خانه
نگاهی به فیلم سینمایی حاشیه / درامی تاثیر گذار یا بیانیه ای اخلاقی؟
سایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
گیس؛ در آتش داستان های بی ریشه
به گزارش خبرنگار سرویس فرهنگی اجتماعی خبرگزاری رسا ، سینمایی که از دغدغه های جامعه برمی خیزد، پر از نیت های قابل احترام است. گیس به کارگردانی محسن جسور، با دستمایه قرار دادن فاجعه ای انسانی و صنعتی چون انفجار پالایشگاه، وعده ی روایتی تکان دهنده و متعهد را می دهد. اما میان وعده و وعید، فاصله ای است که گاه یک اثر سینمایی در آن گم می شود. این فیلم متأسفانه، با وجود تمام سر و صدا و هیاهوی بصری، در نهایت اثری است خالی از هسته ی روایی منسجم؛ همچون انفجاری مهیب که تنها دود از آن برمی خیزد و خرابی اش را به وضوح نمی توان دید. مشکل از پایه های فیلمنامه آغاز می شود. داستان به جای آنکه بر محور ...
سقوطِ حماسه در بن بستِ روایت؛ چرا جانشین قهرمان نمی سازد؟
حضور در متن درام، در فاصله ای دور از تجربه زیسته مخاطب باقی می ماند . پتانسیل سوخته ی پیرنگ؛ تعلیقِ از دست رفته فیلمنامه یک ایده ی دراماتیکِ بسیار جذاب دارد: گمان حضور یک رفیقِ قدیمیِ منافق (ناصر) در کنار شهید املاکی. این تقابل می توانست موتور محرکِ درام و منبع اصلی تعلیق فیلم باشد. اما متأسفانه فیلمنامه از این پتانسیل عظیم استفاده نمی کند. این نفوذ و تضاد، به جای آنکه باعث درگیری ذهنی مخاطب شود، در میان ضعفِ پرداخت گم می شود و مخاطب از لذتِ این پیچش داستانی و تعلیقِ موجود در آن بهره ای نمی برد. گسستِ روایی و آشفتگی در تصویرسازی ایده ی آشفتگی و ...
چرا سه فیلم سقف ، آرام بخش و خواب نتوانستند مخاطب را قانع کنند؟
به قصه گو را از بین می برد. پس از افشای راز، فیلم نیز انرژی خود را از دست می دهد. ریتم کند می شود و صحنه های توهم به تکرار مکررات تبدیل می گردند. فیلم در نیمه دوم، فاقد ایده ی جدیدی برای پیش بردن داستان است. در این میان، بازی بازیگران از جمله رضا عطاران در نقشی متفاوت، مریلا زارعی و علی مصفا قابل تحسین است. اما این بازی های خوب در خدمت فیلم نامه ای مصنوعی قرار گرفته اند که بیش از هر چیز مشغول پنهان کاری است. تلاش بازیگران برای باورپذیر کردن فضا، تا حد زیادی به دلیل ساختار غیرصادقانه قصه هدر می رود. در کل، خواب با اینکه تلاش می کند فضایی متفاوت و روان شناختی خلق ...
همه چیز درباره فیلم خواب ؛ با بازی رضا عطاران و مریلا زارعی
آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری: چهل و چهارمین جشنواره فیلم فجر میزبان بازگشت یکی از محبوب ترین چهره های سینمای کمدی ایران بود. رضا عطاران پس از مدتی دوری، این بار با فیلم خواب به کارگردانی تازه وارد، مانی مقدم، به جشنواره آمد. بازگشتی که انتظارات را بالا برد، اما نتیجه آن به گفته بسیاری از منتقدان، ناامیدکننده بود. عطاران این بار در کنار مریلا زارعی، همبازی قدیمی و خاطره انگیز خود، ظاهر شد. بازی این دو بازیگر که در آثاری مانند خروس جنگی و خوابم می آد شیمی خاصی داشتند، نوید فیلمی جذاب را می داد. حضور بازیگرانی چون علی مصفا و هدی زین العابدین نیز بر انتظارات افزود. فیلم خواب اما، اثری است که به جای تحقق وعده هایش، مخاطب را در فضایی مبهم و سرگردان رها کرده است. ای ...
