حماسه ناتمام
سایر منابع:
سایر خبرها
کارهای ناتمام
اواخر اما جلسات داشت به جاهای خوبی می رسید که سعید رفت. در این دو سال به اندازه بیست سال یا بیشتر با هم نشستیم و صحبت کردیم. شوخی کردیم، بحث کردیم، جدل کردیم و تصمیم گرفتیم. شده بودیم آقا جلسه ای. اینقدر عجله ای رفتی که اجرای آخرین تصمیممان نیمه تمام ماند، مثل همه ی پروژه های ناتمام دیگر. آنقدر پروژه ها سخت بود که هیچ کدام به اتمام نرسیده و هنوز با سفیر و شب نامه معرفی ت می
همه داغ هایی که بر دل فوتبال ایران ماند
ایران و ژاپن را در نیمه نهایی جام ملت های آسیا 2019 به صدا درآورد، هیچکس فکر نمی کرد این دیدار به آخرین حضور کارلوس کی روش روی نیمکت تیم ملی ایران تبدیل شود چرا که همه ایرانیان چشم انتظار صعود به فینال جام ملت ها بودند اما اتفاقات عجیب فوتبال شرایطی را رقم زد که ایران با سه گل به سامورایی ها ببازد. ژاپن گل اولش را هنگامی زد که بازیکنان ایران به شکلی عجیب بازی را رها کردند و برای اعتراض به سمت
وزیر بهداشت، گفت: حماسه ای که جامعه پرستاری کشور خلق کرد با هیچ زبانی نمی توان بیان کرد و لحظه های ناب ...
سعید نمکی، در پیامی به مناسبت روز پرستار، نوشت: موج سنگین بیماری نفس گیر کرونا به خصوص با همه گیری در اسفندماه سال گذشته آنچنان مراکز بیمارستانی جهان و به تبع آن کشورمان را در برگرفت که اگر همت، غیرت و از خودگذشتگی پرستاران شریف در کنار دیگر همکاران نظام سلامت نبود مهار امواج سهمگین بیماری هرگز میسر نمی شد. وزیر بهداشت در این پیام با بیان اینکه آنچه سه موج سهمگین بیماری را مهار کرد
تاوان های سنگینی که درس نشدند
اعتراض به سمت داور یورش بردند و حریف با استفاده از این فرصت و آوانتاژ داور دروازه ایران را باز کرد تا شاگردان کی روش از حریف عقب بیفتند و چند دقیقه بعد تیمی که در شوک گل خورده بود با تقدیم کردن یک پنالتی به ژاپنی ها همه چیز را برای پیروزی حریف مهیا کرد و دست آخر نیز با واگذاری نتیجه با حساب سه بر صفر در حسرت فینالیست شدن باقی ماند! آنهم تنها به این دلیل که بازیکنان فوتبال ایران فاصله زیادی با
آشوبی: پرسپولیس برای تمام لحظات بازی برنامه نداشت/ فوتبال مان با کره جنوبی و ژاپن فاصله زیادی گرفته است
دیکته کرده بود، در سایر لحظات هر دو تیم شانس برابری برای پیروزی داشتند، اما متأسفانه انتظار ها برآورده نشد و بار دیگر باید حسرت از دست دادن جام قهرمانی لیگ قهرمانان آسیا را بخوریم. آشوبی درباره این که به نظر می رسید پس از ورود آرمان رمضانی به زمین نیاز بود بازیکن سرعتی تر و پرنفس تری برای ارسال از کنار ها به زمین بیاید تا احتمال ایجاد موقعیت برای سرخ پوشان بیشتر شود، گفت: ارسال از جناحین
