در سال 1380 ابوالحسن داوودی بازی او را بر صحنه تئاتر دید و از وی برای ایفای نقش در فیلم نان، عشق و موتور هزار دعوت کرد.او در نقش حسام در سریال من یک مستاجرم نخستین تجربه بازی در قاب تلویزیون را به کارگردانی پریسا بخت آور به دست آورد. سپند امیرسلیمانی و همسرش سپند امیرسلیمانی در سال 1385 در یک جمع دوستانه با مارال آراسته آشنا شد و در سال 1387 با او ازدواج کرد اما در سال 1397
از جمله نقش های خاص این مجموعه، یوسفی است که در قامت یک جوان کمیته ای ظاهر شده. کلافگی و مسئولیت پذیری او، دوگانه ای جذاب و تماشایی در قاب تلویزیون رقم زده است. عقیل بهرامی، بازیگر نقش یوسفی است که پیش از این در آثار مختلف سینمایی و نمایش های تئاتر، خوش درخشیده بود. او حالا به پشتوانه تجربه این سال ها، یوسفی را به گونه ای خلق کرده که روایتی تازه از خادمان آن زمان پیش رو ی نسل جدید قرار
زندگی می کند. روزی مهندسی جهادگر برای جاده سازی به منطقه می آید و سعید برادر کوچک او با آوان دوست می شود. مهندس از سیروان می خواهد تا آوان به مدت سه روز به همراه آن ها راهی شهر شود. سیروان می پذیرد و در ادامه مشخص می شود که قصد مهندس از این کار ماندگاری سعید و نرفتنش نزد پدر و به جبهه است، علی رغم این مسأله سعید راهی جبهه می شود و آوان راهی روستا. آوان که به سعید دلبسته، دل به کار نمی دهد و این مسأله
؟ حجت الاسلام صادقی آرمان: بله چرا که این صنعت است که پول درمی آورد؛ یکی می گفت ما مفاهیم اخلاقی و تربیتی ساخته ایم اما چون اقبال به آن زیاد نیست باید کاری تولید کنیم که مخاطب پسند باشد. کسی که به عنوان تهیه کننده کاری را انجام می دهد می گوید می خواهم سرمایه من افزایش پیدا کند تا این صنعت را وسیع تر کنم، بنابراین مفهوم اگر خوب است، اما مشتری ندارد، چرا من باید روی آن هزینه کنم؟ چرا باید
حیحش در جامعه حاکم می شود مشخص نیست. چون این بساط معلول چهل و اندی سال است. نمی شود سه چهار سال یک مسیر چهل ساله را برگردانید. ولی امیدمان این است که این برخوردها کم شود و درحال کم شدن است. رویکرد مثبت را می شود دید. نزدیک انتخابات از سمت تلویزیون دعوت شدم که به رسانه بروم و خودم تمایلی نداشتم. ظاهرا اینطور است. البته ممکن است الان مجددا اجازه ندهند و بگویند چون آن زمان شما را دعوت کردیم
گرافیک)، علی میقانی (دستیار تولید)، ارمغان خانمحمدی (دستیار لباس)، با تشکر از سارا مژده، فائزه بهارلو (ساخت نهنگ) و تهیه کننده (مرکز اندیشه و هنر آمارد) این نمایش پیش از این سال 94 در تماشاخانه ایرانشهر و سال 97 در سالن اصلی تئاتر شهر اجرا شد که مورد استقبال خوب مخاطبان قرار گرفته بود. میرمنتظمی پیش تر نمایش های P2 ، پنج ثانیه برف ، ابرها ، فرکانس ، زن، مرد ، بکت ، فاوست و
موادمخدر نمی پردازد و در کنار آن، کارآگاهی به نام کسری کیانفر با بازی سعید چنگیزیان را نشان می دهد که با علیرضا جلالی تبار، سرگردی از بخش ستاد موادمخدر، درگیر یک باند مخوف خلافکار می شوند که پیچیدگی های خاص خود را در روند داستان رقم می زند، می گوید: به نظرم، قصه هشت پا یک قصه نو و جدید است. وقتی فیلمنامه را خواندم، احساس کردم شبیه به آن را در سال های اخیر کمتر روی آنتن دیده ایم. من پیش ازاین
