خانه
پژمان جمشیدی: کت و شلوار سیمرغ ندوخته ام
سایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
بی مادر موفق در تصویرسازی از مقام مادر/ دسته دختران فیلمی زنانه اما ناموفق در حوزه دفاع مقدس
به گزارش خبرگزاری حوزه ، در پنجمین روز از جشنواره فیلم فجر، دو فیلم سینمایی بی مادر و دسته دختران به نمایش در آمد. فیلم اول اثری اجتماعی است که در آن سعی می شود به رنج و عذاب برخی مادران پرداخته شود. سید مرتضی فاطمی کارگردانی این فیلم را برعهده دارد و در آن تلاش می کند یک قصه ملودرام را زیبا بیان کند، البته در روایت قصه مورد نظرش هم تا حدی موفق بوده و تنها ناپختگی او مربوط به کم تجربگی اش به
(16) یادداشت های کوتاه از جشنواره فجر40؛ بی مادر
داستان یک زوج که بچه دار نمی شوند و تصمیم به اجاره کردن رحم می گیرند و در ادامه موقعیت های مصیبت باری که اتفاق می افتد. گویا قصد فیلمساز صرفا به تصویر کشیدن تلخی بوده است که مخاطب را با حسی از اندوه همراه سازد بی آنکه نقطه عطفی در داستان در نظر گرفته باشد. ایده فیلم تازگی ندارد و فیلمنامه ضعیف اجازه خلق موقعیت های جذاب را نمی دهد. موسیقی فیلم به زیبایی ساخته شده و به اندازه و به جا استفاده
علی اوجی: پردیس پورعابدینی در خائن کشی خبرنگاری جسور است/ انکار کلیشه شدن در نقش زنان بدبخت
علی اوجی در گفت و گو با خبرنگار سینمایی ایرنا در حاشیه اکران فیلم بی مادر در خانه جشنواره فیلم فجر با بیان این که در فیلم بی مادر از پس نقش برآمده اظهار داشت: من بازیگران را بر اساس توانایی های شان انتخاب کرده ام. وی در پاسخ به این سوال که در سینمای ایران راجع به رحم اجاره ای چندین فیلم ساخته شده و چه ضرورتی داشت سراغ این سوژه بروید بیان کرد: راجع به طلاق هم فیلم زیاد ساخته شده است
پژمان جمشیدی: به سیمرغ فکر نمی کنم
کرد: وقتی فیلم تمام شد گزینه های زیادی برای موسیقی وجود داشت، اما افشار درخشش خوبی پیشتر در فجر داشت و نبوغ و فهم بسیار خوبی دارد. در سکانسی از مادر فیلم، لالایی افغانستانی داریم و بامداد ایده ای از لالایی هراتی داشت و در نهایت موسیقی این فیلم ساخته شد. مصباح درباره سلیقه هیات انتخاب برای حضور فیلمش در چهلمین دوره جشنواره فیل فجر گفت: سلیقه هیات انتخاب به این شکل بود که فیلم سینمایی بی
بی مادر؛ گرفتارِ یک فیلمنامه ی کم رمق
خورد. پرداخت به مسئله تکراری رحم اجاره ای در بی مادر با فیلمنامه ای ضعیف همراه است. شخصیت هایی که بود و نبود آنها در روند اصلی و حتی فرعی داستان کوچک ترین تاثیری ندارد جان سوژه را گرفته است. شخصیت های اضافی که تا انتهای فیلم نه تنها در روند داستان حضور موثری ندارند با پرداخت ضعیف و گاهی بی منطق در پنجاه درصد فیلم حضور پیدا کرده اند. یکی از این شخصیت ها دوست خانوادگی مرجان و امیر علی است
