خانهسایر منابع:
با دوستان خود به اشتراک بگذارید
می پسندم
0
سایر خبرها
سید علی خمینی: زبانی که بگوید در کشور مشکل وجود ندارد، زبان دشمن است
یادگار بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران با اشاره به لزوم ساده زیستی مسوولین گفت: زبانی که بگوید در کشور مشکل وجود ندارد، زبان دشمن است. به گزارش انتخاب ، حجت الاسلام والمسلمین سیدعلی خمینی در مراسم ساگرد شهادت چهارمین شهید محراب آیت الله اشرفی اصفهانی که عصر امروز(25 مهر) با حضور انبوه مسئولین و مردم استان کرمانشاه در مسجد ایت الله بروجردی برگزار شد، با اشاره به شخصیت بالای چهارمین شید
آئین سنتی ماتم چهار مناره در ابرکوه
به گزارش خبرنگارپانا از یزد،یکی از آداب و سنن قدیمی مردم ابرکوه در ایام عزای امام حسین(ع)، "ماتم چهار مناره" است که در روزهای ابتدایی ماه محرم برگزار می شود. این آئین سنتی ، یکی از آداب و سنن قدیمی مردم ابرکوه است که از دیرباز روزهای ابتدایی محرم برگزار می شده و تا به امروز نیز ادامه دارد. طی این مراسم چهار مناره مشهور در شهر توسط سادات بزرگ هر محله با آداب خاص عزاداری، مشکی
برگزاری سوگواره احلی من العسل در یزد
به گزارش خبرگزاری بین المللی قرآن(ایکنا) از یزد به نقل از روابط عمومی اداره کل آموزش وپرورش استان یزد، محسن گلستانی فر رییس اداره قرآن ،عترت و نماز اداره کل آموزش و پرورش استان از برگزاری سوگواره احلی من العسل با حضور 2 هزار دانش آموز یزدی ششم محرم در استان خبر داد. وی اظهار داشت : این سوگواره با حضور 2 هزار دانش آموز مقطع متوسطه دوره اول در قالب 40 هیئت دانش آموزی دراستان برگزار می
چرا کوفیان امام را تنها گذاشتند؟
برآن شدیم تا به تعدادی از سؤالات و شبهات مختلف در سلسله پرسش هایی عاشورایی پاسخ دهیم . کی از مواردی که در تاریخ شیعه بسیار اهمیت دارد، بحث حرکت امام حسین (ع) از مدینه به سمت مکه و سپس حرکت از مکه به سمت کوفه است. قیام امام حسین (ع) به عنوان نقطه عطفی در تاریخ شیعه و اسلام محسوب می شود. زیرا این حرکت باعث حفظ اسلام واقعی از انحرافات ایجاد شده در زمان بعد از رسول خدا (ص) می باشد . در ایام اقامت امام حسین(ع) در مکّه (دهم ماه رمضان سال 60 ق) آغاز شد.(1) و از جهت فراوانی به مقداری رسید که به حق می توان از آن به نهضت نامه نگاری یاد کرد. ظرف این چند روز، این حرکت به مرحله ای رسید که در روز به طور متوسّط ششصد نامه به امام(ع) می رسید؛ به گونه ای که تعداد نامه ها به دوازده هزار نامه رسید.(2). با مطالعه و بررسی اجمالی اسامی و امضاهایی که در ذیل برخی از نامه های به جا مانده به دست رسیده و با توجه به قرائن، می توان به این نتیجه رسید که نامه نگاران از یک طیف خاص نبوده و گروه های مختلف با گرایش های بسیار متفاوت را در بر می گرفته است؛ به گونه ای که در میان آنها نام شیعیان خاصّی همچون سلیمان بن صرد خزاعی، مسیّب بن نجبه خزاری، رفاعه بن شداد و حبیب بن مظاهر دیده می شد.(3) در نقطه مقابل افرادی از حزب اموی ساکن در کوفه، همانند • شبث بن ربعی (که بعدها مسجدی به شکرانه کشته شدن امام حسین(ع) بنا کرد)(4) • حجّار بن ابجر (که در روز عاشورا در حالی که از سرداران سپاه عمر بن سعد بود، نامه خود به امام(ع) را انکار کرد.(5) • یزید بن حارث بن یزید (او نیز نامه خود به امام(ع) را در روز عاشورا انکار کرد • عزره بن قیس (فرمانده سپاه اسب سوار در لشکر عمر بن سعد.(7) • عمرو بن حجاج زبیدی (مأمور شریعه فرات همراه با پانصد سوار به منظور جلوگیری از دسترسی امام(ع) به آب (8) در فهرست آنها دیده می شد که اتفاقاً شورانگیزترین نامه ها را نیز اینان نگاشتند و به امام(ع) گزارش لشکری آماده (جند مجنّد) را دادند!(9) اما به نظر می رسد اکثریت نامه ن گاران را – که در تاریخ نامی از آنها برده نشده است – توده مردمی تشکیل می دادند که عمدتاً به دنبال منافع مادی خود بودند و به آن سمتی می رفتند که احساس می کردند باد به آن طرف می وزد. . اینان گرچه در بحران ها، توان رهبری بحران را ندارند؛ امّا موجی عظیم اند که موج سوار ماهر، می تواند با تدبیرهای خود، به خوبی از آنان بهره گرفته و با سواری گرفتن از آنها، به مقصد خود برسد . به احتمال فراوان اکثریت هجده هزار بیعت کننده با مسلم را نیز اینان تشکیل می دادند که به مجرّدی که دنیا و منافع خویش را در خطر دیدند (با سیاست عمر ابن زیاد) خود را از سپاه مسلم کنار کشیده و او را یکه و تنها در کوچه های کوفه رها کردند همین ها هستند که در سخن مجمع بن عبداللَّه عائذی خطاب به امام(ع) چنین معرفی شده اند: ... و اما سائر الناس بعد فان افئدتهم تهوی الیک و سیوفهم غداً مشهوره علیک ... ؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 306٫ توده مردم دل های شان به سوی تو متمایل است و اما فردا شمشیرهای شان علیه تو سر از نیام بر خواهد آورد . عده ای از همین ها نیز در صحنه کربلا در گوشه ای ایستاده و نظاره گر قتل امام حسین(ع) بودند و اشک می ریختند و دعا می کردند و می گفتند: خدایا حسین(ع) را یاری کن .(10) پاسخ به این سؤال در گرو پاسخ تفصیلی به دو سؤال دیگر است. 1٫ علل نامه نگاری کوفیان و دعوت گسترده آنها از امام حسین(ع) چه بود؟ 2٫ عبیداللَّه بن زیاد از چه ابزارهایی برای سرکوب قیام کوفه بهره برد؟ طیف گسترده نامه نگاران و انگیزه نامه نگاریشان به امام حسین (ع) 1٫ شیعیان خالص همانند حبیب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه از آنجا که حکومت را حق خاندان اهل بیت(ع) می دانستند و حکومت سراسر ظلم و جور امویان را غیرمشروع تلقی می کردند؛ به انگیزه باز پس گیری حکومت و باز گرداندن آن به محل مشروع خود، به این نامه نگاری اقدام کردند. البته این گروه بسیار در اقلیّت بودند. 