مارون؛ فروپاشی در فرم و معنا
ضعف فنی این فیلم، حتی برای بیننده ی غیرحرفه ای نیز به شدت عیان و غیرقابل تحمل است. کاربرد ناشیانه و کاملاً غیراصولی پرده ی سبز (گرین اسکرین)، صحنه هایی را خلق کرده که شخصیت ها را همچون کات اوت هایی جداافتاده در دل فضاهایی ساختگی و بی جان رها می کند. این عدم انطباق میان بازیگر و محیط، یکی از نخستین و ساده ترین قواعد باورپذیری ( Believability ) را نقض می کند و مخاطب را در هر لحظه از تجربه ی سینمایی بیرون می ریزد. میزانسن وجود ندارد، قاب بندی از اصول ابتدایی عاری است و تصویربرداری فاقد هرگونه حس زیبایی شناختی یا هدف روایی مشخصی به نظر می رسد. اما فاجعه تنها در فرم خلاصه نمی شود ...
پل معلق میان نیزار و وجدان
جوان آنلاین: فیلم پل حاضر در جشنواره فیلم فجر امسال، تلاشی است شریف، اما لکنت دار برای بازخوانی پرونده ای که سال هاست در میان نیزار های هورالعظیم و جزایر مجنون باز مانده است. این فیلم بیش از آنکه یک درام جنگی کلاسیک با فراز و فرود های هیجان انگیز باشد، یک پرتره وضعیت است؛ وضعیتی که در آن مرز میان زندگی و مرگ، ماندن و رفتن و کودکی و بلوغ در میان آب ها گم می شود. اگرچه فیلم در فیلمنامه و تدوین دچار نقصان هایی است که گاه حوصله مخاطب را به چالش می کشد، اما نگاه جامعه شناختی آن به خانواده و نگاه روان شناختی اش به تطور شخصیت آن را شایسته بررسی می کند. از منظر جامعه شناختی ...
گیس ؛ اثری که ظرفیت درام صنعتی را فدای پراکندگی روایی کرد
گیس با تکیه بر یکی از ملتهب ترین رخدادهای صنعتی سال های اخیر، می توانست روایتی قهرمان محور و الهام بخش از توان متخصصان داخلی باشد؛ اما ضعف فیلمنامه و سردرگمی در تمرکز روایی، این سوژه طلایی را به فرصتی از دست رفته در سینمای صنعتی ایران تبدیل کرده است. به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران ؛ محسن تقیانی/// فیلم گیس به کارگردانی محسن جسور مصداق روشن هدررفت یک سوژه طلایی است؛ سوژه ای که اگر تنها به درستی روایت می شد، می توانست به یکی از درخشان ترین درام های صنعتی سینمای ایران بدل شود. آتش سوزی پتروشیمی مارون ماهشهر در سال 1402 و بازسازی شگفت انگیز آن به دست مدیرعامل جوان و مهندسان متخصص ...
هیجان هالیوودی
های تعقیب و گریز پرتنش که می توانست موتور درام و کشمکش اخلاقی باشد، بیشتر به نمایش مهارت های فنی بدل شده اند و هیچگونه حس واقعی خطر یا دلهره به مخاطب منتقل نمی کنند. شخصیت های اصلی، ازجمله امیر جدیدی در نقش پلیسی گرفتار در تعارض اخلاقی و هدی زین العابدین در نقش شوتی زن، اگرچه بالقوه جذاب به نظر می رسند، اما در عمل قربانی روایت سطحی و کلیشه ای هستند. تعارض اخلاقی شخصیت ها بیش از آنکه به چالش واقعی کشیده شود، صرفاً در حد اعلامیه باقی مانده و هیچ عمق روان شناختی ملموسی ارائه نمی دهد. شاید فیلم از نظر فنی نیز بیش از حد بر جلوه های صوتی و تصویری تمرکز کرده است؛ رویکرد تکنیکال فیلم، بیش از آنکه به ...
سینمای شخصی در بن بست ارتباط
محسن تقیانی| علیرضا معتمدی با #دختر_پری _خانم به جشنواره آمده است؛ فیلمی که بیش از آن که یک اثر سینمایی باشد، تلاشی شخصی برای گفت وگو با فقدانی قدیمی است. فقدان مادری که کارگردان در 22 سالگی و در یک تصادف از دست داده و حالا این غیاب، در قالب روایتی فانتزی و نمادین، به متن فیلم راه یافته است. اما مشکل از جایی آغاز می شود که فیلم، زیر بار این شخصی سازی افراطی، از ارتباط با مخاطب بازمی ماند. دختر پری خانم در مرز میان واقعیت و خیال حرکت می کند؛ مرزی لغزان که نه به درستی تعریف می شود و نه به مقصدی روشن می رسد. معتمدی که خود نقش اول فیلم را ایفا می کند، مردی چهل ساله است که از مادری در ...
