رفاه طلبیِ تجدُّدمدارانه یا انقلابی گریِ مؤمنانه ؟!

دیگر این که اگر نظامِ از اسلام گرایی دست بکِشد و در فضای سیاسی و فرهنگیِ غالب، هضم شود، مقتدرتر نخواهد شد، بلکه به دنبالة خنثی و وابسته ای تبدیل می شود که اختیاری از خویش ندارد. نکتة پایانی این که نظامِ اسلامی، الگوی اسلام گراییِ حداکثری را در پیش نگرفته است؛ بدین معنی که خواهانِ تحقّقِ یکباره و دفعیِ همة آموزه های اسلامی نیست، بلکه روندی تدریجی و تکاملی را برای خویش در نظر گرفته است. ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)