، در حالی که زخمی و بدون تجهیزات باقی مانده، همچنان به مبارزه ادامه می دهد. این نماد به مخاطب نشان می دهد که برای اهل ایمان حتی در شرایط نابرابر، مقاومت همچنان زنده است و هیچ قدرتی نمی تواند آن را خاموش کند. این تصویر، با پیام خود مقاومت و استقامت در برابر ظلم را نمایان می کند. از دیدگاه رسانه ، این نمادپردازی می تواند تأثیر عمیقی بر مردم کشورها و به خصوص فلسطینیان داشته باشد، که در منابع
همخوانی صورت ستوده با شخصیت تاریخی خاتون را کلید بزند. این را هم از یاد نمی بریم که اساسا تغییرات چهره بازیگران تبدیل به چالشی مهم برای آثار تاریخی شده و ستوده در این مسیر تنها نیست. نمونه متاخر آن جیران است که کارگردان در تصمیمی رندانه، همه اجزای سریال خود را خوش رنگ و لعاب کرد و از بانوان دربار ناصرالدین شاه، شمایلی نزدیک به واقعیت های روز ساخت. هرچند خیلی ها همچنان این بخش را ایرادی بزرگ
مردم خوش آید.باید مرز بین بازیگری و بازیکنی با خوانندگی و آواز مشخص و چالشهای پیش آمده برای مردم، بازیگران و بازیکنان خواننده با خوانندگان بازیگر را مدیریت و به سمت اصلاح امور و قوانین انواع هنرها برویم.بازیگران و بازیکنان و خوانندگان هم باید تکلیفشان را باخودشان و طرفدارانشان روشن کنند که چه کاره اند.بازیگر و بازیکنند یا واقعا خواننده اند؟باید بین خوانندگی، بازیگری و بازیکنی افراد در مقایسه با سایر هنرها و علاقه ها یشان تفکیک قائل شد و داوری اینکه نام اینان در کدام بخش از انواع هنرها واز جمله خوانندگی یا بازیگری و...میگنجند را به عهده مردم و هوادارانشان گذاشت. ...
برای یک قصه منتهی به دوران انقلاب بود. مجموعه پروانه در اواخر دهه 50 می گذشت و روایتگر داستان جوانی بود که در سال های دهه 50 با گروهی مبارز همراه می شد و زندگی پرحادثه ای را تجربه می کرد. پروانه مانند نامش، مسیر پروانه شدن را از یک زندگی مرفه به سمت و سوی متفاوت طی می کرد. این مجموعه با اشاره هایی که به مسأله منافقین و دوران بعد از انقلاب داشت، توانست یک قهرمان زن را برای مخاطب خلق کند؛ قهرمانی که
ماده از همان زمان اولین نمایشش در جشنواره ی کن 2024 تبدیل به اثری جنجالی شد؛ بسیاری دوستش داشتند و برخی هم به خاطر حجم خشونتش ملامتش کردند. این سال ها فیلم های ترسناک منتسب به زیرگونه ی هراس جسمانی یا Body Horror، آثار مورد علاقه ی کن نشینان هستند. از فیلم های درخشانی چون خام و تیتان ، هر دو ساخته ی جولیا دوکورنائو که این دومی نخل طلا را هم ربود تا جنایات آینده ساخته ی دیوید کراننبرگ
ت که با وجود مشکلات پیش رویشان درگیر جنگ می شوند. پدر این خانواده همراه با پسرش تصمیم به فرار از کشور دارند، اما اتفاقات سمت و سویی دیگر به خود می گیرد و حواشی مختلفی برای آن ها به وجود می آورد. گرچه تا کنون فیلم های طنز خوش ساختی مثل لیلی با من است در زمینه دفاع مقدس ساخته شده اما این فیلم یکی از آن ها نیست و بیشتر می توان آن را کپی برداری ضعیفی از فیلم اخراجی ها دانست.آینه بغل، منوچه
سال 2024 کمپانی دریم ورکس قدم بلندپروازانه ای برداشته و با قهرمان ربات، انیمیشنی کاملاً متفاوت با کار پیکسار ساخته است. نقد انیمیشن ربات وحشی را در این مطلب بخوانید. هشدار: در نقد انیمیشن ربات وحشی خطر لو رفتن داستان وجود دارد. انیمیشن ربات وحشی ایده درخشانی دارد. قرار نیست با قهرمان رباتش قصه ای تلخ و سیاه درباره عاقبت و سرنوشتِ جهانی مبتنی بر هوش مصنوعی به ما هشدار دهد
خانه