نگاهی به فیلم زندگی کوچک کوچک / رویایی محو و بازنمایی ضعیف از دنیای کودک
در نخستین نگاه کشش ذاتی نوجوان به دریا، با دانستن اینکه دریا عامل فقدان مادر است، غیرمنطقی و غیرقابل باور به نظر می رسد و این تناقض، پایه اصلی داستان را سست می کند و اگر با این نکته در فیلم نیز کنار بیاییم باید توجه داشت که این ایده در حد یک فیلم کوتاه شاید قابل جمع بندی باشد تا یک اثر بلند سینمایی. ریتم فیلم به حدی کند است که باعث خستگی مخاطب و فاصله گرفتن او از فضای درام می شود و باید توجه داشته باشیم استفاده از نمای طولانی در فیلم اگر کنش مند و دارای منطق فرمی یا محتوایی نباشد به هیچگاه نمی تواند به کلیت اثر کمک کند و متاسفانه این موضوعی است که فیلمساز در مسیر خلق اثر خود از آن ...
حاشیه ؛ آینه ای از رنج و نابرابری در زندگی شهری
دهد با تأمل، قضاوت خود را شکل دهد و حس همدلی و درک شرایط دشوار زندگی در چنین محیطی را تجربه کند. در نهایت، حاشیه روایت زندگی های عادی است که در فشار نابرابری و دشواری های اجتماعی به حاشیه رانده می شوند. این اثر، رنج مادرانه، اضطراب پدرانه و سکوت کودکان آسیب دیده را به تصویر می کشد و تجربه ای چندلایه، انسانی و تأمل برانگیز برای مخاطب عام و خاص ایجاد می کند؛ تجربه ای که پس از پایان فیلم، ذهن تماشاگر را همچنان درگیر نگه می دارد و او را به بازاندیشی درباره شرایط اجتماعی پیرامونش دعوت می کند. فیلم علیزاده فرد نه تنها به نمایش مشکلات اجتماعی می پردازد، بلکه با مهارت روایت و دیدگاه هنری، تماشاگر را با عمق عاطفی و روانی شخصیت ها همراه می کند و تصویر واقعی از یک زندگی شهری در حاشیه را به او ارائه می دهد. ...
زندگی کوچک کوچک؛ تجربه ای فرمیک با بازیگری و روایتی ناپیوسته
باورپذیر و در نتیجه تراژدی جدایی را از بین می برد. دیالوگ ها فاقد سادگی و روانی گفتار روزمره به ویژه برای یک کودک روستایی است. این کتابی بودن سد دیگری در راه باورپذیری شخصیت می شکند و حس تصنعی بودن فضای کلی را تشدید می کند. سینماتوگرافی و روایت: شعر ناتمام و ریتم خسته کننده فیلم قصد دارد اثری فرمیک و شاعرانه باشد. موسیقی فیلم تلاش می کند این حس را القا کند؛ اما سایر عناصر بصری و روایی در این هدف ناکام می مانند. بر خلاف آثار شاعرانه که از ترکیب بندی های حساب شده و نماهای نمادین بهره می برند، فیلمبرداری این اثر فاقد ایده پردازی قوی و تسهیلگر روایت است. قاب ...
سرزمین فرشته ها؛ شجاعت در انتخاب، فرسنگ ها تا کمال
و سیر تحول بدل شوند. این امر، امکان همذات پنداری ( Empathy ) عمیق و پیچیده را برای مخاطب محدود می کند. رنج به صورت کلی و فراگیر نشان داده می شود، اما کمتر از دل یک زندگی خاص و منحصر به فرد بیرون می آید تا قلب مخاطب را بیشتر به لرزه درآورد. از نظر روایت گری نیز فیلم می توانست از ساختار ( Structure ) مستحکم تر و ریتم ( Rhythm ) کنترل شده تری بهره مند باشد. گاه حس می شود سکانس ها پشت سر هم و بدون ایجاد یک کشش دراماتیک هدفمند چیده شده اند. زاویه ی دید فیلم نیز گاهی میان نگاه به کودکان، بزرگسالان و فضای کلی جنگ در نوسان است، بدون آنکه یک زاویه ی دید کانونی شده و مؤثر، مخاطب را به درون ...
