چهارشنبه ۲۷ خردادساعت ۲۱:۱۱Jun 2026 17
جستجوی پیشرفته
همشهری ۱۳۹۹/۱۰/۱۰ - ۰۰:۱۴

خنیاگر غمین خوش آوا

مرتضی کاردر تو قامت بلند تمنایی ای درخت همواره خفته است در آغوشت آسمان/ بالایی ای درخت!/ دستت پر از ستاره و جانت پر از بهار/ زیبایی ای درخت! در میان نسل نخست شاعران پس از نیما شعری شکل می گیرد که بیشتر از آنکه پیام نیما را در نگاه تازه به شعر دریافته باشد و در جوهر شعر نیمایی باشد، به ظاهر نیمایی است و در حقیقت قصیده هایی است که به لطف وزن نیمایی کوتاه و بلند شده. شعری که اغلب زبانی ساده دارد و بی آنکه شعر درگیر استعاره ها و تصویرهای پیچیده شود، از حداقل فنون شعری استفاده می کند ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)