خانهسایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
قرار مجرمیت برای ربایندگان پسر پزشک پرسپولیس
به نوشته ایران،صبح سه شنبه 22 اردیبهشت ماه سال جاری پسر دانش آموز وقتی از خانه اش خارج شد تا به مدرسه برود، ربوده شد و آدم ربایان که از پدر این کودک 100 هزار دلار می خواستند در کمتر از 12 ساعت دستگیر شدند و سینا به آغوش خانواده اش بازگشت. در تعقیب و گریز پلیسی یکی از آدم ربایان هدف گلوله قرار گرفته و کشته شد و پنج مرد جوان نیز بازداشت و تحت تعقیب گرفته شدند. بعد از گذشت سه ماه
پرونده 30 باغ خشک شده در دادگاه/ بازداشت زمین خوار ونک
پیچیده زمین خواری است و جعل سند مربوط به آن به سال 1336 برمی گردد دارای ابعاد خاص و پیچیده ای است و همچنان ادامه دارد. در این هفته مجتبی عبداللهی معاون خدمات شهری شهرداری تهران از تشکیل ستادی در سازمان بوستان ها و فضای سبز شهر تهران خبر داد و گفت: تمامی باغات تهران شناسنامه دار می شوند. او با بیان اینکه بخش عمده ای از باغات تهران که در کمیسیون ماده 7 دارای پروانه و شناسنامه هستند
حوادث کوتاه از کشور
ماندن آن کم است. عفو قاتل پس از 15 سال شیراز- خبرنگار کیهان: با گذشت اولیای دم، قاتلی از قصاص نفس رهایی یافت. این قاتل 15 سال قبل در جریان یک نزاع دسته جمعی فردی را در بخش سیمکان شهرستان جهرم به قتل رسانده بود. در مراسم عفو قاتل مزبور که در روستای پراک بخش سیمکان برگزار شد معاون دادگستری استان فارس گفت: این استان در دو سال گذشته مقام اول را در صلح و سازش در خصوص پرونده های قتل کسب
ناگفته های همسر شهید عباس دوران پس از 31 سال
لحظاتی که میهمان چندساعته خبرنگاران ما است، به زبان بیاورد. نسلی که بعید می دانم به جز تکه آهن آبی رنگی که نام خیابان شهید دوران زینت بخش آن شده چیز دیگری از تنها شهید ملی فارس بداند. خاطره رشادت شهید دوران به دوران جنگ بر می گردد.عباس 32 ساله با 120 پرواز برون مرزی رکورد پرواز در دوران جنگ در عرض یک سال را شکست و در آخرین پروازش برای جلوگیری از برگزاری اجلاس کشورهای غیر متعهد در سال 61 طبق
سوختن دور شمع ولایت را تکرار کنید
گلوله ای به کتفش خورده بود. بار دیگر هنوز فاطمه دنیا نیامده بود که در عملیات کربلای یک گلوله ای به پهلویش خورد. پای راستش در نوبت دیگر به شدت مجروح شد و آنقدر ترکش به دست و بدنش خورده بود که دست می کشیدی زبری ترکش ها زیر پوستش را احساس می کردی. به او می گفتم برو و ترکش ها را در بیاور. به شوخی می گفت اینها که با من کاری ندارند. هر بار هم که مجروح می شد قبل از آنکه کاملاً خوب شود، راهی می شد. یکبار
تصمیم قاتل برای ثواب بردن مقتول!
می زند و از عذاب وجدانی می گوید که هشت ماه رهایش نمی کرد. قاتل 30 ساله به بیان جزئیات تازه ای از قتل پسر 22 ساله و دفن جسدش در چاه مغازه اش پرداخت. خودت را معرفی کن. جواد 30 ساله هستم و شش سال قبل ازدواج کردم. فرزندم 40 روز دیگر به دنیا می آید و مغازه جگرکی دارم. مقتول را از کجا می شناختی؟ بچه محل بودیم و در کنار هم دو مغازه جگرکی داشتیم. رفاقت ما در حد
بنیاد در آینه مطبوعات
طور ریز می لرزید، حتی صدایش هم درنمی آمد. چطور دلتان آمد شکنجه شدن پسرتان را ببینید و محکم تر از قبل پایش را توی دست هایتان فشار بدهید؟ نه لب بگزید و نه خم به ابرو بیاورید.اجازه بدهید صحنه دیگری را یادآور شوم؛ صحنه پشت در اتاق عمل، اگر به بیهوشی حساسیت نداشت آن قدر دلم نمی سوخت، آخر مگر یک بچه پانزده-شانزده ساله چقدر طاقت دارد که 9 بار بدون بیهوشی عملش کنند؟ هنوز صدای آوازهایش توی گوشم هست که شما
25 سال پس از حمله صدام به کویت
دلایل محدود نشده و به سال ها قبل از این حمله برمی گردد. دولت های متعدد عراقی همواره کویت را بخشی از خاک خود می دانستند و به خطوط مرزی تعیین شده از سوی انگلیس در سال 1301 (هجری شمسی) اعتراض می کردند. انگلیس در آن سال با پایان دادن به استعمار خود در کویت خطوط مرزی این کشور را تعیین کرد. دولت های عراق اما با انتقاد از این مسئله که جدایی کویت از عراق دست این کشور را از دریا کوتاه می کند، همواره به
پایان رسیدگی به اتهامات مرتضوی/ انتظار قضاوت عادلانه
. دربخشی از نامه خانواده های متوفی خطاب به مردم آمده است: ما خانواده های شهدای جنایت کهریزک با اعلام گذشت خود از قصاص دو مجری محکوم به اعدام این جنایت و تاکید بر اجرای سایر مجازات ها در مورد ایشان ضمن تشکر از لغو مصونیت قضایی صورت گرفته خواستار اراده جدی و اخلال ناپذیر نظام برای پیگرد و مجازات آمران قضایی، سیاسی، نظامی و امنیتی این جنایت هستیم. مرتضوی، متهم ردیف اول پس از گذشت یک سال از حادثه
قاری قرآن سه بار یاحسین گفت و رفت/ هدیه رهبر انقلاب به دوست کوچکش + فیلم
های شورانگیزی از سوره هایی همچون حمد ، تکویر ، فجر و بسیاری دیگر دارد، با همین صدای خود بسیاری را بدون اینکه ببیند با قرآن آشنا کرده است و چه بسا راه و طریق آنها نیز تغییر کرده، تلاوت هایی که از مرحوم تسویه چی در دست است با امکانات 20 و یا 30 سال قبل ضبط شده است اما همچنان شنیدنی هستند، محمدتقی با اینکه راه زیادی داشت تا قرائت در ایران را با نام او بشناسیم، اما خود عجله داشت، مأموریت خود را پایان
سرافکندگی حامیان دولت از توقیف و تحدید مطبوعات منتقد/ هتک حرمت به بانوان ایرانی در ترکیه/ کنایه فردوسی ...