جانشین قهرمانی بی چهره
.... فیلمنامه که نوشته شده توسط محمد فراهانی است، بیش از آنکه یک سفر دراماتیک منسجم را دنبال کند، به نظر می رسد فهرستی از وقایع و صحنه های ضروری را پشت سر می گذارد. تعادل میان مستندگونگی تاریخی و درام سینمایی به هم خورده است؛ گاه فیلم در جزئیات نظامی و جغرافیایی غرق می شود و گاه برای حفظ حس حماسی، به اغراق در صحنه ها روی می آورد. ضرباهنگ فیلم نیز به دلیل همین ناهماهنگی، یکدست نیست. در مجموع، جانشین با نیت ارزشمندی ساخته شده و در تصویرسازی بخشی از تاریخ دفاع مقدس می کوشد. اما سینما به چیزی بیش از نیات خوب نیاز دارد. این فیلم فرصت طلایی برای خلق چهره ای ملموس و به یادماندنی از یک شهید ...
ضعف روایت و فرم، نقطه ضعف آثار جدید جشنواره فجر
ها داشته باشند. این ضعف، لحن و ریتم فیلم را دچار مشکل کرده و سوژه دفاع مقدس که می توانست به اثر قوی تبدیل شود، به یک روایت سطحی و غیرقابل تحمل بدل شده است. علاوه بر این، فقدان حس و دراماتیزه کردن درست روابط میان شخصیت ها، هرگونه تلاش برای ایجاد تاثیرگذاری عاطفی روی مخاطب را خنثی می کند. در پل هر کاراکتر یا شی می تواند به عنوان مک گافین عمل کند و در نهایت هیچ اتفاق واقعی رخ نمی دهد. بازیگران فیلم تلاش می کنند تا حس واقعی به داستان بدهند، اما در فقدان فیلمنامه منسجم و شخصیت پردازی درست، این تلاش ها بیشتر به حرکات تکراری محدود می شود. فرم تصویربرداری و طراحی صحنه هرچند توانسته زیبایی بصری ...
آیا سینمای ایران در دام پیام و کلیشه گرفتار شده است/نگاهی به حاشیه ، پل و کافه سلطان
فاجعه بار پایان فیلم رخ می نماید که همه ماجراها را به یک تصادف پیش پاافتاده تقلیل می دهد و کل ساختار تعلیقی فیلم را بی معنا می سازد. حتی حضور بازیگران توانایی مانند هادی کاظمی و مهران احمدی نیز در سایه شخصیت پردازی های تک بعدی و کارگردانی فاقد جهت گیری دقیق گرفتار می شود. نقش های آن ها روحانی خیر و لاتِ قلچماق به کلیشه هایی عاری از پیچیدگی تبدیل شده اند. مشکل نهایی، ریتم کند و کش آمدگی آزاردهنده فیلم است. صحنه های طولانی و تکراری، نه بر غنای اثر می افزایند و نه داستان را پیش می برند و تنها بر حس ملال مخاطب می افزایند. در مجموع، حاشیه فرصتی تاریخی برای پرداختی ...
تحلیلی بر فیلم خواب: رویایی که کابوس شد صدیقه بهمن پور
مایت گر رنج می برد. این تقابل دردناک میان سنت و واقعیت، آرمان و ناتوانی، ماده خام یک درام روان شناختی غنی است. مخاطب با دیدن این تصویر دقیق، منتظر است تا فیلم از سطح طرح مسئله فراتر رفته و به ژرفای روان شناسی این بحران و احتمالاً راه های برون رفت از آن هرچند دشوار و نسبی بپردازد. متأسفانه، به نظر می رسد خواب در نیمه دوم، خود در گردابی مشابه گرداب شخصیت اصلی اش گرفتار می آید. همان طور که اشاره شده، فیلم به جای ارائه تحلیلی عمیق یا حتی پیش بردن داستان در مسیری روشن گر، ترجیح می دهد در فضایی رویاگونه و گاه هپروتی سرگردان شود. این انتخاب زیبایی شناختی، اگرچه ممکن است قصد بازنمایی آشفتگ ...