2٫عده فراوانی از مردم کوفه – به ویژه افراد میان سال و کهن سال که حکومت عدل علوی در کوفه را به یاد داشتند و از سوی دیگر ظلم و جور امویان را نیز در این دوران بیست ساله دیده بودند – درصدد رهایی از این ظلم، رو به فرزند امام علی(ع) آوردند تا شاید آنان را از یوغ حکومت بنی امیه رهایی بخشد. 3٫ عده ای برای احیای مرکزیت کوفه – که همیشه بر سر آن با شام در رقابت بود و در این دوران بیست ساله آن را از دست داده بودند – به دنبال رهبری کارآمد بودند که بتواند این مهم را به انجام برساند. از نظر اینان در این زمان مناسب ترین فرد دارای نفوذ و شخصیت – که از سویی قدرت رهبری جامعه کوفیان را داشته و از سوی دیگر حکومت امویان را مشروع نداند – امام حسین(ع) بود؛ از این رو از آن حضرت برای آمدن به کوفه دعوت کردند. 4٫ . بزرگان قبایل همانند شبث بن ربعی، حجار بن ابجر و.. – که عمدتاً به فکر حفظ قدرت و ریاست خود بوده و از سوی دیگر میانه ای با خاندان علوی نداشتند – وقتی اقبال گسترده مردم به امام حسین(ع) را دیدند، چنین تصوّر کردند که در آینده ای نه چندان نزدیک، حکومت امام(ع) در کوفه به ثمر خواهد نشست و برای آنکه از قافله عقب نمانده و در دوران حکومت آن حضرت همچنان از نفوذ و ریاست خود برخوردار باشند، به سیل خروشان نامه نگاران پیوستند. 5٫ توده مردم نان به نرخ روز خور نیز با مشاهده شور و هیجان گسترده متنفذان، انگیزه لازم را برای نامه نگاری پیدا کرده و هر چه بیشتر تنور این جریان را مشتعل ساختند! ابزارهای عبیدالله برای سرکوب نهضت مردم کوفه با ورود ابن زیاد به کوفه، اشراف قبایل و نیز طرفداران اموی، نفسی به راحتی کشیده و به سرعت دور او را گرفتند و او را در جریان ریز مسائل کوفه گذاشتند. عبیداللَّه در همان آغاز ورود خود از محبوبیت امام(ع) نزد کوفیان و گستردگی قیام به خوبی مطلع شد؛ زیرا او با عمامه ای سیاه و صورتی پوشیده وارد شد! مردم منتظر امام(ع) به خیال آنکه او امام حسین(ع) است، استقبال بسیار گسترده و پر شوری از او به عمل آوردند!(11). از این رو به خوبی عمق خطر را احساس کرده و با تکیه بر تجربیات سیاسی – اداری خود در بصره و نیز با کمک طرفداران خود، سیاست های عاجلانه و مؤثری را برای سرکوب نهضت در پیش گرفت که عمدتاً می توان آن را در بخش های روانی، اجتماعی و اقتصادی بررسی کرد. 1٫ سیاست های روانی ابن زیاد این سیاست را که عمدتاً حول محور تهدید و تشویق می چرخید، از همان آغاز ورود خود به کوفه در پیش گرفت. او در اولین سخنرانی اش در مسجد جامع کوفه، خود را برای فرمانبرداران همانند پدری مهربان معرفی کرد و نسبت به نافرمانان، شمشیر و تازیانه اش را به رخ کشید.(12): فانأ لمحسنکم و مطیعکم کالوالد البرّ و سوطی و سیفی علی من ترک امری و خالف عهدی ... . به رخ کشیدن سپاه شام و خبر از حرکت این سپاه از شام به کوفه، برای سرکوبی عاصیان نیز یکی دیگر از حربه هایی بود که از سوی او به کار گرفته شد و در خاموش کردن شورش کوفیان – به ویژه پس از آنکه به همراه مسلم قصر دارالاماره را محاصره کرده بودند – بسیار مؤثر افتاد.(13). کوفیان پس از صلح امام حسن(ع) – که آخرین رویارویی آنها با سپاه شام بود – ابهّت فراوانی از آن سپاه یکپارچه در ذهن خود ترسیم کرده و به هیچ وجه در خود توان مقابله با آن را نمی دیدند! همین تبلیغات بود که به میان جامعه پرده پوش زنان نیز سرایت کرد؛ به گونه ای که آنها به سوی خویشان خود (همچون برادر یا شوهر که در سپاه مسلم بودند) آمده و او را از سپاه جدا می کردند.(14). بالاخره همین تبلیغات بود که مسلم را – که در میانه روز با چهارهزار نفر قصر را محاصره کرد و عبیداللَّه را در آستانه سقوط قرار داده بود – در اوایل شب یکه و تنها در کوچه های کوفه سرگردان کرد.(15) 2٫ سیاست های اجتماعی از آنجا که انسجام و نظام قبیلگی هنوز پایداری خود را داشت، اشراف و رؤسای قبایل، مهم ترین نیروی تأثیرگذار اجتماعی در رخدادهای سیاسی بودند، و همان طور که گفته شد، تعداد زیادی از آنها (همچون شبث بن ربعی، عمرو بن حجاج و حجار بن ابجر) در نهضت نامه نگاری شرکت فعال داشتند و طبعاً به دنبال ورود مسلم به کوفه به او پیوستند. اما اینان که بیشتر به دنبال حفظ موقعیت و مقام خود بودند، با ورود عبیداللَّه به کوفه و مواجه شدن با تهدیدهای او؛ دست کشیدن از مسلم و پیوستن به سپاه عبیداللَّه را مناسب با دنیای خود دیدند و به سرعت از نهضت روی گردان شدند؛ زیرا عبیداللَّه به خوبی می دانست که چگونه آنها را به دور خود جمع کند. او با در پیش گرفتن سیاست تهدید و نیز تطمیع با رشوه های کلان، توانست نیروی اشراف و رؤسای قبایل را به سمت خود کشاند؛ چنان که مجتمع بن عبداللَّه عائذی – که به خوبی اوضاع کوفه را می شناخت و به تازگی از کوفه بیرون آمده و به سپاه امام(ع) پیوسته بود – درباره وضعیت آنان، این چنین به امام(ع) گزارش می دهد: اما اشراف الناس فقد اعظمت رشوتهم و ملئت غرائرهم یستمال ودهم و یستخلفی به نصیحتهم فهم الب واحد علیک ... ؛ (16). به اشراف کوفه رشوه های کلان پرداخت شده و جوال های آنها را پر کرده اند، دوستی آنان تصاحب شده و خیرخواهی شان را برای خود برداشته اند و آنها یکپارچه علیه تو گشته اند ... . دوّمین نیروی اجتماعی تأثیرگذار که عبیداللَّه از آنها نیز به خوبی بهره برد، نیروی عُرَفا بود. عرفا (جمع عریف) و در اصطلاح به کسی گفته می شد که: مسؤولیت تعداد افرادی را بر عهده داشت که مقدار عطای آنها یعنی دریافت سالیانه شان، صدهزار درهم بود . طبعاً از آنجا که مقدار دریافتی افراد متفاوت بود، تعداد افراد زیر نظر این مقام از بیست نفر تا بیش از صد نفر مختلف می شد. (17).