پرستار بخش ویژه کرونایی های بیمارستان شهید هاشمی نژاد از تلخ وشیرینی های کار می گوید
اتاق عمل، چندوقت را در این بخش مشغول بودم. سال 92 کارشناسی ارشد رشته مراقبت های ویژه بزرگ سال قبول شدم و این موضوع بی تأثیر نبود که در بخش آی سی یو ادامه فعالیت دهم. اول آی سی یو جراحی اعصاب بودم و بعد هم داخلی. بیماری یک مقوله است و بودن کنار همراهان بیمار که خیلی ها عزیزشان بدحال است و دل از همه جا بریده اند و با بغض در گلو و اشک در چشم حالشان را می پرسند، موضوع دیگری است. من هم
خواننده جوان پاپ: هیچ گاه درگیر موسیقی زیرزمینی نشدم/ این اسم انتخاب من نبود اما روی من ماند
وموسیقی مغایرتی با قوانین موجود نداشت. البته اینطور هم نبود که خودم را خیلی کنترل کنم و مراقب فعالیتم باشم. در همان سال ها در برنامه ها و مسابقات شرکت می کردم و مقام می آوردم. مثلا یادم هست در کانسپت ACB شرکت کردم و از میان تعداد انبوهی شرکت کننده که حدود سیصد تا چهارصد هزار نفر بودند، مقام دوم را کسب کردم. این اتفاق مربوط به سال 2011 یا 2012 است. چرا اسم امیراسید را انتخاب کردید و
AFC جنایت کرد؟
/> داور: تقصیر داور بود یک قرص مسکن ساخت وطن است که از خوردن آن نه حال کسی خوب می شود و نه نتیجه ای برمی گردد. بزرگنمایی خطاهای داور سال هاست در همه عرصه ها رخ می دهد. عادت داریم آن قدر بادش کنیم تا اشتباهات و خطاهای خودمان به چشم نیاید. در میان مقصران این شکست، داور بازی یکی از کم گناه ترین ها بود. به جای نفرین کردن VAR زمین های فوتبال را به آن تجهیز کنیم تا بازیکنان فکر نکنند داورها کور هستند!
طعنه روز؛ اینستاگرام مدار ندارد؟
مال خارجی هاست، کمی سخت است که دایره امر و نهی آقایان به آنجا کشیده شود. اشکالی ندارد؛ بگذارید پیج AFC ظرف یک شب 3 میلیون نفری شود و لابد همین مقدار هم از بیننده های تلویزیون ایران بریزد.
در موبایل دیدیم ، در مانیتور باختیم
طی 2روز از 260هزار نفر به نزدیک به 3میلیون نفر رساند. این صدای مردمی بود که اگرچه مسابقه فوتبال را با دخالت VAR روی مانیتورهای داوران باختند، اما بازی خودشان را روی صفحه کوچک گوشی های همراه با پیروزی به پایان رساندند. همشهری ورزشی
چرا پرسپولیس در حسرت جام ماند؟
این ناکامی اینجاست که تیم قهرمان آسیا برخلاف آنچه تصور می شد، به هیچ وجه شایسته و کار کشته نبود. این بهترین فرصت برای یک تیم ایرانی بود بتواند بعد از سالها ناکامی، آن را تبدیل به شیرینی کند و جام قهرمانی بالاخره به ایران هم برسد. آنچه پرسپولیس را از قهرمانی دور کرد، بی شک منهای همه آن امکانات نداشته و زیر ساخت های نداشته، مثل همیشه کم آوردن در قدم آخر بود و بس. یحیی گل محمدی