یک روحانی در حاشیه ، اختلاف نسلی در کافه سلطان و قصه ای که در پل فراموش می شود+فیلم
عسگری را متوسط دانست و بیان کرد: اولین بار است درام رشد و بلوغ را با موقعیت جنگی ترکیب می کند اما قصه خود را گم کرده است و از این شاخه به آن شاخه می پرد که خط اصل فراموش می شود. کلهر درباره این اثر اضافه کرد: نوجوان فیلم در این اثر یک هفتگی بزرگ و یا به قولی مرد می شود، زیرا جنگ و عشق را با هم تجربه می کند. قاسمیان با اشاره به این که مضمون رشد و اخلاق را در فیلم توام دانست و افزود: فیلمساز به خوبی با تصویر صحبت می کند و در کارگردانی پیشرو است. کلهر ادامه داد: فیلم نکات جذابی دارد اما ناگهان از ریتم می افتد و از دست می رود، کارگردان و فیلمنامه نویس باید برای این ...
نگاهی به فیلم سینمایی حاشیه / روایت یک سقوط طبقاتی در جغرافیای خشونت
علیزاده فرد که پیش تر با فیلم کوتاه شریف سیمرغ جشنواره فجر را گرفته و در فضای فیلم کوتاه آثاری مثل تراس ، چای جوشیده و تروا را تجربه کرده، در نخستین فیلم بلندش نشان می دهد زبان تصویر و ضرب آهنگ روایت را خوب می شناسد و می تواند آن را در ابعاد یک فیلم بلند نیز اداره کند. داستان، ساده و کلاسیک آغاز می شود: محسن روحانی جوانی است که یک حادثه، او را ناگهان در برابر دیه ای سنگین قرار می دهد. فشار مالی، خانواده را به بیرون راندن از شهر و سکونت در حاشیه وادار می کند؛ جایی که نه فقط جغرافیا، بلکه نظم اخلاقی و امنیت روانی نیز دگرگون می شود. نقطه عطف اصلی، ناپدید شدن دختر کوچک محسن است؛ رخدادی ...
وقتی قصه گویی فدای پیام پردازی می شود
یا گذار تبدیل شود. در نتیجه، سفر قهرمان ناتمام می ماند و فیلم فاقد نقطه اوجی می شود که حاصل تحول شخصیت یا کشف حقیقتی بزرگ باشد . کافه سلطان، انفعال در بستر بحران کافه سلطان جسورانه ترین ایده را داشت، بررسی تأثیر یک جنگ ملی بر روابط خرد یک خانواده از طریق لنز یک کافه کویری متروک. این رویکرد غیرمستقیم وعده یک درام اجتماعی متکی بر شخصیت را می داد؛ اما تحلیل فیلم بر مبنای نظریه تعارض دراماتیک نشان می دهد که اثر در ایجاد کنش فعال برای شخصیت هایش ناتوان است. بحران جنگ، به جای آنکه به عنوان یک کاتالیزور برای تشدید تعارضات درونی و تصمیم گیری های دشوار عمل کند، صرفاً به یک صحنه ...
وقتی قصه گم می شود/بررسی آشفتگی روایت در گیس ، کوچ و سرزمین فرشته ها
فیلم های گیس ، کوچ و سرزمین فرشته ها با همه تفاوت های درون مایه و سبک در یک نقطه مشترک تلخ به هم می رسند: گم کردن مسیر روایت. یکی در پیچ وخم پرتکرار شعار و شخصیت های بی ثبات گم می شود، دیگری در میانه راه از جذابیت فانتزی خود دست می کشد و به ورطه شعار سقوط می کند، و سومی آنقدر در زیبایی های تصویری غرق می شود که از بافتن یک قصه منسجم بازمی ماند. به گزارش توسعه برند به نقل از ایرنا؛ در روز چهارم جشنواره، سه فیلم کوچ درباره سردار قاسم سلیمانی، فیلم گیس درباره مفسدان اقتصادی و فیلم سرزمین فرشته ها درباره جبهه مقاومت به نمایش درآمدند. در ادامه تحلیلی انتقادی به ساختار و محتوای این سه اثر ...