آقازاده ای که خاطرات صدا و سیمایی اش را در فیلم بی مادر تبدیل به فیلم کرد
به گزارش روزپلاس ، فیلم بی مادر که در چهلمین جشنواره فیلم فجر رونمایی شد نخستین ساخته مرتضی فاطمی آقازاده سیدعباس فاطمی است که در دوران مدیریت عزت الله ضرغامی و عبدالعلی علی عسگری سمت های مهمی را در سازمان صدا و سیما برعهده داشت که همراه با دوست صمیمی اش حسن آقا میری در فتوکال این رویداد حضور پیدا کرد. فیلم بی مادر داستان یا اجرای متفاوتی را ارائه نمی کند، بلکه بازتاب دهنده تجربه های
چرا بی مادر بی هویت ترین فیلم جشنواره است؟
موجی تقلیدی، بدون ارائه بدیعی به سوژه رحم اجاره ای می پردازد. کارگردان فیلم در نشست رسانه ای اثرش درباره تمرکز فیلم روی سوژه رحم اجاره ای روز گذشته گفت: این داستان در بستر موضوعی به نام رحم اجاره ای روایت می شود اما موضوع ما چیزی فراتر از موضوعی مثل یک رحم اجاره ای است. می خواستیم نوعی خودپرسشگری مطرح کنیم تا مخاطب از خودش بپرسد اگر جای تک تک این کاراکترها بود در چه موقعیتی قرار می گرفت
انتقاد از حضور بی مادر در جشنواره چهلم/ واکنش ها به روایت پردازی در دسته دختران
تبدیل ایده و سوژه جالب خود به یک درام داستانی را ندارد و نه در این مسیر هم ایده درخشان رحم مادری را سوزانده و هم تجربه ای تکراری و کسل کننده را برای تماشاگرانش به وجود می آورد. سوالی که در این میان پیش می آید این است که شرط و نگاه انتخاب برای حضور فیلم هایی چون بی مادر در جشنواره فیلم فجر چه پارامترهایی بوده و هیات محترم انتخاب چه فاکتورهایی را در فیلم هایی چون بی مادر، ماهان و لایه های دروغ دیده
نگاهی به فیلم سینمایی بی مادر /اثری ضعیف که برای فیلم شدن هیچ چیز کم نداشت!
بی مادر با موضوع رحم اجاره اولین فیلم سید مرتضی فاطمی به عنوان ریالازاده تلویزیونی است که به چهلمین دوره جشنواره فیلم فجر راه یافته است. اثری که با وجود بازیگران مطرحی و همچنین موضوع جذاب و عنوان قابل تامل خود، در مقام اثری قوی و متفاوت ظاهر نشده و چندان چنگی به دل نمی زند. موضوع رحم اجاره ای موضوعی تکراری است که در دهه های قبل تا حدودی تازگی داشت و در فیلم های متعددی چون دعوت ابراهیم
فیلمنامه، نقطه ضعف اصلی/ نگاهی به فیلم های بی مادر و شب طلایی
رویکردی تازه از منظر جوانان باشد و از سوی دیگر فیلمسازان نوظهور را از فضایی گلخانه ای نجات داده و در شرایط مقایسه و سنجش با سینماگران باسابقه قرار دهد. بی مادر نخستین فیلم بلند سیدمرتضی فاطمی با نگاهی به موضوع رحم اجاره ای، ملودرامی کم رمق و ناموفق است که نتوانسته از پسِ موضوع حساسی که برگزیده به خوبی برآید. چرا؟ پاسخ روشن است؛ چون عنصری به نام منطق در فیلمنامه تقریباً وجود ندارد! فیلمنامه؟ کدام
دستۀ دختران؛ گنگ جعلی فمینیست ها در دفاع از خرمشهر!