چهار فینال، چهار شکست! بدشانسی یا...؟
آنچه برجای ماند حسرت بود و افسوس! حسرت جام باشگاه های آسیا هم دارد همانند حسرت المپیک و جام ملت های آسیا، چند ده ساله می شود! پرسپولیس به ذهنش باخت! پرسپولیس امروز ذهن یک تیم برنده را نداشت. مربی اش هم با آن چهره ی پر استرس ذهن یک مربی برنده را نداشت! دو پنالتی که پرسپولیسی ها دادند درست از همین رو بود. اختلال در عملکرد مغز و ناهماهنگی عصب و
شب چله ای با یاد جاهای خالی /خاطرات یلدا زیر سایه کرونا
خورده رنجور، از راه رسیده و برای بسیاری از ما، خاطره نبودن ها را دور سفره سرخ و رنگین شب چره چلله، در چشم فرو می کند. یلدا، شب تولد نور که روزگاری نه خیلی دور، بهانه ای بود برای اثبات زیبایی زندگی، برای اینکه یادمان بماند همه این تلاطم برای ماندگار شدن روزهایی است که می خواهیم خاطره اش را زندگی کنیم، امسال تابلویی است از اتفاقات غریبی که یکسال روی دوش مان داشتیم. حالا دیگر
مثل همیشه به خودمان باختیم
. با برد مقابل النصر به پیروزی توهم زا می رسیم و با شکست مقابل اولسان، محکوم خواهیم بود. فوتبال ایران مثل همه بخش های دیگر در مدیریت، برنامه ریزی و سرمایه گذاری ضعف دارد و هیچ ایده ای برای ادامه مسیر ندارد. باور کنید ما در همه این سال ها به خودمان باختیم تا حریف . ما به خودمان، رفتارمان، فکرمان و قضاوت های مان باختیم. رشد و توسعه فوتبال بدون شک با بد اخلاقی و دور شدن از ارزش های انسانی و
یلدا و جای خالی خیلی ها... / خورشید هر گز بدقول نمی شود!
همین اطراف ،در محله خودمان ، نه مثل هر سال که مثل امسال عجیب ، دور از شما ، قرار است در انتظار خورشیدی باشیم که قول روشنی داده است... در روزگاری که هیچ چیز شبیه هیچ چیز نیست و دلتنگی دیدار خوبان به عمق رسیده است و شب ها کوتاه و بلندشان ، بلند است و نگذر، به شنیدن صدای هم قناعت می کنیم به نفع سلامت، از دلشوره های دلهره آور و پر نگرانی مان که فاکتور بگیریم در تاب و تب عطر آغوش عزیزان مان
پرسپولیس برای قهرمانی آسیا چه چیزی کم داشت؟
جور وزن پایین خط حمله اش را بکشد. برخلاف اولسان که تیم متوازنی بود و روی نیمکت هم مهره های خوبی داشت، یحیی با تیم ناقصی به دوحه رفته بود. در چنین شرایطی تنها در صورتی می توانید برنده باشید که بی نقص بازی کنید یا اتفاقات به نفع شما رقم بخورد که هیچکدام از آنها رخ نداد. تقدیم دو پنالتی به حریف، پرسپولیس را در شرایط سختی قرار داد و در ادامه بازی هم حریف هیچ اشتباهی مرتکب نشد تا جام به اولسان برسد.
