مرحله جدید رونق اقتصادی وارد خواهد شد. به گزارش ایرنا ، حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی دیشب در گفت و گویی زنده که از شبکه یک سیما و رادیو سراسری پخش شد، در ابتدای سخنانش به موضوع فاجعه منا اشاره و این مطلب را بیان کرد. روحانی در ابتدای سخنان خود گفت: امسال مردم ما قبل از ماه محرم، دلشان پر
قدرت های جهانی می دانند بدون کمک ایران امنیت منطقه برقرار نمی شود
حاکمان ظالم زمان خود روشن و آگاه کردند. هاشمی رفسنجانی به تبیین جمله معروف و تاریخی امام راحل مبنی بر پیروزی خون بر شمشیر پرداخت و گفت: درست است که شمشیر زود می برد و به نتیجه می رسد، اما خون، آن هم اگر در راه خدا باشد، با روشنگری و نفوذ و ماندگاری در جوامع انسانی، به تدریج صاحبان قدرت، توپ، تانک و تمام سلاح ها را شکست می دهد. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، عشق مردم به اهل بیت(ع) و
حجت الاسلام قاسمیان : ذکر یونسیه راه برون رفت غم های مومن+ گزارش تصویری
وارث: مراسم شب چهارم محرم با سخنرانی حجت الاسلام قاسمیان و مداحی کربلایی محمد حسین پویانفر در مسجد الشهداء دانشگاه علم و صنعت برگزار شد. در ادامۀ خبر متن سخنرانی حجت الاسلام قاسمیان را می خوانید: نزول برکات برای مومنین در جلسه اول عبارتی را خواندیم که راجع به این بود که توبه و استغفار مستند به آیات و روایات موجب نزول برکت است. سوال شد که نزول برکات آسمانی که در
روز چهارم محرم/ توبه ای که پذیرفته شد
کار که راه را برشما بستم و شما را به سرزمین پر بلا کشانیدم. من باور نمی کردم که دشمن این گونه با تو رفتار نماید و گرنه چنین نمی کردم و... آیا عذر مرا می پذیری و توبه مرا به درگاه خدا قبول می بینی؟ امام(ع) فرمود: آری توبه ات پذیرفته است و خداوند تو را مورد رحمت خود قرار دهد و در این حال حر اجازه میدان رفتن خواست و امام(ع) اجازه فرمودند. حر باره دیگر اجازه خواست که از زنان و دختران اهل بیت عذر خواهی
خواستگاری معاویه از دختر حضرت زینب سلام الله علیها
حسین علیه السلام یک کوچ خانوادگی به سمت مکه بود و اگر غیر از این بود و ایشان با عده زیادی از مردان قصد خروج از مدینه را داشتند، قطعاً حکومت جلوی کاروان را می گرفت. به همین خاطر است که در کاروان امام حسین علیه السلام بیشتر خویشان ایشان و زنان هستند و کمتر مردی در این جمع دیده می شود. احمدی جلفایی گفت: درست به همین علت بود که حکومت به محض اطلاع از کوچ امام حسین علیه السلام، تمام راه های
آیت الله مکارم شیرازی: دشمن به دنبال ترویج قمه زنی و نفوذ در مجالس عزاداری سیدالشهداء است
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم ، به نقل از روابط عمومی اداره کل تبلیغات اسلامی استان قم، آیت الله العظمی ناصر مکارم شیرازی در دیدار با حجت الاسلام والمسلمین عباس اسکندری مدیرکل تبلیغات اسلامی استان قم و اعضای شورای هیئت های مذهبی استان قم اظهار داشت: شهادت شهدای کربلا، سرمایه عظیمی به عالم اسلام داد؛ چنان که در زمان خودش سبب رسوایی خاندان بنی امیه شد. مرجع تقلید شیعیان افزود: خاندان بنی
موسوی بجنوردی: در زندان دموکرات شدم
اهل دین راه افتاد؛ زیرا در آن زمان کمونیست ها و مارکسیست ها پرچم مبارزه را به دست گرفته بودند . موسوی بجنوردی از شوروشوق جوانی سخن می گفت و در کنار او محمدجواد حجتی کرمانی گهگاه به یاد می آورد که این جوان 23، 24 ساله ایرانی چه هیجانی برای مبارزه داشت. کاظم موسوی بجنوردی در سخنان خود به دوران مبارزات می رسد و به یادش می آید که وقتی علم مبارزات را با پرچم اسلامی برداشتند چگونه کمونیست ها
اسلام آباد تا کربلا، از راه سیستان و بلوچستان
زاده بنت نبی و همراهان ایشان. نوای غم انگیز محرم به عنوان یادآور عرصه حماسه حسینی بهانه خوبی است برای کسانی که می خواهند پا در راه پاک شدن بگذارند. گرچه سال ها قبل دروازه کربلا بسته بود و سفر به این دیار یک آرزوی بعید به نظر می رسید اما اینک که راه هموار گشته زوار حسینی در مسیر هزاران کیلومتری درون خاک ایران و عراق تا کربلای معلی مردم مومن ایرانی و عراقی با اخلاص تمام از زائران امام حسین(ع
رییس جمهور: فرهنگ انقلاب به معنای زبان اعتراض و درشت گویی نیست