زننده مأموران هواپیمایی بوده اند؛ به گونه ای که سه تن از بانوان ایرانی را پس از ضرب و شتم و بی احترامی بازداشت کرده اند. مش دونالد جای مک دونالد در ایران شنیده شد که ایندیپندنت در گزارشی از تلاش رستوران های ایرانی برای نزدیک شدن به ظاهر و استفاده از نام شرکت رستوران های زنجیره ای خارجی خبر داد. طی سال های گذشته رستوران های مک دونالد همه جای جهان از توکیو تا چین و تورکی بریتانیا
دفاع پسر از پدر
به گزارش خبرنگار ما، متهم پرونده مردی 35 ساله به نام داریوش است که از 17 آبان ماه سال 89، به اتهام قتل همسرش در بازداشت به سر می برد. این مرد روز گذشته از زندان به شعبه 10 دادگاه کیفری یک استان تهران منتقل شد تا پاسخگوی اتهام خود باشد. ابتدای جلسه نماینده دادستان از هیئت قضایی برایش درخواست مجازات قانونی کرد. او گفت که محتویات پرونده نشان می دهد که داریوش مرتکب قتل شده است. بعد از آن اولیای دم در
رکوردار منصب وزارت خارجه چه کسی بود؟
چندانی از خود نشان نداد و مطیع دستورات محمّدرضاشاه بود. آرام از نظر شاه، مُهره مطلوبی در راستای حفظ و تحکیم سلطنت و رسیدن به خواسته هایش شمرده می شد. در حقیقت سِمت آرام اسمی بود و وزیر امور خارجه واقعی خود شخص شاه بود. *فعالیت های سیاسی غلامعباس آرام غلامعباس آرام، فرزند علیرضا در سال 1282ش، در محلّه فهادان یزد، متولد شد. 1 پدر وی، از مبلغان فعال فرقه بهائیت در یزد و از جمله
آفتاب یزد، به دیدار جانبازی با چهره ای عجیب رفت /قصه غصه های 26 سال تنهایی دلاور مرد سرزمینم، چه ساده ...
صورتش باعث شده تا هر که او را می بیند هر گمانی جز واقعیت را از ذهنش عبور دهد، عقب ماندگی، جذام، سوختگی و ... . عکس العمل و واکنش ها هم تقریبا یکسان بوده، هر غریبه ای که در کوچه و بازار او را می بیند یا از او روی بر می گرداند یا ناخودآگاه صورتش در هم کشیده می شود. از او فقط عکسی دیده بودیم، نام و نشانی هم نداشتیم، پیگیر شدیم، فهمیدیم 26 سال است که مردی در مشهد مردانه زندگی می کند، بی هیچ هیاهو و سر و صدایی و همسری که او هم مردانه به پای این زندگی ایستاده است. به گزارش خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه خراسان، حاج رجب محمدزاده، یکی از جانبازان 70 درصد کشورمان است که ظاهرا وضعیت جسمی و نوع مجروحیتش او را از یاد خیلی ها برده است. او از سال 64 به عنوان بسیجی چهار مرحله به جبهه اعزام شده و آخرین باری که خاک جبهه تن حاج رجب را لمس کرد، سال 66 و در مکانی به نام ماهوت عراق بود. قرار شد برای دیدن حاج رجب به خانه اش در یکی از مناطق پایین شهر مشهد برویم، درحالیکه تا قبل از رسیدن به خانه او هنوز تردید داشتیم که آیا این شخص همان مردی است که ما به دنبالش بودیم یا نه، وارد خانه که شدیم، مردی به استقبالمان آمد که دیدن صورتش تمام تردید های ما را به یقین تبدیل کرد. وقتی به دنبال نام و نشانی از حاج رجب بودم، می گفتند جانبازی که شما دنبالش هستید یک سوم صورتش را از دست داده، نمی تواند به خوبی حرف بزند، اما همین باعث می شد تا برای دیدنش مشتاق تر شوم، وقتی وارد خانه اش شدم و او را دیدم، تنها سوالی که در ذهنم بی جواب ماند این بود که دو سوم دیگری که می گویند از صورت این مرد باقی مانده، کجاست؟ وارد خانه که شدیم مردی به استقبالمان آمد که تنها پیشانی و ابروهایش کمی طبیعی به نظر می رسید، بینی، دهان، دندان، گونه و یکی از چشمهایش را کاملا از دست داده بود، چشم دیگر او هم به سختی باز می شد و مقدار اندکی بینایی داشت. مقابلش نشستیم، روز جانباز را با اندکی تاخیر به او تبریک گفتیم، حاج رجب هم با زبانی که به سختی با آن سخن می گفت از ما تشکر کرد، دیدن صورتش کمی ما را بهت زده کرده بود و شروع مصاحبه را سخت تر... از او پرسیدم چه شد که صورتتان را از دست دادید، آن لحظه را یادتان هست؟ حاج رجب با صدایی که به سختی و کمی نامفهوم شنیده می شد، لحظه مجروحیت خود را اینگونه برایمان وصف کرد: خیلی کم یادم است، فقط اندازه یک ثانیه، در سنگر داشتم برای کلمن یخ می شکستم و دو نفر از همرزمانم در کنارم بودند، ناگهان خمپاره زده شد و بعد از اینکه احساس کردم خون زیادی از من می رود، بیهوش شدم. طوبی زرندی، همسر حاج رجب به کمکش می آید، همزمان که او برایمان از لحظه مجروح شدنش می گوید، همسرش هم جملات نامفهوم حاج رجب را برایمان بازگو می کند؛ در آن لحظه چهار نفر در سنگر حضور داشتند، یک سرباز رفته بود تا از تانکر آب بیاورد، حاج آقا هم در حال شکستن یخ بوده و بقیه هم خواب بودند که خمپاره جلوی سنگر می خورد. دوست هم سنگرش می گفت یک دفعه دیدم آقا رجب افتاد، تا آمدم از جایم بلند شوم و به او کمک کنم دیدم نمی توانم، یک دست و یک پایم قطع شده بود و دیگر هم سنگری هایش هم شهید شده بودند، آن جانباز نیز چند سال پیش بر اثر جراحاتش شهید شد. خانم حاج رجب که زمان جانباز شدن همسر نانوایش 30 ساله بود و چهار فرزند داشت، می گوید: همسرم همیشه می گفت اگر نماز و روزه واجب است، جبهه رفتن هم حق و واجب است. پرسیدم چگونه خبر مجروحیت حاج آقا را به شما دادند، محمدرضا محمدزاده، فرزند بزرگ حاج رجب که تنها هشت سال پدرش را با صورت عادی اش دیده، می گوید: آن موقع من دوم دبستان بودم، قبل از اینکه خبر جانباز شدن پدر را به ما بدهند، او نامه ای نوشته بود که مرخصی گرفته و به مشهد بر می گردد، ما هنوز از چیزی خبر نداشتیم تا اینکه یکی از هم رزمان پدرم من را در کوچه دید و پرسید پدرت نیامده؟ من جواب دادم نه و او که با خبر از ماجرا بود گفت که انشاء الله خبرش می آید. بعد از آن بود که متوجه شدیم جانباز شده ولی نمی دانستیم از چه ناحیه ای، فکر می کردیم دست یا پایش قطع شده است، اما وقتی وارد بیمارستان فاطمه الزهرا تهران شدیم من و مادرم با صحنه ای مواجه شدیم که برایمان قابل درک نبود. پدرم را فقط از پشت سر توانستم تشخیص دهم، ترکشی که به او خورده بود تمام صورتش را از بین برده بود. از همسر حاج رجب خواستیم تا برایمان روزهای قبل از مجروحیت و لحظه ای که خبر جانباز شدن همسرش را به او می دهند، بازگو کند؛ وقتی با پسر هشت ساله ام و دختر کوچکم که در بغلم بود وارد بیمارستان فاطمه الزهرا شدم، با دیدنش فهمیدم این مجروحیت ساده نیست و اتفاق بزرگی برایش افتاده است. ملحفه سفیدی روی همسرم انداختند تا تمام کند نزدیک تر شدم، صورتش کاملا باندپیچی شده بود، بعد از اینکه باندهای صورتش را برداشتند دیدم فک بالای همسرم از بین رفته، صورتش صاف صاف شده بود و زبان کوچک ته گلویش به راحتی دیده می شد. یک چشمش هم به دلیل افتادگی نابینا شده بود و تنها چشم دیگرش آن هم از فاصله های نزدیک می بیند. بعد از دیدن آن صحنه از حال رفتم و در اتاق دیگری بستری شدم، آن قدر وضعیتش وخیم بوده که در همان ابتدا وقتی متوجه میزان آسیب دیدگی همسرم می شوند، یک ملحفه سفید روی او می کشند، گوشه سالن رهایش می کنند تا تمام کند، ولی گویا یک پزشک جراح خارجی از کنارش رد می شود، وضعیت او را می بیند و می گوید او را مداوا می کنم. فرزند بزرگ حاج رجب یادآور می شود: گویا در همان لحظه ها هم فکر می کردند که حاج آقا شهید شده، چون صدای خرخر مثل قطع شدن سر شنیده می شد، او را به تبریز و شیراز اعزام می کنند، ولی گفته می شود که درمان چنین مصدومی کار آن ها نیست و به تهران می برند. حاج رجب در این مدت 26 بار زیر عمل جراحی قرار گرفته تا به شکل امروز درآمده، هر بار در این عمل ها یک تکه پوست از دست، پا یا سرش جدا می کردند و به صورتش پیوند می زدند، از پوست سرش برایش ریش و سبیل ساختند، ولی استخوان دماغش جوش نخورد، خانواده اش می گویند در چهره ای که شما از حاج رجب می بینید، همه چیز ساخته دست پزشکان است. وضعیت حاج رجب بعد از مجروحتیش باعث شده بود تا زندگی خودش و خانواده اش هم مثل صورتش از حالت عادی و طبیعی خارج شود، بچه هایی که تا مدتی قبل از سر و کول پدر بالا می رفتند حالا با دیدنش جیغ می کشیدند و فرار می کردند . او بعد از هر عمل صورتی جدید پیدا می کرد و همین باعث شده بود تا خانواده