در دوره شهرنشین شدن قبایل در کوفه، این منصب به صورت مقامی حکومتی درآمده و همچنان که آنها در مقابل والی و امیر کوفه پاسخگو بودند،(18). عزل و نصب آنان نیز توسّط والی – و نه رئیس قبیله – انجام می گرفت. این منصب رابطی بین حکومت و مردم بود و از آنجا که تعداد افراد زیر نظر این مقام بسیار محدودتر از افراد زیر نظر رئیس قبیله بود، راحت تر می توانستند آنها را کنترل کنند. وظیفه اصلی عریف آن بود که دفترهایی تهیه کرده و در آن اسامی افراد زیر نظر خود همراه با زنان و فرزندان شان را ثبت کنند؛ چنان که اسامی تازه متولدین نیز به سرعت در این دفتر ثبت و اسامی افراد از دنیا رفته محو می شد. بدین ترتیب آنان شناخت کامل از محدوده مسؤولیت خود به دست می آوردند. اما در شرایط بحرانی، نقش عرفا دو چندان می شد؛ زیرا برقراری نظم در محدوده مسؤولیت شان – که به آن عرافت می گفتند – به عهده آنها می آمد و طبعاً در مواقعی که حکومت درخواست می کرد، افراد شورشی را به سرعت به حکومت معرفی می کردند. عبداللَّه بن زیاد در همان آغاز ورود خود به کوفه، زیرکانه در صدد استفاده از این نیروی قوی اجتماعی برآمد. به احتمال زیاد تجربه این کار را از پدرش زیاد در دوران حکومتش بر کوفه به دست آورده بود. او پس از اولین سخنرانی خود در مسجد جامع، به قصر آمده و عرفا را احضار کرد و خطاب به آنها چنین گفت: اکتبوا الی الغرباء و من فیکم من طلبه امیرالمؤمنین و من فیکم من الحروریه و اهل الریب الذین رأیهم الخلاف و الشقاق، فمن کتبهم لنا فبرئ و من لم یکتب لنا احداً فیضمن لنا ما فی عرافته الاّ یخالفنا منهم مخالف و لا یبغی علینا منهم باغ فمن لم یفعل برئت منه الذمّه و حلال لنا ماله و سفک دمه و ایّما عریف و جدنی عرافته من بغیه امیرالمؤمنین احد لم یرفعه الینا صلب علی باب داره و القیت تلک العرافه من العطاء ؛ (19). شما باید نام غریبان و مخالفان امیرالمؤمنین یزید را که در عرافت شما هستند، برای من بنویسید. همچنین هر کس را از حروریه (خوارج) و مشکوکین که نظر بر اختلاف پراکنی دارند، باید به من گزارش دهید. کسی که به این دستور عمل کند با او کاری نداریم؛ اما هر کس ننویسد باید ضمانت عرافت خود را به عهده بگیرد و نباید هیچ مخالف و یاغی در عرافت او با ما مخالفت کند. اگر چنین نشود، از پناه ما خارج شده و مال و خون او بر ما حلال است. هر عریفی که در عرافت او از شورشیان علیه امیرالمؤمنین (یزید) کسی یافت شود، آن عریف بر در خانه اش به دار آویزان خواهد شد و همه آن عرافت را از پرداخت عطاء محروم خواهم کرد . چنین به نظر می رسد که اتخاذ همین سیاست و استفاده از این ابزار مهم اجتماعی، یکی از مهم ترین علل سرکوب و خاموش شدن نهضت مسلم در کوفه بود؛ زیرا عرفا تهدیدهای ابن زیاد را جدّی تلقی کرده و به سرعت در صدد انجام خواسته های او برآمده و به شدّت عرافت خود را کنترل می کردند. 3٫ سیاست های اقتصادی : در آن زمان مهم ترین منبع مالی مردم دریافت عطا و جیره از سوی حکومت بود که در آغاز فتوحات، این دریافت در مقابل تعهّد شرکت آنها در جنگ علیه ایرانیان، انجام می گرفت. پس از شهرنشین شدن آنان و پایان یافتن فتوحات، همچنان طبق روال سابق به آنها پرداخت می شد؛ از این رو مردم عرب کمتر سراغ کارهایی مانند کشاورزی، صنعتگری و بازرگانی می رفتند و انجام این کارها عمدتاً به عهده موالی (غیرعرب های پیمان بسته با عرب ها) بود. کار به جایی رسیده بود که اصولاً عرب ها در آن زمان، اشتغال به حرفه و صنعت را شایسته مقام و شأن و موقعیت خود نمی دانستند.(20) عطا ، مقدار پرداخت نقدی بود که از سوی حکومت کوفه، یک جا یا طیّ چند قسط به مردم پرداخت می شد. و جیره کمک های جنسی (مانند خرما، گندم، جو و روغن) بود که ماهیانه در اختیار آنان قرار می گرفت. ناگفته پیداست که این نظام اقتصادی، عمده مردم عرب را شدیداً به حکومت وابسته می کرد و حکومت های مستبدّ نیز از این نقطه ضعف به خوبی آگاه بوده و به عنوان ابزاری مهم از آن بهره می گرفتند. عبیداللَّه بن زیاد در هنگام تهدید عرفا ، تکیه بر این ابزار کرد و یافت شدن وجود مخالف در عرافتی را دارای پیامدی سنگین همچون قطع عطای کلّ افراد آن عرافت داشت. طبعاً علاوه بر شخص عریف، افراد دنیاطلب دیگر نیز در صدد خاموش کردن مخالفت ها بر می آمدند. همچنین هنگامی که مسلم و طرفدارانش قصر عبیداللَّه را محاصره کردند، یکی از موفق ترین شگردهای او در پراکنده کردن اطرافیان مسلم، تشویق مردم به افزون کردن عطا در صورت پراکنده شدن و تهدید به قطع آن در صورت ادامه شورش بود.(21) ابن زیاد با استفاده از همین ابزار اقتصادی و با وعده افزایش عطا، توانست لشکر عظیمی از مردم کوفه را – که تا سی هزار شمرده اند -(22). علیه امام حسین(ع) وارد جنگ کند؛ لشکری که تعداد زیادی از آنها دل هایشان با امام(ع) بود.(23). امام حسین(ع) نیز تأثیر این ابزار را به خوبی درک کرده بود؛ به گونه ای که در سخنرانی خود در روز عاشورا آن را به عنوان یکی از علل عصیان کوفیان علیه خود برشمرد: کلکم عاص لامری مستمع لقولی، قد انخزلت عطیاتکم من الحرام و ملئت بطونکم من الحرام فطبع علی قلوبکم ؛ (24). همه شما علیه من عصیان می ورزید و سخنان مرا گوش نمی دهید؛ عطاهای شما از مال حرام فراهم آمده و شکم هایتان از حرام انباشته شده است و این باعث مُهر خوردن بر دل هایتان گشته است . ....................................................................................... پی نوشت: 1) وقعه الطف، ص 92 2) بحارالانوار، ج 44، ص 344 3) وقعه الطف، ص 90 و 91٫ 4) تاریخ طبری، ج 6، ص 22٫ 5) همان، ج 5، ص 425 6) همان 7) همان، ص 412 8) وقعه الطف، ص 93 – 95 9) همان، ص 95٫ 10) عبدالرزاق مقرّم، مقتل الحسین(ع)، ص 189٫ 11) وقعه الطف، ص 109 12) وقعه الطف، ص 110 13) همان، ص 125 14) همان، ص 125 15) همان، ص 126٫ 16) همان، ص 126٫ 17) تاریخ طبری، ج 3، ص 152 18) الحیاه الاجتماعیه و الاقتصادیه فی الکوفه، ص 49 19) وقعه الطف، ص 11؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 267 20) الحیاه الاجتماعیه و الاقتصادیه فی الکوفه، ص 219٫ 21) وقعه الطف، ص 125؛ تاریخ طبری، ج 4، ص 277٫ 22) بحارالانوار، ج 45، ص 4 23) حیاه الامام الحسین(ع)، ج 2، ص 453 24) بحارالانوار، ج 45، ص 8 منبع: فرهنگ ...