رئیس جمهور تصریح کرد: اگر توانستیم در مذاکرات سرنوشت ساز تاریخی دربرابر 6 قدرت دنیا بنشیینیم، حرف بزنیم و موفق شویم بر پایه ی دانش بوده است. به گزارش تابناک گیلان به نقل از ایسنا، حجت الاسلام و المسلمین حسن روحانی درنخستین هم اندیشی فعالان اقتصاد دانش بنیان ونوآوری با بیان اینکه ما نه تنها اقتصاد دانش بنیان، بلکه جامعه و کشور دانش بنیان می خواهیم اظهار کرد: جامعه ی دانش بنیان جامعه ای
برخی شبهات دینی در حوزه زنان و پاسخ های آن ها
شیطان او ادامه داد: با استناد به آیه 76 سوره نسا و آیه 28 سوره یوسف شبهه ای تحت عنوان مکر زنان از مکر شیطان بزرگ تر است مطرح می شود. حال آن که در آیه 76 سوره نسا خداوند می فرماید مکر و فریب شیطان همواره ضعیف است، اما در آیه 28 سوره یوسف خداوند به نقل از عزیز مصر در خطاب به زلیخا و زنان حاضر در مهمانی می فرماید: این از مکر و نیرنگ شما زن هاست؛ حقّا که نیرنگ شما بزرگ است. بنابراین این آیه
اهمیت حجاب در جامعه اسلامی از نگاه اهل سنت و تشیع
نظر آن ها را در این خصوص جویا شویم. حاج آخوند امدادی امام جمعه اهل سنت شهر انبارالوم آق قلا در خصوص اهمیت حجاب به خبرنگار ما گفت: خداوند در قرآن می فرماید همانند زنانی که در عهد جاهلیت می زیستند برهنه و آشکار نباشید. بنابراین ما باید به این موضوع توجه ویژه ای داشته باشیم و پوشیدن لباس هایی که شان حجاب را حفظ نمی کنند پرهیز نماییم. وی افزود: رسول خدا می فرمایند من در قیامت دو
برنامه مراسم عزاداری محرم 1437 در حضور رهبر انقلاب
نیز، حجت الاسلام فلاح زاده به بیان احکام شرعی خواهند پرداخت. از عموم مردم عزیز و عاشقان اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السّلام دعوت می شود تا در این مراسم شرکت فرمایند. برنامه ی مراسم به شرح زیر است: ایام مراسم تاریخ مداح قبل از منبر سخنران عزاداری شب اول چهارشنبه – 29 مهر 1394 قاری: جناب آقای مسعود گرجی – مداح: جناب آقای علی انسانی حجت الاسلام
جایگاه ولایت فقیه توسط مبلغان دینی در عزاداری های محرم معرفی شود
حجت الاسلام صادق جعفرپور، رئیس اداره تبلیغات اسلامی شهرستان بروجرد، در گفت وگو با خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از لرستان، گفت: ماه محرم فرصتی را برای بیان معارف اسلامی فراهم کرده و بهترین راه برای بیان معارف اسلامی در مجالس عزاداری است چراکه این مجالس محتوای بسیار جذابی دارند. وی افزود: یکی از مسائلی که روی آن تأکید فراوانی شده، حاکمیت دینی است و مبلغین وظیفه دارند که مسائل سیاسی از نوع
هیأت ها چگونه می توانند در مقابل نفوذ فرهنگی سد ایجاد کنند؟
حالات عمیق و دردناک یک انسان کامل در راه رسیدن به یک هدف والا و قدسی و بلکه سوق دادن همه ی بشریت به آن قله ی کمال. اینکه سیدالشهدا روز عاشورا طفل شیرخواره اش را روی دست گرفت و آمد وسط میدان بلا، یعنی نقطه ی اوج بشریت، یعنی یک انسان کامل با تمام سرمایه به مصاف تمام زشتی ها می رود و با شهادت علی اصغرش، فضاحت جبهه ی باطل و حقانیت جبهه ی حق را اثبات می کند. این یعنی نجات بشریت که در زیارت اربعین هم
چهارم محرم؛پیوستن پیک عمر سعد به سپاه امام حسین (ع)
نزدیک شوی. کثیر خشمگین شد به سوی عمر بازگشت و گفت نگذاشتند به حسین نزدیک شوم و پیامت را برسانم. کسی دیگری را بفرست. *پیوستن پیک عمر سعد به سپاه امام (ع) پس از بازگشت کثیر بن عبدالله ، ابن سعد پیک دیگری به نام خزیمه به سوی حسین (ع) فرستاد، خزیمه مقابل سپاه امام ایستاد و گفت : السلام علیک یابن بنت رسول الله. سلام بر تو ای پسر دختر رسول خدا! امام (ع) پاسخ او را داد و فرمود: این مرد
مشاور استاندار کرمان: منکرات در بدحجابی خلاصه نمی شود
به گزارش ایرنا حجت الاسلام مهدی عرب پور روز یکشنبه در همایش اعضای شورای امر به معروف و نهی از منکر معاونت سازمان ها و ادارات ستاد احیای امر به معروف و نهی از منکر استان کرمان افزود: معروفات نیز فقط در نماز خلاصه نمی شود و دعوت افراد به برادری، برخورد نیکو با مردم و دعوت به رعایت نظم اداری از مصادیق معروف در ادارات است. وی تصریح کرد: با اجرای امر به معروف و نهی از منکر، جامعه گلستان می شود و این
بی اعتنایی به ارباب رجوع مصداق منکر است
/> رئیس شورای عالی مجمع جهانی اهل بیت(ع)، تاکید کرد: اگر این مهم متروک شود، زمینه ارتکاب سایر معاصی در جامعه فراهم خواهد شد. وی، حضرت امام خمینی (ره) در شرایط امر به معروف و نهی از منکر می فرمایند: امر به معروف و نهی از منکر عملی وظیفه دولت است. نماینده ولی فقیه در آذربایجان شرقی، بیان کرد: متاسفانه حجاب در بیمارستان ها، ادارات، دانشگاه ها، مراکز و نهاد های مختلف مورد بی