اش نتوانند به راحتی با این وضعیت کنار بیایند، از همسرش که می پرسم چگونه با این وضعیت کنار آمدید، پاسخ می دهد: کارم شده بود گریه و تا دو سال هر شب با بغضی می خوابیدم که رهایم نمی کرد، یک شب که قبل از خواب بسیار گریه کرده بودم خوابی دیدم که بعد از دو سال خداوند صبری به من داد که تا همین حالا ادامه دارد. خواب دیدم در پایین جایی شبیه به جبل النور کوهسنگی ایستاده ام، مقام معظم رهبری در بالای این کوه دستشان را دراز کرده اند و مرا به بالای بلندی آوردند، مادر شهیدی که در کنارمان ایستاده بود را نشان دادند و گفتند مقام شما با مقام این مادر شهید یکی است. همسر این جانباز 70 درصد بیان می کند: هیچ وقت پیش خدا و بنده خدا از این وضعیت گلایه نکردم، ولی فشار این اتفاق آن قدر بود که تا مدت ها صبح ها به یک دکتر مراجعه می کردم و بعد از ظهرها به یک دکتر دیگر، این اتفاق برای من بسیار سنگین تمام شد، گاهی می گفتم کاش رجب قطع نخاع می شد ولی این اتفاق نمی افتاد، بچه ها نیز کوچک بودند، نمی توانستند با شرایط کنار بیایند و با دیدن چهره پدرشان می ترسیدند. فرزند بزرگ حاج رجب هم می گوید: برای یک کودک دبستانی سخت بود که پدرش در این وضعیت باشد ولی شاید معجزه خدا بود، اینکه هیچ حس بدی نداشتم، پدر را خودم حمام می بردم، لباس هایش را تنش می کردم و با همان سن کم، همه جا با او می رفتم. حاج رجبی که نه دهان دارد، نه فکی و نه دندانی، حالا آرزویش شده تا بعد از 26 سال لقمه نانی را در دهانش بگذارد و غذاهای خانگی را بخورد، همسرش می گوید تا یک سال فقط با سرنگ به حاج آقا غذا می دادم. او 27 سال است که فقط مایعات می خورد. در طول تمام این سال ها کسی پیدا نشد که درد دل ما را بفهمد، فقط می گفتند خدا اجرتان دهد، حاج رجب تنها 30 درصد سلامتی داشت که آن هم دو سال گذشته سکته قلبی کرد و مجبور به انجام عمل قلب باز شد، همیشه می گویم خوش بحال شهدا که شهید شدند، رفتند و راحت شدند، شوهر من جلوی چشمانمان روزی چند بار شهید می شود. در این لحظه فرزند بزرگ حاج رجب دو سال گذشته را به یاد آورد که پدرش را به خاطر عمل قلب باز در بیمارستان بستری کرده بودند، او می گوید: سکته ای که پدرم دو سال پیش کرد از سنگینی همین حرف های مردم بود، زمانی که حاج آقا عمل قلب باز در بیمارستان داشتند، در بخش آی سی یو مانیتورهایی برای ملاقات کنندگان جهت آگاهی از وضعیت بیمارشان نصب شده بود. وقتی برای ملاقات پدر به بیمارستان آمدیم، متوجه شدیم که مانیتور اتاق حاج آقا را قطع کرده اند، با پرس وجوهایی که کردم فهمیدم مردم شکایت کرده و از تصویر پدرم ترسیده بودند، به همین دلیل مانیتور اتاقش را قطع کردند، این قدر رفت و آمد کردم تا پس از مدتی تصویر وصل شد ولی از دور پدرم را نشان می دادند. او تصریح می کند: پرستار اتاق پدرم برای دادن قرص هایش با حالتی خاص دم در اتاق می ایستاد، در حالیکه صورتش را به سمت دیگری می برد تا پدر را نبیند، قرص ها را دست من می داد تا به او بدهم، درحالی که این ها وظیفه پرستار است، من به آن پرستار گفتم، پدرم ترس ندارد، او فقط یک جانباز است، همین. ما غرق سوال و جواب و نگاه به صورت نداشته حاج رجب بودیم و او نگران دهان خشک مهمانانش، در طول مصاحبه بارها صحبت های فرزند و همسرش را قطع می کرد و با دستانش به سمت میوه و چای هایی که مقابلمان بود اشاره می کرد، به اصرار حاج رجب گلویی تازه می کردیم و دوباره سوال و جواب هایمان را از سر می گرفتیم. دو سال است که کسی به همسرم سر نزده از خانواده اش پرسیدم در این 26 سال که حاج آقا جانباز و از کار افتاده شده بودند با داشتن 6 فرزند آیا مشکل مالی هم داشتید؟ همسرش پاسخ داد: با همان حقوق ماهانه بنیاد زندگی مان می چرخد، چند سال پیش خانه ای برایمان گرفتند که برای داماد کردن آخرین فرزندم مجبور شدم آن را بفروشم و در حال حاضر هم مستاجریم، یک بار به بنیاد جانبازان زنگ زدم و گفتم برای عروسی یکی از فرزندانم یک میلیون تومان وام می خواهم، آن ها هم پاسخ دادند ما پول نداریم قبض آب و برق اینجا را پرداخت کنیم، چگونه به شما وام بدهیم؟ همسر حاج رجب تاکید می کند: من هیچ انتظاری ندارم که کمک مالی بشود، ولی حداقل اگر خبری از همسرم بگیرند بد نیست، حدود دو سال است که از طرف بنیاد هیچکس به ما سر نزده، دلیلشان هم این است که بنیاد پول آژانس برای سرزدن به جانبازان را ندارد، به نظرم بنیاد بین جانبازی که روی ویلچر می نشیند، با سایر جانبازها تبعیض قائل می شود. حاج رجب 26 سال در آرزوی دیدن مقام معظم رهبری است اگر حاج رجب را از نزدیک می دیدی، کنار آمدن با این جمله که دو سال است کسی به او سر نزده، برایت بسیار سخت می شد، خواستم سوال کنم در طول این 26 سال چه کسانی به دیدن حاج آقا آمدند، آیا ایشان دیداری با مقام معظم رهبری، امام جمعه مشهد یا ... که پسرش با خنده ای حرفم را قطع کرد و گفت: دو سال گذشته قرار بود پدرم در حرم امام رضا دیداری با رهبری داشته باشند، ولی وقتی در صحن حرم مسوولان با چهره پدرم روبه رو شدند طور دیگری برخورد کردند. من نمی توانستم پدرم را با این وضعیت تنها در میان آن جمعیت رها کنم، با او از حرم برگشتم در حالی که آرزوی دیدار با مقام معظم رهبری همچنان بر دلش مانده است. فرزند این جانباز 70 درصدی می گوید: حاج آقا خیلی مظلوم است، بدنبال جایگاه نیست، ولی داشتن یک دیدار با رهبری فکر نمی کنم برای چنین جانبازی خواسته بزرگی باشد. سخن گفتن از 26 سال تنهایی حاج رجب و فرزندانی که یک بیرون شهر رفتن با پدر، بزرگ ترین آرزوی شان شده تمامی نداشت، وقتی یکی از عکس های او در اینترنت و برخی شبکه های اجتماعی منتشر می شود، عده ای نظر می نویسند خدا به این مرد اجر دهد، اما دلیل نمی شود که فرزندانش با سهمیه به دانشگاه بروند. این حرف ها بر دل دختر کوچک حاج رجب که از وقتی به دنیا آمده صورت پدر را به همین شکل دیده، سنگینی می کند، او با بغضی که سعی در فرو بردن آن دارد، می گوید: به پدرم افتخار می کنم، او سایه سر ماست، اما طاقت نگاه ها و حرف های مردم را ندارم. باور کنید حسرت یک پارک رفتن یا زیارت رفتن برای یک کودک آن قدر بزرگ است که با یک سهیمه کنکور نمی توان آن را جبران کرد، من درس خواندم و امسال بدون استفاده از سهمیه به دانشگاه رفتم. دلم می خواست بنشینم کنار حاج رجب تا جواب همه سوالاتم را از دهان نداشته خودش بشنوم، زبان او برای حرف زدن خیلی سخت می چرخید، اما دیگر طاقت نیاوردم، کنارش نشستم، پرسیدم حاج آقا حرم امام رضا که می روی از او چه می خواهی؟ آرزویت چیست؟ دور گوش هایش باندپیچی بود و صدایم را به سختی می شنید، سوالم را بلندتر تکرار کردم و گوش هایم را تیزتر، خودکارم را آماده در دستانم گرفتم تا از آرزوهای حاج رجب کلمه ای را جا نیندازم، دیدم دو دستش را به سوی آسمان دراز کرد و گفت می خواهم خدا از من راضی باشد منتظر بودم تا حرفش را ادامه دهد، اما با دستمالی که در دستش بود گوشه همان چشم کوچکی که در صورتش کمی سالم مانده بود را پاک کرد و دیگر چیزی نگفت. حالا حاج رجب با سیرت است و بی صورت، در میان مردمی راه می رود که همه آن ها بی آن که بدانند این صورت را چه کسی و برای چه چیزی از او گرفته، نگاهشان را از حاج رجب می دزدند، شاید حق دارند، نمی دانند که او صورت داده برای نترسیدن ما، برای آرامشی که هنگام غذا خوردن در یک رستوران به آن نیاز داریم، رستورانی که روزی گذر حاج رجب و فرزندش به آن جا افتاد و صاحبش به خاطر آرامش مشتری هایش او را به آنجا راه نداد. خودش زبانی برای گلایه کردن ندارد، اما دل همسرش سخت شکسته، دلگیر است از وقتی که با شوهرش بیرون رفته بود، مادری که فرزندش گریه می کرد آنها را می بیند، انگشت اشاره اش را سمت حاج رجب دراز می کند و می گوید پسرم اگر گریه کنی می گم این آقا تو رو بخوره . برای همسرش سخت است تا به مادر آن کودک بفهماند شوهرش صورتش را فدا کرده تا دیگر هیچ کسی جرات نکند در خاک وطنش به فرزندان این کشور نگاه چپ بیندازد. نمی دانم چگونه، اما آسان نیست جبران زخم زبان ها و نگاه هایی که