جست وجوی رستگاری در شهر فراموش شده
محمد علیزاده فرد به وضوح می خواهد فیلمش بیش از یک معمای جنایی باشد؛ او قصد دارد از دل یک پرونده گم شدن کودک، پرسش های اخلاقی و ایمانی را مطرح کند: ایمان در لحظه بحران، در شهری که نه فقط فضای فیزیکی اش خشن است، بلکه مناسبات اقتصادی و اجتماعی اش نیز رحم نمی شناسد. نقطه شروع فیلم، همان حادثه ای است که محسن را ناچار می کند دیه سنگینی بپردازد و خانه و طبقه اجتماعی اش را ترک کند. این اتفاق، در سطح ظاهری یک تصادف یا سانحه است، اما در سطح عمیق تر، نقطه ورود فیلم به بحثی درباره مسئولیت، جبران و عدالت الهی است. محسن به عنوان یک روحانی جوان، نه تنها با بحران مالی روبه رو می شود، بلکه با بحران ...
معرفی فیلم پلیسی-معمایی حاشیه ؛ با بازی هادی کاظمی و مهران احمدی
آسیانیوز ایران؛ سرویس فرهنگی هنری: جشنواره فیلم فجر میزبان نخستین تجربه کارگردانی بلند یک فیلمساز جوان و پرانرژی است. حاشیه ، ساخته محمد علیزاده فرد، که پیش از این برای فیلم کوتاه شریف سیمرغ بلورین گرفته، حالا با یک اثر پلیسی-معمایی و اجتماعی پا به عرصه سینمای حرفه ای گذاشته است. این فیلم که با تهیه کنندگی یوسف منصوری تولید شده، داستان زندگی خانواده ای را روایت می کند که به اجبار به حاشیه تهران کوچ می کنند. اما این کوچ اجباری، تنها آغاز ماجراهای تاریک و پیچیده ای است که در انتظارشان است. در خلاصه داستان فیلم آمده: محسن ، طلبه جوانی است که به دلیل یک حادثه مجبور به پرداخت دیه سنگینی ...
فیلم غوطه ور ؛ درام خاموش و شخصیت های رها شده
میان فعالان فرهنگی است. وی با تأکید بر ضرورت توجه به مخاطب و انسجام ساختار افزود:در همان آغاز فیلم، شخصیت پردازی ها درست شکل نمی گیرد و در نتیجه مخاطب تا انتهای اثر تنها با یک افسر فداکار و چند لحظه احساسی همراه می شود. از منظر فرم، انتظار می رفت کارگردان شخصیت های اصلی را باورپذیرتر و درگیرکننده تر تصویر کند تا حس هم ذات پنداری در بیننده ایجاد شود. وی با اشاره به ضعف های دراماتیک و رها شدن داستان ادامه داد: درام فیلم در بخش هایی دچار خواب تنش است و گاه به شعارزدگی می رسد. شخصیت های فرعیِ اضافی موجب شده روایت از مسیر اصلی دور شود. اگر نویسنده و کارگردان روی ریشه های واقعی ...
گذر از هیجان تا عمق در درام های کره ای 2026
صنعت درام کره جنوبی در 2026 در نقطه عطف قرار گرفت. پس از یک دهه گسترش جهانی بی سابقه و استقبال بین المللی از موج کی-دراما ، اکنون چالش نه صرفا تولید محتوای جذاب، که ارائه آثاری با عمق روایی، شخصیت پردازی پیچیده و اصالت فرهنگی است که هم بتواند سلیقه مخاطب جهانی را پاسخ دهد و هم هویت منحصربه فرد خود را حفظ کند. پنج اثر شاخص امسال، که از ژانرهای وحشت، عاشقانه، اکشن و فانتزی تاریخی می آیند، نشان می دهند سازندگان کره ای بیش از هر زمان بر تلفیق فرم و محتوا و پاسخگویی به پرسش های اخلاقی و انسانی متمرکز شده اند. این روند، نشانی از بلوغ این صنعت و تکامل آن از مرحله جذب مخاطب به مرحله ادامه گفت وگو با ...