جنوب نیوز: در روز پنجم، دو فیلم زنانه در سالن اصلی جشنواره نمایش یافت. اولی دربارۀ نقش مادر و دومی در خصوص نقش فمینیست های خیالی امروزی در دفاع از خرمشهر. فیلم های نمایش یافته در روز پنجم در سالن اصحاب رسانه (برج میلاد) به این ترتیب هستند: بی مادر/ سید مرتضی فاطمی دستۀ دختران/ منیر قیدی رحم اجاره ای بی مادر/ سید مرتضی فاطمی/ * (ضعیف)
یک بیگ پروداکشن بی خاصیت/ حسادت زنانه یا حس مادرانه/ نگاهی به فیلم های دسته دختران و بی مادر
فیلمنامه ای قابل قبول برای این سوژه حساس، بازیگرانی را انتخاب کرده تا به دیده شدن اثرش کمک کرده باشد. موضوع رحم اجاره ای موضوعی است کنجکاوی برانگیز که شخصیت زن باید قهرمان داستان باشد در حالی که بی مادر ضعفهای زن را نشانه می گیرد و به دلیل عدم شخصیت پردازی، کاراکترها سرگردانند و نمی دانند چه می خواهند در عوض مردان قصه فهمیده و با شخصیت اند، منطقی اند و جایی که لازم باشد احساساتی. عاقلانه تصمیم می
از داغ شدن بحث آقازادگی تا هدر رفتن بودجه میلیاردی فیلم ها
های دروغ ساخته و ماهان ساخته ، نخستین جرقه های انتقاد از هیات انتخاب را روشن کرد و روزگذشته و نمایش فیلم بی مادر موج جدیدی از هجمه ها علیه هیات انتخاب جشنواره را به وجود آورد. منتقدین مشکلات ساختاری و نبود حداقل کیفیت در این فیلم ها را دلیل انتقاد از این سه فیلم عنوان کردند و علاوه بر نکوهش هیات داوران برای حضور این گونه فیلم ها در جشنواره فیلم فجر، نهادهای دولتی را برای سرمایه گذاری در چنین فیلم
فرشته حسینی: خودم را ایرانی می دانم
قصه تبدیل کنیم و کارگردانی یعنی هدایت قصه در اخلاق کاراکترها. پژمان جمشیدی درباره نقش خود در فیلم بی مادر گفت: نگاه من به سینما حرفه ای نیست و اگر احساس کنم فیلمنامه ای با نگاه من خوب است و نقشم را دوست دارم؛ قطعا در آن حضور خواهم داشت و حتما برمبنای احساسم پیش می روم. جمشیدی در پاسخ به این سوال که آیا به سیمرغ گرفتن در جشنواره امسال فکر می کند، گفت: من به سیمرغ گرفتن فکر نمی
جمشیدی: برای سیمرغ بازی نمی کنم + فیلم
قبول کرد و برای بهتر شدن نقش انجام داد. میرعابدینی نیز درباره سومین تجربه بازیگری خود چنین توضیح داد: بازی در این نقش بسیار برایم دشوار بود چون کاراکتر قصه از من بسیار دور بود، به ویژه که از لحاظ سنی از من بزرگتر بود اما نقش به آن اندازه زیبا بود که با تمام وجود در آن حضور پیدا کردم. این کار ستایشی در مقام مادر است مادرانی که همه زندگی خود را برای فرزندانشان می گذارند. وی
در نشست رسانه ای فیلم بی مادر عنوان شد؛ می خواستیم مخاطب به یک خودپرسشگری برسد
/> پورعابدینی درباره بازی در کاراکتر مادر بیان کرد: بازی در این نقش برای من سخت بود چرا که از هر جهت با من فاصله داشت اما با نگاه به مشکلات جامعه می توانیم سعی کنیم تا با این شخصیت ها همذات پنداری کنیم. فاطمی درباره بازیگر کودک فیلم گفت: امیررضا جوکار از بین بچه های بسیاری انتخاب شد و شیرینی و هوش او باعث شد برای این نقش انتخاب شود. کار با کودکان ریسک بزرگی بود اما همه تیم با یکدیگر سعی
بالاخره دبیر به جشنواره آمد