باعث شده تا آخرین خاطره بیرون رفتن دو نفره این زن و مرد به دو سال قبل باز گردد و آنها دو سال از اینکه نمی توانند با هم به پابوسی امام رضا(ع) بروند حسرت بخورند . همسرش می گوید: طاقت شنیدن حرف های مردم را ندارم، وقتی بیرون می رویم و به حاج رجب توهینی می کنند، نمی توانم ساکت باشم، جوابشان را می دهم و در نهایت دعوایی بلند می شود، حالا ترس از همین دعواها دو سال است ما را خانه نشین کرده است. به حاج رجب می گویم دلت که می گیرد چکار می کنی، در این سال ها خسته نشدی، با همان صدایی که حالا شنیدنش برایمان عادی شده بود، پاسخ داد: خستگی از حد گذشته، در هر حالتی خسته ام، چه وقت هایی که در میان جمعیت و شلوغی هستم، یا وقت هایی که استراحت می کنم، روزی هزار بار عذاب وجدان دارم که چقدر مردم با دیدن من اذیت و ناراحت می شوند. این صورت برای من عادی شده ولی برای مردم نه. حاج رجب نوه هایی هم دارد که بودنشان او را کمی از تنهایی درآورده، در طول مصاحبه شنیدن غصه های پدربزرگ برایشان آسان نبود، دور او می گشتند و هوایش را داشتند، نادیا، نوه بزرگش کلاس پنجم دبستان است، او می گوید: جشن تولدهایمان را اینجا در خانه پدربزرگ می گیریم، عیدها پیش او می مانیم و پدربزرگ به ما عیدی می دهد، دوست داریم با او بیرون برویم اما طاقت حرف های دیگران را نداریم. اما عشق که باشد، خلاصه شدن زندگی برایت در یک چهار دیواری آن قدرها هم تلخ نمی شود، کنار همسرش نشستم، آرام به او گفتم در این 26 سال فکر جدایی به سرتان نزد، خندید و گفت: چند سال پیش همسر یکی از جانبازان که دوست من هم بود، زنگ زد، گفت اگر شوهر من وضعیت حاج رجب را داشت حتما از او جدا می شدم ، بعد از این تماس تلفنی تا چهار سال نتوانستم با این دوستم ارتباط برقرار کنم، حرفش به دلم سنگین آمد و به شدت مرا ناراحت کرد. از حاج خانم می پرسم شما که اکثرا در خانه اید، با آقا رجب دعوایتان هم می شود، صورتش غرق تبسم می شود و می گوید بله، چرا دعوا نکنیم گفتم آخرین بار کی دعوایتان شد، با لبخندی که حال و هوای ما را هم عوض کرد، گفت قبل از آمدن شما ، پرسیدم سر چه چیزی، پاسخ داد: داشتم برای آمدن شما خانه را آماده می کردم که حاج آقا با فلاسک چایی اش آمده بود بالای سرم و اصرار داشت تا همان لحظه برایش چایی درست کنم. *** به صورت نگران حاج رجب نگاه می کنم که گویا این روزها در هیاهو و کش مکش های سیاسی گم شده، او روزگاری برای این نگرانی جانش را کف دستانش گذاشت، بی سر و صدا رفت، بی سر و صدا و بی صورت هم بازگشت تا امروز منافع ملی و صورت نداشته اش در میان دلواپسی های نابه جای عده ای به فراموشی سپرده شود. حاج رجب نقاب نمی زند، برخلاف خیلی از آدم هایی که چهره واقعی شان را پشت شعارها و نگرانی های ساختگی شان پنهان می کنند، او با همین حالش هم از فضای سیاسی کشور بی خبر نیست، از میان برنامه های تلویزیونی فقط اخبار را نگاه می کند و از هیچ راهپیمایی یا انتخاباتی جا نمی ماند . حاج رجب خودش است، بی هیچ نقابی، حتی می توانی لبخند خدا را بر روی لب های نداشته او ببینی، صورت حاج رجب جایی جا مانده که هرگاه خواستی روی ماه خدا را ببینی، می توانی به اینجا بیایی، اینجا می توانی امضا و دست خط خدا را ببینی که بدون هیچ پرده ای بر صورت او به یادگار مانده است. ...
به جرم کار فرهنگی با چادرش خفه اش کردند!
.... در این زمان چهار عضو خانواده کمایی در جبهه مشغول به خدمت بودند. به دلیل فعالیت های مستمر زینب و تلاشهای بی وقفه اش جهت تغییر وضعیت وقت فرهنگی شاهین شهر پس از گذشت 6 ماه از حضورش در این شهر هدف منافقین قرار گرفت و در شب اول فروردین سال 1361 در راه بازگشت از مسجد به خانه به وسیله اعضای این گروه ربوده و بلافاصله به شهادت رسید. پیکر پاکش پس از سه روز جستجوی نیروهای امنیتی و خانواده اش کشف شد. منافقین با ارسال نامه و تماس تلفنی مسؤولیت ترور زینب را برعهده گرفتند. پیکر این شهیده به همراه شهدای فتح المبین در گلستان شهدای اصفهان به خاک سپرده شد. ...