780مبلغ ویژه محرم به استان سمنان اعزام شدند
استفاده مبلغان در ایام محرم، گفت: همایش طلایه داران تبلیغ 14، در آستانه ماه محرم با حضور آیت الله خاتمی امام جمعه موقت تهران، آیت الله سید محمد شاهچراغی نماینده ولی فقیه در استان و دیگر مسئولان در شاهرود برگزار شد و طی آن توصیه هایی از قبیل تبیین سخنان مقام معظم رهبری، جایگاه ولایت فقیه در جامعه اسلامی، بیان سیره عملی و علمی ائمه اطهار بویژه امام حسین(ع) و دعوت از مردم برای حضور در آئین عزاداری سرور و
برنامه های بیوت مراجع تقلید برای برگزاری مراسم عزاداری امام حسین(ع)
همزمان با فرارسیدن دهه اول محرم و تعطیلی حوزه های علمیه به علت تبلیغ، مراسم عزاداری حضرت اباعبدالله الحسین(ع) در بیوت مراجع معظم در حال برگزاری است. به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)منطقه قم، به مناسبت فرا رسیدن ایام حزن و اندوه سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام، مراسم سخنرانی و نوحه سرایی آن امام همام با حضور آیت الله جوادی آملی در محل بنیاد بین المللی علوم
انجام 143 پروژه عمرانی در مناطق محروم همدان
به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، سردار ضیاءالدین حزنی ظهر امروز در آیین افتتاح پروژه های محرومیت زدایی روستاهای استان همدان با تسلیت شهادت سردار سرلشکر شهید حسین همدانی اظهار کرد: شهید حسین همدانی مصداق واقعی مردم دوستی، مردم نوازی و مردم داری بود. وی افزود: این موضوع مهم در مراسم تشییع باشکوه پیکر مطهر شهید و حضور چشمگیر اقشار مختلف مردم نمایان گر شد. فرمانده قرارگاه
ورود نمادین کاروان امام حسین (ع) به کربلا در قادرآباد + عکس
به گزارش سرویس شهرستان های شیرازه به نقل از بام فارس ، آئین حرکت نمادین کاروان امام حسین (ع) به کربلا با حضور خود جوش دل شیفتگان سیدالشهدا در قادرآباد برگزار شد. در این مراسم مردم در سوگ شهادت سید و سالار شهیدان، اشک ماتم ریخته و به سر وسینه زدند. عبدالحسین بزرگر مسئول مجتمع فرهنگی هنری امام خمینی (ره) قادرآباد در این زمینه گفت: هرساله این مراسم ، توسط گروه تعزیه قمر بنی
نشانی مجالس عزاداری زنانه در پایتخت
، شهید باقری پلاک 12 شب عاشورا از ساعت 19 تا 20:30 -مداح خانم حصارکی: انتهای اشرفی اصفهانی، بعد از میدان دانشگاه علوم تحقیقات، حصارک، خیابان امام خمینی(ره)، شقایق هفت، پلاک 5، مکتب الزهرا، 5 صفر از ساعت 14:30 تا 17 -سخنران خانم سویزی: مراسم ویژه خواهران روزهای 13 تا 15 محرم از ساعت 14:30 تا قبل اذان مغرب مهدیه تهران، خیابان ولی عصر(عج)، سخنرانی با موضوع تأثیر تربیتی حضرت زینب(س) بر زنده ماندن حادثه عاشورا ، همراه با برگزاری زیارت عاشورا و مداحی توسط ذاکرین اهل بیت(ع) پیروان عترت هیأت رزمندگان اسلام. منبع: فارس ...
تلاش شود از شخصیت ها و مفاخر در زمان حیات شان تجلیل شود
...، حجت الاسلام موسوی در گرمسار و حجت الاسلام والمسلمین بطحائی در ایوان کی بوده است که خدمات فراوانی داشته اند. وی گفت: عالم وارسته بطحایی زمانی به ایوان کی آمد که روحانی در این منطقه وجود نداشت و شهرها و مناطق اطراف نیز از وجود ایشان بهره مند شدند. محمدرضا سوقندی، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان سمنان نیز با اشاره به مصوبه شورای فرهنگ عمومی در برگزاری آیین نکوداشت این روحانی گفت: این نکوداشت پنجشنبه بیست و یکم آبان 94 در مسجد جامع ایوان کی برگزار می شود. جمعی از مسئولان ایوانکی از جمله امام جمعه، بخشدار و شهردار این شهر در این نسشت حضور داشتند. منبع: ...
نوای "السلام علیک یا ابا عبدالله" در ریگان طنین انداز شد
. وی تصریح کرد : مراسمات عزاداری در شهرستان ریگان با شکوه خاصی در حال برگزاری است که این مراسم در مسجد جامع هر روز بعد از نماز مغرب وعشا با حضور خطیب توانا از قم ومداحی از استان یزد برگزار می شود . امام جمعه ریگان به عزاداری های ماه محرم اشاره کرد و گفت: این عزاداری ها باید به شکلی باشد که مردم از آنها بهره کامل را ببرند و مزاحمتی برای مردم ایجاد نشود . حجت الاسلام رنجبر ماهانی بیان کرد: در کمیت و کیفیت عزاداری های شهرستان دقت شود و عزاداری ها باید هدایت و برنامه ریزی شوند. انتهای پیام/ ...
برگزاری مراسم بزرگداشت سردار شهید همدانی در اراک
به گزارش خبرنگار گروه استان های باشگاه خبرنگاران جوان از اراک؛ دبیر کل مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی در این مراسم گفت: سرلشگر پاسدار حاج حسین همدانی چه در ایام دفاع مقدس و چه در سال های پس از آن عمر خود را در مجاهدت مخلصانه بر علیه ایادی داخلی و خارجی استکبار سپری کرد و در نهایت در دفاع از حرم اهل بیت (ع) و در جبهه مقابله با اسلام آمریکایی به آرزوی دیرینه خود رسید. آیت الله محسنی اراکی
هراس وهابی ها از مراسم شیرخوارگان حسینی
به گزارش گروه سایر رسانه های دفاع پرس ، کودکان در آغوش امن مادران اند و مادران بی تاب علی اصغر ها.کودک سبز پوششان را بالای سر گرفته اند و فریاد می زنند: یا صاحب الزمان (عج)! فرزندم را نذر یاری قیام تو می کنم. او را برای ظهور نزدیکت برگزین و حفظ کن. یا حسین(ع)، یا علی اصغر (ع) ادرکنی. 40 کشور جهان میزبان شیرخوارگان حسینی دیروز در نخستین جمعه ماه محرم، سراسر ایران و 40 کشور
چهارم محرم"در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای ...