غوطه ور در میان پیام و درام
جوان آنلاین: سینمای ایران در گذرگاه های تاریخی خود، همواره با چالش نسبت میان ایدئولوژی و درام دست به گریبان بوده است، اما آنچه در چهل وچهارمین جشنواره فیلم فجر و با اکران فیلم غوطه ور بر پرده نقره ای نقش بست، فراتر از یک اثر اولی صرف یا تجربه ای در ژانر جنایی است، این اثر مانیفستی است برای آنچه سازنده اش آن را سینمای توحیدی می نامد. مواجهه با غوطه ور نه صرفاً مواجهه با یک تریلر پلیسی- معمایی، بلکه روبه رو شدن با یک پیشنهاد نظری در باب کارکرد تصویر است: آیا سینما می تواند امتداد منبر باشد و در عین حال به قواعد ژانر وفادار بماند؟ تحلیل این اثر، نیازمند کالبدشکافی دقیق لایه هایی است که در آن ...
فرسودگی کهن الگوها در حاشیه ، سفر قهرمانی بدون گذار
نشانه هاست. از منظر روایت، خطی و فاقد عمق است. از منظر روانکاوی، نمادهایش را به دکور تبدیل می کند. از منظر نشانه شناسی، دچار تناقض های جدی بصری است؛ و از منظر ژانر، وعده ای می دهد که عملی نمی کند. نتیجه، فیلمی است که علیرغم ریتم مناسب و اجرای فنی قابل قبول، در فضایی بینابینی گیر کرده است، نه یک درام روان کاوانه مؤثر است، نه یک تریلر جنایی کارآمد و نه یک تحلیل اجتماعی تیزبین. این شکاف بین ظرفیت نظری ایده و ضعف اجرای عملی آن، اصلی ترین درس این اثر برای سینمای ایران است. انتهای پیام/
گسست روایی در پل ؛ فراموشی اصل قصه در حاشیه پردازی ها
.... این پراکندگی در اجزا، بازتابی از همان پراکندگی در کلیت روایت است. با وجود تمامی این نقدها، نمی توان فیلم را فاقد هرگونه نقطه روشن دانست. حضور طفل شیرخوار به عنوان تنها بخش جذاب فیلم، نکته ای کلیدی است. این عنصر، به صورت نمادین، می توانست نماینده امید، معصومیت از دست رفته یا آینده ای باشد که در جنگ به مخاطره افتاده است. متأسفانه، این نماد قدرتمند نیز در دل روایت فرعی گم می شود و به ظرفیت کامل خود نمی رسد. این نشان می دهد که فیلمساز نگاه انسانی و نیم نگاهی به المان های مؤثر داشته، اما نتوانسته آن ها را در بافتی منسجم و هدفمند بگنجاند. در نهایت، پل را باید در فضای ...
اسکورتِ یوسف، به مقصد رسید
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم ، دومین ساخته یوسف حاتمی کیا یک اکشن درام جاده ای است. زندگی یک زن قاچاق بر (شوتی) که با یک سرباز جوان گره می خورد و دست مایه حوادثِ درام و موقعیت های اکشن جاده ای می شود. معرفی شخصیت قهرمان داستان به درستی و همراه با کاشتی برای اتفاقات بعدی قصه رخداد. جوان سربازی که با کنش ها و رفتارش توانست سمپاتی مخاطب را به دست آورد تا با حوادث آتی بتواند روایت سازی کند. معمولاً شخصیت قهرمان بایستی کمی ضدساختار باشد تا بتواند کنش های مؤثری در جهت پیشبرد داستان داشته باشد. همراهی کامل با ساختار و عدم خلق موقعیت های آیرونیک باعث می شود تا کاراکتر اصلی ...
درخشش مصطفی زمانی و امیر آقایی در فیلم شمال از جنوب غربی/ تلفیقی از هیجان و درام در دل جنگ + تیزر
وادار کند. فیلم با تکیه بر مضامین انسانی و اخلاقی، تلاش دارد پیام هایی عمیق را به مخاطب منتقل کند. تیم حرفه ای پشت دوربین شمال از جنوب غربی تنها در سطح بازیگری درخشان نیست؛ تیم تولید فیلم نیز از بهترین های سینمای ایران تشکیل شده است. فیلمبرداری توسط علی محمد قاسمی انجام شده که با نورپردازی و قاب بندی های دقیق خود، حس تعلیق و هیجان داستان را دوچندان کرده است. موسیقی متن اثر که توسط حبیب خزاعی فر ساخته شده، انتظار می رود با ایجاد فضای حماسی و دراماتیک، مخاطب را بیش از پیش درگیر کند. از دیگر عوامل فیلم می توان به شهرام خلج (طراح چهره پردازی)، مهرشاد ملکوتی (صداگذار ...