هاشمی: روحانی اهل تعامل جهانی است
بازگشت که حرکت به سوی فناوری هسته ای در سکوت و آرامش آغاز شد، از تبلیغات زودهنگام هسته ای انتقاد کرد و آن را زمینه ساز اتهام زنی های خارجی دانست و سخنرانی های هیجان زده در دولت قبل را سبب افتادن راه گشایش گره به دندان عنوان کرد. برای او حل دیپلماتیک مسأله هسته ای ایران خاطرات سال های پس از جنگ و حل و فصل چالش ایران و عربستان را تداعی می کرد. گفت و گوی ما با چهره غایب انتخابات ریاست جمهوری 92 که حتی
برادرم به اتهام کتک زدن یک بچه به 60 سال حبس محکوم شد/ قاضی برای صدور حکم به فیلم ضدایرانی استناد کرد/ ...
است که 24 سال پیش با تشخیص پدر و مادرش برای ادامه تحصیل به این کشور سفر می کند، اما پاپوشی که یک دانش جوی دختر آمریکایی برای او می دوزد، و جوسازی های ضدایرانی در دادگاه دست به دست هم می دهد تا این جوان ایرانی به 60 سال زندان محکوم شود. "هوشیار" متهم می شود که به کودکِ زنی که برای گرفتن اقامت به شکل صوری با او ازدواج کرده بود، صدمه زده است. این در حالی است که به درخواست هومن برای بررسی پزشکی
تصمیم قاتل برای ثواب بردن مقتول!
در فاصله 30 سانتی متری او ایستاده بودم که سلاح را از زیر کاپشن بیرون آوردم و دو گلوله به شقیقه سمت راستش شلیک کردم. او بی جان روی زمین افتاد و خون کمی از سرش جاری شد. تصور می کردم تا پنج سال دیگر هم پلیس نتواند مرا شناسایی کند اما اشک های پدر مقتول باعث شد پس از 20 روز بازداشت و سکوت به قتل اعتراف کنم. این بخشی از اظهارات مرد جوانی است که دوست 22 ساله اش را با انگیزه سرقت به
هشدار یک حقوقدان نسبت به وضعیت زندانیان ایرانی در مالزی و مسئولیت حقوقی و بین المللی دولت
تعداد 86 نفر از نفر ایرانیان زندانی در مالزی،بنا به آخرین و جدیدترین اخبار و گزارشات منتشره رسانه ها به نقل از مقامات وزارت امور خارجه ایران، محکوم به اعدام بوده و از وضعیت حقوقی مبهمی نسبت به سرنوشت آتی خویش برخوردار می باشند. ! وضعیت سایر زندانیان ایرانی مقیم مالزی به جهت شرایط نابهنجار بهداشتی، رفاهی، درمانی و حقوقی نیز بسیار نگران کننده، گزارش شده است. اخبار منتشره از سوی رسانه های مالزی،برخلاف رسانه های ایرانی؛ دائر به وجود نزدیک به 400 ایرانی در بند زندان های آن کشور و مرتکبین نیمی از آنها به قاچاق مواد مخ ...
حوصله روحانی را سر ببرند،خیلی چیزهارا میگوید!
، از این مسأله شروع کنیم و این نکته که چرا پرونده هسته ای ایران دچار چالش شد و هدف فشار قدرت های جهانی قرار گرفت؟ ** بسم الله الرحمن الرحیم، درخصوص پرونده هسته ای من فکر می کنم آنها احساس کردند که می توانند براساس شایعات و به بهانه های هسته ای و حقوق بشر، ایران را زمینگیر کنند. یعنی فکر می کردند کاری را که در تمام سال های پس از پیروزی انقلاب نکرده بودند، در شرایط جدید می توانند انجام دهند
وصیت نامه شهدای ورزشکاراستان همدان+ تصاویر
مورد توجه همگان قرار گرفت اما آن روز این قضیه عادی به نظر می رسید تا این که سال بعد یعنی در سال 1367 ، این عزیز به دست همان منافقین کوردل در عملیات مرصاد به درجه رفیع شهادت نایل آمد و آن موقع بود که تصویر آن مراسم صبحگاه و آن حدیث از ذهن همه گذشت و به صفا و خلوص و اندیشة بلند شهدا پی بردیم که خداوند حجاب ها را از جلو چشمان خاصان خود کنار می زند . گویی این شهید می دانست که روزی به دست این منافقین
میلیاردر افسانه ای ایران کیست؟
دادستان کل کشور در ادامه افزود: قوه قضاییه برای پیگری پرونده های مفاسد اقتصادی عزم جدی دارد و از کوچکترین تخلفی به راحتی عبور نمی کند. * رمز گشایی سخنگوی دستگاه قضا در مورد م.ز اما سرانجام م.ز به عنوان یکی از اخلال گران اقتصادی کشور که در بازداشت به سر می برد، به قید وثیقه آن هم به مبلغ 500 میلیارد تومان آزاد شد و تا اعلام این خبر از سوی سخنگوی دستگاه قضا، به صورت رسمی از نام م.ز رمزگشایی نشده
دادگاه بابک زنجانی 11 مهر برگزار می شود/ آتش سوزی هتل هرمز عمدی بود/ بازداشت مشایی کذب محض است