در روز چهارم محرم،ابن زیاد مردم کوفه را در مسجد جمع کرد و سخنرانی نمود و ضمن آن مردم را برای شرکت در جنگ با امام حسین علیه السلام تشویق و ترغیب نمود. عبیداللّه به منبر رفت و گفت: ای مردم! شما آل ابی سفیان را آزمودید و آنها را چنان که می خواستید، یافتید! و یزید را می شناسید که دارای سیره و طریقه ای نیکو است! و به زیر دستان احسان می کند! و عطایای او بجاست! و پدرش نیز چنین بود! و اینک یزید دستور داده است که بهره شما را از عطایا بیشتر کنم و پولی را نزد من فرستاده است که در میان شما قسمت نموده و شما را به جنگ با دشمنش حسین بفرستم! این سخن را به گوش جان بشنوید و اطاعت کنید.وی برای مردم شام نیز عطایائی مقرر کرد و دستور داد تا در تمام شهر ندا کنند که مردم برای حرکت آماده باشند، و خود و همراهانش به سوی نخیله حرکت کرد و حصین بن نمیر و حجار بن ابجر و شبث بن ربعی و شمر بن ذی الجوشن را به کربلا گسیل داشت تا عمربن سعد را در جنگ با حسین کمک نمایند. برخی از مورخین تعداد افرادی که به سپاه عمر بن سعد پیوستند را در 4گروه ذکر کرده اند که شامل: شمر بن ذی الجوشن با چهار هزار نفر؛ یزید بن رکاب کلبی با دو هزار نفر؛ حصین بن نمیر با چهار هزار نفر؛ و مضایر بن رهینه مازنی با سه هزار نفر؛ این نیروها تا روز عاشورا در سپاه عمر بن سعد حضور داشته اند.در برخی از اسناد تاریخی هم تعداد لشکریانی که به عمربن سعد ملحق شدند را بیست هزار نفر ذکر کرده اند. حر بن یزید ریاحی آزاد مرد کربلا حر بن یزید بن ناجیه ریاحی، جد او، عتاب ، ندیم نعمان بن منذر ( پادشاه حیره ) و پسر عمویش، احوص، شاعر و از اصحاب رسول خدا بود.حر از سران کوفه بشمار میرفت. عبید ا...ابن زیاد او رابرای رویارویی با امام حسین علیه السلام فرا خواند و با هزار سوار به سوی کاروان او فرستاد. حر اولین کسی بود که راه را بر امام علیه السلام بست و از ورود او به کوفه یا بازگشتش به مدینه جلوگیری نمود. حر علی رغم این که برای رویارویی با امام آمده بود، رفتارش خالی از ادب نبود و هنگامی که دید عمر بن سعد برای جنگ با امام حسین علیه السلام مصمم است، به کاروان حسینی ملحق شد، توبه کرد و در سپاه امام جنگید تا به شهادت رسید. در تاریخ آمده است: حر به امام حسین علیه السلام گفت: هنگامی که عبیدالله بن زیاد مرا به سوی شما روانه ساخت و از قصر بیرون آمدم، از پشت سرم صدایی شنیدم که می گفت: ای حر! شاد باش که به خیر رو می آوری. وقتی پشت سرم را نگاه کردم، کسی را ندیدم. با خود گفتم من به پیکار حسین علیه السلام می روم و این چه بشارتی است؟! هرگز تصور نمی کردم که سرانجام از شما پیروی خواهم کرد. (ابصار العین، صفحات 115 و 116) بعد از توقفگاه عقبه ، کاروان امام حسین یکسره تا منزل شراف رفت. هنگام سحر، امام به جوانان فرمان داد آب فراوان با خود بردارند و به راه بیفتند. نیمه های روز، همچنان که راه می رفتند، یکی از همراهان امام گفت: الله اکبر امام حسین علیه السلام فرمود: چرا تکبیر گفتی؟ عرض کرد: نخلستان دیدم. گروهی از اصحاب گفتند: به خدا سوگند، ما هرگز در این سرزمین، درخت خرما ندیده ایم. امام فرمود: پس چه می بینید؟ گفتند: به خدا سوگند آنچه می بینیم، تعداد زیادی اسب است. فرمود: به خدا من نیز همان را می بینم. آن گاه فرمود: اینجا پناهگاهی نداریم که به آن پناه ببریم؟ برخی از اصحاب گفتند: بله، داریم. توقفگاه ذوحسم سمت چپ ماست. اگر به آن جا برویم، تپه ای است که می توان از یک سو با این لشگر مواجه شد. امام به راه افتاد و اصحابش نیز به دنبالش به سوی ذوحسم رفتند. چیزی نگذشت که گردن اسبان نیز از دور پیدا شد. لشگریان ابن زیاد، چون دیدند کاروان امام حسین علیه السلام، راه خود را کج کرده است، آنان نیز راه خود را کج کردند و برای تصرف ذوحسم شتاب کردند اما کاروان امام زودتر به انجا رسید و آن را تصرف کرد. عصر شده بود و امام حسین علیه السلام و لشگر حر در راه کربلا در برابر هم قرار گرفته بودند. امام به سپاهش فرمود آماده رفتن شوند، آن گاه به منادی خود فرمود برای نماز عصر اذان بگوید. پس از نماز، امام حسین علیه السلام رو به لشگریان حر کرد و پس از حمد و ثنای خدا فرمود: اگر از خدا بترسید و حق را برای اهل آن بدانید، خداوند خشنود خواهد شد. ما خاندان محمد صلی الله علیه و آله هستیم و از اینها به فرمانروایی بر شما سزاوارتریم. اینها مدعی چیزی هستند که به ایشان تعلق ندارد و به زور و ستم در میان شما رفتار می کنند. اگر فرمانروایی ما را خوش ندارید و می خواهید درباره حق ما نادان بمانید و نظرتان چیزی غیر از آن است که در نامه هایتان به من نوشتید و فرستادگان شما به من گفتند، اکنون باز می گردم. حرّ گفت: به خدا سوگند، من نمی دانم این فرستادگان و این نامه ها که می گویی چیست؟ امام به یکی از یارانش فرمود: ای عقبة بن سمعان! آن دو خورجین را که نامه های ایشان در آن است بیرون بیاور. عقبه نامه ها را آورد و جلوی امام خالی کرد. حر گفت: ما از آن کسان نیستیم که این نامه ها را به تو نوشته اند. ما فقط دستور داریم که از وقتی تو را دیدیم، از تو جدا نشویم تا به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد ببریم. امام حسین فرمود: این آرزویی بیش نیست و محال است من با تو نزد عبیدالله بروم. امام حسین علیه السلام پس از آن که نماز عصر را در ذوحسَمَ به جا آورد و با لشگریان حرّ احتجاج نمود، به اصحاب خود دستور داد: به سوی مدینه باز گردید. اما لشگر حر از بازگشت آنان جلوگیری کرد. حسین علیه السلام به حر فرمود: مادرت به عزایت بنشیند! از ما چه می خواهی؟ حرّ گفت: غیر از شما، هر کس از تبار عرب بود و چنین می گفت، من نیز می گفتم مادرش به عزایش بنشیند، ولی به خدا نمی توانم نام مادر تو را جز به نیکی ببرم. امام حسین فرمود: از من چه می خواهی؟ گفت: می خواهم شما را نزد امیر عبیدالله بن زیاد ببرم. فرمود: به خدا من همراه تو نخواهم آمد. حرّ گفت: من نیز به خدا سوگند، دست از تو بر نخواهم داشت. این سخنان سه بار میان امام و حرّ رد و بدل شد و سرانجام حر گفت: من دستور جنگ با شما را ندارم. اما دستور دارم از شما جدا نشوم تا با من به کوفه بیایید. اکنون که از آمدن به کوفه خودداری می کنید، پس راهی را در پیش بگیرید که نه به کوفه برود و نه به مدینه؛ و نه حرف من باشد، نه حرف شما؛ تا در این باره نامه ای به عبیدالله بنویسم. شاید خدا راهی پیش آرد که سلامت دین من در آن باشد و درباره ی شما مرتکب گناهی نشوم. اینجا بود که امام علیه السلام از راه قادسیه (که به کوفه می رفت) به سمت چپ حرکت کرد و حر و همراهانش نیز به دنبال او به راه افتادند. امام حسین علیه السلام پس از رویارویی با حرّ و لشگریانش و اصرار حر بر رفتن امام به کوفه نزد عبیدالله بن زیاد و اصرار سرسختانه امام بر بازگشت به مدینه، تصمیم گرفت راه سومی را پیش گیرد. بنابراین حرکت کرد و حر و لشگریانش نیز در پی او به راه افتاد. حرّ پیوسته به امام علیه السلام می گفت: ای حسین! به خدا سوگند اگر جنگ کنی، کشته خواهی شد! امام حسین می فرمود: مرا از مرگ می ترسانی؟ آیا گمان می کنید اگر مرا بکشید، کارهای شما رو به راه و خاطرتان آسوده خواهد شد؟ اشتباه می کنید! من در پاسخ شما همان چیزی را می گویم که برادر اوس به پسر عمویش گفت. آن هنگام که اوس می خواست به یاری رسول خدا برود و پسر عمویش او را می ترساند و می گفت: کجا می روی؟ کشته خواهی شد. اوس در پاسخش سه بیت شعر خواند: من می روم و مرگ برای جوان ننگ نیست، آن هنگام که نیتش حق باشد و در حال ایمان به اسلام بجنگد. و در راه مردان صالح و شایسته جانبازی کند و از نابودشدگان در دین جدا گشته، به گنهکاری پشت کند. پس در این صورت اگر زنده ماندم، پشیمان نیستم و اگر مردم، بابت تو که زنده خواهی ماند و بینی ات به خاک مالیده خواهد شد، سرزنشی بر من نیست. حر بن یزید با شنیدن این حرف ها دانست که امام حسین تن به کشته شدن داده ولی تن به خواری و تسلیم شدن به ابن زیاد نداده است. از این رو خودش را کنار می کشید و با همراهان خود می رفت تا اینکه حسین علیه السلام به منزل عذیب الهجانات رسید. حر بن یزید ریاحی هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با حسین علیه السلام مصمم است، به عمر بن سعد گفت: آیا با حسین جنگ خواهی کرد؟ عمر پاسخ داد: آری، به خدا سوگند جنگی کنم که آسان ترین اتفاقش افتادن سرها و بریده شدن دست ها باشد. حر گفت: آیا پیشنهادش راضی تان نکرد؟ ابن سعد گفت: اگر به دست من بود می پذیرفتم، ولی امیر تو، عبیدالله، نپذیرفت. حرّ که دید ابن سعد در جنگ با امام علیه السلام مصمم است، عقب رفت و در کنار لشگر ایستاد. مردی از قبیله ی او به نام قره بن قیس به او گفت: امروز اسب خود را آب داده ای؟ حر گفت:نه. گفت: نمی خواهی بدهی؟ من نیز اسبم را آب نداده ام و اکنون می روم آبش دهم. حرّ از آن جا که ایستاده بود کناره گرفت و اندک اندک به سوی سپاه حسین علیه السلام رفت. مهاجر بن ادس (که در لشگر عمر سعد بود) به او گفت: ای حرّ می خواهی چه کنی؟ می خواهی حمله کنی؟ حرّ پاسخی نداد و لرزه اندامش را فرا گرفت. مهاجر گفت: به خدا کار تو مرا به شک انداخته است. من در هیچ جنگی تو را به این حال ندیده بودم. هرگز ندیده بودم این گونه از ترس جنگ بلرزی. اگر به من می گفتند دلیرترین مردم کوفه کیست، تو را نام می بردم. پس این چه حالی است که در تو می بینم؟! حر گفت: به خدا سوگند خود را در میان بهشت و جهنم می بینم و جهنم را بر نمی گزینم گرچه پاره پاره شوم و مرا بسوزانند. این را گفت و اسب خود را هی کرد و به حسین علیه السلام پیوست. حّر هنگامی که دید سپاه کوفه در جنگ با امام حسین علیه السلام مصمّم است، به سپاه حسینی پیوست و به امام گفت: فدایت شوم ای پسر رسول خدا! من همان کسی هستم که تو را از بازگشت به وطنت بازداشتم و همراهت آمدم تا تو را ناچار کردم در این سرزمین توقف کنی. گمان نمی کردم پیشنهاد تو را نپذیرند و به این سرنوشت دچارت کنند. به خدا اگر می دانستم کار به این جا می کشد، هرگز به چنین کاری دست نمی زدم. اکنون از کرده ام به سوی خدا توبه می کنم. آیا توبه من پذیرفته است؟ حسین علیه السلام فرمود: آری، خداوند توبه تو را می پذیرد. اکنون از اسب پایین بیا. حر گفت: من سواره باشم برایم بهتر است از این که پیاده شوم. می خواهم همچنان که بر اسب خود سوار هستم، ساعتی با دشمن برای یاری ات بجنگم تا کشته شوم. سخنان حرّ خطاب به سپاهیان یزید حرّ پس از آنکه به سپاه امام حسین علیه السلام پیوست و توبه کرد، در برابر لشگر عمر بن سعد ایستاد و گفت: ای مردم کوفه، مادرتان در سوگتان بگرید! این بنده ی صالح خدا را فرا خواندید و هنگامی که به سوی شما آمد، دست از یاری او برداشتید؟ شما که می گفتید در یاری او با دشمنانش خواهیم جنگید، اکنون رو در روی او ایستاده اید و می خواهید او را بکشید؟ راه نفس کشیدن را بر او بسته اید، از هر سو محاصره اش کرده اید و از رفتنش به سوی سرزمین ها و شهرهای الهی جلوگیری می کنید. حسین همچون اسیری است که در دستان شما گرفتار شده؛ نه می تواند سودی به خود برساند و نه زیانی را از خود دور کند. آب فرات را که یهود و نصاری و مجوس از آن می آشامند و سگان و خوک های سیاه در آن می غلتند، بر روی حسین و زنان و کودکان و خاندانش بسته اید، تا جایی که آنان از فرط تشنگی به حال بیهوشی افتاده اند. چه بد رعایت محمد صلی الله علیه و آله را درباره فرزندانش کردید! خدا در روز تشنگی محشر، شما را سیراب نکند! . ظاهرا حر با اذن امام حسین اولین فردی است که به میدان رفت و در خطابه ای مؤثر، سپاه کوفه را به خاطر جنگیدن با حسین توبیخ کرد. چیزی نمانده بود که سخنان او، گروهی از سربازان عمر سعد را تحت تاثیر قرار داده از جنگ با حسین منصرف سازد، که سپاه عمر سعد، او را هدف تیرها قرار داد. نزد حسین بازگشت و پس از لحظاتی دوباره به میدان رفت و با رجزخوانی، به مبارزه پرداخت و کشته شد. رجز او چنین بود: اضرب فی اعناقکم بالسیف انی انا الحر و ماوی الضیف اضربکم و لا اری من حیف عن خیر من حل بارض الخیف که حاکی از شجاعت او در شمشیر زنی در دفاع از حسین و حق دانستن این راه بود. حسین بن علی بر بالین حر رفت و به او گفت: توهمانگونه که مادرت نامت را حر گذاشته است، حر و آزاده ای، آزاد در دنیا و سعادتمنددر آخرت! انت الحر کما سمیتک امک، و انت الحر فی الدنیا و انت الحر فی الآخرة و دست بر چهره اش کشید.حسین با دستمالی سر حر را بست. پس از عاشورا بنی تمیم او را بیرون کربلا دفن کردند، همانجا که قبر کنونی اوست، جایی که در قدیم به آن نواویس می گفته اند. درباره فرزندان حضرت زینب (سلام الله علیها) در منابع تاریخی آمده است که عون و محمد فرزندان عبدالله بن جعفر بودند. این دو برادر به میدان آمده و هر یک جداگانه وفاداری خویش را تا مرز شهادت به امام زمانشان ابراز داشتند. ابتدا محمد در حالی که اینگونه رجز می خواند وارد میدان شد: به خدا شکایت می کنم از دشمنان قومی که از کوردلی به هلاکت افتادند. نشانه های قرآنی که محکم و مبیّن بود، عوض کردند و کفر و طغیان را آشکار کردند. جمعی از سپاه کوفه به دست او کشته شدند و سر انجام عامر بن نهشل تمیمی، جناب محمد را به شهادت رساند. بعد از شهادت محمد، عون بن عبدالله بن جعفر وارد میدان شد و این گونه رجز خواند: اگر مرا نمی شناسید، من پسر جعفر هستم که از روی صدق شهید شد و در بهشت نورانی با بالهای سبز پرواز می کند، این شرافت برای من در محشر کافی است. نوشته اند تا بیست تن را به درک واصل کرد، آنگاه به دست عبدالله بن قطنه طائی به شهادت رسید. منقول است حضرت زینب(سلام الله علیها) زمانی که هر یک از بنی هاشم(ع) به شهادت می رسیدند، به کمک سید الشهدا (ع) برای تعزیت می آمد، ولی هنگام شهادت این دو بزرگوار پرده خیام را انداخت و از خیمه گاه خارج نشد. شهدای کربلا، در پایین پای حضرت حسین (علیه السلام) مدفونند و به احتمال قوی این دو دلداده نیز در همانجا پروانه شمع محفل حائر حسینی هستند. البته در 12 کیلومتری کربلا بارگاهی کوچک منصوب به عون ابن عبدالله وجود دارد که ملجأ زائرین است. برخی را عقیده بر این است که این مرقد یکی از نوادگان امام مجتبی (علیه السلام) به نام عون می باشد. گردآوری وتنظیم:مجید کریمی ...
افزایش زندانیان غیرعمد از جلوه های فقر فرهنگی است
انتظار می رود آموزش همگانی به مردم و رفع فقر فرهنگی را الویت برنامه های خود سازند. وی ادامه داد: در ایام عزاداری حضرت سیدالشهداء زمان درس آموزی از ایشان است؛ چرا که حماسه عاشورا و فداکاری و ایمان راستین اصحاب ایشان در تمامی زمینه ها می تواند مشق ما باشد. در یک نگاه کلی تمامی این عزاداری ها که در محرم و صفر با جلالت خاص خود برگزار می شود باید درس آموزی از مکتب امام حسین باشد. باید سبک
قرائت هر شب نیم جزء از قرآن کریم هدیه به شهدای کربلا
به گزارش کانون خبرنگاران نبأ وابسته به خبرگزاری ایکنا،این برنامه با حضور قاریان ممتاز و بین اللمللی هرشب بعد از مراسم عزاداری و سینه زنی برگزار می شود. قاریانی که در این ده شب به تلاوت می پردازند عبارتند از آقایان دباغ، یزدان پناه، زهدی علیپور، معتمدی، احمدی، آقایی، مهدی زاده، ابراهیمی، حائری، علم خواه و علیزاده. هدف از برگزاری این مراسم پیوند قرآن و عترت و توجه به این فرمایش امام حسین است که من به نماز و تلاوت قرآن عشق می ورزم. امیرمحسن سلطان احمدی
اهدای پرچم حرم امام حسین(ع) به مردم هرمزگان
به گزارش نماینده ،حجت الاسلام والمسلمین دکتر رمضانی امام جمعه شهرستان لارستان در نماز جمعه این شهر که با حضور جمع گسترده ای از مردم و مسئولان محلی برگزار شد، ضمن تقدیر و تجلیل از محمود عاطفی رئیس سیزدهمین اجلاس پیر غلامان و خادمان حسینی (ع) این اقدام رسانه ملی را ستودنی و ارزشمند دانست. همچنین پرچم بارگاه ملکوتی و مطهر سرور و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) از طرف محمود عاطفی
روز 13 آبان یادآور سه رخداد بزرگ در تاریخ معاصر ایران اسلامی میباشد
به گزارش " ایثار" ستاد بزرگداشت مراسم یوم اله 13 آبان با هماهنگی رئیس شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی با حضور روسای ادارت در اداره آموزش و پرورش برگزار شد . د ر ابتدای جلسه حجت الاسلام نوروزی امام جمعه اسلامشهر گفت : استکبار یک مفهوم قرآنی است که بیانگر رویه ظالمانه زور مداران عالم می باشد که در قرآن در باره ی امثال فرعون و گروه های بدخواه و معارض حق و حقیقت به کار رفته است و همواره فرستادگان
روایت پیرغلام66ساله ازماجرای هیئت علمدارکربلا
اینکه بنا به دلایلی مجبور به فروش آن خانه شدم و یک زمین 160 متری در کوچه دو شهید خریدم. تابلوی هیئت هم سرکوچه قبلی ماند و محرم آن سال مراسم را در کوچه دو شهید برگزار کردم. دوست داشتم زمینم را بسازم و هیئت را مثل قبل در خانه ام برپا کنم اما آن زمان شهرداری اجازه ساخت نداد. به همین خاطر به بنگاه سپردم که در کوچه چیتگری اگر خانه ای بود، برایم جور کنند. یک روز از بنگاه زنگ زدند و گفتند که خانه ای که