به گزارش خبرنگار ایلنا، پنجمین روز از جشنواره فیلم با نمایش دو فیلم بی مادر به کارگردانی سید مرتضی فاطمی و دسته دختران به کارگردانی منیره قیدی در خانه جشنواره چهلم پیگیری شد. سانس اول اختصاص به نمایش فیلم بی مادر داشت که با موضوع رحم اجاره ای به روابط احساسی و انسانی اقشار مختلف جامعه می پرداخت. پژمان جمشیدی که به عنوان یکی از کاندیداهای اصلی سیمرغ از او یاد می شود نیز در این فیلم در
نگاهی به فیلم سینمایی بی مادر ساخته سید مرتضی فاطمی؛ ملودرام سوزناک هندی از نوع ایرانی
جمشیدی که تلاش دارد وارد حوزه های جدیدی از بازیگری شود از همه بیشتر توی چشم می خورد، یک لهجه نیمه لاتی و فریاد زدن کمکی به درآوردن نقش محمود نخواهد کرد. بازی های ناهماهنگ و فیلمبرداری نه چندان خوب باعث شده اند شاهد فیلمی باشیم که نمی توان گفت حتی فیلمی است با بازی های خوب و این در حالی است که ستاره های فراوان در این فیلم ایفای نقش می کنند. به هر روی به نظر می رسد حداقل تا اینجای جشنواره شاهد فیلم های ضعیف و متوسط رو به پایینی بوده ایم که کماکان نمی دانیم اصلا دلیل انتخابشان در لیست بیست و دو فیلم جشنواره چه بوده است. ...
بی مادر؛ به بازی گرفتن احساسات
حمید محمدی| سطحی ترین نوع برخورد برای راضی نگه داشتن مخاطب عام برای یک فیلم، به راه انداختن یک داستان احساسی است. آن هم اگر پای احساسات مادرانه در میان باشد. فیلم بی مادر، به کارگردانی سیدمرتضی فاطمی همراه با بازیگران مشهوری چون امیر آقایی، میترا حجار و پژمان جمشیدی کاملا یک فیلم عامه پسند احساسی است که می خواهد داستانی از رحم های اجاره ای بگوید. داستانی احساسی که یک سمت ماجرا مادری است از
بی مادر ؛ یک فیلم خنثی
/> ملودرامی خانوادگی اجتماعی که پی رنگ اصلی آن موضوع رحم اجاره ای است. ماجرای رحم اجاره ای چیزی حدود یک دهه است که در محافل پزشکی مطرح شده و سر و شکل قانونی و شرعی هم پیدا کرده است. در طول همین یک دهه، این موضوع سوژه داستان های مختلفی در عرصه ادبیات، نمایش و سینما بوده است. بنابراین بی مادر تا این جای کار در انتخاب عنوان فیلم و سوژه، موفق عمل کرده است. اما مشکل فیلم از کم جانی و ناکارآمدی خود داستان است
یادداشت های روزانه چهلمین جشنواره فیلم فجر-6 به نیمه رسیدن جشنواره؛ فیلم هایی که منتقدان را راضی نمی کند
سینمایی (محمد خزائی) این انتقادها را بی پاسخ نگذاشت و حاصل کار هیئت انتخاب را هوشمندانه عنوان کرد و نیز بررعایت ذائقه مردم در این زمینه تاکید کرد. البته باید توجه داشت که در یک جشنواره که قرار است کیفیت سینمایی و هنری فیلم ها ملاک کار هیئت های انتخاب یا داوری باشد، اهمیت به ذائقه مردم، موضوعیتی پیدا نمی کند و البته سیمرغ بلورینِ از نگاه مردمی نیز با توجه به همین مسئله به جشنواره اضافه شد
روز پنجم چهلمین جشنواره فجر/ قیدی: کاراکترهای فیلم دسته دختران ساختگی اند
مادر نیستم اما روح مادرانه در همه ما زنان نهفته است و می توانم بگویم بازی در این سکانس برایم سخت بود. محمدرضا مصباح یکی از تهیه کنندگان فیلم در پاسخ به این سوال که آیا فیلم سانسور داشت گفت: این واژه را نمی پسندم ولی اصلاحاتی در فیلم صورت گرفت و در نسخه عمومی به تدوین تمیز تری خواهیم رسید. مصباح در خصوص اینکه چرا فیلم باید در بخش مسابقه باشد گفت: این سلیقه هیئت انتخاب است.