اولین جلسه رسیدگی به پرونده متهمان این پرونده، فردا در شیراز برگزار می شود. محسنی اژه ای در پاسخ به سئوالی درباره آخرین وضعیت پرونده بابک زنجانی و این که چند نفر در این پرونده محاکمه خواهند شد؟ گفت: در مورد وجوهی که ایشان دریافت کرده و مبالغی که باید بابت فروش محموله های نفتی بر می گرداند، طبق اظهارنظر بازپرس چون ایشان صادق نبوده معلوم نیست این پول ها را چه کرده است. وی ادامه داد
11 مهرماه بابک زنجانی در دادگاه
زمینه اینکه قرار است مهدی هاشمی در پرونده کرسنت اطلاعاتی را به نفع ایران بیان کند، گفت: چنین چیزی نیست و من نشنیدم. پرونده جهرمی در دادگاه معاون اول دستگاه قضا در مورد وضعیت پرونده جهرمی مدیر سابق بانک صادرات (یکی از متهمان پرونده 3 هزار میلیاردی)، گفت: بخشی از این پرونده مختومه شد. متهمان این پرونده از 300 نفر گذشت. در مورد این فرد و چند نفر دیگر با مشکل مضاعفی روبه رو شدیم. آن زمان
بنیاد در آینه مطبوعات
سوم از یک خانواده نه نفره است که خیلی زود به فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی راه پیدا کرد و این بی تاثیر از خانواده ای که در آن چشم گشوده و روزهای کوتاه زندگی اش را در آن گذرانده بود، نیست. این سطر را بگذارید کنار توضیح اینکه پدر، خودش سال های سال در سنگر جبهه و جنگ بوده و با بچه های آن حوالی، دنیایی داشته است و قبل تر از او برادر بزرگِ جواد. همین است که پدر شهید در حالی که لذت این افتخار در
زمان محاکمه بابک خان رنجانی 11مهرماه!! کاسبان تحریم چه کسانی بودند؟
سخن گفته است. زنجانی در 9 دی ماه سال 92 از سوی دادستانی تهران با توجه به پرونده مفتوحه بازداشت شد و از آن سال تا کنون پرونده وی در دست رسیدگی قرار دارد. در ابتدا اینگونه به نظر می رسید که این فرد تنها یک بدهکار است و به دولت در قبال فروش نفت بدهکار است اما پس از آن مشخص شد پرونده وی تنها یک بدهکاری ساده نیست و دادستان تهران عنوان کرد پرونده وی بزرگترین پرونده فساد اقتصادی در سالهای بعد
ایرانی ها روی ریل نام های خاص
. سال 86 نیز بیشتر نوزادان دختر و پسر شبیه متولدان سال قبل نامگذاری شدند که البته این وضع در سال 87 اندکی تغییر کرد و نام زینب برای دخترها و امیرمحمد برای پسرها در کنار فاطمه، زهرا، ابوالفضل و امیرحسین قرار گرفت. اما تغییر عمده در نامگذاری دختران تازه متولد شده را می توان در سال 88 دید که نام ستایش یکباره در حالتی انفجاری مورد استقبال خانواده ها قرار گرفت و بعد از فاطمه و زهرا
کربلا میزبان اولین خانواده ایزیدی/ سن و زیبایی زنان ملاک اصلی داعش/ جوانی دخترم تباه شد + عکس
دست افراد گروه ضاله داعش ربوده شده و پس از گذشت چند روز تحمل انواع شکنجه برخی آزاد شده و دختران جوان در اسارت مانده اند. خانم ارزاق قاسم خلف مادر این خانواده ایزیدی با چشمانی پر از اندوه و درد نمی دانست که داستان زندگی خویش و جنایاتی را که گروه تکفیری داعش بر ایشان و هم کیشانش روا داشته از کجا و چگونه آغاز کند. وی سخنش را با ورود تروریست های تکفیری داعش به شهر سنجار آغاز
دفاع از حرم بانو زینب(س) از حسابهای این دنیایی فراتر است
هم یادتان نرود. فاطمه از صبح دنبال پیکر پدر دویده است. خسته است و نای حرف زدن ندارد. شاید هنوز باور ندارد که پدر به خانه برنمی گردد. او سرش را روی شانه خواهرش می گذارد و سخن را مادرشان زهرا سرایی ادامه می دهد. او همسر شهید مصطفی بختی است. صبوری و تحمل مصیبت در او، به یقین از معجزه خون شهید است. مگر می توان چنین مصیبتی را تاب آورد؟! او می گوید: تنها سفارش همسرم پیش از رفتن به
قتل مرد بیمار برای فروش خانه ویلایی
کرد، من سراغ عمویم را گرفتم او گفت چنین شخصی را نمی شناسد . این دختر در شکایت خود گفت اطمینان دارد برای عمویش به نام کیومرث اتفاقی افتاده است. او خواستار رسیدگی به این پرونده شد. با توجه به اطلاعات به دست آمده مأموران تحقیقات خود را آغاز کردند. آنها ابتدا فردی را که به عنوان صاحب جدید خانه معرفی شده بود، مورد بازجویی قرار دادند. این فرد مدعی شد خانه را از شخصی به نام رامین خریده است و حتی سند هم