منابر ماه محرم مرجعی برای بیان بنیان های عقلی حماسه عاشورا باشد
زوایای حوادث کربلا کاملا قابل الگو سازی در زمان های مختلف است و این جمله کل یوم عاشورا و کل ارض کربلا در همه زمان ها و شرایط دارای مصداق است وی با اشار به توصیه امام خمینی(ره) در رابطه با عزاداری در ماه محرم بیان کرد: حضرت امام(ره) در وصیت نامه خود می فرمایند که همین عزاداری ها زمینه ساز وحدت در جامعه اسلامی است و باید تلاش شود تا در این برهه حساس شمر زمانه نیز به خوبی برای مردم تبیین و
قدرت های جهانی می دانند بدون کمک ایران امنیت منطقه برقرار نمی شود
به گزارش خبرگزاری مهر ، آیت الله هاشمی رفسنجانی صبح امروز در دیدار جمعی از فعالان سیاسی، اجتماعی، ورزشی، فرهنگی و اقتصادی استان البرز، با تسلیت ایام سوگواری سرور و سالار شهیدان حضرت ابا عبدالله حسین(ع) و یارانش، اظهار داشت: راه امام حسین(ع) مشعل هدایت امت اسلامی است که پیروی از آن، سعادت و عاقبت به خیری دو دنیا را در پی خواهد داشت. رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام، با تأکید بر اینکه مبارزه
حجت الاسلام قاسمیان : ذکر یونسیه راه برون رفت غم های مومن+ گزارش تصویری
وارث: مراسم شب چهارم محرم با سخنرانی حجت الاسلام قاسمیان و مداحی کربلایی محمد حسین پویانفر در مسجد الشهداء دانشگاه علم و صنعت برگزار شد. در ادامۀ خبر متن سخنرانی حجت الاسلام قاسمیان را می خوانید: نزول برکات برای مومنین در جلسه اول عبارتی را خواندیم که راجع به این بود که توبه و استغفار مستند به آیات و روایات موجب نزول برکت است. سوال شد که نزول برکات آسمانی که در
از تعزیه گردانی دختر فتحعلی شاه تا حلواپزی زنان زیر نخل ها
های سال مردم تهران بود آماده می کرد و آن ماه محرم بود. تعزیه ای زنانه بدون حضور مردان شروع این ماه با سیاه پوشی کوچه ها و محلات بود و برگزاری مراسم عزاداری و سخنرانی که در میان آنها تعزیه طور دیگری بود؛ چرا که مردم را با به تصویر کشاندن واقعه کربلا به سوز و گداز می رساند. مونس الدوله نیز برایمان از تعزیه هایی که مردها برگزار می کردند و زنان روبسته با چادر و چاقچور اجازه ورود
خواستگاری معاویه از دختر حضرت زینب سلام الله علیها
خاندان امام حسین علیه السلام در کربلا بوده باشد و همسرش با او همراه نشده باشد. در کتب تاریخی دو فرزند به نام عون برای عبدالله ذکر شده است احمدی جلفایی با بیان این که فرزند دیگری که قطعاً فرزند حضرت زینب سلام الله علیها بود و در کربلا حضور داشت، عون است، خاطرنشان کرد: در کتب تاریخی دو فرزند به نام عون برای عبدالله ذکر شده است که مادر یکی زینب سلام الله علیها و مادر دیگری جمانه بود
کاهش اعتبارات ستاد احیا بخشی از برنامه هارا حذف کرد/ نامگذاری روزی به عنوان روز جامعه بدون منکر
کرد. حجازی پیرامون برنامه های دهه امر به معروف و نهی از منکر گفت: برنامه بازآموزی مربیان پس از دهه امر به معروف و نهی از منکر برگزار می شود. وی افزود: همایش های ویژه بانوان در 24 شهرستان استان اصفهان در دهه امر به معروف و نهی از منکر برگزار می شود که در این همایش ها از فعالان این حوزه که از اقشار مختلف هستند، تجلیل خواهد شد. مسئول امور بانوان ستاد احیاء امر به
برخی شبهات دینی در حوزه زنان و پاسخ های آن ها
به آن عمل کرد. نص صریح قرآن داریم که می گوید المُؤمِنونَ وَالمُؤمِناتُ بَعضُهُم أَولِیاءُ بَعضٍ. یَأمُرونَ بِالمَعروفِ وَیَنهَونَ عَنِ المُنکَرِ براساس این آیه اگر زنی امر به معروف کند، باید کل جامعه مردان و زنان بپذیرند. ازاین رو وقتی حضرت زینب (س) به جامعه اسلامی دستوری دادند، مرد و زن باید گوش دهد. همچنین امام حسن عسگری (ع) برای معرفی نایب خود می گوید به مادرم مراجعه کنید. ازطرفی در داستان های
مراسم عزاداری حسینی در حرم شهدای گمنام باغ موزه دفاع مقدس مازندران برگزار می شود
به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس از ساری، همزمان با فرا رسیدن ماه محرم و ایام شهادت حضرت ابا عبدالله الحسین(ع) و یاران با وفایش، مراسم سوگواری با حضور شیفتگان و عزاداران حسینی از اقشار مختلف مردم در مسجد فاطه الزهرا(س) حرم شهدای گمنام باغ موزه دفاع مقدس مازندران برگزار می شود. برگزاری این مراسم به همت اداره کل حفظ آثار و نشر ارزش های دفاع مقدس مازندران و هیأت بسیجیان محبان حضرت زینب(س) ساری از اول ماه محرم همه شب از ساعت 9 الی 12 شب با سخنرانی حجت الاسلام داوود هاشم پور و مداحی مداحان استان همراه است. انتهای پیام/ ...
یادواره 25 شهید روستای مزده برگزار شد
به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس از مشهد به نقل از روابط عمومی اداره کل بنیاد شهید و امور ایثارگران خراسان رضوی، همزمان با فرارسیدن ماه محرم و ایام سوگواری سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین (ع) و به منظور گرامیداشت یاد و خاطره شهدا،یادواره 25 پرستوی مهاجر روستای مزده از توابع خلیل آباد در حسینیه حسینی این روستا برگزار شد. در این مراسم معنوی که توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران
برنامه مراسم عزاداری محرم 1437 در حضور رهبر انقلاب
به گزارش صاحب نیوز، به مناسبت ایام شهادت امام حسین علیه مراسمی در حسینه امام خمینی برگزار می شوداین مراسم از هفتم تا یازدهم محرم (از شب هشتم تا شب دوازدهم محرم 1437 ه. ق) برابر با چهارشنبه 94/7/29 تا یک شنبه 94/8/3، به مدت 5 شب، همراه با اقامه ی نماز جماعت مغرب و عشاء در حسینیه ی امام خمینی رضوان الله علیه واقع در خیابان فلسطین جنوبی، تقاطع خیابان آذربایجان برگزار می شود. هر شب قبل از اذان مغرب