چهار حسرت کهنسال
پیاپی هم حاصل شده، به سال های دور برمی گردد. به طور دقیق تر آخرین بار در سال 1976 بود که تیم ملی ایران با شکست دادن کویت فاتح آسیا شد و پس از آن، حالا 44 سال است که چنین موفقیتی به دست نیامده. عجیب تر اینکه فوتبال ما در این بیش از چهار دهه، حتی به فینال آسیا هم نرسیده است. * صعود به المپیک: راهیابی تیم ملی فوتبال ایران به مسابقات المپیک هم از دیگر حسرت های کهنسال ماست. تیم ایران سه دوره در
شلوغی بازار بروجرد در آستانه شب یلدا
شب یلدا آیینی است که هرساله در شهرستان بروجرد طبق سنت و آیین کهن برگزار می شود، اما در سالجاری با وجود کرونا انتظار می رود که مردم کمتر برای برپایی شب یلدا قدم بردارند و حداقل امسال از دورهمی یلدایی و بسیاری چشم و هم چشمی ها در برپایی سفره یلدا با توجه به مشکلات اقتصادی اغلب خانواده ها، پرهیز کنند. یلدا که بهانه ای برای دورهم بودن بود اکنون به شبی برای خود نمایی و خودستایی تبدیل شده و
عبدی: بزرگ کردن اولسان برای پرسپولیس استرس زا شد/دست یحیی روی نیمکت خالی بود
توان انجام داد مطمئناً خود مهدی شیری الان از تمام پرسپولیسی ها ناراحت تر است. خواهش می کنم اگر انتقادی هم وجود داشته به شکل محترمانه ای نسبت به وی مطرح شود. عبدی درباره حسرت پرسپولیسی ها برای از دست رفتن قهرمانی گفت: این باخت حسرت بزرگی برای ما است زیرا تیم باید دوباره کار خود را از نو شروع کند، قهرمان لیگ برتر شود از مرحله مقدماتی و مراحل حذفی صعود کند و در نهایت بار دیگر به فینال برسد
مدالی که طلا نشد + عکس
خبرگزاری میزان - دیدار فینال لیگ قهرمانان آسیا دیروز (شنبه) در حالی بین تیم های پرسپولیس و اولسان هیوندای کره جنوبی برگزار شد که هواداران قرمز های پایتخت و اهالی فوتبال در ایران مشتاقانه در انتظار کسب نخستین قهرمانی یک تیم ایرانی در فرمت جدید لیگ قهرمانا آسیا و همچنین پایان دادن به حسرت 27 ساله ناکامی باشگاه های ایرانی در قاره کهن بودند؛ اما در پایان بازی نتیجه ای رقم خورد که کام طرفداران فوتبال
شب یلدا را به عمر کوتاه عزیزان مان تبدیل نکنیم/ لحاظ 50درصد فوق العاده ویژه برای پرستاران
و حماسه را تاریخ قضاوت می کند که در سال های تحریم و با دست خالی، چه عظمت و حماسه ماندگاری خلق شد. خودم را به عنوان یک شهروند و سرباز نظام سلامت مدیون این جامعه شریف اعم از پرستار و پزشک و جامعه آزمایشگاهی می دانم. در این مدت جامعه پزشکی و نظام سلامت ثابت کرد که همه در کنار مردم حضور دارند. حرمت و عزت این جامعه را از کودک و بزرگ و حتی نسل های آتی در قلب و روح و صفحه های تاریخ این مملکت می بینند
AFC با فینال آسیا چه کرد؟
. اما بخش دیگر مربوط به دستان بسته پرسپولیس بود. سعی می کنیم در ادامه به ترتیب به همه مشکلاتی که همچون کوه برابر فوتبال ما قد علم کرد بپردازیم. اولسان هیوندای در طول 90 دقیقه آن غول بزرگی نبود که ما پیش از این از آنها ساخته بودیم. آنها بازی را بردند تنها به واسطه همان معضلاتی که از یک سو کنفدراسیون فوتبال آسیا پیش روی مان گذاشت و از سوی دیگر وزارت ورزش به عنوان متولی اصلی نماینده ایران، عملا تیم را
پرسپولیس برای سومین فینال خود خیز بردارد