پژمان جمشیدی: من سینما را حرفه ای نگاه نمی کنم | ماجرای گریه پردیس پورعابدینی در بی مادر | تشکر ویژه از ...
است، اظهار داشت: من قصد نداشتم روی موضوع رحم اجاره ای تمرکز کنم و سعی داشتم از انسان ها یک پرسشگری کنیم که اگر جای شخصیت ها باشند، چه واکنشی خواهند داشت. فاطمی گفت: سینما و فلسفه یک نقطه مشترک دارند و آن خودپرسشگری است. سوالی ایجاد می شود که پاسخ دشواری دارد. البته تلاش نکردم فیلم فلسفی یا روانشناسی بسازم. وی درباره اینکه آیا شخصیت امیرعلی به دکتر نریمان در بدون تاریخ بدون امضا
بی مادر تلاقی فلسفه و سینماست/ قسم می خورم هر کسی سیمرغ بگیرد، خوشحال شوم
به گزارش خبرنگار ایلنا، نشست خبری فیلم سینمایی بی مادر به کارگردانی سیدمرتضی فاطمی و تهیه کنندگی محمدرضا مصباح، جمعه 15 بهمن در خانه رسانه واقع در سالن همایش های برج میلاد، با حضور عوامل فیلم و اصحاب رسانه منتقدان برگزار شد. در ابتدای این نشست، سیدمرتضی فاطمی کارگردان این فیلم درباره انتخاب نام آن گفت: در فیلم موقعیتی را ترسیم کرده ایم که کودکی بین دو مادر قرار گرفته است و این پرسش
چه چیزی برای پژمان جمشیدی، جذاب تر از گرفتن سیمرغ است؟/ گزارش نشست فیلم بی مادر
به ذهن من رسید پرسشی فلسفی در ذهن من شکل گرفت و موقعیتی را تصویر می کردم که یک نوزاد بین دو مادر گیر کرده و سوالم این بود که این بچه، کدام مادر را باید برای خود برگزیند. او در ادامه درباره انتخاب امیر آقایی به عنوان بازیگر نقش اول مرد این فیلم اظهار کرد: انتخاب امیر آقایی مجموعه ای از پارامترها را برای ما به همراه داشت. جهان شخصی او به جهان دکتر امیرعلی موذن نزدیک بود و از این جهت برای
جشنواره فیلم فجر| مصباح: فیلم سفارشی نساختیم/ فاطمی: "بی مادر" به دنبال خودپرسشگری از آدم ها است
شکل گیری ایده ساخت، گفت: ایده فیلم هنگامی به ذهنم رسید که در حال مطالعه کتابی بودم. در آن کتاب، موقعیتی ترسیم شده بود که کودکی میان دو مادر قرار گرفته است؛ یک مادر خونی و یک مادر غیرخونی. وی درباره انتخاب امیر آقایی به عنوان بازیگر نقش اول فیلم گفت: انتخاب آقایی مثل انتخاب همه بازیگران فیلم، مجموعه ای از پارامترها را به دنبال خود داشت. او یکی از بهترین بازیگران سینمای ایران است. من بازی
بی مادر ؛ ملودرامی که شکل نمی گیرد
سینماسینما ، ایلیا محمدی نیا بی مادر به کارگردانی سید مرتضی فاطمی ملودرامی بی رمق است که تکلیفش با داستان و مخاطبش روشن نیست. مخاطب متوجه نمی شود مساله فیلم رحم اجاره ای است و یا سوظن بیخود و بی جهت مابین زن و شوهر یا فاصله طبقاتی و یا... فیلمساز می خواهد همه اینها را داشته باشد اما عملا توانش را ندارد. چرا که نه خط اصلی داستان فیلم مشخص است و نه خرده روایت های
