حس می کنم لطافت باران را

یزد- ایرنا - مثلث زندگی نابینایان “بو، صدا و لامسه” است، نور برای آنها هیچ معنایی ندارد، چه فرقی می کند که شب یا روز است، گویا زمان مفهومش را در صدا به آنها می فهماند. مثلا روزها را با صدای طبیعت و شب ها را با سکوت و آرامشی خاص، برای شان ترجمه می کند. چه فرقی می کند که برق هست یا نیست، چراغ اتاقشان که همیشه خاموش است و تا حالا دستشان را برای کلید برق دراز نکرده اند. ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)