به خاطر اشتباهاتی که داشت و براساس عدالتی که همه خواهان آن هستند، جام را از دست داد اما خیلی زود خودش را جمع کرده است. سرخپوشان اولین قدم را برای برخاستن، روی پای خود ایستادن و ادامه تلاش چندین باره برای رسیدن به موفقیت انجام داد؛ این همان موضوعی است که از زمان حضور برانکو در این تیم و تزریق روحیه خودباوری در جریان است. یحیی، مربی خوش فکر و آینده دار که به واقع از چندین سال قبل نامزد
امسال 20 هزار پرستار جذب می کنیم
قضاوت می کند که در سال های تحریم و با دست خالی، چه عظمت و حماسه ماندگاری خلق شد. خودم را به عنوان یک شهروند و سرباز نظام سلامت مدیون این جامعه شریف اعم از پرستار و پزشک و جامعه آزمایشگاهی می دانم. در این مدت جامعه پزشکی و نظام سلامت ثابت کرد که همه در کنار مردم حضور دارند. حرمت و عزت این جامعه را از کودک و بزرگ و حتی نسل های آتی در قلب و روح و صفحه های تاریخ این مملکت می بینند. نمکی
لحاظ 50درصد فوق العاده ویژه برای پرستاران / استخدام 20هزار پرستار؛ امسال
بسیار بی بدیل در کشور آفریدند، افزود: این حماسه را نه می توان با بیانی تقریر کرد، با زبانی گفت، با قلمی نگارش کرد و با وسیله و دوربینی به تصویر کشید. این عظمت و حماسه را تاریخ قضاوت خواهد کرد که در سال های سخت تحریم با دست خالی و با بدترین مضایقی که بر ما تحمیل شد، چه عظمت و حماسه ماندگاری خلق شد. من خودم را به عنوان یک شهروند و یک سرباز نظام سلامت، مدیون این جامعه شریف اعم از پرستار، پزشک، بهورز
این متن غیرسیاسی است؛ فقط موافقان تحریم بخوانند!
دانم دولت و مردم نباید چشم به آمریکا و غرب داشته و فقط منتظر مذاکره یا توافق باشند؛ می دانم همه اقشار و مشاغل باید به تلاش خود در زمینه رونق تولید و اقتصاد عمل کند و رفع تحریم ها با توجه به مشکلات بانکی و ارزی به بهبود تولید و صادرات می انجامد و ایران مان از نظر اقتصادی قوی تر خواهد شد؛ می دانم رفع تحریم های اقتصادی آمریکا، همانند شکست تمدید تحریم تسلیحاتی، پیروزی بزرگ ملت ماست در برابر این همه ستم
پرستاران؛ مدافعان و سربازان خط مقدم جبهه سلامت هستند
فرشتگانی سپید پوش هستند که در لحظات سخت زندگی، نگاه سرشار از محبت آنان، آرامش و امید به تندرستی را نسیب بیماران و اطرافیان می کند . در همین روزها که بسیاری از ما از گذراندن ساعات طولانی با اعضای خانواده مان خسته شده ایم، کسانی هستند که هفته ها است حسرت دیدن فرزندان و عزیزانشان به دلشان مانده و با دلتنگی و دلهره به انجام وظایف سنگینشان می پردازند تا بلکه تلاش هایشان، قطره ای باشد برای خاموش
عصبانی نه، قوی تر شو!
روزنامه گل - پرسپولیس با شکست برابر اولسان هیوندای کره جنوبی برای دومین بار پیاپی در یک قدمی فتح جام قهرمانی آسیا از این مهم بی نصیب ماند. طبیعتا بعد از شکست سرخپوشان در فینال، هواداران تیم های رقیب موجی از کری خوانی را از سر گرفتند؛ طعنه زدند، جوک ساختند و کارهایی شبیه این کردند. چنین واکنش های البته عجیب نیست، اما باعث خشم و عصبانیت پرسپولیسی ها شده؛ طوری که چند سرخپوش در مصاحبه ها و پست های
روشنی هزاران ساله را دیگرگون پاس بداریم
سالِ صفرِ قرن نداریم؛ این را تقویم نویس ها می گویند و اضافه می کنند که سالنامه ها از 1/1/1 شروع می شود پس امسال آخرین سال قرن نیست و سال 1401 را باید آخرین سال سده خورشیدی به حساب آورد. این شاید پاسخی باشد به یک حسرت؛ یلدای امسال آخرین یلدای سده خورشیدی نیست. پس فرصتی باقی می ماند که آخرین یلدای قرن را پرمهرتر از همیشه برگزار کنیم شاید به اندازه تمام یلداهای عمرمان که اکنون برایمان از