پنجشنبه ۲۸ خردادساعت ۰۲:۰۳Jun 2026 18
جستجوی پیشرفته
همشهری ۱۳۹۹/۱۱/۰۹ - ۰۰:۱۷

بوی عطرسیب می داد، به وقت بی کرونا!

فریدون صدیقی- استاد روزنامه نگاری نروبمان تو را به جان آن کس که جانش دلاویز توست، نرو تاهمین پنجشنبه پیش رو به یاد پنجشنبه های من و تو و پیاده روهای موزاییک چین !نشد و رفت در روزگار بی کرونا و حالا سال رفت اوست و آن آخرین دیدارکه، شبیه نسیم و توفان بود. قلب ناگهان توفانی شد و اشک بی دریغ سُر خورد روی گونه های ملتهب که همین چند لحظه پیش بوسه خورده بود. دوبار زنگ زد، می دانستم خود اوست. اما پای رفتن دلگیر بود و دل غمگسار وداع، دوباره زنگ زد. دل به دل شدم. پس سراسیمه در را باز کردم ... ... ادامه خبر

جستجوگر خبر فارسی، بستر مبادلات الکترونیکی متنی، صوتی و تصویری است (قانون تجارت الکترونیک). برای مشاهده متن خبری که جستجو کرده‌اید، "ادامه خبر" را زده، وارد سایت منتشر کننده شوید (بیشتر بدانید ...)